FAQ
- Bevindt meervrijheid.nl zich ter rechterzijde van de VVD?
- Is Nederland dan geen vrij land?
- Onze wetten zijn toch democratisch tot stand gekomen. Waarom heeft meervrijheid.nl er dan iets tegen?
- Is Meervrijheid voorstander van kapitalisme?
- Maar is het niet juist zo dat belastingen ook weer terug komen in de vorm van publieke diensten, scholen en verzekeringen?
- Gaat het niet wat al te ver om belasting gelijk te stellen aan geweld en diefstal?
- Is een vrije samenleving zoals Meervrijheid wenst geen utopie?
- Maar democratie is toch ook toegankelijk voor libertariers wanneer ze de meerderheid verwerven?
- Is libertarisme niet gewoon egoisme?
- Maar zouden in een samenleving zonder sociale wetten niet heel veel mensen arm worden?
- Is het niet enorm asociaal om niet aan de sociale wetten mee te willen betalen?
- Maar hebben mensen dan niet de morele plicht voor anderen te zorgen?
- Maar heeft de staat het dan niet goed voor met de samenleving?
- Laat Meervrijheid zich leiden door een ideologie?
- Gelooft Meervrijheid in de goedheid van mensen?
- Is Meervrijheid voor 'Vrijheid, blijheid'?
- Heeft Meervrijheid politieke aspiraties?
- Is Meervrijheid antifeministisch?
Bevindt meervrijheid.nl zich ter rechterzijde van de VVD?
Soms wel en soms niet. Ook GroenLinks heeft standpunten die het bewaken of vergroten van de vrijheid inhouden. Denk daarbij aan zaken als privacy, oorlog, euthanasie en verdovende middelen. Meervrijheid is niet typisch rechts of links. Zo steunt het zowel van Groenlinks de wens naar persoonlijke vrijheid (euthanasie, drugsgebruik, privacy, anti-imperialisme) als van de VVD de noodzaak van economische vrijheid (lage belastingen, vrij ondernemerschap). Meervrijheid gelooft niet in dogma's en vindt praktische resultaten belangrijker dan goede bedoelingen. Meervrijheid is van mening dat economische en individuele vrijheid niet alleen op praktische maar vooral ook op morele gronden kan en moet worden verdedigd.
Soms wel en soms niet. Ook GroenLinks heeft standpunten die het bewaken of vergroten van de vrijheid inhouden. Denk daarbij aan zaken als privacy, oorlog, euthanasie en verdovende middelen. Meervrijheid is niet typisch rechts of links. Zo steunt het zowel van Groenlinks de wens naar persoonlijke vrijheid (euthanasie, drugsgebruik, privacy, anti-imperialisme) als van de VVD de noodzaak van economische vrijheid (lage belastingen, vrij ondernemerschap). Meervrijheid gelooft niet in dogma's en vindt praktische resultaten belangrijker dan goede bedoelingen. Meervrijheid is van mening dat economische en individuele vrijheid niet alleen op praktische maar vooral ook op morele gronden kan en moet worden verdedigd.
Is Nederland dan geen vrij land?
Nederland is behoorlijk vrij in een aantal opzichten. Wat betreft drugs, euthanasie, en prostitutie kan Nederland de rest van de wereld nog wat leren. Maar Nederland is ook een land waar de overheid meer dan 50% van het totale inkomen afneemt onder bedreiging van geweld. Dat betekent dat u van elk jaar pas eind juli begint voor uzelf te werken (de dag van de overgang heet ook wel Tax Freedom Day). Daarbij komt dat de overheid duizenden wetten, regels, verboden en geboden heeft bedacht waaraan de burgers zich moeten houden. En slechts een klein deel daarvan verbiedt mensen anderen geweld aan te doen. Meestal zijn het betuttelde, herverdelende of moraliserende wetten. Bv paternalistische wetten die mensen tegen zich zelf dienen te beschermen. Wetten die vertellen hoeveel mensen moeten verdienen, wie welk beroep mag uitoefenen en tegen welke vergoeding, welke harddrugs mensen wel of niet mogen gebruiken, aan welke eisen de bureaustoelen moeten voldoen in de verschillende kantoren, welke verzekeringen mensen moeten afnemen tegen welke premies, aan wie mensen hun huizen mogen verhuren en tegen welke huur, wie u wel en niet mag beledigen, wat u wel of niet mag zeggen etc, etc, etc. Zo vrij zijn individuen in Nederland dus niet.
