Graaizucht
Het miljoenensalaris van de nieuwe topman van Ahold, Anders Moberg, heeft de vaderlandse commentatoren zeer geinspireerd. Niet alleen de kwaliteitskranten (Volkskrant, NRC, Trouw) wemelden van de boze commentaren, ook de media die voor rechts doorgaan toonden zich uiterst verontwaardigd: 'buitensporig', 'te gek' (Telegraaf); 'immoreel', 'graaien' (Elsevier), enzovoorts.
Kortom, dat voetballers een miljoenensalaris waard zijn, kan er bij de Hollandse opiniemaker nog wel in; maar topmanagers van multinationals een miljoenensalaris? Absurd! Graaizucht!
Is het inderdaad onmogelijk dat Moberg evenveel waard is als een voetballer? Ahold heeft een jaaromzet van zo'n 63 miljard euro. Stel dat de nieuwe baas van Ahold een competente manager is, die erin slaagt Ahold uit de problemen te halen en een winst te laten maken van pak 'm beet 1% van de omzet. Stel tevens dat de kandidaat die tweede op het lijstje van de Ahold-commissarissen stond ook een competente vent is, en er ook in geslaagd zou zijn om Ahold uit de problemen te halen en winst te laten maken, zij het iets minder dan Moberg - pak 'm beet: 0.9% van de omzet. Stel verder dat kandidaat nummer twee een politiek correcte Elsevierlezer is, die er bij de salarisonderhandelingen in geslaagd zou zijn om z'n beloning omlaag te praten tot onder de magische grens van 940.000 euro per jaar. Moberg maakt in dit geval slechts zo'n 10% meer winst dan de nummer twee, maar haalt daarmee voor Ahold wel 63 miljoen euro extra per jaar binnen. Moberg is in dan niet miljoenen meer waard dan kandidaat nummer twee, maar tientallen miljoenen. Kortom, je zou dan kunnen concluderen dat Moberg met zijn magere miljoenensalaris wordt uitgebuit door het grootkapitaal.
Er zijn een paar mogelijkheden: ofwel de Hollandse intellectueel acht het niet realistisch te veronderstellen dat er kleine kwaliteitsverschillen kunnen bestaan tussen topmanagers; ofwel hij denkt dat het beleid van het topmanagement weinig invloed heeft op de winstgevendheid van een bedrijf; ofwel hij kwaakt maar wat, gedreven door tomeloze afgunst, en door de wetenschap dat topmanagers een makkelijker doelwit vormen dan topvoetballers.
Bart Croughs
Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd
Plaats reactie - 23 reactie(s):
02-okt-2003 René
Leuk artikel opnieuw, Bart. Het valt me op dat mensen, wanneer ze vernemen dat iemand een heel hoog salaris krijgt, zelden de context erbij betrekken. Het feit dat mensen met hoge salarissen vaak heel veel werkgelegenheid scheppen wordt dan vergeten.
02-okt-2003 Speedy
Tja René, ook het feit dat mensen met hoge salarissen vaak heel veel werkgelegenheid verloren laten gaan wordt hen zelden aangerekend ;-)
Wat de correcte waardering betreft: vergeet niet dat een raad van bestuur misschien tien werkelijk belangrijke beslissingen per jaar neemt, terwijl de overige medewerkers samen wel miljoenen beslissingen per jaar nemen. Ieder afzonderlijk is zo'n kleine beslissing over een bedrijfsonderdeel misschien van weinig invloed, maar allemaal samen overstijgen ze vele malen de invloed die de RvB heeft.
Als een onderneming dus denkt dat hun topmanager wel 20% salarisverhoging heeft verdient (en dat kan inderdaad terecht zijn), dan geldt dat zeer zeker ook voor het voltallige personeel !
"Bij het noodlijdende KPN bedong Ad Scheepbouwer vorig jaar een optiepakket dat meteen miljoenen waard was, naast een riant salaris. 'Zo iemand is bezig met bellen blazen. Eén tot twee miljoen euro per jaar is heel mooi betaald. Meer bieden om de besten te krijgen is overbodig. Draai het liever om: mensen die zulke eisen stellen, moet je niet eens wíllen in je organisatie'"
-- Paul Fentener van Vlissingen (Volkskrant 10 juli 2002)
"In de jaren negentig denderde de economie maar door. En niemand die dacht: dit móet een keer misgaan. En toen alles minder werd, werd met man en macht die mythe overeind gehouden, tot op het vervalsen van de boeken toe. Mensen zijn ongelofelijk teleurgesteld in de leiders van de ondernemingen waarin ze hun geld hebben gestoken. Ik geloof niet in de trophy-voorzitters, de celebrity die zichzelf neerzet alsof hij in z'n eentje de hele onderneming aanstuurt, van de ondergang heeft gered en nu tot grote hoogten heeft opgedreven. Een leider die niet integer is, kan een verwoestende uitwerking op het bedrijf hebben"
-- Antony Burgmans van Unilever (Volkskrant 15 feb 2003)
02-okt-2003 Aschwin de Wolf
De mensheid heeft een lange tijd in een kleinschalige verbanden geleefd die gekenmerkt werden door een zero-sum economie. Wat de een meer had, had de ander minder. Hoewel dit principe niet langer geldt in een vrije markt economie zien we nog steeds dezelfde primitieve reflexen in discussies over inkomenspolitiek.
Het enige punt in de affaire Moberg wat mogelijk wel aandacht verdient is de tegenstelling tussen de mogelijke tegenstijdige belangen tussen management en aandeelhouders. Ik had op zich geen problemen met de *hoogte* van de beloning van Moberg maar wel met de structuur, die meer prestatie-afhankelijk had moeten zijn. Maar ik heb begrepen dat dit inmiddels al is rechtgetrokken.
03-okt-2003 René
Aschwin schrijft: "Ik had op zich geen problemen met de *hoogte* van de beloning van Moberg maar wel met de structuur, die meer prestatie-afhankelijk had moeten zijn. Maar ik heb begrepen dat dit inmiddels al is rechtgetrokken."
Waarom vind je dat de structuur van de beloning prestatieafhankelijk moet zijn? Maakt dat uit als de hoogte van de beloning de uitkomst is van vraag en aanbod?
04-okt-2003 Speedy
Prestatiebeloning werkt prima bij verkopers want iedere order draagt rechtstreeks bij aan het bedrijfsresultaat. Prestatiebeloning bij topmanagers zou zinvol zijn als hun salaris werd gekoppeld aan de combinatie van winst en marktaandeel. Meestal is er echter een koppeling met de aandelenkoers. Maar aandelen geven niet de werkelijke waarde van een onderneming weer, ze zijn slechts een graadmeter voor het vertrouwen van investeerders in een bedrijf. Door manipulatie of door publicitaire blunders kan dat vertrouwen flink afwijken van het werkelijke potentieel van een onderneming, met alle gevolgen van dien. De trackrecord van een topmanager bepaalt dan ook vaak wat een bedrijf voor hem over heeft, net als bij de topvoetballers.
Maar weinig mensen worden betaald naar de werkelijke waarde die ze een bedrijf toevoegen. Vooral bij de grotere ‘Dilbert’-bedrijven staat de beloning in geen enkele verhouding tot de toegevoegde waarde die iemand levert. Die toegevoegde waarde is bij management functies volkomen ondoorzichtig. Vaak zijn uitvoerende medewerkers heel druk om alle fouten van managers te corrigeren en de klant toch nog goed te bedienen.
Net zoals een goedbetaalde spits de rest van het team nodig heeft om te kunnen scoren, zo kan een topmanager niets zonder goed personeel. Zijn waardering is dus overtrokken en die van het overige personeel is te laag.
