Blanke schaamte
Afgelopen week werd door Netwerk aandacht besteed aan het overlijden van Rosa Parks, de zwarte vrouw die vijftig jaar geleden in een bus weigerde op te staan voor een blanke en daarmee het verzet tegen de segregatiewetten in Amerika leidde. Amerika-deskundige Willem Post mocht, gezeten in zo’n foute apartheidsbus, het progressieve levensgevoel verwoorden.
“Ik kan alleen maar zeggen dat je je dan wel schaamt dat je een blanke bent. Ik heb er geen persoonlijke schuld aan natuurlijk, maar je voelt toch iets collectiefs. Hoe hebben we met z’n allen dit kunnen laten gebeuren?”
De interviewer keek er niet van op. In verlichte kringen is het niet ongebruikelijk om van ‘wij’ te spreken wanneer het gaat over mensen uit een ander werelddeel die inmiddels in meerderheid overleden zijn. De raciale band die de blanke progressief met zijn medeblanken voelt, kan sterk genoeg zijn om continenten en tijdperken te overwinnen – althans, wanneer het gaat om medeblanken die zich misdragen. Maar dit raciale bewustzijn is merkwaardig genoeg geheel afwezig wanneer het om de verdiensten van medeblanken gaat. Wanneer prestaties van blanken op het gebied van filosofie, kunst, wetenschap, technologie, economie en politiek worden besproken, zul je de vooruitstrevende denker niet snel horen zeggen dat hij trots is dat hij een blanke is. Integendeel, blanke trots wordt juist als een bijzonder verwerpelijk verschijnsel beschouwd. Een foto van Michiel Smit, voorman van Nieuw Rechts, met aan de muur een vlag met de tekst ‘white pride’, werd dan ook gezien als bewijs van diens schandalig foute mentaliteit. Een nette intellectueel mag wel aanhanger zijn van de ‘white shame’-beweging, maar leden van ‘white pride’ worden zonder pardon verstoten.
Dat de intellectuelen die zich voor hun blankheid schamen, zichzelf beschouwen als het tegendeel van de types die met ‘white pride’-vlaggen zwaaien, is erg vermakelijk. In werkelijkheid gaat het hier om twee loten van dezelfde collectivistische stam. Op ondergeschikte punten mag dan gekibbeld worden – moet je je nu schamen om blank te zijn, of moet je daar juist trots op zijn? – wat de hoofdzaak betreft zijn ze het volledig eens: iedereen is collectief verantwoordelijk voor de daden van z’n rasgenoten.
Bart Croughs
Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.
Plaats reactie - 40 reactie(s):
09-nov-2005 Patrick - p.deringGEEN@SPAMhotmail.com
Goeie column
Het doet er niet toe of je zwart of blank bent, en of je nou trots ben op wit, of je er voor schaamt, het slaat allebei nergens op, omdat het wit of zwart zijn er niet toe doet.
09-nov-2005 M
Precies en ze doen ook precies hetzelfde.
Met White Pride stoot je immers anderen tegen de borst door hen impliciet (of soms expliciet) als minderwaardig te kenschetsen en met White Shame geef je de ander alle argumenten in om blanken te gaan haten, je zegt immers "WIJ hebben JULLIE dit allemaal aangedaan" i.p.v. blanken van 2 generaties terug hebben aan de andere kant van de oceaan de toenmalige negers gediscrimineerd.
Collectief denken leidt vroeg of laat altijd tot absurde conclusies (en consequenties).
09-nov-2005 M
Ik ben het volledig met columnist en Patrick eens.
Zelf heb ik geen enkele vorm van collectif gevoel.
Eerlijk gezegd, komt het soms wel bij me op als "de tegenpartij" mij in een hoekje drukt, maar spontane opwellingen heb ik nooit. Onder geen enkele vorm.
Net zoals ik me niet verantwoordelijk voel voor wandaden begaan in de kolonies en ook niet trots ben dat een blanke rasgenoot bv. de relativiteitstheorie heeft uitgevonden, ben ik evenmin trots op een voetballer die een doelpunt scoort.
Dat doet hij nl. noch voor, noch namens mij en hij laat me niet mee profiteren van zijn bonus, beker, gouden schoen, jaarsalaris, tranfersom of wat dan ook.
Ik heb dan ook nooit begrepen waarom mensen zich toch zo met een 10-tal volslagen onbekenden kunnen vereenzelvigen dat ze oprecht blij of gefrustreerd zijn wanneer die een of ander spelletje winnen of verliezen.
Op het werk zal ik puur professioneel een collega altijd helpen -uit principe- omdat dit het bedrijf waar ook ik deel van uitmaak ten goede komt en dit derhalve mede in mijn belang is. Dit is dan ook mijn definitie van collegialiteit: het iemand helpen uit hoofde van het "collega zijn".
Maar na werktijd gaan borrelen, verjaar- en trouwpartijen, iemand helpen verhuizen of iets dergelijks, hoort er uiteraard niet bij. Waarom niet? Wel dat heeft niets met werk te maken dus in de hoedanigheid van bruid(egom), verhuizer, jarige enz. is iemand geen collega.
Het is uit zo'n logische en consistente individualistische houding, dat zich bij mij een libertarisch gedachengoed ontwikkelde (nog voor ik wist dat dit zo heette en dat er nog zulke mensen waren). Toen ik meervrijheid tegenkwam, was dit een verademing. Er waren dus nog individualisten met verantwoordelijkheidsgevoel.
Nagenoeg alles wat hier gepubliceerd wordt kan ik wel onderschrijven en met de harde kern van libertarische posters ben ik het dan ook meestal eens, totdat ... (en nu komt het eindelijk na deze lange intro) ... totdat blijkt dat zo iemand een voetbalfan is.
Van waar toch die vereenzelviging van een rechtgeaard libertarier met een groepje (veelal laaggeschoolde en intellectueel totaal oninteressante) typetjes dat wat tegen een bal loopt te stampen?
Van de massa ben ik dit ondertussen wel al gewend, maar hoe kan een -ik zou zeggen: per definitie rarionele- libertarier, zo inconsistent zijn?
Mocht voetbal willekeurig gespeeld worden door groepjes jongeren die mekaar toevallig leren kennen en hun ploeg een naam geven als "de snelle jongens" (of F.C. De Kampioenen), dan is er niets aan de hand, maar als die zich noemen naar een stad, komt al snel het gevaar om de hoek kijken dat mensen zich er mee gaan vereenzelvigen.
Nog gevaarlijker is als ze suggereren een land te vertegenwoordigen en de onnadenkende burger dan meent "Wij spelen vanavond tegen de Duitsers". Tja ...
Nogmaals: dat onnadenkenden, inclusief degenen die zichzelf tot intellectueel uitroepen (hoewel ze nochtans toegeven links te zijn), zo redeneren verbaast me niet, maar kan een libertarier mij eens uitleggen waarom hij zich vereenzelvigt met een voetballer/ploeg of een andere sporter?
Dank bij voorbaat,
M
PS in weerwil van de omslachtige (m.i. functioneel noodzakelijke) intro, gaat dit stuk niet over mij. Gelieve me dan ook persoonlijke aanvallen te besparen. Ik ben gewoon oprecht geinteresseerd in de vraag hoe libertarisme en (voetbal)collectivisme psychologisch met mekaar te rijmen vallen.
09-nov-2005 Muxje - spam6GEEN@SPAMintvelt.com
“Ik kan alleen maar zeggen dat je je dan wel schaamt dat je een blanke bent. Ik heb er geen persoonlijke schuld aan natuurlijk, maar je voelt toch iets collectiefs. Hoe hebben we met z’n allen dit kunnen laten gebeuren?”
Helaas suggereert Willem niet dat wij blanken ons ook moeten schamen, anders hadden wij hem bij de gedachtenpolitie op het Meldpunt Discriminatie kunnen aangeven, wegens het in een slecht daglicht stellen van het blanke ras in het algemeen. Ik ben tegen dergelijke meldpunten, maar je mag die lui best met hun eigen wapens bestrijden. Bovendien ben ik benieuwd of een dergelijke klacht serieus genomen zou worden.
M: "Waar koning Voetbal heerst staat het verstand buitenspel". :)
09-nov-2005 U.G.Kempenaer
De tendens van de laatste decennia is het verzwakken van eens stabiele en welvarende naties en een wig drijven tussen de burgers van die naties. De belangrijke verbanden en coherentie tussen de burgers wordt aangetast met instabiliteit als gevolg. Wie zou daar nu baat bij hebben?
09-nov-2005 Meeeh
Bovendien getuigt het van een accepteren van een onwetendheid over wat we zijn. Met een onvererkend onderbewuste, en een spiritualiteit die nog nauwelijks is onderzocht, vorige levens e.d. was hij zelf misschien wel alle kleuren van de regenboog.
09-nov-2005 Erik
M,
Ik vind je definitie van collegialiteit wel interessant. Je zou nog een stapje verder kunnen gaan, en je collega's kunnen gaan zien je concurrenten, met wie je concurreert om promoties, bonussen en loonsverhoging. In dat geval is het niet altijd zo vanzelfsprekend dat je je 'collegiaal' opstelt in een bedrijf. Want misschien help je wel een collega, die vervolgens met jouw veren gaat pronken. Verder kan het dan juist wél slim zijn om strategisch te 'socializen', door bijvoorbeeld met een mooi cadeau naar de bruiloft van je chef te gaan! Als tip kan ik je aanraden om het boek 'hoe word ik een echte rat' te lezen van Joep Schrijvers.
09-nov-2005 M
Beste Erik,
Dat het "interne concurrenten zijn", daar heb je gelijk in, behalve als je toch met kop en schouders boven de rest uitsteekt.
Bovendien zou weigeren de rest te helpen nou bepaald niet van teamgeest getuigen, leek me.
En gezien iedereen de weg naar me weet te vinden, ziet de baas heus wel dankzij wie de rest ueberhaupt nog kan scoren.
Er was echter een probleempje waar ik in mijn meritocratische utopie geen rekening mee had gehouden: de baas zag het maar ervoer me als een bedreiging voor zijn eigen positie en wilde me dus weg. Bij gebrek aan redenen verzon hij er dan maar een reeks tot de personeelsdienst hem geloofde.
En de makkelijkste -bij gebrek aan aantoonbare kritiek op het eigenlijke werk- was uiteraard een gebrek aan teamgeest.
Gezien ik de verjaardagen en trouwerijen van de personeelsdienst nooit had bijgewoond (en zij inhoudelijk nooit door mij geholpen werden) en zij geen flauw benul hadden dat heel mijn afdeling kind aan huis was op mijn bureau, laat het gevolg zich raden.
Ik geef je gelijk dat strategisch socializen een manier is om te overleven, maar ze strookt niet met mijn opvattingen.
Immers wie een baan of promotie krijgt op andere dan louter competentie-gronden (bv. quota of geslijm), verdient deze m.i. eigenlijk niet.
En gezien ik streef naar 100% integriteit, ben ik het aan mijn principes verplicht om geen duimbreed toe te geven en slechts dan naar een feestje te gaan als ik de persoon in kwestie oprecht mag (als ware hij geen collega).
Dus op de volgende job, verander ik niets aan mijn gedrag, ook al weet ik dat dit niet bepaald tactisch is.
Ook al weet ik wel dat een meritocratie een utopie is, dan betekent dat nog niet dat ik me ineens onverantwoord zou moeten gaan gedragen.
"Een beter milieu begint bij jezelf" was destijds een slogan. Welnu, een eerlijker wereld ook.
Ik vrees dat ik nog vaak "met mijn kop tegen de muur zal lopen", maar dat weze dan maar zo.
Als man scheer ik me elke ochtend en daarom is het belangrijk dat ik mezelf nog in de spiegel kan kijken. Vandaar dus.
Om me die principialiteit te kunnen veroorloven -wekloosheid bij tijd en wijlen, kost nl. geld-, spaar ik ca. 50% van mijn salaris. Dat geeft een aardige buffer. Vooral als je dat vervolgens goed belegt.
10-nov-2005 kleintje
ben blij dat ik kleurenblind ben
10-nov-2005 Quirium
Wat M beschrijft, is geen libertarisme, maar objectivisme. Bijna alle objectivisten bekennen zich op politiek vlak tot het libertarisme.
Echter moet je de twee niet verwarren.
Een libertariër mag zoveel collectivistische banden aangaan als hij zelf wil, met alle anderen die dat ook willen.