Nederland is behoorlijk vrij in een aantal opzichten. Wat betreft drugs, euthanasie, en prostitutie kan Nederland de rest van de wereld nog wat leren. Maar Nederland is ook een land waar de overheid meer dan 50% van het totale inkomen afneemt onder bedreiging van geweld. Dat betekent dat u van elk jaar pas eind juli begint voor uzelf te werken (de dag van de overgang heet ook wel Tax Freedom Day). Daarbij komt dat de overheid duizenden wetten, regels, verboden en geboden heeft bedacht waaraan de burgers zich moeten houden. En slechts een klein deel daarvan verbiedt mensen anderen geweld aan te doen. Meestal zijn het betuttelde, herverdelende of moraliserende wetten. Bv paternalistische wetten die mensen tegen zich zelf dienen te beschermen. Wetten die vertellen hoeveel mensen moeten verdienen, wie welk beroep mag uitoefenen en tegen welke vergoeding, welke harddrugs mensen wel of niet mogen gebruiken, aan welke eisen de bureaustoelen moeten voldoen in de verschillende kantoren, welke verzekeringen mensen moeten afnemen tegen welke premies, aan wie mensen hun huizen mogen verhuren en tegen welke huur, wie u wel en niet mag beledigen, wat u wel of niet mag zeggen etc, etc, etc. Zo vrij zijn individuen in Nederland dus niet.
Onze wetten zijn toch democratisch tot stand gekomen. Waarom heeft meervrijheid.nl er dan iets tegen?
Democratie is geen rechtvaardiging voor zaken die normaal illegaal zijn. Roof door een enkele straatrover is illegaal en weinigen hoeven van de immoraliteit ervan overtuigd te worden. Het illegale karakter van de daad verdwijnt niet wanneer de helft van Nederland (plus 1) van mening is dat u beroofd moet worden. Democratie is de dictatuur van de meerderheid. Zoals ook wel eens gesteld wordt: 2 wolven en een schaap die moeten besluiten wat er gegeten moet worden. Waarschijnlijk wordt dat niet gras.
Als democratisch wordt besloten dat iedereen op vrijdag bloemkool moet eten zal iedereen stellen dat dat onzinnig is, een inbreuk op de persoonlijk vrijheid, dat de overheid daar niets mee te maken heeft en dat ieder voor zich maar moet bepalen wat hij of zij eet. En terecht. Meervrijheid vindt dat dat recht ook moet gelden voor de vruchten van ieders inspanningen.
Democratie is geen rechtvaardiging voor zaken die normaal illegaal zijn. Roof door een enkele straatrover is illegaal en weinigen hoeven van de immoraliteit ervan overtuigd te worden. Het illegale karakter van de daad verdwijnt niet wanneer de helft van Nederland (plus 1) van mening is dat u beroofd moet worden. Democratie is de dictatuur van de meerderheid. Zoals ook wel eens gesteld wordt: 2 wolven en een schaap die moeten besluiten wat er gegeten moet worden. Waarschijnlijk wordt dat niet gras.
Als democratisch wordt besloten dat iedereen op vrijdag bloemkool moet eten zal iedereen stellen dat dat onzinnig is, een inbreuk op de persoonlijk vrijheid, dat de overheid daar niets mee te maken heeft en dat ieder voor zich maar moet bepalen wat hij of zij eet. En terecht. Meervrijheid vindt dat dat recht ook moet gelden voor de vruchten van ieders inspanningen.
Is Meervrijheid voorstander van kapitalisme?
Ja. Kapitalisme wordt vaak gezien als een systeem waarbij grote bedrijven privileges genieten. Een systeem waarbij de rijken de dienst uitmaken. Dat is een onjuiste gedachte. Kapitalisme staat voor maximale economische en individuele vrijheid, een systeem waarbij mensen het recht hebben op vrije meningsuiting, mensen de vruchten van hun arbeid vrij kunnen besteden en waar men heerser is over eigen bezittingen, toekomst en lichaam. Meervrijheid.nl is daar voorstander van. Overal ter wereld kan men zien dat landen waar men over een grote individuele, politieke en economische vrijheid beschikt landen zijn waar welvaart heerst voor alle lagen van de bevolking. Kapitalisme staat niet toe dat ofwel individuen danwel bedrijven privileges van de staat ontvangen. Bv. in de vorm van speciale wetten of subsidies of uitkeringen. Veel grote bedrijven zijn dan ook bepaald geen voorstander van kapitalisme. Vaak heeft de staat deze bedrijven helpen groeien via gunstige wetten (beperking van de concurrentie, verplichte afname) of overheidsubsidies (denk aan de KLM, Fokker etc). Allemaal geld van belastingbetalers die helemaal niet de wens hadden deze bedrijven te steunen.
