MeerVrijheid heeft nu een blog op blog.meervrijheid.nl!
 | ||||||||||
|
RSS FEED
NIEUWSBRIEF
Voorbeeld  Commanding Heights: China en Singapore Parodie op de Amerikaanse War On Drugs
 "Net zoals we de vrijheid van meningsuiting van een communist moeten beschermen, hoewel zijn doctrines kwaadaardig zijn, moeten wij het recht van een racist beschermen om zijn eigendom te gebruiken en te verhandelen. Privaat racisme is niet een juridische, maar een morele zaak - en kan alleen bevochten worden met private middelen, zoals een economische boycot of sociale uitsluiting."Ayn Rand
|
|
 Vergeleken met Atlas Shrugged is deze eerdere roman van Ayn Rand minder ideologisch en meer psychologisch van aard. Het verhaal gaat over de architect Howard Roark, die gebouwen ontwerpt vanuit een eenduidige visie op architectuur en daarmee ingaat tegen de eclectische bouwcultuur van dat moment. In zijn doen en laten is Roark een weergave van Ayn Rands ideale mens: hij is de man van integriteit, de man die vasthoudt aan zijn principes. 
De psychologie van de andere hoofdpersonen is ruwweg als volgt: Architect Peter Keating is de tegenpool van Roark. Hij is de ultieme meeloper, de man die niet voor zich zelf kan denken en geen eigen principes heeft. Recensist Elsworth Toohey is de machtswellusteling. Hij maakt kundig gebruik van meelopers als Keating om zijn eigen invloed te vergroten. Uitgever Gail Wynand is de opportunist. Hij denkt dat hij juist door geen principes te hebben het meest succesvol kan zijn in zijn leven. Columniste Dominique Francon tenslotte leren we kennen als de apatische cynicus. Ze is bang om gekwetst te worden door een wereld waarin degenen met het minst integriteit het meest succesvol lijken te zijn. Daarom verzet ze zich tegen haar liefde voor Roark, want deze gaat schijnbaar ten koste van zichzelf tegen deze wereld in door aan zijn principes vast te houden. Uiteindelijk blijkt echter dat Roark beter af is dan de mensen die geen principes hebben, zoals Keating en Wynand. Pas als dat haar duidelijk is, geeft Dominique toe aan haar liefde voor Roark. De Nederlandse vertaling van The Fountainhead, getiteld "De eeuwige bron", is in 2006 opnieuw uitgebracht. The Fountainhead / De eeuwige bron (Ayn Rand, 1943) |
|
DE AUTEUR  Peter van Maanen (www.petervanmaanen.nl) studeerde economie aan de VU en volgde de postdoctorale lerarenopleiding economie aan de UvA. Hij liep zijn economiestage bij de Directie Economische Zaken van de SER, en deed zijn leservaring op aan het Montessori Lyceum Amsterdam en het Montessori Lyceum Rotterdam. Hij heeft onderzoek gedaan als econoom voor het economisch bureau van ING, als summer fellow voor het Ludwig von Mises Institute in de VS, en is nu al weer enige tijd onderzoeker bij het CBS.Meer van Peter van Maanen
| ||||||
| ||||||||||
Procestijd DH: 0.049 sec.