Je kan dus in een libertarische maatschappij bijvoorbeeld een communistische leefgemeenschap aankleven, waarbij je zelfs een levenslange gelofte mag afleggen om nooit uit deze leefgemeenschap weg te gaan, en steeds je ganse inkomen af te staan aan dit vrijwillig aangegane collectief.
Je mag je dus ook gerust verwant voelen met een groep supporters van een voetbalploeg, en met die voetbalploeg zelf. Je kan ook gerust gaan voetballen, en om louter collegiale redenen je medevoetballers helpen, omdat dat ook voor jou doelpunten opbrengt.
Maar nu het grootste geheim: je mag als libertariër volslagen irrationele relaties aangaan met anderen of groepen anderen, zoals vriendschapsrelaties of liefdesrelaties, en je hoeft het doel van zulke relaties niet te rationaliseren op straffe van geen libertariër meer genoemd te kunnen worden. Je mag jezelf ook compleet wegcijferen voor anderen als dit je eigen vrije keuze is, en dus 'live for the sake of another man'. Daar is niets onlibertarisch aan, maar het is wel niet objectivistisch.
10-nov-2005 M
Quirium,
Mee eens. Echter het is me een raadsel hoe dat psychologisch met mekaar te rijmen valt.
Nou ja, voor mijn vriendin/vrouw zou ik me uit blinde liefde wel wegcijferen.
Maar wie is nou zo masochistisch omdat voor een andere man te doen (mits dat niet de liefde van zijn leven is) of ... hoe kan iemand nou oprecht blij zijn dat een hem in wezen volslagen onbekende voetballer een doelpunt scoort?
Ik veroordeel het an sich niet (want het op zichzelf genomen niet schadelijk - i.t.t. waar het toe kan leiden) maar begrijp het gewoon niet.
Vandaar dat ik graag had gezien dat een libertarische voetballiefhebber mij zou kunnen uitleggen waarom hij zich toch zo met een speler/team vereenzelvigt.
10-nov-2005 Babs
Ik vereenzelvig me niet met Nederland, Breda, Europa, Ralph Lauren, Pepsi, communisme of paus, wel met NAC. Dat vereenzelviging met een groep redelijk domme, matig getalenteerde lelijke mannen die ik niet persoonlijk ken irrationeel is begrijp ik zelf ook wel. Waarom dan toch die vereenzelviging?
Waar komt vereenzelviging vandaan? Volgens mij is er een genetische drang ergens bij te willen horen en daarnaast is er de communicatie/marketing van anderen die een virtuele wereld schept waar ik me bij kan aansluiten. Vereenzelviging met Nederland is volgens mij op niks anders gebaseerd dan 500 jaar uitstekende marketing (goed logo, goede tune, mooie mystificatie met een taal die verder niemand begrijpt, perfect wij tegen zij verhaal met domme Belgen, schreeuwende Duitsers en arrogante Fransen) en daarmee niet heel anders dan vereenzelviging met Ralph Lauren of NAC.
Vereenzelviging is soms gevaarlijk (dat hoef ik hier niet uit te leggen hoop ik), in andere gevallen is het duur en in weer andere gevallen alleen dom. Aan de andere kant brengt onze natuur tot vereenzelviging met zich mee dat wij voor onze kinderen zorgen en dat sommige mannen zelfs bij hun familie blijven wonen. Het is zeer waarschijnlijk dat de drang tot vereenzelviging daarom in onze genen zit, maar dat elk voordeel zo ze nadeel heb.
Is vereenzelviging absoluut? Nee, er staat individualisme en rationalisme tegenover. Ik kon echt niet verdedigen waarom ik blij werd van een Nederlands doelpunt of waarom ik me plaatsvervangend schaamde als ik Nederlanders lomp zag doen in het buitenland. Komt bij dat vereenzelviging met een land potentieel gevaarlijk is en duur kan zijn. Daardoor kon ik afscheid nemen van mijn vereenzelviging met Nederland.
Mijn vereenzelviging met NAC is nog steeds irrationeel, maar vereenzelviging met NAC is minder duur en gevaarlijk dan vereenzelviging met Nederland of bijvoorbeeld het communisme. Bovendien vermaak ik mij prima in de schijnwereld van de belangrijkheid van NAC. Het is als met een computerspel dat je wint: je hebt er niks aan, maar het geeft toch een goed gevoel. NAC kost bijzonder weinig en geeft veel plezier. Bovendien geeft vereenzelviging met aantoonbaar talentloze, redelijk domme mannen precies de zelfrelativering die je nodig hebt om iets te doen aan drang tot vereenzelviging met veel gevaarlijkere of duurdere waanideeën.
10-nov-2005 Chico Lama
M schreef: 'PS in weerwil van de omslachtige (m.i. functioneel noodzakelijke) intro, gaat dit stuk niet over mij. Gelieve me dan ook persoonlijke aanvallen te besparen. Ik ben gewoon oprecht geinteresseerd in de vraag hoe libertarisme en (voetbal)collectivisme psychologisch met mekaar te rijmen vallen.'
ik denk niet dat je het begrijpt.
Nederland heeft nu een potentieel uitstekend elftal: Van Basten heeft zelfs vandaag gezegd dat wat hem betreft Mark van Bommel weer helemaal in de race is voor een plek rechts op het middenveld, dus de overschatte Landzaat raken we zo ook mooi kwijt. verder, Van Persie en Robben op de vleugels, Ruud in de spits, en Cocu en (hopelijk alsnog) Davids op het middenveld, en Mathijsen, Boulahrouz, Ooijer, en nog een vleugelverdediger, en Van der Sar.
We kunnen volgend jaar gewoon WERELDKAMPIOEN worden!
WERELDKAMPIOEN!
wraak voor '74 en '78!
what part don't you understand...?
10-nov-2005 M
@Chico,
Everything.
========
@Babs,
Vereenzelviging met je gezinsleden (althans tussen man en vrouw - tussen ouders en kinderen is dat anders) is m.i. logisch gezien je die persoon
a) kent (je kinderen ook, doch zie verder onder c),
b) liefhebt (als het goed is) en
c) zelf temidden van anderen bewust uitgekozen hebt (i.t.t. ouders/kinderen).
Ergens bij willen horen is begrijpelijk maar m.i. alleen maar als aan bovenstaande criteria voldaan wordt.
Wat ouders/kinderen betreft:
Wanneer je geluk hebt, lijk je op mekaar en zou je die dus ook hebben uitgekozen (criterium c) als je ze had moeten selecteren.
Met mijn gezin voel ik me wel 1.
Een "collectief van 3 personen", wat ben ik toch een groepsdier ;-)
Maar spelers uit een sportclub zoals die NAK, ken ik niet, zou ik mogelijkerwijze niet aardig vinden en niet zelf als vrienden gekozen hebben.
Ik kan me er dan ook niet mee vereenzelvigen.
Verder heb ik niet gekozen in Nederland geboren te worden enz.
Ofschoon ik het dus nog steeds niet begrijp, wil ik je wel hartelijk danken voor de moeite die je stopte in de poging het mij uit te leggen.
Groeten,
M
11-nov-2005 Babs
M
Begrijp je vereenzelviging met een land, geloof of merk wel? De vraag is niet of je het zelf doet, maar of je het begrijpt? Als je dat niet begrijpt, ben je daadwerkelijk anders dan verreweg de meeste mensen, laten we zeggen een stap verder in de evolutie.
Ik ben zelf geen totale libertarist, maar kom een eind in de richting. Ik denk dat de meeste libertariers zich wel met iets vaags vereenzelvigen en weten dat dat irrationeel is. Ze onderzoeken of er een gevaar in schuilt en als dat niet zo is, accepteren ze het als een onschuldige zonde.
NAC met een K schrijven is trouwens erg onvriendelijk en dat door iemand die zelf vraagt niet persoonlijk aangevallen te worden. (ja, vereenzelviging gaat ver.)
11-nov-2005 M
Babs,
Sorry voor de typo (al zal het je niet ontgaan zijn dat ik er wel meer maak).
Dank voor het compliment.
Mijn rationaliteit is echter wel beperkt, in die zin dat ik als ik "in het defensief gedreven word" me wel met een groep neig te vereenzelvigen.
(Overigens als ik daar dan achteraf bij stilsta, dan schaam ik me ervoor en denk ik: "verdomme, hoe kon ik toch in die val trappen").
Als ik in het buitenland ben, en door anderen gezien/behandeld word o.b.v. mijn nationaliteit, dan ben ik in een opweling dus wel geneigd dat spel mee te spelen. Maar vroeg of laat kom ik dan toch met: maar wacht eens even, we zijn allemaal individuen en dat jij (om maar een voorbeeld te noemen) komt uit een land waar mooie auto's gemaakt worden, is niet jouw verdienste ... net zomin als dat ik je er zal op aankijken dat "jouw" land -voor zover dat begrip ueberhaupt bestaat- "het mijne" 2 keer is binnengevallen de afgelopen eeuw.
Wat merken betreft heb ik geen enkele vereenzelviging, behalve ... als er een sterke rivaliteit bestaat tussen 2 merken en ik -na beide geprobeerd te hebben- het andere niet goed vind.
Concreet: daar waar het me bv. niets uitmaakt wat voor televisie ik heb en ik me niet stoor aan reclame van de concurrentie (het landschap is immers erg verscheiden), ligt het anders bij frisdrank.
Ik heb ooit eens Pepsi geprobeerd en vond het werkelijk niet te drinken. Echte Coca Cola vind ik echter wel lekker.
Maar wat mij betreft gaat het slechts om 1 ding: smaak.
Als ik dus (een jaartje of 10 geleden) een reclame zag waarin Pepsi met een slogan als "for a new generation" en wat hippe lui probeert me te overtuigen, terwijl ze het product zelf onveranderd lieten, vond ik dat een belediging van mijn intelligentie. Neemt zo'n bedrijf mij nu echt voor zo'n idioot dat ze denkt dat ik omwille van een paar lekkere wijven in een spotje een goed smakend product ga omruilen tegen een slecht smakend? Ik ervoer zoiets gewoon als stuitend en beledigend.
Niet dat ik Coke dan ineens lekkerder ga vinden maar mijn afkeer van Pepsi wordt dan als maar groter.
Het allerergste was nog (een 20 jaar geleden) de beroemde "Cola-test" waarin ze probeerden aan te tonen dat bij een blind onderzoek de meerderheid van de respondenten Pepsi verkoos boven het merk "?" (gezien confronterende vergelijkende reclame verboden was).
Let wel: de andere fles was dus anoniem.
Gezien de dominantie van DE 2 grote merken (zeker toen), ging iedereen er uiteraard van uit dat "?" dus Coca Cola was. Maar ten eerste kan daar dus Herchi ingezeten hebben of iets anders en ten tweede: zelfs al was het Coke, so what?
Verwacht men nu dat ik ga veranderen omdat anderen Pepsi lekker(der) vinden? Ging Pepsi ervan uit dat ik zo onnadenkend was of over zo weinig persoonlijkheid beschikte? Wat een belediging! De afkeer tegen Pepsi wordt zo almaar groter.
In een situatie met slechts 2 spelers werd ik dus door Pepsi almaar sterker in het Coke kamp geduwd.
Maar... en nu komt het: dat betekent geenszins dat ik een onvoorwaardelijke Coke-fan zou zijn.
Ik vind die inderdaad wel lekekrder dan Pepsi en de inmiddels overal verkrijgbare Herschi en Dr. Pepper maar dat is gewoon een vaststelling.
In het buitenland heb ik wel cola's gevonden die me prima bevielen. Veelal kleine lokale merkjes.
Ergens aan de middellandse zee (ben vergeten welk land maar ik geloof dat het in meerdere te krijgen is) vind ik Miranda best goed en in Belgie heb je (of had je vroeger in elk geval?) een lokaal merk VAL. Eveneens best lekker.
Maar tot zover gaat het bij mij.
Wat ik bijvoorbeeld niet begrijp is mensen die zich asocieren met hun automerk.
Ik kies gewoon volgens bepaalde criteria wat mij het beste lijkt en als enige jaren later een andere wagen beter scoort, wordt het die. Persoonlijk vind ik veiligheid en duurzaamheid erg belangrijk dus neig ik naar SAAB, maar ja da's wel nogal duur... Hoewel destijds Franse auto's een erg slechte reputatie hadden op dat gebied (en ik toen dus nooit zo'n auto zou gekocht hebben, ongeacht hoe fraai hun vormgeving), scoort Renault de laatste jaren erg hoog (5 sterren) in crashtests. Dus wat mij betreft komt dat in aanmerking. Maar als in 2015 Renault (om wat voor reden dan ook) slecht zou scoren en (onverwacht) zou blijken dat Alfa nu ineens top is qua veiligheid, tja, dan ga ik heus geen Renault meer kopen, hoor.
