Bezoek ook blog.meervrijheid.nl
 | ||||||||||||||||
|
RSS FEED
NIEUWSBRIEF
Voorbeeld  Debat: Is belasting diefstal De vlaktaksrevolutie
"A government big enough to give you all you want is big enough to take it all away." Barry Goldwater
|
|
 Heer lieve Heiland, wat ziet de oude binnenstad van Havana eruit!! Zo, stel ik me voor, zou de Amsterdamse grachtengordel er nu uit zien als de kraakbeweging het indertijd, met behulp van Russische kalasjnikovs, zou hebben gewonnen van de ME en het gemeentebestuur, en alle grachtenpanden zou hebben gevorderd, ten einde deze gratis beschikbaar te stellen aan woningzoekenden. Stel u voor dat vervolgens, op last van de kraakbeweging, het krakersblad Bluf! zou zijn uitgeroepen tot nationale staatscourant, en dat alle winkels, cafés, bars, disco’s, bordelen en hotels zouden zijn opgeheven, waarna hanenkammen ook daar hun intrek zouden hebben genomen. Dat alle lichtreclames voor Coca Cola, Heineken etc. zouden zijn verboden, en vervangen door de leus ‘ME Weg Ermee’ in kolossale neonletters, of torenhoge portretten van ‘Onze Heldhaftige kameraad en martelaar Hans Koki, Gestorven In Een Politiecel Van De Kapitalistiese Bloedzuigers’, en levensgrote teksten als ‘Krakers Herstellen Ook Hier De Stad’. Dan heeft u een idee. Dat is, welbeschouwd, precies wat er met Cuba is gebeurd: het is in 1959 in zijn geheel gekraakt door een handjevol gefipte Marxistiese politicologiestudenten, aangevoerd door één van hun lijfadvocaten. Uit sommige gekraakte herenhuizen groeien thans bomen, en wat er van de ooit zo schitterende barokke gevels over is, wordt bijeengehouden met sloophout en heel veel duct-tape. Havana is één groot kraakpand. Maar eerlijk is eerlijk; je kunt er gratis wonen. Het concept huur is door het regime afgeschaft.
Het fijne is dat de Cubanen deze valse dollars ook mogen aanschaffen, tegen een koers van 25 pesos per stuk. Een hele vooruitgang, want voor het bezit van echte dollars kon een Cubaan vroeger voor jaren de bak indraaien. De liftster die ik langs de snelweg oppik, werkt voor het ministerie van zus of zo (iedereen die een baan heeft is hier in staatsdienst; andere banen zijn er niet). Ze verdient daar 1500 pesos p.m., die ze, als ze er ook echt iets mee wil kopen, mag omwisselen voor 60 convertible pesos. Oftewel: de tegenwaarde van twee sloffen Lucky Strike. Kan ze daarvan nou rondkomen? Op geen stukken na, verklaart ze opgewekt; ze heeft welgeteld vier banen, werkt zestien uur per dag, en moet elke dag 80 km naar Havana liften, want met het busvervoer wil het nog altijd niet vlotten. Het enige wat Castro niet heeft kunnen verpesten is de zee: turquoise als een edelsteen, met statige, majestueuze golven van sneeuwwit schuim. Een surfersparadijs, maar dan zonder surfers. Die dient maar door, geduldig wachtend op betere tijden. Ol’ man river, he just keeps rollin' along... Pamela Hemelrijk
Gerelateerde link: Ontluisterende foto's van het huidige Cuba |
|
DE AUTEUR  Pamela Hemelrijk (1947 - 2009) heeft twaalf jaar voor het ANP gewerkt als algemeen verslaggeefster, en tien jaar voor het Algemeen Dagblad, als feature-reporter en columniste. Steeds meer conflicten met de hoofdredactie wegens het buiten hangen van de vuile was, en censuur op columns. Kreeg in 1995 een verbod om nog langer columns te schrijven over Srebrenica. (Hoofdredacteur: "Jij altijd met je gezeur over de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid; wij moeten hier een krant maken ja? Wij hebben hier te maken met de orde van de dag ja?") Meer van Pamela Hemelrijk
| ||||||||||||
| ||||||||||||||||
Procestijd DH: 0.105 sec.