"Never ask a barber if he thinks you need a haircut."
04-okt-2003 Speedy
De meeste zakenmensen die een fortuin hebben vergaard, hebben dat overigens niet gekregen omdat ze zo hard gewerkt hebben (wat ze vaak wel doen), of omdat ze bijzonder intelligent zijn (meestal juist niet, kijk naar zo’n boer als Cor Boonstra!), maar omdat ze stom geluk hebben gehad. Bill Gates zou volkomen onbeduidend en arm zijn gebleven als Digital Research indertijd IBM niet zo had geschoffeerd toen ze een besturingssysteem voor hun nieuwe PC zochten. Dat geldt voor de meeste rijken der aarde, als het dubbeltje even anders was gevallen had niemand ooit van ze gehoord omdat dan een ander die kans in de schoot geworpen had gekregen. Tough luck ! ;-)
“My Uncle, the unlucky inventor
My uncle invented the burglar alarm. But somebody stole it from him.
Then he invented a cure for a disease that did not yet exist. But my aunt caught the cure and died.
Then my uncle invented a soft drink he called “4-Up”. It was not a success. He improved it and called it “5-Up”. But that did not sell either. He was working on “6-Up” when he died. He never knew how close he got to success… “
04-okt-2003 Gaius
Goededag
Waarom alleen een bonus/bonus i.p.v. bonus/malus betaalsysteem.
Wedden dat 'topmanagers' veel vaker op de werkvloer verschijnen om hun collega's aan te sporen.
En dat ze een eigen boekenonderzoek doen voor de baan aan te nemen...
Maakt het allemaal veel spannender.
Dan komen de mensen met echte 'kloten' boven.
Groeten
Gaius
04-okt-2003 Mik - mikGEEN@SPAMsearch2connect.nl
Elke profit organisatie wil met minimale inspanning maximale winst bereiken. Iedereen die binnen zo'n organisatie werkt zou dezelfde doelstelling moeten hebben' niet alleen voor de organisatie maar ook voor zichzelf. Want iedereen die werkt voor zijn brood is ondernemer en zou moeten streven naar winstmaximalisatie. In het geval dat je in loondienst werkt betekent dat je het hoogst mogelijke salaris moet vragen. Doe je dat niet dan ben je een slechte ondernemer en zorg je slecht voor jezelf. Wat een "redelijk" salaris is doet volstrekt niet terzake en doe ik af als communistische prietpraat (Marx had het over de waarde van arbeid).
04-okt-2003 Hans
Moberg is en blijft een "eenvoudige" manager. Niet iemand die een bedrijf uit het niets heeft opgebouwd en daarbij de meerderheid van de aandelen in bezit heeft kunnen houden of helemaal geen aandelen heeft hoeven uitgeven.
Wanneer dat het geval zou zijn zou er nooit een discussie kunnen/mogen ontstaan over het salaris. Dan is n.l. alle winst het eigendom van de manager.
04-okt-2003 Gaius
Goededag
Sorry voor mijn vorige post.
Dat gaat niet werken.
Juist omdat de 'malus'kant bij de gewone werknemer ligt heb je macht en kun je angst inboezemen.
Anders geef je macht en vrijheid voor om een eigen koers uit te zetten weg.
Groeten
Gaius
04-okt-2003 Gaius
Goededag
Mik.
Ondernemer is iemand die van eigen ( en geleende ) centen en met risico om huis en haard te moeten verkopen een bedrijf begint.
Iemand in loondienst kan altijd gebruik maken van ons 'sociale' vangnet.
Maar met de nieuwe plannen ( plannen ) van Balkenende gaan mensen misschien inzien dat ze inderdaad ondernemers voor het leven zijn.( Wat ze persoonlijk als winst zien laat ik buiten beschouwing )
Een non-profit organisatie wil met maximale inspanning een minimale winst behalen.
Iedereen die niet werkt is in loondienst en zou moeten streven naar winstminimalisatie.
Groeten
Gaius
04-okt-2003 Jim
Speedy schreef;
"Net zoals een goedbetaalde spits de rest van het team nodig heeft om te kunnen scoren, zo kan een topmanager niets zonder goed personeel. Zijn waardering is dus overtrokken en die van het overige personeel is te laag."
Speedy's superieur inzicht voor de waardering van managers en het 'overig' personeel verbaast mij.
Welke methode of rekenkundige formule zal hij gebruiken om het juiste salaris voor allen te kunnen bepalen?
Zou hij stiekem zelf al jaren een succesvol bedrijf leiden, waar salarisonderhandelingen overbodig zijn!? Ik ben benieuwd.
Of zou hij dromen van de macht om het salaris van iedereen te kunnen bepalen...namens het 'overig' personeel natuurlijk.
04-okt-2003 Free Vlaanderen
Eigenlijk kan het me geen barst schelen wat zo'n topmanager zich toeëigent, het is toch niet mijn geld. Wat me wel mateloos irriteert, is de arrogantie en schaamteloosheid waarmee onze passieve regeringsleiders in de staatskassen graaien.En nog meer irriteert mij de domheid van de massa, die zich steeds weer laat betuttelen en bedriegen. Stilaan begin ik te geloven in een rechtvaardig terrorisme, waarin intellectuelen hun kreet voor gerechtigheid versterken met wat buskruit.
04-okt-2003 martin
Stilaan begin ik te geloven in een rechtvaardig terrorisme, waarin intellectuelen hun kreet voor gerechtigheid versterken met wat buskruit.
Zeg, doe me een lol...
04-okt-2003 martin
René schreef:
Waarom vind je dat de structuur van de beloning prestatieafhankelijk moet zijn? Maakt dat uit als de hoogte van de beloning de uitkomst is van vraag en aanbod?
Ik vind dit een interessante vraag omdat hij impliceert dat een logische consequentie van het voorstaan van een vrije markt is dat je alle beslissingen op die vrije markt goed vindt. Vrijheid, waar de vrije markt een economische symptoom van is, betekent dat mensen hun eigen keuzes mogen maken (zolang ze geen agressie plegen). Dit geldt voor zowel goede als verkeerde keuzes.
De eigenaren van Ahold en de heer Moberg zijn dus vrij om tot een bepaalde overeenkomst te komen, de redacteuren van Elsevier zijn vrij om die te bekritiseren, Bart is vrij om Elsevier te bekritiseren, de lezers van Elsevier zijn vrij om dat blad niet meer te lezen, de klanten van Albert Heijn zijn vrij om ergens anders boodschappen te gaan doen en de werknemers van Albert Heijn zijn vrij om een andere baan te zoeken.
Elk van bovenstaande keuzes kunnen "goed" of "verkeerd" zijn, afhankelijk van de criteria die je hanteert.
Wat ik persoonlijk nogal vreemd vind aan de (oorspronkelijke) overeenkomst tussen Moberg en Ahold was dat bij voorbaat was afgesproken dat hij bij ontslag een gouden handdruk van 5 miljoen zou krijgen (ik denk dat Aschwin daar ook op doelde). In de positie van Moberg zou ik daar niet om gevraagd hebben. Ik zie me al binnenkomen: 'Heren van Ahold, als u van me af wilt omdat ik uw zaak totaal de soep in heb gedraaid, verwacht ik een oprotpremie van vijf miljoen'. In de positie van de onderhandelaars van Ahold zou ik een dergelijke overeenkomst waarschijnlijk niet geaccepteerd hebben.
Zodoende lijkt het mij een verkeerde beslissing.