Maar om concreet op je vraag te antwoorden: neen.
Ik zie wel dat er trouwe Opel-, Volkswagen, of Alfarijders bestaan, maar begrijp het echt niet.
Tenzij ze me mochten uitleggen dat zij een of ander criterium hebben, waar hun merk consistent het beste op scoort - decennia lang. En dat mag best een ander criterium zijn dan het mijne (bv. zuinig in het gebruik).
Maar doorgaans is hun keuze niet zo doordacht.
En dan begrijp ik het dus niet.
Groeten,
M
11-nov-2005 Robert Vriend
Zou er iemand onder de huidige Afrikaanse bevolking zich schamen voor de periode dat blanke Europeanen als slaaf dienden in Afrika (circa 1 miljoen mensen)?
11-nov-2005 Henk, het origineel
M:
'Verder heb ik niet gekozen in Nederland geboren te worden..'
Nee, maar je kan wel onderdeel zijn van een volk. Dat het stuk grond onder de moeder weinig te maken heeft met gegronde vereenzelviging met een groep ben ik met je eens. Maar ik voel mij wel onderdeel van de groep 'Nederlanders' als in: de mensen die op deze grond woonden toen ze er een staat op hebben gebouwd.
Natuurlijk is er sprake van een vervelende vorm van het aanduiden van een groep, want er is (ook vroeger) veel migratie geweest (daarbij denk ik vooral aan Hugenoten en het uitnodigende vrije klimaat in Nederland), en het gevaar van vereenzelviging met de staat Nederland ligt op de loer. Het zal je niet verbazen dat ik aan die staat een broertje dood heb.
Waar ik op doel is een genetische verwantschap met mensen die vanuit de historie dus vooral naast mij op een stukje grond leven. Deze mensen zijn afstammelingen van dezelfde voorouders als ik. Alle mensen zijn in zekere zin familie van elkaar en de Nederlanders zijn meer direct familie van mij dan de andere Europeanen, en die weer meer directer dan bijvoorbeeld de Aziaten.
Ik ben een mix van de genen van mijn ouders, en dus een gecombineerd stuk vlees gemaakt uit hen. Dat maakt niet dat ik opeens geen individu meer ben, maar wel dat het niet vreemd is dat ik mij meer met hen vereenzelvig dan met de buurman. In zekere zin zijn mijn moeder en ik ook voor de helft precies hetzelfde. Ik denk dat je deze lijn kunt doortrekken naar verdere familie en ook door kunt trekken naar een volk en ook naar de mensheid.
Sommige mensen willen ook alle dieren erbij betrekken (gek genoeg alleen de dieren die je kan zien). Maar een vos is duidelijk minder verwant dus daar vereenzelvig ik mij een stuk minder mee dan een mens.
Dat ik vereenzelviging met een biologische groep voel, betekent nog niet dat ik zeg dat ik verantwoordelijk ben voor alle geweldige en desastreuze daden uit het verleden. Hooguit kun je een soort trots voelen zoals op je familie en kinderen ook een soort trots is op jezelf. Maar je kinderen zijn andere individuen in een andere situatie. Zo ook de onbeschofte Nederlanders op vakantie. Of de asociale medemens die wereldwijd op socialistische partijen stemt. Ergens schaam ik mij daar eerlijk gezegd wel een beetje voor ;-P
Het moge duidelijk zijn dat meer verwante mensen als een groep zien (al is het vrijwel onmogelijk om grenzen aan nationaliteiten [een woord wat overigens is afgeleid van het Latijn voor geboorte en niet het woord voor staatsonderdaan] te benoemen), iets heel anders is dan verhuizen naar Breda en dus fan zijn van NAC (als ik de combinatie goed heb). Dit laatste is het irrationeel toepassen van een gevoel van verwantschap.
12-nov-2005 M
Henk,
Ik denk dat we het wel met mekaar eens zijn.
Het is trouwens typisch hoe inconsistent mensen zijn.
Zo is bv. de gemiddelde Belg trots op "zijn" bieren, maar niet op Dutroux. Op gewestelijk niveau is het zelfs nog schizofrener: als Jean Michel Saive (spelling?) wereldkampioen is, is het een Belg (ook voor de Vlamingen), maar als het gesprek later op Dutroux komt, wordt ineens gezegd "ja, maar dat is een Waal". Juist ja, ... net als Saive dus.
Een Nederlander is trots op "zijn" deltawerken maar niet op .
Als kind was ik ook wel trots op prestaties van landgenoten. Maar toen ik bovenstaande inconsistentie(s) begon in te zien -zo rond mijn 12e-, kwam daar verandering in en werd ik individualistisch en begon ik ook mijn medemens als individu te beschouwen, met als positief bijverschijnsel dat ik dus ook "dat zwartjoekel" als mens begon te zien.
Overigens blijken vele vooroordelen helemaal niet uit de lucht gegrepen en kloppen ze grosso modo (voor groepen als geheel), maar door mensen als individue te benaderen, kregen diegenen die anders waren dan het etiket wat de samenleving de groep waartoe zij behoren opplakt, wel een faire kans bij me.
Dus voor 90% maakte het niet uit omdat de vooroordelen die bij hen hoorde, hen echt op het lijf geschreven bleek, maar de 10% die anders was dan het etiket suggereerde, kreeg bij mij dus steevast zijn faire kans.
Ik ben dus geen links type of zo dat per se negerinnen en moslims wil knuffelen, maar de behoorlijke mensen onder hen kregen van mij altijd een faire kans, juist door mijn individualistische opstelling.
In wezen kan je zeggen dat ik t.o.v. mijn vrienden dus wel degelijk beschik over een groepsgevoel maar dat is dan t.a.v. personen die ik zelf heb uitgezocht o.b.v. door mijzef opgestelde criteria zoals gedrag, karakter, intelligentie, manieren, politieke en sociale opvattingen etc.
Dat is dus ook een groep en daar vereenzelvig ik me mee, maar dat gaat dan wel om een zelf samengestelde groep en niet om een wel erg ruwe indeling zoals een nationaliteit of ras.
Ik heb binnen Europa trouwens in 4 landen gewoond (en in enkele erbuiten) en ben erachter gekomen dat een betere proxy voor de vraag of ik iemand mag en hem/haar waarschijnlijk als vriend zou kunnen hebben, is de combinatie: opleidingsniveau + sociale achtergrond.
En dat geldt zelfs aan de andere kant van de wereld.
Beter een hoogopgeleide Aziaat uit een goede (doch niet echt rijke) familie, dan een laagopgeleide (blanke) Europeaan wiens vader vakbondsmilitant was en wiens moeder in het zwart werkende poetsvrouw (met of zonder uitkering) was.
12-nov-2005 M
Erratum
Achter "Een Nederlander is trots op "zijn" deltawerken maar niet op" stond tussen eenhoekige haken nog "vul zelf maar in", maar dit is (wellicht door de haken?) weggevallen.
12-nov-2005 Henk, het origineel
@M
Haha, ik dacht dat door ingeslopen nationalisme je op geen enkele slechte eigenschap van Nederlanders gekomen was! :-P
Ik denk dat we het wel erg eens zijn. Wat dat laatste betreft: Of je met iemand een gesprek op niveau kan hebben speelt voor mij ook altijd een flinke rol. Het is dan ook een stuk makkelijker om verschillen te overbruggen die misschien groter zijn dan die tussen ons en de kinderen van de vakbond.
12-nov-2005 Koen
“Ik kan alleen maar zeggen dat je je dan wel schaamt dat je een blanke bent. Ik heb er geen persoonlijke schuld aan natuurlijk, maar je voelt toch iets collectiefs. Hoe hebben we met z’n allen dit kunnen laten gebeuren?”
HA! Willem Post is een Jood. hij is dus hooguit een wannabe-blanke :D
12-nov-2005 Koen Swinkels
voor de zekerheid, 'Koen' is niet 'Koen Swinkels' want de laatste ben ik, en de eerste niet
16-nov-2005 Rik - slickrikGEEN@SPAMgmail.com
Het woord schaamte gaat me te ver, maar ik vind wel dat we best mogen toegeven dat er in naam van het blanke ras gigantisch veel foute dingen zijn gedaan, waar wij nu nog steeds de vruchten van plukken. Zonder de Nederlandse slavenhandel en ons kolonistische verleden waren we nu niet veel beter afgeweest dan het gemiddelde Oost-blok land. Daarvoor een zekere verantwoordelijkheid voelen is niet meer dan logisch. Trots zijn op je blanke afkomst vind ik al helemaal onzinnig, want als we gaan kijken naar wat we goed hebben gedaan en wat we fout hebben gedaan, had het volgens mij allemaal een stúk beter en menselijker gekund.
De reden overigens dat leden van de 'White Pride' beweging worden verstoten is waarschijnlijk dat er in naam van dit 'gedachtengoed' nogal wat gruwelijke dingen zijn gedaan. Neem de neo-Nazi's, KluKluxKlan leden, etc die allemaal volmondig dit credo aanhangen. Het feit dat Michiel Smit hier mee geassocieerd wenst te worden geeft voor mij al aan wat voor een gigantische drol die man is.
16-nov-2005 jetoel (Sektarisch Objectivist)
Rik,
Je vereenzelvigt je wel met het blanke ras als het gaat om foute zaken die blanken in het verleden hebben gedaan, maar je vereenzelvigt je weer niet met het blanke ras als het gaat om blanken die iets goeds hebben gedaan.
Vereenzelvig je je nu wel of niet met het blanke ras? Ofwel: vind je dat iedereen collectief verantwoordelijk is voor de daden van zijn ras of niet?
16-nov-2005 Rik - slickrikGEEN@SPAMgmail.com
Je snapt mijn punt niet: ik vereenzelvig mezelf niet met het blanke ras, maar ik vind dat enige voeling met de reden dat ik NU in zo'n welvarend land woon op z'n plaats is. Omdat IK nu nog de vruchten pluk van de daden van de Nederlanders van zoveel eeuwen terug, vind ik dat ik daar best enige verantwoordelijkheid voor mag voelen. Vergelijk het met je broer die iemands fiets steelt en die jou vervolgens cadeau geeft: jij bent niet degene geweest die de fiets gestolen heeft, maar dan zou je je nog wel voor je broer schamen.
16-nov-2005 M
Rik,
Ik zou me helemaal niet voor iemand anders schamen.
Het enige genante is dat ik besef dat zowat 99% van de bevolking zo achterlijk redeneert dat het op mij afstraalt. Zoiets van: als hij uit hetzelfde nest komt als die dief, zal hij wel geen haar beter zijn.
Door deze wijdverbreide manier van "redeneren" wordt mij dan volkomen onterecht een etiket opgeplakt. Zodoende besef ik dat ikzelf -ook al is het nog zo onterecht- scheef bekeken zal worden omwille van de acties van een ander waar ik vanzelfsprekend geen enkele verantwoordelijkheid voor draag.
Zo bekeken is dat dus genant en zal ik me de facto ongemakkelijk voelen. Niet omdat ik me behoor te schamen maar omdat iedereen -hoe onterecht ook- me zal behandelen alsof ik me ergens voor hoor te schamen. Maar hoewel ik me ongemakkelijk voel bij die situatie (lees: bij die onterechte be- of zelfs veroodeling), zal ik diep in mijn binnenste rotsvast blijven geloven dat ik in het geheel niet verantwoordelijk ben voor andermans daden.
En of "anderman" nu mijn broer is, of mijn vader of een landgenoot of een rasgenoot die enkele eeuwen terug in Indonesie of Congo wat mispeuterde, doet verder niets aan dit principe af.
Dat betekent uiteraard eveneens dat een jonge Duitser als individu bejegend dient te worden (en door mij wordt) en niet als "een kleinzoon van een (mogelijk) SS-er".
En ja a priori is een Turk of Marokaan -en zelfs een neger- voor mij in eerste instantie een individu.
Als later blijkt dat de gangbare vooroordelen (zoals wel vaker het geval is trouwens) ook op "dit" individu van toepassing zijn, zal hij navenant behandeld worden, maar wat mij betreft krijgt iedereen de eerlijke kans die hij verdient.