Ja. Kapitalisme wordt vaak gezien als een systeem waarbij grote bedrijven privileges genieten. Een systeem waarbij de rijken de dienst uitmaken. Dat is een onjuiste gedachte. Kapitalisme staat voor maximale economische en individuele vrijheid, een systeem waarbij mensen het recht hebben op vrije meningsuiting, mensen de vruchten van hun arbeid vrij kunnen besteden en waar men heerser is over eigen bezittingen, toekomst en lichaam. Meervrijheid.nl is daar voorstander van. Overal ter wereld kan men zien dat landen waar men over een grote individuele, politieke en economische vrijheid beschikt landen zijn waar welvaart heerst voor alle lagen van de bevolking. Kapitalisme staat niet toe dat ofwel individuen danwel bedrijven privileges van de staat ontvangen. Bv. in de vorm van speciale wetten of subsidies of uitkeringen. Veel grote bedrijven zijn dan ook bepaald geen voorstander van kapitalisme. Vaak heeft de staat deze bedrijven helpen groeien via gunstige wetten (beperking van de concurrentie, verplichte afname) of overheidsubsidies (denk aan de KLM, Fokker etc). Allemaal geld van belastingbetalers die helemaal niet de wens hadden deze bedrijven te steunen.
Maar is het niet juist zo dat belastingen ook weer terug komen in de vorm van publieke diensten, scholen en verzekeringen?
Inderdaad. En aangezien de overheid vaak een monopolie heeft inzake die diensten is het aanbod vaak gering in variëteit en van lage kwaliteit. Denk aan de problemen in het onderwijs en de gezondheidszorg. Het aanbod van de overheid beperkt mensen in hun vrijheid omdat het gebodene min of meer uitgaat van "one size fits all". Zo is er een verplichte wao-verzekering waarbij verzekerden niet kunnen bepalen òf ze betalen, hoeveel ze betalen, waarvoor ze betalen, wanneer ze uitbetaald krijgen en zelfs òf ze wel uitbetaald krijgen. Dat zou geen "verzekering" moeten heten maar "belasting". Voor gezondheidszorg en onderwijs gelden ook betaalplichten maar is tevens geen normale consumentenvrijheid mogelijk.
Inderdaad. En aangezien de overheid vaak een monopolie heeft inzake die diensten is het aanbod vaak gering in variëteit en van lage kwaliteit. Denk aan de problemen in het onderwijs en de gezondheidszorg. Het aanbod van de overheid beperkt mensen in hun vrijheid omdat het gebodene min of meer uitgaat van "one size fits all". Zo is er een verplichte wao-verzekering waarbij verzekerden niet kunnen bepalen òf ze betalen, hoeveel ze betalen, waarvoor ze betalen, wanneer ze uitbetaald krijgen en zelfs òf ze wel uitbetaald krijgen. Dat zou geen "verzekering" moeten heten maar "belasting". Voor gezondheidszorg en onderwijs gelden ook betaalplichten maar is tevens geen normale consumentenvrijheid mogelijk.
Gaat het niet wat al te ver om belasting gelijk te stellen aan geweld en diefstal?
De reden dat velen het niet als zodanig zien is op zich niet zo vreemd. Veel van de belasting die u betaalt heeft u nooit in handen gehad en merkt u rechtstreeks niets van (behalve dat u zich zou kunnen afvragen waarom u zo hard werkt en toch zo weinig kunt uitgeven, of waarom u als kostwinner steeds meer verdient maar ook uw partner werken moet). De staat heeft ervoor gezorgd dat werkgevers al een groot deel van de door u te betalen belasting afdragen zonder dat het via uw bankrekening gaat. Daarbij komt dat u via BTW en accijns ongemerkt veel meer geld kwijt bent aan produkten en diensten dan normaal. Menig burger zou heel anders denken over belasting wanneer hij het eerst op zijn of haar bankrekening had zien staan. Bedenk wel dat u van elk jaar pas in juli klaar bent voor de staat te werken.
Een andere reden waarom mensen belastingen en andere verplichtingen niet meteen zien als zijnde geweld is dat iedereen verstandig genoeg is om geen weerstand te bieden tegen zo'n grote overmacht. De overheid is zo sterk dat weerstand bieden zinloos is.