Maar ik ken alle feiten niet, dus het zou heel goed kunnen dat ik mijn mening zou moeten bijstellen als ik er meer van af zou weten. Misschien is het wel de ervaring van de heer Moberg dat topmanagers nogal eens de laan uit worden gestuurd terwijl daar eigenlijk geen reden toe is, en dat hij zich daar tegen wil indekken. De Ahold-onderhandelaars zouden zoveel vertrouwen in Moberg kunnen hebben dat ze er van uit gaan dat er van die gouden handdruk in de praktijk geen sprake zal zijn.
In dat geval wordt het wat mij betreft ineens een goede beslissing.
In beide gevallen ben ik er echter mordicus tegen dat de overheid zich er mee gaat bemoeien. De keuze is namelijk aan Ahold en Moberg, niet aan de overheid of iemand anders.
04-okt-2003 René
Ik ben het helemaal eens met wat je schrijft, Martin.
Overigens denk ik de meeste libertariërs de vraag of een bepaalde beslissing waarbij geen agressie komt kijken goed is beoordelen vanuit het perspectief van de persoon die het betreft. Zo zou je kunnen stellen 1) Het is slecht als mensnen de regen gaan staan. Je kunt ook stellen 2) Als mensen in de regen staan en niet nat willen worden kunnen ze beter onder een paraplu gaan staan. In het eerste geval zou je een uitsprak doen die onafhankelijk is van de voorkeuren van de betreffende persoon. In het tweede geval geef je aan dat iets niet goed is in het licht van iemands eigen voorkeuren. Dat tweede is volgens mij sowieso beter verdedigbaar dan het eerste.
09-okt-2003 Raimond
Onderzoek toont aan dat de prestatie van een organisatie (prestatie van de medewerkers) voor het overgrote deel wordt veroorzaakt door de economische situatie. De rol/ invloed van de leider wordt overschat.
Bovendien is arbeid een groepsactiviteit en niet de som van de individuele productie.
Hoe hard moet je werken om zoveel jaarsalarissen te verdienen? Is dat uberhaupt mogelijk? Wat is de verhouding input - output?
10-okt-2003 Gaius
Goededag
Raimond, welk onderzoek is dat ?
Vertel de communisten nog eens van die groepsactiviteiten.
Leiderschap maakt alle verschil voor een organisatie.
Goed opgebouwde organisaties kunnen wat langer op gewoonten en tradities voort als een leider wegvalt maar uiteindelijk komen ook die aan de beurt.
'Hard' werken heeft er weinig mee te maken.
Groeten
Gaius
11-okt-2003 Raimond
Uiteraard zijn 'leiders' in bedrijven noodzakelijk. Mensen met een visie. Maar waar zijn de mensen met een visie zonder creatieve reclameman, zonder de financiele duizendpoot, zonder de computerspecialist? Iemands individuele prestatie moet uiteraard beloond worden, al is het alleen al om te motiveren, maar is de prestatie van Moberg werkelijk zoveel waard? Dat is simpelweg onmogelijk. Zoals ik al zei: als organisaties bovenmatig presteren dan zou dat volgens de media te danken zijn aan de topman, presteert de organisatie onder de maat dan is dat te wijten aan de topman. Wordt er gemiddeld gepresteerd, dan wordt er niets toegeschreven aan de topman. De invloed van een leider (in bedrijven) wordt overschat. De prestatie van ondernemingen golven mee met de economie, ongeacht wie de topman is.
Een organisatie bestaat uit groepen mensen die 'interdependently' een doel na streven. Organisaties hebben een collective sense of purpose, anders zou ieder individu doelloos rondlopen.
12-okt-2003 Speedy
Helemaal mee eens Raimond !
Verbaasde Jim:
“Speedy's superieur inzicht voor de waardering van managers en het 'overig' personeel verbaast mij. Welke methode of rekenkundige formule zal hij gebruiken om het juiste salaris voor allen te kunnen bepalen?”
Jim, het bepalen van iemands werkelijke bijdrage aan het bedrijfsresultaat is in kleine bedrijven of kleine resultaatverantwoordelijke afdelingen een fluitje van een cent. Dat in de praktijk van grote “Dilbert”-bedrijven de waardering in de vorm van het salaris, net als bij topvoetballers, kant noch wal raakt komt omdat de eigenaren van het bedrijf nauwelijks inzicht hebben in die bijdrage en hem dus ook niet goed kunnen beoordelen.
Niemand kan dat trouwens, ook een overheid niet. Die heeft zich er dus niet mee te bemoeien.
Dat iemand er op basis van die ondoorzichtige situatie er voor zichzelf een goed onderhandelingsresultaat uit sleept kan je hem niet verwijten, maar het is wel slecht voor het bedrijf.
Het is de taak van de Raad van Commissarissen er voor te waken dat zo’n “Dilbert”-organisatie helemaal niet ontstaat. De RvC moet de belangen van de investeerders behartigen en je kunt het ze dus verwijten als zij hun zaakjes niet goed op orde hebben en op onverantwoorde wijze instemmen met een bepaald salarispakket. Ze zitten dan gewoon te gokken met andermans centen.
12-okt-2003 Speedy
Voor de liefhebbers (het "feest" der herkenning):
- Dilbert:
Ik heb verontrustend nieuws.
We hebben onze klantenservice een paar jaar geleden aan India uitbesteed.
- Afdelingsmanager:
Nou en ?
- Dilbert:
Blijkbaar hebben zij die ondergebracht in Mexico.
Toen heeft Mexico het uitbesteed aan Vietnam, die het weer uitbesteedde aan de Filipijnen ...
... die het uitbesteed hebben aan ons!
Wij blijken de laagste kosten te hebben, omdat we liegen over onze contact-uren.
Kortom, we betalen onszelf om onszelf te belazeren.
Denkt u wat ik denk ?
- Afdelingsmanager:
Dat onze prijzen omhoog moeten ?
Tenslotte nog deze "fraaie":
- Dilbert:
Op verzoek heb ik een lijst samengesteld van taken die we moeten uitbesteden.
Ik heb me beperkt tot de dingen waar we niet goed in zijn: management, verkoop, marketing, kwaliteitscontrole, techniek, financiën, P&O en klantenservice.
Dan blijft over onze kernkwaliteit ...
... om een bruine tafel zitten.
En natuurlijk ons vermogen om vrijuit te spreken zonder bang te hoeven zijn voor vergelding.
- Afdelingsmanager:
Voor jou geen opslag meer zolang ik leef.
- Dilbert:
Nou, dat legt nogal wat extra druk op de bruine-tafel-strategie.
24-okt-2003 peter - pburrieGEEN@SPAMhotmail.com
Grappig,
Typisch het verhaal dat iemand die werkt in het verkopen voor een zo hoog
mogelijk salaris zou vertellen.
Zo ie zo zijn namelijk een hoop aannames niet terecht en gewoonweg onjuist,
en ik (als toch ahold lover voor jaren) zal je er graag een aantal geven:
-Het salaris van Moberg zou 10 miljoen zijn, als je die 2de man 1 miljoen
zou geven, heb je dus meteen al 9 miljoen bespaard.
-De omzet WAS inderdaad 63 miljard, maar is nu al iets van 50 miljard
geworden, (door fraude etc). Waardoor 1% 500. miljoen zou zijn en 0.9 % 450
miljoen. verschil dus 50 miljoen en niet 63.
-Het is toch apart dat iemand die 10 miljoen krijgt, meteen 450 mensen gaat
ontslaan. Je kan mij niet vertellen dat hij beter is en meer werk kan
leveren dan die 450 mensen.
-Ahold maakt nogsteeds een operationele winst van 2 miljard. Wanneer moberg
zou zorgen voor stijging naar 5% (2 miljard op de 50 is 4%) dan pas zou je
betoog gaan werken. Een stijging van zo een bedrag is zeer onwaarschijnlijk.