16-nov-2005 Rik - slickrikGEEN@SPAMgmail.com
Het feit dat je -zelfs een neger- zo formuleert geeft al aan dat deze zogenaamde 'individuele behandeling' van jou in principe gewoon een (slechte) poging is om je vooroordelen te maskeren. Dan heb ik zelfs meer respect voor mensen die gewoon openlijk toegeven dat ze discrimineren.
16-nov-2005 M
Op basis van 3 woordjes heeft u dus een mening over mij?
Van vooroordelen gesproken!
Het is niet van bij de geboorte dat ik een bepaald algemeen beeld van negers -of ander groepen- had.
Het beeld dat ik gaandeweg over hen (als groep) vormde is en soort gemene deler van de "na-oordelen" over individuele leden uit de groep, evenals geagregeerde informatie uit allerhande onderzoeken.
Over de ene groep ben ik nu eenmaal positiever dan over de andere en dat negers onderaan mijn lijstje bengelen, is iets waar ik niets aan kan doen.
Waren ze maar zo intelligent als Chinezen ... en zo werklustig.
De groep krijgt van mij het na-oordeel dat resulteert uit eerdere observaties.
Een individu is en blijft evenwel te allen tijde een individu en net zoals ik -zoals vermoedelijk elke libertarier- vaak een buitenbeentje ben, is het mogelijk dat ook andere mensen anders zijn dan "men zou verwachten". Vandaar dus dat zij allen -ook negers dus- een faire kans verdienen.
Zoals eerder opgemerkt, kloppen "vooroordelen" in de meeste gevallen echter. Dat is niet verwonderlijk want ze komen tenslotte niet zomaar uit de lucht vallen.
Als dus blijkt dat iemand niet een buitenbeentje is (laten we zeggen zo'n 8 keer op 10), tja ... dan voldoet hij dus aardig aan de vooroordelen. Eenmaal dit vastgesteld, krijgt hij dan ook de overeenkomstige behandeling.
Ondertussen is een van mijn beste vrienden wel een Surinaamse Moslim (Pakistaanse roots) en heb ik een Aziatische vriendin. De vorige was trouwens een Latina.
Ik heb dus wel na-oordelen over groepen maar ik check individuen wel alvorens hen een etiket op te plakken.
Daar tegenover staan types die iemand een uitspraak van amper 3 woorden horen doen, die zij asocieren met racisme en vervolgens meteen aan jumping to conclusions doen door de ander niet slechts van discriminatie te beschuldigen maar tevens van huichelarij. Wat daarvan te denken?
Als ik zo met negers zou omgaan ...
17-nov-2005 jetoel (Sektarisch Objectivist)
Rik,
je zegt eerst:
"Zonder de Nederlandse slavenhandel en ons kolonistische verleden waren we nu niet veel beter afgeweest dan het gemiddelde Oost-blok land. Daarvoor een zekere verantwoordelijkheid voelen is niet meer dan logisch."
en daarna:
"ik vereenzelvig mezelf niet met het blanke ras, maar ik vind dat enige voeling met de reden dat ik NU in zo'n welvarend land woon op z'n plaats is."
Je begaat hier een aantal logicafouten:
Allereerst zeg je enerzijds je gedeeltelijk verwantwoordelijk te voelen voor de daden van het blanke ras (of Nederlanders), vervolgens zeg je je niet verantwoordelijk te voelen voor positieve daden van hen. Het is of individualisme of collectivisme. Beiden aanhangen is absurd.
Ten tweede stel je dat wij nu 'zo welvarend' zijn omdat onze voorouders andere landen zouden hebben geexploiteerd. Dit causaal verband is uiteraard ook onzinnig. Deze exploitatie (slavernij) is al eeuwenlang verboden en gestopt, inmiddels is Nederland compleet verwoest geweest (1945) en weer opgebouwd zonder slavernij of gestolen eigendom (hoewel de marshall hulp als gestolen eigendom van amerikaanse burgers gezien kan worden). Welvaart kan alleen ontstaat door vrijwillige transacties tussen individuen in een systeem van arbeidsdeling. Welvaart ontstaat uitdrukkelijk niet door iets van Jan te stelen en het aan Piet te geven.
17-nov-2005 Henk, het origineel
Kom op, Rik, je hebt tot nu toe volgens mij niet één keer zelf nagedacht wat je op ging schrijven, alleen maar je correcte respons gebotvierd.
Oostblok landen hebben een sovjet-verleden en zijn door het socialisme dus de grond in geteerd. De Afrikaanse en Arabische volken hebben een riant slavenhouders verleden wat in omvang niet is te vergelijken met het onze, en doen dat zelfs nu soms nog (in Soedan bijvoorbeeld, of bij de cacaoteelt zelfs kinderslavernij). Je verbanden slaan nergens op. Probeer het nog eens.
17-nov-2005 jetoel (Sektarisch Objectivist)
Toch vreemd dat Rik zijn inkomen niet linea recta overmaakt aan de arme kinderen in afrika. Immers de nakomelingen van de uitgebuiten slaven hebben, analoog aan Rik's principe recht op compensatie. Als de nakomelingen van de daders verantwoordelijk zijn voor het kwaad, dan hebben de nakomelingen van de slachtoffers recht op compensatie.
Rik voelt zich verantwoordelijk voor steelgedrag, maar compenseert de slachtoffers niet.
18-nov-2005 Koen - meuomazzGEEN@SPAMhotmail.com
Idd jetoel;
Rik, verkoop om te beginnen je computer en stuur de opbrengst naar mensen in Liberia.
19-nov-2005 M
Koen,
Het heeft er alle schijn van dat hij dat inmiddels idd gedaan heeft =)
20-nov-2005 Marcel - sniperGEEN@SPAMquicknet.nl
Erg interessant artikel.
White pride en white shame.
De waarheid ligt in het midden zullen we maar zeggen.
Ik voel me niet verantwoordelijk voor de daden die andere westerlingen in het verre verleden hebben gedaan.
Ik ben wel trots op de dingen die het westen in de moderne tijd heeft bereikt en de dingen die we hier in de westerse maatschappij hebben.
Zoals vrijheid, democratie, welvaart, technologische ontwikkelingen enz.
Dat zijn dingen waar we best trots op mogen zijn.
Er zijn hele delen op de wereld waar ze dat soort dingen niet hebben. Ik ben blij dat wij dit in het westen wel hebben, en dat hebben we zelf opgebouwd.
Dat heeft niets te maken met huidskleur, in Japan, Zuid-Korea en Taiwan hebben ze dit ook.
Ze hoeft er niet blank voor te zijn maar wel een westers systeem voor te hebben.
Zeggen dat de islam achterloopt of inferieur is aan de westerse wereld mag je van de linkse landverraders ook niet zeggen.
Terwijl het gewoon zo is, hoeveel moslims zijn er op de maan geweest of zelfs in de ruimte? Geen.
Of als je dan kijkt naar rechten van vrouwen of homo's of de technologische prestaties van de islamitische wereld en de economie (als ze al geld hebben is dat alleen omdat er toevallig olie in de grond zit).
Hetzelfde met de vrije handel, dat is volgens de geitenwollen sokken figuren fout.
En toch proviteren ze dagelijks van de vruchten van de vrije handel.
Kijken TV naar een groot aanbod van zenders, kopen de nieuwste mobiele telefoons, computers e.d.
Dingen die er niet waren geweest zonder vrije markt, en als ze er al waren dan in versoberde vorm.
Misschien moeten ze maar eens een maandje in Cuba of Noord Korea gaan wonen en kijken hoe arm de mensen daar zijn. Kijken of ze daarna nog steeds zeggen dat socialisme zo geweldig is.
Socialisme = gelijke verdeling van armoede
20-nov-2005 Marcel - sniperGEEN@SPAMquicknet.nl
"Ik zie wel dat er trouwe Opel-, Volkswagen, of Alfarijders bestaan, maar begrijp het echt niet."
Misschien omdat je bij de garage van het merk van je auto vaak de meeste inruilkorting krijgt. :)
En vaak kiezen de dan volgens mij vaak voor een soortgelijke auto.
Dus niet van een station naar een sportwagen en dan naar een terreinwagen.
Zelf heb ik niets met automerken op zich, wel met het soort auto. In mijn geval terreinwagens (niet de verwarren met SUVs, dat zijn verhoogde stationwagens, geen terreinwagens) en dan met name de oudere types met het echt jeep-achtige model.
Zo heb ik mijn Suzuki Samurai (die niet meer door de APK kwam) ingeruild voor een Daihatsu Feroza.
Verder heb ik met die merken niet zoveel, ik vindt van Daihatsu eigenlijk alleen de Feroza mooi en van Suzuki eigenlijk alleen de Samurai en de Vitara.
De kans dat ik mijn Feroza dus voor een andere Daihatsu inruil is dus nihil. :)
Mijn vader heeft wel jarenlang Mazda gereden gewoon omdat hij het goeie auto's vond. Maar hij keek ook vaak genoeg bij andere garages.
Maar toen hij van een ander merk wat geschikters kon kopen was dat geen probleem voor hem.
"Een Nederlander is trots op "zijn" deltawerken maar niet op ."
Het is fout om trots te zijn op iets dat het land daarin we wonen heeft gedaan?
Ik denk het niet. In dit geval is dat de overwinning van ons land (en volk) over het water.
Als je naar je eigen leven kijkt heb je vast ook wel dingen gedaan waar je trots op bent en anderen waar je minder trots op bent en het liefst vergeet.
De deltawerken vindt ik een hele goeie prestatie van NL maar ik schaam me bijvoorbeeld over ons rechtssysteem waarbij de schuldigen op straat vrij rondlopen en als ze al veroordeeld worden er met een kort strafje van niets van af komen. Of de politie die niets mag. Misdaad loont in Nederland.
Dan ben ik heel erg jaloers op het rechtsysteem en de politie van de Verenigde Staten.
20-nov-2005 M
Marcel,
"Het is fout om trots te zijn op iets dat het land daarin we wonen heeft gedaan?
Ik denk het niet. In dit geval is dat de overwinning van ons land (en volk) over het water.
Als je naar je eigen leven kijkt heb je vast ook wel dingen gedaan waar je trots op bent en anderen waar je minder trots op bent en het liefst vergeet."
Het verschil is dat ik zelf in het geheel niets aan die deltawerken heb bijgedragen.
Waarom mag een Nederlander geboren in de jaren '70 of later trots zijn op "zijn" deltawerken en een Duitser of Belg niet?
De meeste mensen hier hebben net zo weinig te maken met het tot stand komen ervan als de mensen enkele kilometers oostelijker of zuidelijker.
Stel nu dat Belgie zich destijds niet van de rest van "de eenheidsstaat" zou hebben losgemaakt. Dan zouden die 10 miljoen mensen ineens allemaal trots mogen zijn op "hun" deltawerken maar nu mogen zij niet trots zijn op "onze" deltawerken?
Nocthans geldt onder beide scenario's dat 100% van de individuen in dat land (net als 99% hier overigens)geen enkele bijdrage heeft geleverd aan het tot stand komen ervan. (OK in Nederland heeft men er -zij het gedwongen- belastingen voor betaald).
21-nov-2005 Henk, het origineel
'Stel nu dat Belgie zich destijds niet van de rest van "de eenheidsstaat" zou hebben losgemaakt. Dan zouden die 10 miljoen mensen ineens allemaal trots mogen zijn op "hun" deltawerken maar nu mogen zij niet trots zijn op "onze" deltawerken?'
Inderdaad. De sukkels :-P
03-dec-2005 G.Bronmeijer - bronmeijerGEEN@SPAMtiscali.nl
3-12-2005
Geachte heer
graag wil ik u een klein berichtje sturen.