De reden dat velen het niet als zodanig zien is op zich niet zo vreemd. Veel van de belasting die u betaalt heeft u nooit in handen gehad en merkt u rechtstreeks niets van (behalve dat u zich zou kunnen afvragen waarom u zo hard werkt en toch zo weinig kunt uitgeven, of waarom u als kostwinner steeds meer verdient maar ook uw partner werken moet). De staat heeft ervoor gezorgd dat werkgevers al een groot deel van de door u te betalen belasting afdragen zonder dat het via uw bankrekening gaat. Daarbij komt dat u via BTW en accijns ongemerkt veel meer geld kwijt bent aan produkten en diensten dan normaal. Menig burger zou heel anders denken over belasting wanneer hij het eerst op zijn of haar bankrekening had zien staan. Bedenk wel dat u van elk jaar pas in juli klaar bent voor de staat te werken.
Een andere reden waarom mensen belastingen en andere verplichtingen niet meteen zien als zijnde geweld is dat iedereen verstandig genoeg is om geen weerstand te bieden tegen zo'n grote overmacht. De overheid is zo sterk dat weerstand bieden zinloos is.
Is een vrije samenleving zoals Meervrijheid wenst geen utopie?
Zeer wel mogelijk. Maar op zich daar is weinig mis mee. Menig mens is ook voor vrede op aarde maar gezien de geschiedenis van de mensheid en de aarde lijkt dat zeker een utopie. Toch is het niet verkeerd het streven te hebben en het gedachtengoed uit te dragen. Bovendien achten wij elke beweging in de richting van een vrijere samenleving al vooruitgang. Deze website heet niet voor niets "www.meervrijheid.nl" en niet "www.ultiemevrijheid.nu". Zoals eerder gesteld: Meervrijheid richt zich liever op het praktisch haalbare en minder op dogma's en leerstellingen.
Zeer wel mogelijk. Maar op zich daar is weinig mis mee. Menig mens is ook voor vrede op aarde maar gezien de geschiedenis van de mensheid en de aarde lijkt dat zeker een utopie. Toch is het niet verkeerd het streven te hebben en het gedachtengoed uit te dragen. Bovendien achten wij elke beweging in de richting van een vrijere samenleving al vooruitgang. Deze website heet niet voor niets "www.meervrijheid.nl" en niet "www.ultiemevrijheid.nu". Zoals eerder gesteld: Meervrijheid richt zich liever op het praktisch haalbare en minder op dogma's en leerstellingen.
Maar democratie is toch ook toegankelijk voor libertariers wanneer ze de meerderheid verwerven?
Vrijheidlievende mensen willen gewoon vrij zijn en hun eigen beslissingen over hun lichaam en eigendom nemen. Voor hen is het niet juist anderen te dwingen. Of dat nou per dictatuur moet of via democratie, men erkent dat je niet om vrijheid kunt vragen zonder dat je de vrijheid van anderen respecteert.
Vrijheidlievende mensen willen gewoon vrij zijn en hun eigen beslissingen over hun lichaam en eigendom nemen. Voor hen is het niet juist anderen te dwingen. Of dat nou per dictatuur moet of via democratie, men erkent dat je niet om vrijheid kunt vragen zonder dat je de vrijheid van anderen respecteert.
Is libertarisme niet gewoon egoisme?
Er bestaat geen indicatie dat libertariërs minder sociaal zijn dan anderen. Alleen vinden ze niet dat ze het recht hebben anderen te dwingen hun sociale gedragingen te volgen. En andersom. Ook al zijn ze nog zo overtuigd van de goedheid en noodzaak van hun daden. Nogmaals: het feit dat je overtuigd bent van je goede daden betekent voor een libertarier nog niet dat hij anderen kan dwingen zijn daden te volgen. Je zou ook kunnen stellen dat libertariers minder asociaal zijn dan anderen aangezien ze niet stelen van anderen en anderen niets willen gebieden.
Er bestaat geen indicatie dat libertariërs minder sociaal zijn dan anderen. Alleen vinden ze niet dat ze het recht hebben anderen te dwingen hun sociale gedragingen te volgen. En andersom. Ook al zijn ze nog zo overtuigd van de goedheid en noodzaak van hun daden. Nogmaals: het feit dat je overtuigd bent van je goede daden betekent voor een libertarier nog niet dat hij anderen kan dwingen zijn daden te volgen. Je zou ook kunnen stellen dat libertariers minder asociaal zijn dan anderen aangezien ze niet stelen van anderen en anderen niets willen gebieden.
Maar zouden in een samenleving zonder sociale wetten niet heel veel mensen arm worden?
De meest welvarende landen in de wereld zijn landen waar de individuele en economische vrijheid het grootst is. In socialistische landen zoals Noord-Korea en Cuba wordt vrijwel iedereen even arm. Inderdaad behoorlijk egalitair. Hoewel, egalitair? Misschien eerder elitair aangezien de bovenlaag zich bepaald in de watten legt.