Dan nog het verhaal wat op www.veb.net staat en ik onderaan even bijvoeg.
Zoals je daarin kan lezen is de beloning voor vergelijkende functies
inderdaad buiten proproties. Het zou getuigen van inzet voor de
aandeelhouder om hem een minder salaris te geven, gezien hij blijkbaar ook
nog tijd over heeft om een commisariaat aan te gaan bij een ander bedrijf.
Overigens heb je gelijk voor wat betreft de voetballers enzo, maar ja, die
worden tenslotte betaald met gemeenschapgeld...
Groet,
peter
-> verhaal www.veb.net ->
Op 26 november a.s. of kort daarvoor geeft Ahold een toelichting op de
prestatiecriteria die worden gehanteerd voor de bonusregeling van de nieuwe
topman Anders Moberg. Terwijl de publieke focus aanvankelijk vooral gericht
was op de hoogte van de beloning (oplopend tot meer dan 10 miljoen euro) is
door de aanpassing van het pakket op 17 september jl. de aandacht verlegd
richting de prestaties die Moberg moet leveren om voor de bonussen in
aanmerking te komen. Bovenop zijn basissalaris (1,5 miljoen euro) kan hij
nog eens tweeëneenhalf keer zijn basissalaris aan bonussen verdienen, indien
hij de prestatiedoelen weet te bereiken of te overtreffen. Op 23 september
meldde het NRC Handelsblad dat de Raad van Commissarissen en de heer Moberg
overeenstemming hadden bereikt over de prestatiecriteria.
Aanvankelijk gaven de woordvoerders van Ahold aan dat beleggers en
buitenwereld zouden moeten wachten tot mei 2004 (het moment van publicatie
van het jaarverslag 2003) voordat de prestatiecriteria zouden worden
geopenbaard. De VEB stelde daarentegen dat deze informatie in de
aandeelhoudersvergadering van 26 november moet worden verstrekt, als
aandeelhouders daarom vragen. En de VEB zal daarom vragen. Wat als Ahold
weigert die informatie te verstrekken? Dan zal de VEB helaas naar de rechter
moeten stappen. Inmiddels heeft het concern wijselijk bijgestuurd. Een
Ahold-woordvoerder stelde wel dat het dreigement van de VEB onnodig was
omdat de VEB bij brief van Henny de Ruiter van 2 oktober, al op de hoogte
was van de geplande openbaarmaking. Die brief - een antwoord op de VEB brief
van 18 september jl. - bevat die informatie niet.
Deze brief bevat wel informatie over het proces van de vaststelling van de
beloning van Moberg. Hieronder enkele opmerkelijke elementen daarvan:
1) Ahold heeft niet aan externe adviseurs advies gevraagd over de omvang van
het beloningspakket van de heer Moberg, omdat men over een sectorrapport van
Hay Management over 2002 beschikte.
2) Het rapport van Hay is gebaseerd op een referentiegroep van 23
ondernemingen en 25 dochterondernemingen, waarbij opvalt dat:
a) Het uitsluitend Amerikaanse ondernemingen betreft
b) Er voornamelijk non-food retailers zijn gebruikt. Geen van de
ondernemingen heeft food retail als hoofdactiviteit
c) De activiteiten uiteenlopen van medicijnen (CVS Pharmacy) tot schoenen
(Ann Taylor) en van bouwmaterialen (Home Depot) tot kleding (o.a. The
Limited). De groep lijkt daarmee niet echt representatief.
d) Amerikaanse supermarktketens als Kroger, Safeways en Albertson's zijn
niet gebruikt
e) Europese supermarktconcerns (Casino, Carrefour, Delhaize, Metro, Tesco
etc.) ontbreken
3) Ahold heeft op 9 september (5 dagen na de tumultueus verlopen
aandeelhoudersvergadering) advies laten uitbrengen door Towers Perrin.
Hieruit blijkt dat het pakket van Moberg boven de mediaan ligt (bovenste
helft) en dat de gegarandeerde bonus niet gebruikelijk is. Towers Perrin
voegt daaraan toe dat deze bonus "verdedigbaar zou kunnen zijn" op basis van
de bijzondere situatie waarin Ahold verkeerde. De lange termijn incentives
worden door Towers Perrin als "bescheiden" gekwalificeerd. De
vertrekregeling behoort tot het bovenste kwartiel (25 procent) in Nederland
en boven de mediaan in vergelijking met het Verenigd Koninkrijk.
4) Enkele uitgangspunten bij de second opinion van Towers Perrin zorgen voor
een hoge vergelijkingsbasis:
a) de vergelijking met de top-8 Nederlandse ondernemingen in de FTSE Eurotop
100 zorgt voor een vergelijking met grotere (qua marktkapitalisatie) en
winstgevender ondernemingen.
b) de vergelijking met de Europese peer-group van best betaalde CEO's levert
al een ernstige vertekening op. Indien als uitgangspunt wordt gekozen dat
met de hoogbetaalde CEO's wordt vergeleken, is de kans natuurlijk groot dat
- in die vergelijking - van een redelijke of acceptabele beloning sprake is.
Het bovenstaande maakt duidelijk dat de gekozen peer group (Hay) met louter
Amerikaanse non-food retailers, het vergelijken van appels met peren is.
Bovendien kunnen grote vraagtekens worden geplaatst bij de vergelijking
(door Towers Perrin) van de beloning van Ahold met de best betaalde Europese
CEO's en de 8 grootste Nederlandse ondernemingen. De verstrekte gegevens
zijn daarmee allesbehalve overtuigend.
Het wachten is nu op de prestatiecriteria die voor Moberg gelden. Hier is
met name van belang welke basisgegevens worden gebruikt om de prestatie van
Moberg aan af te meten. Indien het desastreuze jaar 2002 als basis wordt
genomen, kunnen die resultaten (-1,2 miljard euro) al snel worden
overtroffen. Ook indien de reductie van de schuldpositie als criterium wordt
gebruikt, is van groot belang hoe deze schuldreductie totstandkomt. Bij
verlaging van de schulden door vergroting van de kasstromen en
winstgevendheid, of door desinvesteringen dan is beloning daarvoor op zijn
plaats. Indien de schuldreductie wordt bereikt door een aandelenemissie van
2 miljard euro - en de aandeelhouders nogmaals de rekening betalen - is
beloning daarvoor niet terecht.
Voor diegenen die vinden dat de discussie over de beloning van Moberg wel
lang genoeg heeft geduurd, wil ik toevoegen dat de vertraging met name door
het optreden van Ahold zelf komt. Ahold had begin mei al mededelingen kunnen
doen over de beloning van Moberg en zou het liefst pas in mei 2004
mededelingen doen over de prestatiecriteria. Bovendien bepalen de
prestatiecriteria of Moberg goede prikkels krijgt om aandeelhouderswaarde te
creëren en daarbij uitgifte van aandelen zoveel mogelijk te vermijden.