2jaar geleden heb ik een onderkomen ontworpen dat zeer geschikt kan zijn voor de opvang van de
slachtoffers in pakistan deze mensen worden momenteel in zomer tenten gestopt om de barre kou
tegen tegaan.twee weken geleden belde ik een hulporganisatie op of ik mijn onderkomens mocht
aan bieden.de man in kwetie gaf als antwoord.
deze niet nodig te hebben.want wij kopen in omliggende landen rollen plastic en stokken zodat
de getroffenen zelf hun onderkomens kunnen maken.
ik schrok erg van zijn uitlaat,ik heb een fabrikant gevonden die de zeer sterke geisoleerde
onderkomens op grote schaal kan gaan maken.de
fabrikant leverd bij iedere onderkomen bedden met
toebehoren een prachtig aanbod.er is ontzettend veel geld opgebracht vanuit nederland.en erg veel geld dat aan pakistan is gegeven.ik vraag mij nu af?komt het wel tengoede voor de slachtoffers die straks stervende zijn van de kou.terweil wij in
afwachting zijn in te mogen grijpen deze stumpers
te helpen.misschien kunt u iets voor ons betekenen
om alsnog de onderkomens te laten maken.
een groet
Gerrit Bronmeijer
19-okt-2006 Jeroen
wwww.stormfront.org
Kijk maar hoe leuk die gasten van White Pride zijn
De interviewer keek er niet van op. In verlichte kringen is het niet ongebruikelijk om van ‘wij’ te spreken wanneer het gaat over mensen uit een ander werelddeel die inmiddels in meerderheid overleden zijn. De raciale band die de blanke progressief met zijn medeblanken voelt, kan sterk genoeg zijn om continenten en tijdperken te overwinnen – althans, wanneer het gaat om medeblanken die zich misdragen. Maar dit raciale bewustzijn is merkwaardig genoeg geheel afwezig wanneer het om de verdiensten van medeblanken gaat. Wanneer prestaties van blanken op het gebied van filosofie, kunst, wetenschap, technologie, economie en politiek worden besproken, zul je de vooruitstrevende denker niet snel horen zeggen dat hij trots is dat hij een blanke is. Integendeel, blanke trots wordt juist als een bijzonder verwerpelijk verschijnsel beschouwd. Een foto van Michiel Smit, voorman van Nieuw Rechts, met aan de muur een vlag met de tekst ‘white pride’, werd dan ook gezien als bewijs van diens schandalig foute mentaliteit. Een nette intellectueel mag wel aanhanger zijn van de ‘white shame’-beweging, maar leden van ‘white pride’ worden zonder pardon verstoten.
Dat de intellectuelen die zich voor hun blankheid schamen, zichzelf beschouwen als het tegendeel van de types die met ‘white pride’-vlaggen zwaaien, is erg vermakelijk. In werkelijkheid gaat het hier om twee loten van dezelfde collectivistische stam. Op ondergeschikte punten mag dan gekibbeld worden – moet je je nu schamen om blank te zijn, of moet je daar juist trots op zijn? – wat de hoofdzaak betreft zijn ze het volledig eens: iedereen is collectief verantwoordelijk voor de daden van z’n rasgenoten.
Bart Croughs
Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.Plaats reactie09-nov-2005 Patrick - p.deringGEEN@SPAMhotmail.com
Goeie column
Het doet er niet toe of je zwart of blank bent, en of je nou trots ben op wit, of je er voor schaamt, het slaat allebei nergens op, omdat het wit of zwart zijn er niet toe doet.
09-nov-2005 M
Precies en ze doen ook precies hetzelfde.
Met White Pride stoot je immers anderen tegen de borst door hen impliciet (of soms expliciet) als minderwaardig te kenschetsen en met White Shame geef je de ander alle argumenten in om blanken te gaan haten, je zegt immers "WIJ hebben JULLIE dit allemaal aangedaan" i.p.v. blanken van 2 generaties terug hebben aan de andere kant van de oceaan de toenmalige negers gediscrimineerd.
Collectief denken leidt vroeg of laat altijd tot absurde conclusies (en consequenties).
09-nov-2005 M
Ik ben het volledig met columnist en Patrick eens.
Zelf heb ik geen enkele vorm van collectif gevoel.
Eerlijk gezegd, komt het soms wel bij me op als "de tegenpartij" mij in een hoekje drukt, maar spontane opwellingen heb ik nooit. Onder geen enkele vorm.
Net zoals ik me niet verantwoordelijk voel voor wandaden begaan in de kolonies en ook niet trots ben dat een blanke rasgenoot bv. de relativiteitstheorie heeft uitgevonden, ben ik evenmin trots op een voetballer die een doelpunt scoort.
Dat doet hij nl. noch voor, noch namens mij en hij laat me niet mee profiteren van zijn bonus, beker, gouden schoen, jaarsalaris, tranfersom of wat dan ook.
Ik heb dan ook nooit begrepen waarom mensen zich toch zo met een 10-tal volslagen onbekenden kunnen vereenzelvigen dat ze oprecht blij of gefrustreerd zijn wanneer die een of ander spelletje winnen of verliezen.
Op het werk zal ik puur professioneel een collega altijd helpen -uit principe- omdat dit het bedrijf waar ook ik deel van uitmaak ten goede komt en dit derhalve mede in mijn belang is. Dit is dan ook mijn definitie van collegialiteit: het iemand helpen uit hoofde van het "collega zijn".
Maar na werktijd gaan borrelen, verjaar- en trouwpartijen, iemand helpen verhuizen of iets dergelijks, hoort er uiteraard niet bij. Waarom niet? Wel dat heeft niets met werk te maken dus in de hoedanigheid van bruid(egom), verhuizer, jarige enz. is iemand geen collega.
Het is uit zo'n logische en consistente individualistische houding, dat zich bij mij een libertarisch gedachengoed ontwikkelde (nog voor ik wist dat dit zo heette en dat er nog zulke mensen waren). Toen ik meervrijheid tegenkwam, was dit een verademing. Er waren dus nog individualisten met verantwoordelijkheidsgevoel.
Nagenoeg alles wat hier gepubliceerd wordt kan ik wel onderschrijven en met de harde kern van libertarische posters ben ik het dan ook meestal eens, totdat ... (en nu komt het eindelijk na deze lange intro) ... totdat blijkt dat zo iemand een voetbalfan is.
Van waar toch die vereenzelviging van een rechtgeaard libertarier met een groepje (veelal laaggeschoolde en intellectueel totaal oninteressante) typetjes dat wat tegen een bal loopt te stampen?
Van de massa ben ik dit ondertussen wel al gewend, maar hoe kan een -ik zou zeggen: per definitie rarionele- libertarier, zo inconsistent zijn?
Mocht voetbal willekeurig gespeeld worden door groepjes jongeren die mekaar toevallig leren kennen en hun ploeg een naam geven als "de snelle jongens" (of F.C. De Kampioenen), dan is er niets aan de hand, maar als die zich noemen naar een stad, komt al snel het gevaar om de hoek kijken dat mensen zich er mee gaan vereenzelvigen.
Nog gevaarlijker is als ze suggereren een land te vertegenwoordigen en de onnadenkende burger dan meent "Wij spelen vanavond tegen de Duitsers". Tja ...
Nogmaals: dat onnadenkenden, inclusief degenen die zichzelf tot intellectueel uitroepen (hoewel ze nochtans toegeven links te zijn), zo redeneren verbaast me niet, maar kan een libertarier mij eens uitleggen waarom hij zich vereenzelvigt met een voetballer/ploeg of een andere sporter?
Dank bij voorbaat,
M
PS in weerwil van de omslachtige (m.i. functioneel noodzakelijke) intro, gaat dit stuk niet over mij. Gelieve me dan ook persoonlijke aanvallen te besparen. Ik ben gewoon oprecht geinteresseerd in de vraag hoe libertarisme en (voetbal)collectivisme psychologisch met mekaar te rijmen vallen.
09-nov-2005 Muxje - spam6GEEN@SPAMintvelt.com
“Ik kan alleen maar zeggen dat je je dan wel schaamt dat je een blanke bent. Ik heb er geen persoonlijke schuld aan natuurlijk, maar je voelt toch iets collectiefs. Hoe hebben we met z’n allen dit kunnen laten gebeuren?”
Helaas suggereert Willem niet dat wij blanken ons ook moeten schamen, anders hadden wij hem bij de gedachtenpolitie op het Meldpunt Discriminatie kunnen aangeven, wegens het in een slecht daglicht stellen van het blanke ras in het algemeen. Ik ben tegen dergelijke meldpunten, maar je mag die lui best met hun eigen wapens bestrijden. Bovendien ben ik benieuwd of een dergelijke klacht serieus genomen zou worden.
M: "Waar koning Voetbal heerst staat het verstand buitenspel". :)
09-nov-2005 U.G.Kempenaer
De tendens van de laatste decennia is het verzwakken van eens stabiele en welvarende naties en een wig drijven tussen de burgers van die naties. De belangrijke verbanden en coherentie tussen de burgers wordt aangetast met instabiliteit als gevolg. Wie zou daar nu baat bij hebben?
09-nov-2005 Meeeh
Bovendien getuigt het van een accepteren van een onwetendheid over wat we zijn. Met een onvererkend onderbewuste, en een spiritualiteit die nog nauwelijks is onderzocht, vorige levens e.d. was hij zelf misschien wel alle kleuren van de regenboog.
09-nov-2005 Erik
M,
Ik vind je definitie van collegialiteit wel interessant. Je zou nog een stapje verder kunnen gaan, en je collega's kunnen gaan zien je concurrenten, met wie je concurreert om promoties, bonussen en loonsverhoging. In dat geval is het niet altijd zo vanzelfsprekend dat je je 'collegiaal' opstelt in een bedrijf. Want misschien help je wel een collega, die vervolgens met jouw veren gaat pronken. Verder kan het dan juist wél slim zijn om strategisch te 'socializen', door bijvoorbeeld met een mooi cadeau naar de bruiloft van je chef te gaan! Als tip kan ik je aanraden om het boek 'hoe word ik een echte rat' te lezen van Joep Schrijvers.
09-nov-2005 M
Beste Erik,
Dat het "interne concurrenten zijn", daar heb je gelijk in, behalve als je toch met kop en schouders boven de rest uitsteekt.
Bovendien zou weigeren de rest te helpen nou bepaald niet van teamgeest getuigen, leek me.
En gezien iedereen de weg naar me weet te vinden, ziet de baas heus wel dankzij wie de rest ueberhaupt nog kan scoren.
Er was echter een probleempje waar ik in mijn meritocratische utopie geen rekening mee had gehouden: de baas zag het maar ervoer me als een bedreiging voor zijn eigen positie en wilde me dus weg. Bij gebrek aan redenen verzon hij er dan maar een reeks tot de personeelsdienst hem geloofde.
En de makkelijkste -bij gebrek aan aantoonbare kritiek op het eigenlijke werk- was uiteraard een gebrek aan teamgeest.
Gezien ik de verjaardagen en trouwerijen van de personeelsdienst nooit had bijgewoond (en zij inhoudelijk nooit door mij geholpen werden) en zij geen flauw benul hadden dat heel mijn afdeling kind aan huis was op mijn bureau, laat het gevolg zich raden.
Ik geef je gelijk dat strategisch socializen een manier is om te overleven, maar ze strookt niet met mijn opvattingen.
Immers wie een baan of promotie krijgt op andere dan louter competentie-gronden (bv. quota of geslijm), verdient deze m.i. eigenlijk niet.
En gezien ik streef naar 100% integriteit, ben ik het aan mijn principes verplicht om geen duimbreed toe te geven en slechts dan naar een feestje te gaan als ik de persoon in kwestie oprecht mag (als ware hij geen collega).
Dus op de volgende job, verander ik niets aan mijn gedrag, ook al weet ik dat dit niet bepaald tactisch is.
Ook al weet ik wel dat een meritocratie een utopie is, dan betekent dat nog niet dat ik me ineens onverantwoord zou moeten gaan gedragen.
"Een beter milieu begint bij jezelf" was destijds een slogan. Welnu, een eerlijker wereld ook.
Ik vrees dat ik nog vaak "met mijn kop tegen de muur zal lopen", maar dat weze dan maar zo.
Als man scheer ik me elke ochtend en daarom is het belangrijk dat ik mezelf nog in de spiegel kan kijken. Vandaar dus.
Om me die principialiteit te kunnen veroorloven -wekloosheid bij tijd en wijlen, kost nl. geld-, spaar ik ca. 50% van mijn salaris. Dat geeft een aardige buffer. Vooral als je dat vervolgens goed belegt.
10-nov-2005 kleintje
ben blij dat ik kleurenblind ben
10-nov-2005 Quirium
Wat M beschrijft, is geen libertarisme, maar objectivisme. Bijna alle objectivisten bekennen zich op politiek vlak tot het libertarisme.
Echter moet je de twee niet verwarren.
Een libertariër mag zoveel collectivistische banden aangaan als hij zelf wil, met alle anderen die dat ook willen.
Je kan dus in een libertarische maatschappij bijvoorbeeld een communistische leefgemeenschap aankleven, waarbij je zelfs een levenslange gelofte mag afleggen om nooit uit deze leefgemeenschap weg te gaan, en steeds je ganse inkomen af te staan aan dit vrijwillig aangegane collectief.
