• De wettelijke ontslagbescherming af te schaffen (dat regelen mensen maar onderling met hun werkgever met behulp van bijvoorbeeld een vakbond). Mensen die makkelijker kunnen worden ontslagen kunnen ook makkelijker worden aangenomen.
• Verplichte diploma's en minimumeisen voor allerlei beroepen veelal uit het wetboek te schrappen. De consument bepaalt zelf wel of iemand geschikt is voor zijn beroep en kan daarbij eventueel private keurmerken in overweging nemen.
• De armoedeval te dempen door het verlagen van uitkeringen. Dan kan meteen de arbeidsmotivatie wat omhoog en kunnen allerlei verplichte verzekeringspremies omlaag. Nu gaat een bijstandsmoeder er ongeveer 1000 euro per jaar op achteruit als zij besluit te werken voor het minimumloon.

• Drastische vermindering van de werkloosheid (naar een niveau van frictiewerkloosheid van enkele procenten zoals Hongkong die kende voor 1997). Een lage werkloosheid betekent dat werkgevers meer moeten concurreren om mensen aan te nemen (denk aan de ICT hausse waarbij netafgestudeerden een sollicitatiegesprek kregen in een autoshowroom om na goedbevinding meteen een auto te mogen uitzoeken).
• Enorme opleving van het ondernemersklimaat. Ondernemen wordt weer leuk omdat werkgevers niet meer als een adoptieouder verantwoordelijk zijn voor alles wat hun werknemer overkomt of doet.
• Makkelijker van baan veranderen. Van baan veranderen wordt stukken eenvoudiger als er veel werk voorhanden is.
• Meer welvaart. Als iedereen aan het werk is die wil werken zal de welvaart toenemen. Het gemiddelde loon zou weliswaar dalen maar de prijzen daardoor ook. Bovendien zouden we veel minder WW- en WAO-premies hoeven te betalen. Momenteel moeten de werkenden extra hard werken om de inactieven die willen werken werkloosheidsuitkeringen te betalen. Een bizarre situatie. Bedenk dat welvaart alleen voortkomt uit productie en nooit het gevolg kan zijn van het verhogen van een minimumloon aangezien daarmee de productie niet wordt verhoogd.
• Meer vrijheid. Mensen die een sabattical willen nemen en er een jaar tussenuit willen gaan, zouden dat eerder durven omdat men er bij terugkeer op kan vertrouwen snel een nieuwe baan te vinden.
• Minder reden tot staken. Veel werknemers hebben minder reden tot staken omdat ontslag niet meer een hoge kans op werkloosheid betekent.
• Minder criminaliteit. Jongeren die werken hebben minder de neiging (sowieso minder tijd) zich crimineel te gedragen. Bovendien geldt in het algemeen dat mensen die zelf hun eigendom vergaren dat van anderen meer respecteren.
• Van carrière veranderen wordt makkelijker. Een vrije dynamische arbeidsmarkt biedt daartoe veel meer gelegenheid omdat men bijvoorbeeld een lager loon kan accepteren voor een baan waarin men niet geschoold is en ervaring wil opdoen. Ook zijn er geen overheidseisen meer die toetreding tot een bepaald beroep verhinderen.
• Allochtonen zouden beter integreren. Integratie is hét probleem van de laatste jaren en zou enorm gestimuleerd worden door de vrije arbeidsmarkt met werk voor eenieder die wil. Het zijn juist allochtonen bij wie de werkloosheid schrikbarend is en werk zou hun de Nederlandse taal bijbrengen en hun zelfrespect en materiële vooruitgang bieden.

“In Amerika moet een migrant om te overleven werk zoeken. Als hij weinig opleiding heeft en de taal niet of matig beheerst, zal hij zich moeten aanbieden tegen een heel laag loon. In de verzorgingsstaat kan dat maar in beperkte mate ten gevolge van het relatief hoge wettelijke minimumloon en de hoge loonkosten door de sociale premies die migranten voor werkgevers te duur maken. Daardoor hebben (legale) migranten een veel grotere kans om in de bijstand te komen, zoals blijkt uit de statistieken, en dat is des te treuriger omdat zij hier gekomen zijn om te werken.”