Peter Paul de Vries
05-dec-2004 Ruben - jetoelGEEN@SPAMyahoo.com
Rene schrijft:
----------
Overigens denk ik de meeste libertariërs de vraag of een bepaalde beslissing waarbij geen agressie komt kijken goed is beoordelen vanuit het perspectief van de persoon die het betreft. Zo zou je kunnen stellen 1) Het is slecht als mensnen de regen gaan staan. Je kunt ook stellen 2) Als mensen in de regen staan en niet nat willen worden kunnen ze beter onder een paraplu gaan staan. In het eerste geval zou je een uitsprak doen die onafhankelijk is van de voorkeuren van de betreffende persoon. In het tweede geval geef je aan dat iets niet goed is in het licht van iemands eigen voorkeuren. Dat tweede is volgens mij sowieso beter verdedigbaar dan het eerste
-----
Huh? Ik mis de belangrijkste waarlijk libertarische stelling die echt uitgaat van iemands persoonlijke perspectief uitgaat..en dat is:
Misschien vind die persoon het wel lekker of leuk om in de regen te gaan staan (komt bijvoorbeeld net terug van de marathon des Sables ;) )
Is het inderdaad onmogelijk dat Moberg evenveel waard is als een voetballer? Ahold heeft een jaaromzet van zo'n 63 miljard euro. Stel dat de nieuwe baas van Ahold een competente manager is, die erin slaagt Ahold uit de problemen te halen en een winst te laten maken van pak 'm beet 1% van de omzet. Stel tevens dat de kandidaat die tweede op het lijstje van de Ahold-commissarissen stond ook een competente vent is, en er ook in geslaagd zou zijn om Ahold uit de problemen te halen en winst te laten maken, zij het iets minder dan Moberg - pak 'm beet: 0.9% van de omzet. Stel verder dat kandidaat nummer twee een politiek correcte Elsevierlezer is, die er bij de salarisonderhandelingen in geslaagd zou zijn om z'n beloning omlaag te praten tot onder de magische grens van 940.000 euro per jaar. Moberg maakt in dit geval slechts zo'n 10% meer winst dan de nummer twee, maar haalt daarmee voor Ahold wel 63 miljoen euro extra per jaar binnen. Moberg is in dan niet miljoenen meer waard dan kandidaat nummer twee, maar tientallen miljoenen. Kortom, je zou dan kunnen concluderen dat Moberg met zijn magere miljoenensalaris wordt uitgebuit door het grootkapitaal.
Er zijn een paar mogelijkheden: ofwel de Hollandse intellectueel acht het niet realistisch te veronderstellen dat er kleine kwaliteitsverschillen kunnen bestaan tussen topmanagers; ofwel hij denkt dat het beleid van het topmanagement weinig invloed heeft op de winstgevendheid van een bedrijf; ofwel hij kwaakt maar wat, gedreven door tomeloze afgunst, en door de wetenschap dat topmanagers een makkelijker doelwit vormen dan topvoetballers.
Bart Croughs
Deze column verscheen eerder in HP/De TijdPlaats reactie02-okt-2003 René
Leuk artikel opnieuw, Bart. Het valt me op dat mensen, wanneer ze vernemen dat iemand een heel hoog salaris krijgt, zelden de context erbij betrekken. Het feit dat mensen met hoge salarissen vaak heel veel werkgelegenheid scheppen wordt dan vergeten.
02-okt-2003 Speedy
Tja René, ook het feit dat mensen met hoge salarissen vaak heel veel werkgelegenheid verloren laten gaan wordt hen zelden aangerekend ;-)
Wat de correcte waardering betreft: vergeet niet dat een raad van bestuur misschien tien werkelijk belangrijke beslissingen per jaar neemt, terwijl de overige medewerkers samen wel miljoenen beslissingen per jaar nemen. Ieder afzonderlijk is zo'n kleine beslissing over een bedrijfsonderdeel misschien van weinig invloed, maar allemaal samen overstijgen ze vele malen de invloed die de RvB heeft.
Als een onderneming dus denkt dat hun topmanager wel 20% salarisverhoging heeft verdient (en dat kan inderdaad terecht zijn), dan geldt dat zeer zeker ook voor het voltallige personeel !
"Bij het noodlijdende KPN bedong Ad Scheepbouwer vorig jaar een optiepakket dat meteen miljoenen waard was, naast een riant salaris. 'Zo iemand is bezig met bellen blazen. Eén tot twee miljoen euro per jaar is heel mooi betaald. Meer bieden om de besten te krijgen is overbodig. Draai het liever om: mensen die zulke eisen stellen, moet je niet eens wíllen in je organisatie'"
-- Paul Fentener van Vlissingen (Volkskrant 10 juli 2002)
"In de jaren negentig denderde de economie maar door. En niemand die dacht: dit móet een keer misgaan. En toen alles minder werd, werd met man en macht die mythe overeind gehouden, tot op het vervalsen van de boeken toe. Mensen zijn ongelofelijk teleurgesteld in de leiders van de ondernemingen waarin ze hun geld hebben gestoken. Ik geloof niet in de trophy-voorzitters, de celebrity die zichzelf neerzet alsof hij in z'n eentje de hele onderneming aanstuurt, van de ondergang heeft gered en nu tot grote hoogten heeft opgedreven. Een leider die niet integer is, kan een verwoestende uitwerking op het bedrijf hebben"
-- Antony Burgmans van Unilever (Volkskrant 15 feb 2003)
02-okt-2003 Aschwin de Wolf
De mensheid heeft een lange tijd in een kleinschalige verbanden geleefd die gekenmerkt werden door een zero-sum economie. Wat de een meer had, had de ander minder. Hoewel dit principe niet langer geldt in een vrije markt economie zien we nog steeds dezelfde primitieve reflexen in discussies over inkomenspolitiek.
Het enige punt in de affaire Moberg wat mogelijk wel aandacht verdient is de tegenstelling tussen de mogelijke tegenstijdige belangen tussen management en aandeelhouders. Ik had op zich geen problemen met de *hoogte* van de beloning van Moberg maar wel met de structuur, die meer prestatie-afhankelijk had moeten zijn. Maar ik heb begrepen dat dit inmiddels al is rechtgetrokken.
03-okt-2003 René
Aschwin schrijft: "Ik had op zich geen problemen met de *hoogte* van de beloning van Moberg maar wel met de structuur, die meer prestatie-afhankelijk had moeten zijn. Maar ik heb begrepen dat dit inmiddels al is rechtgetrokken."
Waarom vind je dat de structuur van de beloning prestatieafhankelijk moet zijn? Maakt dat uit als de hoogte van de beloning de uitkomst is van vraag en aanbod?
04-okt-2003 Speedy
Prestatiebeloning werkt prima bij verkopers want iedere order draagt rechtstreeks bij aan het bedrijfsresultaat. Prestatiebeloning bij topmanagers zou zinvol zijn als hun salaris werd gekoppeld aan de combinatie van winst en marktaandeel. Meestal is er echter een koppeling met de aandelenkoers. Maar aandelen geven niet de werkelijke waarde van een onderneming weer, ze zijn slechts een graadmeter voor het vertrouwen van investeerders in een bedrijf. Door manipulatie of door publicitaire blunders kan dat vertrouwen flink afwijken van het werkelijke potentieel van een onderneming, met alle gevolgen van dien. De trackrecord van een topmanager bepaalt dan ook vaak wat een bedrijf voor hem over heeft, net als bij de topvoetballers.
Maar weinig mensen worden betaald naar de werkelijke waarde die ze een bedrijf toevoegen. Vooral bij de grotere ‘Dilbert’-bedrijven staat de beloning in geen enkele verhouding tot de toegevoegde waarde die iemand levert. Die toegevoegde waarde is bij management functies volkomen ondoorzichtig. Vaak zijn uitvoerende medewerkers heel druk om alle fouten van managers te corrigeren en de klant toch nog goed te bedienen.
Net zoals een goedbetaalde spits de rest van het team nodig heeft om te kunnen scoren, zo kan een topmanager niets zonder goed personeel. Zijn waardering is dus overtrokken en die van het overige personeel is te laag.
"Never ask a barber if he thinks you need a haircut."