Je mag je dus ook gerust verwant voelen met een groep supporters van een voetbalploeg, en met die voetbalploeg zelf. Je kan ook gerust gaan voetballen, en om louter collegiale redenen je medevoetballers helpen, omdat dat ook voor jou doelpunten opbrengt.
Maar nu het grootste geheim: je mag als libertariër volslagen irrationele relaties aangaan met anderen of groepen anderen, zoals vriendschapsrelaties of liefdesrelaties, en je hoeft het doel van zulke relaties niet te rationaliseren op straffe van geen libertariër meer genoemd te kunnen worden. Je mag jezelf ook compleet wegcijferen voor anderen als dit je eigen vrije keuze is, en dus 'live for the sake of another man'. Daar is niets onlibertarisch aan, maar het is wel niet objectivistisch.
10-nov-2005 M
Quirium,
Mee eens. Echter het is me een raadsel hoe dat psychologisch met mekaar te rijmen valt.
Nou ja, voor mijn vriendin/vrouw zou ik me uit blinde liefde wel wegcijferen.
Maar wie is nou zo masochistisch omdat voor een andere man te doen (mits dat niet de liefde van zijn leven is) of ... hoe kan iemand nou oprecht blij zijn dat een hem in wezen volslagen onbekende voetballer een doelpunt scoort?
Ik veroordeel het an sich niet (want het op zichzelf genomen niet schadelijk - i.t.t. waar het toe kan leiden) maar begrijp het gewoon niet.
Vandaar dat ik graag had gezien dat een libertarische voetballiefhebber mij zou kunnen uitleggen waarom hij zich toch zo met een speler/team vereenzelvigt.
10-nov-2005 Babs
Ik vereenzelvig me niet met Nederland, Breda, Europa, Ralph Lauren, Pepsi, communisme of paus, wel met NAC. Dat vereenzelviging met een groep redelijk domme, matig getalenteerde lelijke mannen die ik niet persoonlijk ken irrationeel is begrijp ik zelf ook wel. Waarom dan toch die vereenzelviging?
Waar komt vereenzelviging vandaan? Volgens mij is er een genetische drang ergens bij te willen horen en daarnaast is er de communicatie/marketing van anderen die een virtuele wereld schept waar ik me bij kan aansluiten. Vereenzelviging met Nederland is volgens mij op niks anders gebaseerd dan 500 jaar uitstekende marketing (goed logo, goede tune, mooie mystificatie met een taal die verder niemand begrijpt, perfect wij tegen zij verhaal met domme Belgen, schreeuwende Duitsers en arrogante Fransen) en daarmee niet heel anders dan vereenzelviging met Ralph Lauren of NAC.
Vereenzelviging is soms gevaarlijk (dat hoef ik hier niet uit te leggen hoop ik), in andere gevallen is het duur en in weer andere gevallen alleen dom. Aan de andere kant brengt onze natuur tot vereenzelviging met zich mee dat wij voor onze kinderen zorgen en dat sommige mannen zelfs bij hun familie blijven wonen. Het is zeer waarschijnlijk dat de drang tot vereenzelviging daarom in onze genen zit, maar dat elk voordeel zo ze nadeel heb.
Is vereenzelviging absoluut? Nee, er staat individualisme en rationalisme tegenover. Ik kon echt niet verdedigen waarom ik blij werd van een Nederlands doelpunt of waarom ik me plaatsvervangend schaamde als ik Nederlanders lomp zag doen in het buitenland. Komt bij dat vereenzelviging met een land potentieel gevaarlijk is en duur kan zijn. Daardoor kon ik afscheid nemen van mijn vereenzelviging met Nederland.
Mijn vereenzelviging met NAC is nog steeds irrationeel, maar vereenzelviging met NAC is minder duur en gevaarlijk dan vereenzelviging met Nederland of bijvoorbeeld het communisme. Bovendien vermaak ik mij prima in de schijnwereld van de belangrijkheid van NAC. Het is als met een computerspel dat je wint: je hebt er niks aan, maar het geeft toch een goed gevoel. NAC kost bijzonder weinig en geeft veel plezier. Bovendien geeft vereenzelviging met aantoonbaar talentloze, redelijk domme mannen precies de zelfrelativering die je nodig hebt om iets te doen aan drang tot vereenzelviging met veel gevaarlijkere of duurdere waanideeën.
10-nov-2005 Chico Lama
M schreef: 'PS in weerwil van de omslachtige (m.i. functioneel noodzakelijke) intro, gaat dit stuk niet over mij. Gelieve me dan ook persoonlijke aanvallen te besparen. Ik ben gewoon oprecht geinteresseerd in de vraag hoe libertarisme en (voetbal)collectivisme psychologisch met mekaar te rijmen vallen.'
ik denk niet dat je het begrijpt.
Nederland heeft nu een potentieel uitstekend elftal: Van Basten heeft zelfs vandaag gezegd dat wat hem betreft Mark van Bommel weer helemaal in de race is voor een plek rechts op het middenveld, dus de overschatte Landzaat raken we zo ook mooi kwijt. verder, Van Persie en Robben op de vleugels, Ruud in de spits, en Cocu en (hopelijk alsnog) Davids op het middenveld, en Mathijsen, Boulahrouz, Ooijer, en nog een vleugelverdediger, en Van der Sar.
We kunnen volgend jaar gewoon WERELDKAMPIOEN worden!
WERELDKAMPIOEN!
wraak voor '74 en '78!
what part don't you understand...?
10-nov-2005 M
@Chico,
Everything.
========
@Babs,
Vereenzelviging met je gezinsleden (althans tussen man en vrouw - tussen ouders en kinderen is dat anders) is m.i. logisch gezien je die persoon
a) kent (je kinderen ook, doch zie verder onder c),
b) liefhebt (als het goed is) en
c) zelf temidden van anderen bewust uitgekozen hebt (i.t.t. ouders/kinderen).
Ergens bij willen horen is begrijpelijk maar m.i. alleen maar als aan bovenstaande criteria voldaan wordt.
Wat ouders/kinderen betreft:
Wanneer je geluk hebt, lijk je op mekaar en zou je die dus ook hebben uitgekozen (criterium c) als je ze had moeten selecteren.
Met mijn gezin voel ik me wel 1.
Een "collectief van 3 personen", wat ben ik toch een groepsdier ;-)
Maar spelers uit een sportclub zoals die NAK, ken ik niet, zou ik mogelijkerwijze niet aardig vinden en niet zelf als vrienden gekozen hebben.
Ik kan me er dan ook niet mee vereenzelvigen.
Verder heb ik niet gekozen in Nederland geboren te worden enz.
Ofschoon ik het dus nog steeds niet begrijp, wil ik je wel hartelijk danken voor de moeite die je stopte in de poging het mij uit te leggen.
Groeten,
M
11-nov-2005 Babs
M
Begrijp je vereenzelviging met een land, geloof of merk wel? De vraag is niet of je het zelf doet, maar of je het begrijpt? Als je dat niet begrijpt, ben je daadwerkelijk anders dan verreweg de meeste mensen, laten we zeggen een stap verder in de evolutie.
Ik ben zelf geen totale libertarist, maar kom een eind in de richting. Ik denk dat de meeste libertariers zich wel met iets vaags vereenzelvigen en weten dat dat irrationeel is. Ze onderzoeken of er een gevaar in schuilt en als dat niet zo is, accepteren ze het als een onschuldige zonde.
NAC met een K schrijven is trouwens erg onvriendelijk en dat door iemand die zelf vraagt niet persoonlijk aangevallen te worden. (ja, vereenzelviging gaat ver.)
11-nov-2005 M
Babs,
Sorry voor de typo (al zal het je niet ontgaan zijn dat ik er wel meer maak).
Dank voor het compliment.
Mijn rationaliteit is echter wel beperkt, in die zin dat ik als ik "in het defensief gedreven word" me wel met een groep neig te vereenzelvigen.
(Overigens als ik daar dan achteraf bij stilsta, dan schaam ik me ervoor en denk ik: "verdomme, hoe kon ik toch in die val trappen").
Als ik in het buitenland ben, en door anderen gezien/behandeld word o.b.v. mijn nationaliteit, dan ben ik in een opweling dus wel geneigd dat spel mee te spelen. Maar vroeg of laat kom ik dan toch met: maar wacht eens even, we zijn allemaal individuen en dat jij (om maar een voorbeeld te noemen) komt uit een land waar mooie auto's gemaakt worden, is niet jouw verdienste ... net zomin als dat ik je er zal op aankijken dat "jouw" land -voor zover dat begrip ueberhaupt bestaat- "het mijne" 2 keer is binnengevallen de afgelopen eeuw.
Wat merken betreft heb ik geen enkele vereenzelviging, behalve ... als er een sterke rivaliteit bestaat tussen 2 merken en ik -na beide geprobeerd te hebben- het andere niet goed vind.
Concreet: daar waar het me bv. niets uitmaakt wat voor televisie ik heb en ik me niet stoor aan reclame van de concurrentie (het landschap is immers erg verscheiden), ligt het anders bij frisdrank.
Ik heb ooit eens Pepsi geprobeerd en vond het werkelijk niet te drinken. Echte Coca Cola vind ik echter wel lekker.
Maar wat mij betreft gaat het slechts om 1 ding: smaak.
Als ik dus (een jaartje of 10 geleden) een reclame zag waarin Pepsi met een slogan als "for a new generation" en wat hippe lui probeert me te overtuigen, terwijl ze het product zelf onveranderd lieten, vond ik dat een belediging van mijn intelligentie. Neemt zo'n bedrijf mij nu echt voor zo'n idioot dat ze denkt dat ik omwille van een paar lekkere wijven in een spotje een goed smakend product ga omruilen tegen een slecht smakend? Ik ervoer zoiets gewoon als stuitend en beledigend.
Niet dat ik Coke dan ineens lekkerder ga vinden maar mijn afkeer van Pepsi wordt dan als maar groter.
Het allerergste was nog (een 20 jaar geleden) de beroemde "Cola-test" waarin ze probeerden aan te tonen dat bij een blind onderzoek de meerderheid van de respondenten Pepsi verkoos boven het merk "?" (gezien confronterende vergelijkende reclame verboden was).
Let wel: de andere fles was dus anoniem.
Gezien de dominantie van DE 2 grote merken (zeker toen), ging iedereen er uiteraard van uit dat "?" dus Coca Cola was. Maar ten eerste kan daar dus Herchi ingezeten hebben of iets anders en ten tweede: zelfs al was het Coke, so what?
Verwacht men nu dat ik ga veranderen omdat anderen Pepsi lekker(der) vinden? Ging Pepsi ervan uit dat ik zo onnadenkend was of over zo weinig persoonlijkheid beschikte? Wat een belediging! De afkeer tegen Pepsi wordt zo almaar groter.
In een situatie met slechts 2 spelers werd ik dus door Pepsi almaar sterker in het Coke kamp geduwd.
Maar... en nu komt het: dat betekent geenszins dat ik een onvoorwaardelijke Coke-fan zou zijn.
Ik vind die inderdaad wel lekekrder dan Pepsi en de inmiddels overal verkrijgbare Herschi en Dr. Pepper maar dat is gewoon een vaststelling.
In het buitenland heb ik wel cola's gevonden die me prima bevielen. Veelal kleine lokale merkjes.
Ergens aan de middellandse zee (ben vergeten welk land maar ik geloof dat het in meerdere te krijgen is) vind ik Miranda best goed en in Belgie heb je (of had je vroeger in elk geval?) een lokaal merk VAL. Eveneens best lekker.
Maar tot zover gaat het bij mij.
Wat ik bijvoorbeeld niet begrijp is mensen die zich asocieren met hun automerk.
Ik kies gewoon volgens bepaalde criteria wat mij het beste lijkt en als enige jaren later een andere wagen beter scoort, wordt het die. Persoonlijk vind ik veiligheid en duurzaamheid erg belangrijk dus neig ik naar SAAB, maar ja da's wel nogal duur... Hoewel destijds Franse auto's een erg slechte reputatie hadden op dat gebied (en ik toen dus nooit zo'n auto zou gekocht hebben, ongeacht hoe fraai hun vormgeving), scoort Renault de laatste jaren erg hoog (5 sterren) in crashtests. Dus wat mij betreft komt dat in aanmerking. Maar als in 2015 Renault (om wat voor reden dan ook) slecht zou scoren en (onverwacht) zou blijken dat Alfa nu ineens top is qua veiligheid, tja, dan ga ik heus geen Renault meer kopen, hoor.
Maar om concreet op je vraag te antwoorden: neen.
Ik zie wel dat er trouwe Opel-, Volkswagen, of Alfarijders bestaan, maar begrijp het echt niet.