Mensen kunnen zich uiteraard verzekeren tegen ziekte, werkloosheid. Het grote voordeel van een particuliere verzekering is dat je zelf je premie kan kiezen, de verzekeringsmaatschappij en dat die maatschappij ook contractueel verplicht is het contract na te komen. Kom daar maar eens om bij de regering! Wie premies betaalt voor verplichte overheidsverzekeringen tekent geen contract met diezelfde overheid en is dus totaal niet zeker hoeveel, wanneer en voor hoelang hij of zij iets zal ontvangen.
Maar hoe dan ook: zelfs in een superrijke samenleving is het zo dat sommige mensen arm worden. Dat is heel erg vervelend. Libertariërs vinden dat ook vervelend maar vinden dat de bestrijding daarvan een individuele zaak is en niet in handen zou moeten vallen van de overheid. De overheid representeert namelijk 51% (in een gunstig geval) van de mensen en handelt voor 100%. Het staat mensen vrij geld te doneren aan sociaal zwakkeren en die 51% van de bevolking heeft niet de toestemming nodig van de resterende 49% om hun goede daden te kunnen uitvoeren.
Bovendien zouden mensen vrij zijn om een organisatie te starten om zo de hulp te professionaliseren. Bedenk wel dat Nederlanders per jaar vrijwillig in totaal 5 miljard gulden schenken aan goede doelen in de Derde Wereld. De overheid steelt er nog eens 7 miljard bij (wat neerkomt op gemiddeld ongeveer Fl. 1000 per werkende Nederlander).
De meest welvarende landen in de wereld zijn landen waar de individuele en economische vrijheid het grootst is. In socialistische landen zoals Noord-Korea en Cuba wordt vrijwel iedereen even arm. Inderdaad behoorlijk egalitair. Hoewel, egalitair? Misschien eerder elitair aangezien de bovenlaag zich bepaald in de watten legt.
Mensen kunnen zich uiteraard verzekeren tegen ziekte, werkloosheid. Het grote voordeel van een particuliere verzekering is dat je zelf je premie kan kiezen, de verzekeringsmaatschappij en dat die maatschappij ook contractueel verplicht is het contract na te komen. Kom daar maar eens om bij de regering! Wie premies betaalt voor verplichte overheidsverzekeringen tekent geen contract met diezelfde overheid en is dus totaal niet zeker hoeveel, wanneer en voor hoelang hij of zij iets zal ontvangen.
Maar hoe dan ook: zelfs in een superrijke samenleving is het zo dat sommige mensen arm worden. Dat is heel erg vervelend. Libertariërs vinden dat ook vervelend maar vinden dat de bestrijding daarvan een individuele zaak is en niet in handen zou moeten vallen van de overheid. De overheid representeert namelijk 51% (in een gunstig geval) van de mensen en handelt voor 100%. Het staat mensen vrij geld te doneren aan sociaal zwakkeren en die 51% van de bevolking heeft niet de toestemming nodig van de resterende 49% om hun goede daden te kunnen uitvoeren.
Bovendien zouden mensen vrij zijn om een organisatie te starten om zo de hulp te professionaliseren. Bedenk wel dat Nederlanders per jaar vrijwillig in totaal 5 miljard gulden schenken aan goede doelen in de Derde Wereld. De overheid steelt er nog eens 7 miljard bij (wat neerkomt op gemiddeld ongeveer Fl. 1000 per werkende Nederlander).
Is het niet enorm asociaal om niet aan de sociale wetten mee te willen betalen?
Mogelijk. Is het anderzijds niet enorm asociaal om geld van anderen te stelen om je eigen wensen te vervullen? Vrije mensen zijn niet persé asociaal. Ze vinden alleen dat ze zelf behoren te bepalen waaraan ze de vruchten van hun inspanningen uitgeven. Ook wanneer dat liefdadigheid betreft. Waarschijnlijk vindt u dat ook. En wanneer je dan ook nog consequent bent vind je dat dat recht ook aan anderen gegund moet worden. Wat Gij niet wilt wat U geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Mogelijk. Is het anderzijds niet enorm asociaal om geld van anderen te stelen om je eigen wensen te vervullen? Vrije mensen zijn niet persé asociaal. Ze vinden alleen dat ze zelf behoren te bepalen waaraan ze de vruchten van hun inspanningen uitgeven. Ook wanneer dat liefdadigheid betreft. Waarschijnlijk vindt u dat ook. En wanneer je dan ook nog consequent bent vind je dat dat recht ook aan anderen gegund moet worden. Wat Gij niet wilt wat U geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Maar hebben mensen dan niet de morele plicht voor anderen te zorgen?