04-okt-2003 Speedy
De meeste zakenmensen die een fortuin hebben vergaard, hebben dat overigens niet gekregen omdat ze zo hard gewerkt hebben (wat ze vaak wel doen), of omdat ze bijzonder intelligent zijn (meestal juist niet, kijk naar zo’n boer als Cor Boonstra!), maar omdat ze stom geluk hebben gehad. Bill Gates zou volkomen onbeduidend en arm zijn gebleven als Digital Research indertijd IBM niet zo had geschoffeerd toen ze een besturingssysteem voor hun nieuwe PC zochten. Dat geldt voor de meeste rijken der aarde, als het dubbeltje even anders was gevallen had niemand ooit van ze gehoord omdat dan een ander die kans in de schoot geworpen had gekregen. Tough luck ! ;-)
“My Uncle, the unlucky inventor
My uncle invented the burglar alarm. But somebody stole it from him.
Then he invented a cure for a disease that did not yet exist. But my aunt caught the cure and died.
Then my uncle invented a soft drink he called “4-Up”. It was not a success. He improved it and called it “5-Up”. But that did not sell either. He was working on “6-Up” when he died. He never knew how close he got to success… “
04-okt-2003 Gaius
Goededag
Waarom alleen een bonus/bonus i.p.v. bonus/malus betaalsysteem.
Wedden dat 'topmanagers' veel vaker op de werkvloer verschijnen om hun collega's aan te sporen.
En dat ze een eigen boekenonderzoek doen voor de baan aan te nemen...
Maakt het allemaal veel spannender.
Dan komen de mensen met echte 'kloten' boven.
Groeten
Gaius
04-okt-2003 Mik - mikGEEN@SPAMsearch2connect.nl
Elke profit organisatie wil met minimale inspanning maximale winst bereiken. Iedereen die binnen zo'n organisatie werkt zou dezelfde doelstelling moeten hebben' niet alleen voor de organisatie maar ook voor zichzelf. Want iedereen die werkt voor zijn brood is ondernemer en zou moeten streven naar winstmaximalisatie. In het geval dat je in loondienst werkt betekent dat je het hoogst mogelijke salaris moet vragen. Doe je dat niet dan ben je een slechte ondernemer en zorg je slecht voor jezelf. Wat een "redelijk" salaris is doet volstrekt niet terzake en doe ik af als communistische prietpraat (Marx had het over de waarde van arbeid).
04-okt-2003 Hans
Moberg is en blijft een "eenvoudige" manager. Niet iemand die een bedrijf uit het niets heeft opgebouwd en daarbij de meerderheid van de aandelen in bezit heeft kunnen houden of helemaal geen aandelen heeft hoeven uitgeven.
Wanneer dat het geval zou zijn zou er nooit een discussie kunnen/mogen ontstaan over het salaris. Dan is n.l. alle winst het eigendom van de manager.
04-okt-2003 Gaius
Goededag
Sorry voor mijn vorige post.
Dat gaat niet werken.
Juist omdat de 'malus'kant bij de gewone werknemer ligt heb je macht en kun je angst inboezemen.
Anders geef je macht en vrijheid voor om een eigen koers uit te zetten weg.
Groeten
Gaius
04-okt-2003 Gaius
Goededag
Mik.
Ondernemer is iemand die van eigen ( en geleende ) centen en met risico om huis en haard te moeten verkopen een bedrijf begint.
Iemand in loondienst kan altijd gebruik maken van ons 'sociale' vangnet.
Maar met de nieuwe plannen ( plannen ) van Balkenende gaan mensen misschien inzien dat ze inderdaad ondernemers voor het leven zijn.( Wat ze persoonlijk als winst zien laat ik buiten beschouwing )
Een non-profit organisatie wil met maximale inspanning een minimale winst behalen.
Iedereen die niet werkt is in loondienst en zou moeten streven naar winstminimalisatie.
Groeten
Gaius
04-okt-2003 Jim
Speedy schreef;
"Net zoals een goedbetaalde spits de rest van het team nodig heeft om te kunnen scoren, zo kan een topmanager niets zonder goed personeel. Zijn waardering is dus overtrokken en die van het overige personeel is te laag."
Speedy's superieur inzicht voor de waardering van managers en het 'overig' personeel verbaast mij.
Welke methode of rekenkundige formule zal hij gebruiken om het juiste salaris voor allen te kunnen bepalen?
Zou hij stiekem zelf al jaren een succesvol bedrijf leiden, waar salarisonderhandelingen overbodig zijn!? Ik ben benieuwd.
Of zou hij dromen van de macht om het salaris van iedereen te kunnen bepalen...namens het 'overig' personeel natuurlijk.
04-okt-2003 Free Vlaanderen
Eigenlijk kan het me geen barst schelen wat zo'n topmanager zich toeëigent, het is toch niet mijn geld. Wat me wel mateloos irriteert, is de arrogantie en schaamteloosheid waarmee onze passieve regeringsleiders in de staatskassen graaien.En nog meer irriteert mij de domheid van de massa, die zich steeds weer laat betuttelen en bedriegen. Stilaan begin ik te geloven in een rechtvaardig terrorisme, waarin intellectuelen hun kreet voor gerechtigheid versterken met wat buskruit.
04-okt-2003 martin
Stilaan begin ik te geloven in een rechtvaardig terrorisme, waarin intellectuelen hun kreet voor gerechtigheid versterken met wat buskruit.
Zeg, doe me een lol...
04-okt-2003 martin
René schreef:
Waarom vind je dat de structuur van de beloning prestatieafhankelijk moet zijn? Maakt dat uit als de hoogte van de beloning de uitkomst is van vraag en aanbod?
Ik vind dit een interessante vraag omdat hij impliceert dat een logische consequentie van het voorstaan van een vrije markt is dat je alle beslissingen op die vrije markt goed vindt. Vrijheid, waar de vrije markt een economische symptoom van is, betekent dat mensen hun eigen keuzes mogen maken (zolang ze geen agressie plegen). Dit geldt voor zowel goede als verkeerde keuzes.
De eigenaren van Ahold en de heer Moberg zijn dus vrij om tot een bepaalde overeenkomst te komen, de redacteuren van Elsevier zijn vrij om die te bekritiseren, Bart is vrij om Elsevier te bekritiseren, de lezers van Elsevier zijn vrij om dat blad niet meer te lezen, de klanten van Albert Heijn zijn vrij om ergens anders boodschappen te gaan doen en de werknemers van Albert Heijn zijn vrij om een andere baan te zoeken.
Elk van bovenstaande keuzes kunnen "goed" of "verkeerd" zijn, afhankelijk van de criteria die je hanteert.
Wat ik persoonlijk nogal vreemd vind aan de (oorspronkelijke) overeenkomst tussen Moberg en Ahold was dat bij voorbaat was afgesproken dat hij bij ontslag een gouden handdruk van 5 miljoen zou krijgen (ik denk dat Aschwin daar ook op doelde). In de positie van Moberg zou ik daar niet om gevraagd hebben. Ik zie me al binnenkomen: 'Heren van Ahold, als u van me af wilt omdat ik uw zaak totaal de soep in heb gedraaid, verwacht ik een oprotpremie van vijf miljoen'. In de positie van de onderhandelaars van Ahold zou ik een dergelijke overeenkomst waarschijnlijk niet geaccepteerd hebben.
Zodoende lijkt het mij een verkeerde beslissing.
Maar ik ken alle feiten niet, dus het zou heel goed kunnen dat ik mijn mening zou moeten bijstellen als ik er meer van af zou weten. Misschien is het wel de ervaring van de heer Moberg dat topmanagers nogal eens de laan uit worden gestuurd terwijl daar eigenlijk geen reden toe is, en dat hij zich daar tegen wil indekken. De Ahold-onderhandelaars zouden zoveel vertrouwen in Moberg kunnen hebben dat ze er van uit gaan dat er van die gouden handdruk in de praktijk geen sprake zal zijn.