Tenzij ze me mochten uitleggen dat zij een of ander criterium hebben, waar hun merk consistent het beste op scoort - decennia lang. En dat mag best een ander criterium zijn dan het mijne (bv. zuinig in het gebruik).
Maar doorgaans is hun keuze niet zo doordacht.
En dan begrijp ik het dus niet.
Groeten,
M
11-nov-2005 Robert Vriend
Zou er iemand onder de huidige Afrikaanse bevolking zich schamen voor de periode dat blanke Europeanen als slaaf dienden in Afrika (circa 1 miljoen mensen)?
11-nov-2005 Henk, het origineel
M:
'Verder heb ik niet gekozen in Nederland geboren te worden..'
Nee, maar je kan wel onderdeel zijn van een volk. Dat het stuk grond onder de moeder weinig te maken heeft met gegronde vereenzelviging met een groep ben ik met je eens. Maar ik voel mij wel onderdeel van de groep 'Nederlanders' als in: de mensen die op deze grond woonden toen ze er een staat op hebben gebouwd.
Natuurlijk is er sprake van een vervelende vorm van het aanduiden van een groep, want er is (ook vroeger) veel migratie geweest (daarbij denk ik vooral aan Hugenoten en het uitnodigende vrije klimaat in Nederland), en het gevaar van vereenzelviging met de staat Nederland ligt op de loer. Het zal je niet verbazen dat ik aan die staat een broertje dood heb.
Waar ik op doel is een genetische verwantschap met mensen die vanuit de historie dus vooral naast mij op een stukje grond leven. Deze mensen zijn afstammelingen van dezelfde voorouders als ik. Alle mensen zijn in zekere zin familie van elkaar en de Nederlanders zijn meer direct familie van mij dan de andere Europeanen, en die weer meer directer dan bijvoorbeeld de Aziaten.
Ik ben een mix van de genen van mijn ouders, en dus een gecombineerd stuk vlees gemaakt uit hen. Dat maakt niet dat ik opeens geen individu meer ben, maar wel dat het niet vreemd is dat ik mij meer met hen vereenzelvig dan met de buurman. In zekere zin zijn mijn moeder en ik ook voor de helft precies hetzelfde. Ik denk dat je deze lijn kunt doortrekken naar verdere familie en ook door kunt trekken naar een volk en ook naar de mensheid.
Sommige mensen willen ook alle dieren erbij betrekken (gek genoeg alleen de dieren die je kan zien). Maar een vos is duidelijk minder verwant dus daar vereenzelvig ik mij een stuk minder mee dan een mens.
Dat ik vereenzelviging met een biologische groep voel, betekent nog niet dat ik zeg dat ik verantwoordelijk ben voor alle geweldige en desastreuze daden uit het verleden. Hooguit kun je een soort trots voelen zoals op je familie en kinderen ook een soort trots is op jezelf. Maar je kinderen zijn andere individuen in een andere situatie. Zo ook de onbeschofte Nederlanders op vakantie. Of de asociale medemens die wereldwijd op socialistische partijen stemt. Ergens schaam ik mij daar eerlijk gezegd wel een beetje voor ;-P
Het moge duidelijk zijn dat meer verwante mensen als een groep zien (al is het vrijwel onmogelijk om grenzen aan nationaliteiten [een woord wat overigens is afgeleid van het Latijn voor geboorte en niet het woord voor staatsonderdaan] te benoemen), iets heel anders is dan verhuizen naar Breda en dus fan zijn van NAC (als ik de combinatie goed heb). Dit laatste is het irrationeel toepassen van een gevoel van verwantschap.
12-nov-2005 M
Henk,
Ik denk dat we het wel met mekaar eens zijn.
Het is trouwens typisch hoe inconsistent mensen zijn.
Zo is bv. de gemiddelde Belg trots op "zijn" bieren, maar niet op Dutroux. Op gewestelijk niveau is het zelfs nog schizofrener: als Jean Michel Saive (spelling?) wereldkampioen is, is het een Belg (ook voor de Vlamingen), maar als het gesprek later op Dutroux komt, wordt ineens gezegd "ja, maar dat is een Waal". Juist ja, ... net als Saive dus.
Een Nederlander is trots op "zijn" deltawerken maar niet op .
Als kind was ik ook wel trots op prestaties van landgenoten. Maar toen ik bovenstaande inconsistentie(s) begon in te zien -zo rond mijn 12e-, kwam daar verandering in en werd ik individualistisch en begon ik ook mijn medemens als individu te beschouwen, met als positief bijverschijnsel dat ik dus ook "dat zwartjoekel" als mens begon te zien.
Overigens blijken vele vooroordelen helemaal niet uit de lucht gegrepen en kloppen ze grosso modo (voor groepen als geheel), maar door mensen als individue te benaderen, kregen diegenen die anders waren dan het etiket wat de samenleving de groep waartoe zij behoren opplakt, wel een faire kans bij me.
Dus voor 90% maakte het niet uit omdat de vooroordelen die bij hen hoorde, hen echt op het lijf geschreven bleek, maar de 10% die anders was dan het etiket suggereerde, kreeg bij mij dus steevast zijn faire kans.
Ik ben dus geen links type of zo dat per se negerinnen en moslims wil knuffelen, maar de behoorlijke mensen onder hen kregen van mij altijd een faire kans, juist door mijn individualistische opstelling.
In wezen kan je zeggen dat ik t.o.v. mijn vrienden dus wel degelijk beschik over een groepsgevoel maar dat is dan t.a.v. personen die ik zelf heb uitgezocht o.b.v. door mijzef opgestelde criteria zoals gedrag, karakter, intelligentie, manieren, politieke en sociale opvattingen etc.
Dat is dus ook een groep en daar vereenzelvig ik me mee, maar dat gaat dan wel om een zelf samengestelde groep en niet om een wel erg ruwe indeling zoals een nationaliteit of ras.
Ik heb binnen Europa trouwens in 4 landen gewoond (en in enkele erbuiten) en ben erachter gekomen dat een betere proxy voor de vraag of ik iemand mag en hem/haar waarschijnlijk als vriend zou kunnen hebben, is de combinatie: opleidingsniveau + sociale achtergrond.
En dat geldt zelfs aan de andere kant van de wereld.
Beter een hoogopgeleide Aziaat uit een goede (doch niet echt rijke) familie, dan een laagopgeleide (blanke) Europeaan wiens vader vakbondsmilitant was en wiens moeder in het zwart werkende poetsvrouw (met of zonder uitkering) was.
12-nov-2005 M
Erratum
Achter "Een Nederlander is trots op "zijn" deltawerken maar niet op" stond tussen eenhoekige haken nog "vul zelf maar in", maar dit is (wellicht door de haken?) weggevallen.
12-nov-2005 Henk, het origineel
@M
Haha, ik dacht dat door ingeslopen nationalisme je op geen enkele slechte eigenschap van Nederlanders gekomen was! :-P
Ik denk dat we het wel erg eens zijn. Wat dat laatste betreft: Of je met iemand een gesprek op niveau kan hebben speelt voor mij ook altijd een flinke rol. Het is dan ook een stuk makkelijker om verschillen te overbruggen die misschien groter zijn dan die tussen ons en de kinderen van de vakbond.
12-nov-2005 Koen
“Ik kan alleen maar zeggen dat je je dan wel schaamt dat je een blanke bent. Ik heb er geen persoonlijke schuld aan natuurlijk, maar je voelt toch iets collectiefs. Hoe hebben we met z’n allen dit kunnen laten gebeuren?”
HA! Willem Post is een Jood. hij is dus hooguit een wannabe-blanke :D
12-nov-2005 Koen Swinkels
voor de zekerheid, 'Koen' is niet 'Koen Swinkels' want de laatste ben ik, en de eerste niet
16-nov-2005 Rik - slickrikGEEN@SPAMgmail.com
Het woord schaamte gaat me te ver, maar ik vind wel dat we best mogen toegeven dat er in naam van het blanke ras gigantisch veel foute dingen zijn gedaan, waar wij nu nog steeds de vruchten van plukken. Zonder de Nederlandse slavenhandel en ons kolonistische verleden waren we nu niet veel beter afgeweest dan het gemiddelde Oost-blok land. Daarvoor een zekere verantwoordelijkheid voelen is niet meer dan logisch. Trots zijn op je blanke afkomst vind ik al helemaal onzinnig, want als we gaan kijken naar wat we goed hebben gedaan en wat we fout hebben gedaan, had het volgens mij allemaal een stúk beter en menselijker gekund.
De reden overigens dat leden van de 'White Pride' beweging worden verstoten is waarschijnlijk dat er in naam van dit 'gedachtengoed' nogal wat gruwelijke dingen zijn gedaan. Neem de neo-Nazi's, KluKluxKlan leden, etc die allemaal volmondig dit credo aanhangen. Het feit dat Michiel Smit hier mee geassocieerd wenst te worden geeft voor mij al aan wat voor een gigantische drol die man is.
16-nov-2005 jetoel (Sektarisch Objectivist)
Rik,
Je vereenzelvigt je wel met het blanke ras als het gaat om foute zaken die blanken in het verleden hebben gedaan, maar je vereenzelvigt je weer niet met het blanke ras als het gaat om blanken die iets goeds hebben gedaan.
Vereenzelvig je je nu wel of niet met het blanke ras? Ofwel: vind je dat iedereen collectief verantwoordelijk is voor de daden van zijn ras of niet?
16-nov-2005 Rik - slickrikGEEN@SPAMgmail.com
Je snapt mijn punt niet: ik vereenzelvig mezelf niet met het blanke ras, maar ik vind dat enige voeling met de reden dat ik NU in zo'n welvarend land woon op z'n plaats is. Omdat IK nu nog de vruchten pluk van de daden van de Nederlanders van zoveel eeuwen terug, vind ik dat ik daar best enige verantwoordelijkheid voor mag voelen. Vergelijk het met je broer die iemands fiets steelt en die jou vervolgens cadeau geeft: jij bent niet degene geweest die de fiets gestolen heeft, maar dan zou je je nog wel voor je broer schamen.
16-nov-2005 M
Rik,
Ik zou me helemaal niet voor iemand anders schamen.
Het enige genante is dat ik besef dat zowat 99% van de bevolking zo achterlijk redeneert dat het op mij afstraalt. Zoiets van: als hij uit hetzelfde nest komt als die dief, zal hij wel geen haar beter zijn.
Door deze wijdverbreide manier van "redeneren" wordt mij dan volkomen onterecht een etiket opgeplakt. Zodoende besef ik dat ikzelf -ook al is het nog zo onterecht- scheef bekeken zal worden omwille van de acties van een ander waar ik vanzelfsprekend geen enkele verantwoordelijkheid voor draag.
Zo bekeken is dat dus genant en zal ik me de facto ongemakkelijk voelen. Niet omdat ik me behoor te schamen maar omdat iedereen -hoe onterecht ook- me zal behandelen alsof ik me ergens voor hoor te schamen. Maar hoewel ik me ongemakkelijk voel bij die situatie (lees: bij die onterechte be- of zelfs veroodeling), zal ik diep in mijn binnenste rotsvast blijven geloven dat ik in het geheel niet verantwoordelijk ben voor andermans daden.
En of "anderman" nu mijn broer is, of mijn vader of een landgenoot of een rasgenoot die enkele eeuwen terug in Indonesie of Congo wat mispeuterde, doet verder niets aan dit principe af.
Dat betekent uiteraard eveneens dat een jonge Duitser als individu bejegend dient te worden (en door mij wordt) en niet als "een kleinzoon van een (mogelijk) SS-er".
En ja a priori is een Turk of Marokaan -en zelfs een neger- voor mij in eerste instantie een individu.
Als later blijkt dat de gangbare vooroordelen (zoals wel vaker het geval is trouwens) ook op "dit" individu van toepassing zijn, zal hij navenant behandeld worden, maar wat mij betreft krijgt iedereen de eerlijke kans die hij verdient.
16-nov-2005 Rik - slickrikGEEN@SPAMgmail.com
Het feit dat je -zelfs een neger- zo formuleert geeft al aan dat deze zogenaamde 'individuele behandeling' van jou in principe gewoon een (slechte) poging is om je vooroordelen te maskeren. Dan heb ik zelfs meer respect voor mensen die gewoon openlijk toegeven dat ze discrimineren.
16-nov-2005 M
Op basis van 3 woordjes heeft u dus een mening over mij?
Van vooroordelen gesproken!