In een vrije samenleving kan iedereen die van die plicht overtuigd is ernaar handelen en deze mensen helpen. En aangezien de overheid hun niet eerder geld daarvoor heeft afgenomen houden mensen meer geld over om aan goede doelen te besteden.
Daarbij komt dat het waarschijnlijk verstandig is om waarden zoals het delen met anderen niet absoluut te zien en tot jezelf te beperken. Stel dat anderen het met u eens zijn om anderen te helpen en democratisch beslissen dat iedereen 80% van zijn inkomen moet schenken aan de derde wereld. U vindt het waarschijnlijk schandalig veel maar de meerderheid vindt het uw morele plicht. Einde discussie. Libertariers vinden dat als je de wereld wilt verbeteren je moet beginnen bij jezelf. Maar voegen daaraan toe dat je meteen daarna moet stoppen.
In een vrije samenleving kan iedereen die van die plicht overtuigd is ernaar handelen en deze mensen helpen. En aangezien de overheid hun niet eerder geld daarvoor heeft afgenomen houden mensen meer geld over om aan goede doelen te besteden.
Daarbij komt dat het waarschijnlijk verstandig is om waarden zoals het delen met anderen niet absoluut te zien en tot jezelf te beperken. Stel dat anderen het met u eens zijn om anderen te helpen en democratisch beslissen dat iedereen 80% van zijn inkomen moet schenken aan de derde wereld. U vindt het waarschijnlijk schandalig veel maar de meerderheid vindt het uw morele plicht. Einde discussie. Libertariers vinden dat als je de wereld wilt verbeteren je moet beginnen bij jezelf. Maar voegen daaraan toe dat je meteen daarna moet stoppen.
Maar heeft de staat het dan niet goed voor met de samenleving?
Dat lijkt ons niet. De staat is een macht als alle anderen. En het doel van de staat is om zich in stand te houden. De beste manier om dat zeker te stellen is om haar macht en invloed uit te breiden. En duidelijk is dat de staat daarin de afgelopen eeuw geslaagd is. Belastingen gingen omhoog van 10% naar 52%, wetboeken werden dikker en het aantal mensen in dienst van de staat ging enorm omhoog (evenals het aantal uitkeringsgerechtigden). Belangrijk effect is daarmee ook dat mensen die afhankelijk zijn voor hun inkomen van de staat (o.a. ambtenaren en uitkeringsgerechtigden) zeer geneigd zijn op partijen te stemmen die een krachtige, grote staat voorstaan.
Dat betekent allemaal nog niet dat de staat niet goed voor haar onderdanen wil zorgen. Maar prioriteit heeft het niet. Het wordt alleen belangrijk in het kader van het tevreden houden van kiezers. En aangezien kiezers slechts 1 keer in de 4 jaar hun mening wordt gevraagd en op maximaal zo'n 15 partijen kunnen stemmen kunnen veel kiezers hun onvrede niet kenbaar maken. Dus erg veel risico lopen politici niet.
Ontevreden kiezers kunnen ook juist gelegenheid bieden de macht van de staat te vergroten. Zo stelt de overheid voor de problemen in de samenleving (veiligheid, zorg, onderwijs) het hoofd te bieden door hogere uitgaven, meer regels en dus meer ambtenaren. En terwijl het waarschijnlijker lijkt dat de problemen te wijten zijn aan een grote staatsinvloed en een gebrek aan concurrentie. Dus zittende ambtenaren hoeven niet bang zijn voor hun baan maar kunnen in plaats daarvan nieuwe collega's verwachten.
Dat lijkt ons niet. De staat is een macht als alle anderen. En het doel van de staat is om zich in stand te houden. De beste manier om dat zeker te stellen is om haar macht en invloed uit te breiden. En duidelijk is dat de staat daarin de afgelopen eeuw geslaagd is. Belastingen gingen omhoog van 10% naar 52%, wetboeken werden dikker en het aantal mensen in dienst van de staat ging enorm omhoog (evenals het aantal uitkeringsgerechtigden). Belangrijk effect is daarmee ook dat mensen die afhankelijk zijn voor hun inkomen van de staat (o.a. ambtenaren en uitkeringsgerechtigden) zeer geneigd zijn op partijen te stemmen die een krachtige, grote staat voorstaan.
Dat betekent allemaal nog niet dat de staat niet goed voor haar onderdanen wil zorgen. Maar prioriteit heeft het niet. Het wordt alleen belangrijk in het kader van het tevreden houden van kiezers. En aangezien kiezers slechts 1 keer in de 4 jaar hun mening wordt gevraagd en op maximaal zo'n 15 partijen kunnen stemmen kunnen veel kiezers hun onvrede niet kenbaar maken. Dus erg veel risico lopen politici niet.