In dat geval wordt het wat mij betreft ineens een goede beslissing.
In beide gevallen ben ik er echter mordicus tegen dat de overheid zich er mee gaat bemoeien. De keuze is namelijk aan Ahold en Moberg, niet aan de overheid of iemand anders.
04-okt-2003 René
Ik ben het helemaal eens met wat je schrijft, Martin.
Overigens denk ik de meeste libertariërs de vraag of een bepaalde beslissing waarbij geen agressie komt kijken goed is beoordelen vanuit het perspectief van de persoon die het betreft. Zo zou je kunnen stellen 1) Het is slecht als mensnen de regen gaan staan. Je kunt ook stellen 2) Als mensen in de regen staan en niet nat willen worden kunnen ze beter onder een paraplu gaan staan. In het eerste geval zou je een uitsprak doen die onafhankelijk is van de voorkeuren van de betreffende persoon. In het tweede geval geef je aan dat iets niet goed is in het licht van iemands eigen voorkeuren. Dat tweede is volgens mij sowieso beter verdedigbaar dan het eerste.
09-okt-2003 Raimond
Onderzoek toont aan dat de prestatie van een organisatie (prestatie van de medewerkers) voor het overgrote deel wordt veroorzaakt door de economische situatie. De rol/ invloed van de leider wordt overschat.
Bovendien is arbeid een groepsactiviteit en niet de som van de individuele productie.
Hoe hard moet je werken om zoveel jaarsalarissen te verdienen? Is dat uberhaupt mogelijk? Wat is de verhouding input - output?
10-okt-2003 Gaius
Goededag
Raimond, welk onderzoek is dat ?
Vertel de communisten nog eens van die groepsactiviteiten.
Leiderschap maakt alle verschil voor een organisatie.
Goed opgebouwde organisaties kunnen wat langer op gewoonten en tradities voort als een leider wegvalt maar uiteindelijk komen ook die aan de beurt.
'Hard' werken heeft er weinig mee te maken.
Groeten
Gaius
11-okt-2003 Raimond
Uiteraard zijn 'leiders' in bedrijven noodzakelijk. Mensen met een visie. Maar waar zijn de mensen met een visie zonder creatieve reclameman, zonder de financiele duizendpoot, zonder de computerspecialist? Iemands individuele prestatie moet uiteraard beloond worden, al is het alleen al om te motiveren, maar is de prestatie van Moberg werkelijk zoveel waard? Dat is simpelweg onmogelijk. Zoals ik al zei: als organisaties bovenmatig presteren dan zou dat volgens de media te danken zijn aan de topman, presteert de organisatie onder de maat dan is dat te wijten aan de topman. Wordt er gemiddeld gepresteerd, dan wordt er niets toegeschreven aan de topman. De invloed van een leider (in bedrijven) wordt overschat. De prestatie van ondernemingen golven mee met de economie, ongeacht wie de topman is.
Een organisatie bestaat uit groepen mensen die 'interdependently' een doel na streven. Organisaties hebben een collective sense of purpose, anders zou ieder individu doelloos rondlopen.
12-okt-2003 Speedy
Helemaal mee eens Raimond !
Verbaasde Jim:
“Speedy's superieur inzicht voor de waardering van managers en het 'overig' personeel verbaast mij. Welke methode of rekenkundige formule zal hij gebruiken om het juiste salaris voor allen te kunnen bepalen?”
Jim, het bepalen van iemands werkelijke bijdrage aan het bedrijfsresultaat is in kleine bedrijven of kleine resultaatverantwoordelijke afdelingen een fluitje van een cent. Dat in de praktijk van grote “Dilbert”-bedrijven de waardering in de vorm van het salaris, net als bij topvoetballers, kant noch wal raakt komt omdat de eigenaren van het bedrijf nauwelijks inzicht hebben in die bijdrage en hem dus ook niet goed kunnen beoordelen.
Niemand kan dat trouwens, ook een overheid niet. Die heeft zich er dus niet mee te bemoeien.
Dat iemand er op basis van die ondoorzichtige situatie er voor zichzelf een goed onderhandelingsresultaat uit sleept kan je hem niet verwijten, maar het is wel slecht voor het bedrijf.
Het is de taak van de Raad van Commissarissen er voor te waken dat zo’n “Dilbert”-organisatie helemaal niet ontstaat. De RvC moet de belangen van de investeerders behartigen en je kunt het ze dus verwijten als zij hun zaakjes niet goed op orde hebben en op onverantwoorde wijze instemmen met een bepaald salarispakket. Ze zitten dan gewoon te gokken met andermans centen.
12-okt-2003 Speedy
Voor de liefhebbers (het "feest" der herkenning):
- Dilbert:
Ik heb verontrustend nieuws.
We hebben onze klantenservice een paar jaar geleden aan India uitbesteed.
- Afdelingsmanager:
Nou en ?
- Dilbert:
Blijkbaar hebben zij die ondergebracht in Mexico.
Toen heeft Mexico het uitbesteed aan Vietnam, die het weer uitbesteedde aan de Filipijnen ...
... die het uitbesteed hebben aan ons!
Wij blijken de laagste kosten te hebben, omdat we liegen over onze contact-uren.
Kortom, we betalen onszelf om onszelf te belazeren.
Denkt u wat ik denk ?
- Afdelingsmanager:
Dat onze prijzen omhoog moeten ?
Tenslotte nog deze "fraaie":
- Dilbert:
Op verzoek heb ik een lijst samengesteld van taken die we moeten uitbesteden.
Ik heb me beperkt tot de dingen waar we niet goed in zijn: management, verkoop, marketing, kwaliteitscontrole, techniek, financiën, P&O en klantenservice.
Dan blijft over onze kernkwaliteit ...
... om een bruine tafel zitten.
En natuurlijk ons vermogen om vrijuit te spreken zonder bang te hoeven zijn voor vergelding.
- Afdelingsmanager:
Voor jou geen opslag meer zolang ik leef.
- Dilbert:
Nou, dat legt nogal wat extra druk op de bruine-tafel-strategie.
24-okt-2003 peter - pburrieGEEN@SPAMhotmail.com
Grappig,
Typisch het verhaal dat iemand die werkt in het verkopen voor een zo hoog
mogelijk salaris zou vertellen.
Zo ie zo zijn namelijk een hoop aannames niet terecht en gewoonweg onjuist,
en ik (als toch ahold lover voor jaren) zal je er graag een aantal geven:
-Het salaris van Moberg zou 10 miljoen zijn, als je die 2de man 1 miljoen
zou geven, heb je dus meteen al 9 miljoen bespaard.
-De omzet WAS inderdaad 63 miljard, maar is nu al iets van 50 miljard
geworden, (door fraude etc). Waardoor 1% 500. miljoen zou zijn en 0.9 % 450
miljoen. verschil dus 50 miljoen en niet 63.
-Het is toch apart dat iemand die 10 miljoen krijgt, meteen 450 mensen gaat
ontslaan. Je kan mij niet vertellen dat hij beter is en meer werk kan
leveren dan die 450 mensen.
-Ahold maakt nogsteeds een operationele winst van 2 miljard. Wanneer moberg
zou zorgen voor stijging naar 5% (2 miljard op de 50 is 4%) dan pas zou je
betoog gaan werken. Een stijging van zo een bedrag is zeer onwaarschijnlijk.
Dan nog het verhaal wat op www.veb.net staat en ik onderaan even bijvoeg.
Zoals je daarin kan lezen is de beloning voor vergelijkende functies
inderdaad buiten proproties. Het zou getuigen van inzet voor de
aandeelhouder om hem een minder salaris te geven, gezien hij blijkbaar ook
nog tijd over heeft om een commisariaat aan te gaan bij een ander bedrijf.