Het is niet van bij de geboorte dat ik een bepaald algemeen beeld van negers -of ander groepen- had.
Het beeld dat ik gaandeweg over hen (als groep) vormde is en soort gemene deler van de "na-oordelen" over individuele leden uit de groep, evenals geagregeerde informatie uit allerhande onderzoeken.
Over de ene groep ben ik nu eenmaal positiever dan over de andere en dat negers onderaan mijn lijstje bengelen, is iets waar ik niets aan kan doen.
Waren ze maar zo intelligent als Chinezen ... en zo werklustig.
De groep krijgt van mij het na-oordeel dat resulteert uit eerdere observaties.
Een individu is en blijft evenwel te allen tijde een individu en net zoals ik -zoals vermoedelijk elke libertarier- vaak een buitenbeentje ben, is het mogelijk dat ook andere mensen anders zijn dan "men zou verwachten". Vandaar dus dat zij allen -ook negers dus- een faire kans verdienen.
Zoals eerder opgemerkt, kloppen "vooroordelen" in de meeste gevallen echter. Dat is niet verwonderlijk want ze komen tenslotte niet zomaar uit de lucht vallen.
Als dus blijkt dat iemand niet een buitenbeentje is (laten we zeggen zo'n 8 keer op 10), tja ... dan voldoet hij dus aardig aan de vooroordelen. Eenmaal dit vastgesteld, krijgt hij dan ook de overeenkomstige behandeling.
Ondertussen is een van mijn beste vrienden wel een Surinaamse Moslim (Pakistaanse roots) en heb ik een Aziatische vriendin. De vorige was trouwens een Latina.
Ik heb dus wel na-oordelen over groepen maar ik check individuen wel alvorens hen een etiket op te plakken.
Daar tegenover staan types die iemand een uitspraak van amper 3 woorden horen doen, die zij asocieren met racisme en vervolgens meteen aan jumping to conclusions doen door de ander niet slechts van discriminatie te beschuldigen maar tevens van huichelarij. Wat daarvan te denken?
Als ik zo met negers zou omgaan ...
17-nov-2005 jetoel (Sektarisch Objectivist)
Rik,
je zegt eerst:
"Zonder de Nederlandse slavenhandel en ons kolonistische verleden waren we nu niet veel beter afgeweest dan het gemiddelde Oost-blok land. Daarvoor een zekere verantwoordelijkheid voelen is niet meer dan logisch."
en daarna:
"ik vereenzelvig mezelf niet met het blanke ras, maar ik vind dat enige voeling met de reden dat ik NU in zo'n welvarend land woon op z'n plaats is."
Je begaat hier een aantal logicafouten:
Allereerst zeg je enerzijds je gedeeltelijk verwantwoordelijk te voelen voor de daden van het blanke ras (of Nederlanders), vervolgens zeg je je niet verantwoordelijk te voelen voor positieve daden van hen. Het is of individualisme of collectivisme. Beiden aanhangen is absurd.
Ten tweede stel je dat wij nu 'zo welvarend' zijn omdat onze voorouders andere landen zouden hebben geexploiteerd. Dit causaal verband is uiteraard ook onzinnig. Deze exploitatie (slavernij) is al eeuwenlang verboden en gestopt, inmiddels is Nederland compleet verwoest geweest (1945) en weer opgebouwd zonder slavernij of gestolen eigendom (hoewel de marshall hulp als gestolen eigendom van amerikaanse burgers gezien kan worden). Welvaart kan alleen ontstaat door vrijwillige transacties tussen individuen in een systeem van arbeidsdeling. Welvaart ontstaat uitdrukkelijk niet door iets van Jan te stelen en het aan Piet te geven.
17-nov-2005 Henk, het origineel
Kom op, Rik, je hebt tot nu toe volgens mij niet één keer zelf nagedacht wat je op ging schrijven, alleen maar je correcte respons gebotvierd.
Oostblok landen hebben een sovjet-verleden en zijn door het socialisme dus de grond in geteerd. De Afrikaanse en Arabische volken hebben een riant slavenhouders verleden wat in omvang niet is te vergelijken met het onze, en doen dat zelfs nu soms nog (in Soedan bijvoorbeeld, of bij de cacaoteelt zelfs kinderslavernij). Je verbanden slaan nergens op. Probeer het nog eens.
17-nov-2005 jetoel (Sektarisch Objectivist)
Toch vreemd dat Rik zijn inkomen niet linea recta overmaakt aan de arme kinderen in afrika. Immers de nakomelingen van de uitgebuiten slaven hebben, analoog aan Rik's principe recht op compensatie. Als de nakomelingen van de daders verantwoordelijk zijn voor het kwaad, dan hebben de nakomelingen van de slachtoffers recht op compensatie.
Rik voelt zich verantwoordelijk voor steelgedrag, maar compenseert de slachtoffers niet.
18-nov-2005 Koen - meuomazzGEEN@SPAMhotmail.com
Idd jetoel;
Rik, verkoop om te beginnen je computer en stuur de opbrengst naar mensen in Liberia.
19-nov-2005 M
Koen,
Het heeft er alle schijn van dat hij dat inmiddels idd gedaan heeft =)
20-nov-2005 Marcel - sniperGEEN@SPAMquicknet.nl
Erg interessant artikel.
White pride en white shame.
De waarheid ligt in het midden zullen we maar zeggen.
Ik voel me niet verantwoordelijk voor de daden die andere westerlingen in het verre verleden hebben gedaan.
Ik ben wel trots op de dingen die het westen in de moderne tijd heeft bereikt en de dingen die we hier in de westerse maatschappij hebben.
Zoals vrijheid, democratie, welvaart, technologische ontwikkelingen enz.
Dat zijn dingen waar we best trots op mogen zijn.
Er zijn hele delen op de wereld waar ze dat soort dingen niet hebben. Ik ben blij dat wij dit in het westen wel hebben, en dat hebben we zelf opgebouwd.
Dat heeft niets te maken met huidskleur, in Japan, Zuid-Korea en Taiwan hebben ze dit ook.
Ze hoeft er niet blank voor te zijn maar wel een westers systeem voor te hebben.
Zeggen dat de islam achterloopt of inferieur is aan de westerse wereld mag je van de linkse landverraders ook niet zeggen.
Terwijl het gewoon zo is, hoeveel moslims zijn er op de maan geweest of zelfs in de ruimte? Geen.
Of als je dan kijkt naar rechten van vrouwen of homo's of de technologische prestaties van de islamitische wereld en de economie (als ze al geld hebben is dat alleen omdat er toevallig olie in de grond zit).
Hetzelfde met de vrije handel, dat is volgens de geitenwollen sokken figuren fout.
En toch proviteren ze dagelijks van de vruchten van de vrije handel.
Kijken TV naar een groot aanbod van zenders, kopen de nieuwste mobiele telefoons, computers e.d.
Dingen die er niet waren geweest zonder vrije markt, en als ze er al waren dan in versoberde vorm.
Misschien moeten ze maar eens een maandje in Cuba of Noord Korea gaan wonen en kijken hoe arm de mensen daar zijn. Kijken of ze daarna nog steeds zeggen dat socialisme zo geweldig is.
Socialisme = gelijke verdeling van armoede
20-nov-2005 Marcel - sniperGEEN@SPAMquicknet.nl
"Ik zie wel dat er trouwe Opel-, Volkswagen, of Alfarijders bestaan, maar begrijp het echt niet."
Misschien omdat je bij de garage van het merk van je auto vaak de meeste inruilkorting krijgt. :)
En vaak kiezen de dan volgens mij vaak voor een soortgelijke auto.
Dus niet van een station naar een sportwagen en dan naar een terreinwagen.
Zelf heb ik niets met automerken op zich, wel met het soort auto. In mijn geval terreinwagens (niet de verwarren met SUVs, dat zijn verhoogde stationwagens, geen terreinwagens) en dan met name de oudere types met het echt jeep-achtige model.
Zo heb ik mijn Suzuki Samurai (die niet meer door de APK kwam) ingeruild voor een Daihatsu Feroza.
Verder heb ik met die merken niet zoveel, ik vindt van Daihatsu eigenlijk alleen de Feroza mooi en van Suzuki eigenlijk alleen de Samurai en de Vitara.
De kans dat ik mijn Feroza dus voor een andere Daihatsu inruil is dus nihil. :)
Mijn vader heeft wel jarenlang Mazda gereden gewoon omdat hij het goeie auto's vond. Maar hij keek ook vaak genoeg bij andere garages.
Maar toen hij van een ander merk wat geschikters kon kopen was dat geen probleem voor hem.
"Een Nederlander is trots op "zijn" deltawerken maar niet op ."
Het is fout om trots te zijn op iets dat het land daarin we wonen heeft gedaan?
Ik denk het niet. In dit geval is dat de overwinning van ons land (en volk) over het water.
Als je naar je eigen leven kijkt heb je vast ook wel dingen gedaan waar je trots op bent en anderen waar je minder trots op bent en het liefst vergeet.
De deltawerken vindt ik een hele goeie prestatie van NL maar ik schaam me bijvoorbeeld over ons rechtssysteem waarbij de schuldigen op straat vrij rondlopen en als ze al veroordeeld worden er met een kort strafje van niets van af komen. Of de politie die niets mag. Misdaad loont in Nederland.
Dan ben ik heel erg jaloers op het rechtsysteem en de politie van de Verenigde Staten.
20-nov-2005 M
Marcel,
"Het is fout om trots te zijn op iets dat het land daarin we wonen heeft gedaan?
Ik denk het niet. In dit geval is dat de overwinning van ons land (en volk) over het water.
Als je naar je eigen leven kijkt heb je vast ook wel dingen gedaan waar je trots op bent en anderen waar je minder trots op bent en het liefst vergeet."
Het verschil is dat ik zelf in het geheel niets aan die deltawerken heb bijgedragen.
Waarom mag een Nederlander geboren in de jaren '70 of later trots zijn op "zijn" deltawerken en een Duitser of Belg niet?
De meeste mensen hier hebben net zo weinig te maken met het tot stand komen ervan als de mensen enkele kilometers oostelijker of zuidelijker.
Stel nu dat Belgie zich destijds niet van de rest van "de eenheidsstaat" zou hebben losgemaakt. Dan zouden die 10 miljoen mensen ineens allemaal trots mogen zijn op "hun" deltawerken maar nu mogen zij niet trots zijn op "onze" deltawerken?
Nocthans geldt onder beide scenario's dat 100% van de individuen in dat land (net als 99% hier overigens)geen enkele bijdrage heeft geleverd aan het tot stand komen ervan. (OK in Nederland heeft men er -zij het gedwongen- belastingen voor betaald).
21-nov-2005 Henk, het origineel
'Stel nu dat Belgie zich destijds niet van de rest van "de eenheidsstaat" zou hebben losgemaakt. Dan zouden die 10 miljoen mensen ineens allemaal trots mogen zijn op "hun" deltawerken maar nu mogen zij niet trots zijn op "onze" deltawerken?'
Inderdaad. De sukkels :-P
03-dec-2005 G.Bronmeijer - bronmeijerGEEN@SPAMtiscali.nl
3-12-2005
Geachte heer
graag wil ik u een klein berichtje sturen.
2jaar geleden heb ik een onderkomen ontworpen dat zeer geschikt kan zijn voor de opvang van de
slachtoffers in pakistan deze mensen worden momenteel in zomer tenten gestopt om de barre kou
tegen tegaan.twee weken geleden belde ik een hulporganisatie op of ik mijn onderkomens mocht
aan bieden.de man in kwetie gaf als antwoord.
deze niet nodig te hebben.want wij kopen in omliggende landen rollen plastic en stokken zodat
de getroffenen zelf hun onderkomens kunnen maken.
ik schrok erg van zijn uitlaat,ik heb een fabrikant gevonden die de zeer sterke geisoleerde
onderkomens op grote schaal kan gaan maken.de
fabrikant leverd bij iedere onderkomen bedden met
toebehoren een prachtig aanbod.er is ontzettend veel geld opgebracht vanuit nederland.en erg veel geld dat aan pakistan is gegeven.ik vraag mij nu af?komt het wel tengoede voor de slachtoffers die straks stervende zijn van de kou.terweil wij in
afwachting zijn in te mogen grijpen deze stumpers
te helpen.misschien kunt u iets voor ons betekenen
om alsnog de onderkomens te laten maken.
een groet
Gerrit Bronmeijer
19-okt-2006 Jeroen
wwww.stormfront.org
Kijk maar hoe leuk die gasten van White Pride zijn