Ontevreden kiezers kunnen ook juist gelegenheid bieden de macht van de staat te vergroten. Zo stelt de overheid voor de problemen in de samenleving (veiligheid, zorg, onderwijs) het hoofd te bieden door hogere uitgaven, meer regels en dus meer ambtenaren. En terwijl het waarschijnlijker lijkt dat de problemen te wijten zijn aan een grote staatsinvloed en een gebrek aan concurrentie. Dus zittende ambtenaren hoeven niet bang zijn voor hun baan maar kunnen in plaats daarvan nieuwe collega's verwachten.
Laat Meervrijheid zich leiden door een ideologie?
Meervrijheid wil zeker niet dogmatisch zijn en richt zich bij voorkeur op het praktische haalbare. Meervrijheid is gecharmeerd van de libertarische gedachte dat mensen vrij moeten kunnen beschikken over hun eigen lichaam, geld, eigendommen en toekomst. Dat betekent dat de rol van de staat sterk moet worden teruggedrongen. Immers, de staat vertegenwoordigt iets meer dan 50% van de bevolking (afgezien nog van de niet-stemmers en niet-stemgerechtigden) maar legt wetten op aan 100%. Meervrijheid is verder van mening dat de grootste genocides vaak tot stand zijn gekomen door groepen die een ideologie heilig hadden verklaard. Nazi-Duitsland, de Sowjet-Unie en Maoïstisch China zijn daar schrijnende voorbeelden van. Vaak hadden deze groepen hele goede bedoelingen en lieten zich niet zozeer leiden door de realiteit maar door het ideaal en hun geloof in de maakbare samenleving en de goedheid van de mens. Met buitengewoon kwalijke gevolgen. Ook veel Nederlandse partijen (met name Groenlinks en de SP) laten zich voornamelijk door goede bedoelingen (sociale rechtvaardigheid) leiden. Meervrijheid gelooft dat het beter zou zijn wanneer mensen zich daarentegen lieten leiden door goede resultaten. Vaak blijken socialistische idealen (gelijkheid, welvaart, vrijheid) het beste via kapitalistische methoden gerealiseerd te kunnen worden. Zo heeft b.v. het vrijgeven van de mobiele telefoonmarkt door de overheid ertoe geleid dat binnen enkele jaren vrijwel iedereen goedkoop mobiel kan bellen.
Meervrijheid wil zeker niet dogmatisch zijn en richt zich bij voorkeur op het praktische haalbare. Meervrijheid is gecharmeerd van de libertarische gedachte dat mensen vrij moeten kunnen beschikken over hun eigen lichaam, geld, eigendommen en toekomst. Dat betekent dat de rol van de staat sterk moet worden teruggedrongen. Immers, de staat vertegenwoordigt iets meer dan 50% van de bevolking (afgezien nog van de niet-stemmers en niet-stemgerechtigden) maar legt wetten op aan 100%. Meervrijheid is verder van mening dat de grootste genocides vaak tot stand zijn gekomen door groepen die een ideologie heilig hadden verklaard. Nazi-Duitsland, de Sowjet-Unie en Maoïstisch China zijn daar schrijnende voorbeelden van. Vaak hadden deze groepen hele goede bedoelingen en lieten zich niet zozeer leiden door de realiteit maar door het ideaal en hun geloof in de maakbare samenleving en de goedheid van de mens. Met buitengewoon kwalijke gevolgen. Ook veel Nederlandse partijen (met name Groenlinks en de SP) laten zich voornamelijk door goede bedoelingen (sociale rechtvaardigheid) leiden. Meervrijheid gelooft dat het beter zou zijn wanneer mensen zich daarentegen lieten leiden door goede resultaten. Vaak blijken socialistische idealen (gelijkheid, welvaart, vrijheid) het beste via kapitalistische methoden gerealiseerd te kunnen worden. Zo heeft b.v. het vrijgeven van de mobiele telefoonmarkt door de overheid ertoe geleid dat binnen enkele jaren vrijwel iedereen goedkoop mobiel kan bellen.
Gelooft Meervrijheid in de goedheid van mensen?
De meeste mensen dichten zichzelf ongetwijfeld een goed zelfbeeld toe. Toch is dat zelfbeeld zeer onwaarschijnlijk. Het is waarschijnlijker dat mensen zelfzuchtig zijn en proberen hun genen door te geven. Richard Dawkins schreef er eerder een belangwekkend boek over genaamd "The selfish gene" waarin hij betoogt dat het niet zozeer mensen zijn die zichzelf willen continueren maar genen. Dat verklaart mogelijk ook de altruistische gedragingen van ouders ten opzichte van hun nageslacht.