Overigens heb je gelijk voor wat betreft de voetballers enzo, maar ja, die
worden tenslotte betaald met gemeenschapgeld...
Groet,
peter
-> verhaal www.veb.net ->
Op 26 november a.s. of kort daarvoor geeft Ahold een toelichting op de
prestatiecriteria die worden gehanteerd voor de bonusregeling van de nieuwe
topman Anders Moberg. Terwijl de publieke focus aanvankelijk vooral gericht
was op de hoogte van de beloning (oplopend tot meer dan 10 miljoen euro) is
door de aanpassing van het pakket op 17 september jl. de aandacht verlegd
richting de prestaties die Moberg moet leveren om voor de bonussen in
aanmerking te komen. Bovenop zijn basissalaris (1,5 miljoen euro) kan hij
nog eens tweeëneenhalf keer zijn basissalaris aan bonussen verdienen, indien
hij de prestatiedoelen weet te bereiken of te overtreffen. Op 23 september
meldde het NRC Handelsblad dat de Raad van Commissarissen en de heer Moberg
overeenstemming hadden bereikt over de prestatiecriteria.
Aanvankelijk gaven de woordvoerders van Ahold aan dat beleggers en
buitenwereld zouden moeten wachten tot mei 2004 (het moment van publicatie
van het jaarverslag 2003) voordat de prestatiecriteria zouden worden
geopenbaard. De VEB stelde daarentegen dat deze informatie in de
aandeelhoudersvergadering van 26 november moet worden verstrekt, als
aandeelhouders daarom vragen. En de VEB zal daarom vragen. Wat als Ahold
weigert die informatie te verstrekken? Dan zal de VEB helaas naar de rechter
moeten stappen. Inmiddels heeft het concern wijselijk bijgestuurd. Een
Ahold-woordvoerder stelde wel dat het dreigement van de VEB onnodig was
omdat de VEB bij brief van Henny de Ruiter van 2 oktober, al op de hoogte
was van de geplande openbaarmaking. Die brief - een antwoord op de VEB brief
van 18 september jl. - bevat die informatie niet.
Deze brief bevat wel informatie over het proces van de vaststelling van de
beloning van Moberg. Hieronder enkele opmerkelijke elementen daarvan:
1) Ahold heeft niet aan externe adviseurs advies gevraagd over de omvang van
het beloningspakket van de heer Moberg, omdat men over een sectorrapport van
Hay Management over 2002 beschikte.
2) Het rapport van Hay is gebaseerd op een referentiegroep van 23
ondernemingen en 25 dochterondernemingen, waarbij opvalt dat:
a) Het uitsluitend Amerikaanse ondernemingen betreft
b) Er voornamelijk non-food retailers zijn gebruikt. Geen van de
ondernemingen heeft food retail als hoofdactiviteit
c) De activiteiten uiteenlopen van medicijnen (CVS Pharmacy) tot schoenen
(Ann Taylor) en van bouwmaterialen (Home Depot) tot kleding (o.a. The
Limited). De groep lijkt daarmee niet echt representatief.
d) Amerikaanse supermarktketens als Kroger, Safeways en Albertson's zijn
niet gebruikt
e) Europese supermarktconcerns (Casino, Carrefour, Delhaize, Metro, Tesco
etc.) ontbreken
3) Ahold heeft op 9 september (5 dagen na de tumultueus verlopen
aandeelhoudersvergadering) advies laten uitbrengen door Towers Perrin.
Hieruit blijkt dat het pakket van Moberg boven de mediaan ligt (bovenste
helft) en dat de gegarandeerde bonus niet gebruikelijk is. Towers Perrin
voegt daaraan toe dat deze bonus "verdedigbaar zou kunnen zijn" op basis van
de bijzondere situatie waarin Ahold verkeerde. De lange termijn incentives
worden door Towers Perrin als "bescheiden" gekwalificeerd. De
vertrekregeling behoort tot het bovenste kwartiel (25 procent) in Nederland
en boven de mediaan in vergelijking met het Verenigd Koninkrijk.
4) Enkele uitgangspunten bij de second opinion van Towers Perrin zorgen voor
een hoge vergelijkingsbasis:
a) de vergelijking met de top-8 Nederlandse ondernemingen in de FTSE Eurotop
100 zorgt voor een vergelijking met grotere (qua marktkapitalisatie) en
winstgevender ondernemingen.
b) de vergelijking met de Europese peer-group van best betaalde CEO's levert
al een ernstige vertekening op. Indien als uitgangspunt wordt gekozen dat
met de hoogbetaalde CEO's wordt vergeleken, is de kans natuurlijk groot dat
- in die vergelijking - van een redelijke of acceptabele beloning sprake is.
Het bovenstaande maakt duidelijk dat de gekozen peer group (Hay) met louter
Amerikaanse non-food retailers, het vergelijken van appels met peren is.
Bovendien kunnen grote vraagtekens worden geplaatst bij de vergelijking
(door Towers Perrin) van de beloning van Ahold met de best betaalde Europese
CEO's en de 8 grootste Nederlandse ondernemingen. De verstrekte gegevens
zijn daarmee allesbehalve overtuigend.
Het wachten is nu op de prestatiecriteria die voor Moberg gelden. Hier is
met name van belang welke basisgegevens worden gebruikt om de prestatie van
Moberg aan af te meten. Indien het desastreuze jaar 2002 als basis wordt
genomen, kunnen die resultaten (-1,2 miljard euro) al snel worden
overtroffen. Ook indien de reductie van de schuldpositie als criterium wordt
gebruikt, is van groot belang hoe deze schuldreductie totstandkomt. Bij
verlaging van de schulden door vergroting van de kasstromen en
winstgevendheid, of door desinvesteringen dan is beloning daarvoor op zijn
plaats. Indien de schuldreductie wordt bereikt door een aandelenemissie van
2 miljard euro - en de aandeelhouders nogmaals de rekening betalen - is
beloning daarvoor niet terecht.
Voor diegenen die vinden dat de discussie over de beloning van Moberg wel
lang genoeg heeft geduurd, wil ik toevoegen dat de vertraging met name door
het optreden van Ahold zelf komt. Ahold had begin mei al mededelingen kunnen
doen over de beloning van Moberg en zou het liefst pas in mei 2004
mededelingen doen over de prestatiecriteria. Bovendien bepalen de
prestatiecriteria of Moberg goede prikkels krijgt om aandeelhouderswaarde te
creëren en daarbij uitgifte van aandelen zoveel mogelijk te vermijden.
Peter Paul de Vries
05-dec-2004 Ruben - jetoelGEEN@SPAMyahoo.com
Rene schrijft:
----------
Overigens denk ik de meeste libertariërs de vraag of een bepaalde beslissing waarbij geen agressie komt kijken goed is beoordelen vanuit het perspectief van de persoon die het betreft. Zo zou je kunnen stellen 1) Het is slecht als mensnen de regen gaan staan. Je kunt ook stellen 2) Als mensen in de regen staan en niet nat willen worden kunnen ze beter onder een paraplu gaan staan. In het eerste geval zou je een uitsprak doen die onafhankelijk is van de voorkeuren van de betreffende persoon. In het tweede geval geef je aan dat iets niet goed is in het licht van iemands eigen voorkeuren. Dat tweede is volgens mij sowieso beter verdedigbaar dan het eerste
-----
Huh? Ik mis de belangrijkste waarlijk libertarische stelling die echt uitgaat van iemands persoonlijke perspectief uitgaat..en dat is:
Misschien vind die persoon het wel lekker of leuk om in de regen te gaan staan (komt bijvoorbeeld net terug van de marathon des Sables ;) )