Velen zullen beweren dat het getuigt van een cynisch wereldbeeld en keuren het daarom af. Mensen kijken vaak liever door een roze bril en willen de hardheid van de wereld niet accepteren. Toch is deze niet zo hard als men wellicht zou denken. Ook vanuit zelfzuchtigheid komen mensen tot samenwerking, vrijgevigheid en dienstbaarheid. De zelfzucht van meer mensen kan tot uiting komen in het helpen van de ander zodat de groep er als geheel op vooruit gaat. Elke ruil die op basis van vrijwilligheid plaatsvindt is vrijwel altijd een ruil tussen zelfzuchtige mensen. De aankoop van een brood bij een bakker is dat ook. De 18de eeuwse Engelse econoom Adam Smith (1723-1790) zei hierover het volgende: "Het is niet vanwege de goedheid van de slager, de brouwer of de bakker dat wij ons eten verwachten, maar vanwege hun eigenbelang". Meer quotes van zowel Smith als van anderen vindt u hier.
De meeste mensen dichten zichzelf ongetwijfeld een goed zelfbeeld toe. Toch is dat zelfbeeld zeer onwaarschijnlijk. Het is waarschijnlijker dat mensen zelfzuchtig zijn en proberen hun genen door te geven. Richard Dawkins schreef er eerder een belangwekkend boek over genaamd "The selfish gene" waarin hij betoogt dat het niet zozeer mensen zijn die zichzelf willen continueren maar genen. Dat verklaart mogelijk ook de altruistische gedragingen van ouders ten opzichte van hun nageslacht.
Velen zullen beweren dat het getuigt van een cynisch wereldbeeld en keuren het daarom af. Mensen kijken vaak liever door een roze bril en willen de hardheid van de wereld niet accepteren. Toch is deze niet zo hard als men wellicht zou denken. Ook vanuit zelfzuchtigheid komen mensen tot samenwerking, vrijgevigheid en dienstbaarheid. De zelfzucht van meer mensen kan tot uiting komen in het helpen van de ander zodat de groep er als geheel op vooruit gaat. Elke ruil die op basis van vrijwilligheid plaatsvindt is vrijwel altijd een ruil tussen zelfzuchtige mensen. De aankoop van een brood bij een bakker is dat ook. De 18de eeuwse Engelse econoom Adam Smith (1723-1790) zei hierover het volgende: "Het is niet vanwege de goedheid van de slager, de brouwer of de bakker dat wij ons eten verwachten, maar vanwege hun eigenbelang". Meer quotes van zowel Smith als van anderen vindt u hier.
Is Meervrijheid voor 'Vrijheid, blijheid'?
Voor blijheid zijn we zeker. Voor vrijheid ook. Dat betekent niet dat iedereen maar mag doen wat hij wil. De eigenaar (of eigenaren) van een stuk land of huis bepaalt aan welke regels mensen zich dienen te houden willen ze zijn eigendom betreden, gebruiken, huren, kopen et cetera. Een eigenaar van een boerderij die het goed vindt dat bezoekers overal urineren mag dat gewoon bepalen. Een eigenaar van een bedrijf die vindt dat zijn werknemers in blauwe panties moeten rondlopen mag dat ook gewoon als eis stellen in het arbeidscontract. Een huiseigenaar die geen mensen groter dan 2.20 m tot zijn huis wil toelaten staat volledig in zijn recht. Nu bepaalt de overheid in veel gevallen wat iemand met zijn bezit wel of niet mag doen. Zo wordt bv in Amsterdam voor verhuurders van woningen beneden de vrije-sectorgrens door de gemeente bepaald wie in het huis mag komen wonen (en tegen welk tarief, voor welke tijd en onder welke voorwaarden). Verhuurders zullen op die manier niet graag hun huis verhuren waardoor een groter dan nodig woningtekort ontstaat. Bovendien zullen huurders niet geneigd zijn zich netjes te gedragen aangezien ze weinig kans lopen dat het huurcontract wordt opgezegd.
Voor blijheid zijn we zeker. Voor vrijheid ook. Dat betekent niet dat iedereen maar mag doen wat hij wil. De eigenaar (of eigenaren) van een stuk land of huis bepaalt aan welke regels mensen zich dienen te houden willen ze zijn eigendom betreden, gebruiken, huren, kopen et cetera. Een eigenaar van een boerderij die het goed vindt dat bezoekers overal urineren mag dat gewoon bepalen. Een eigenaar van een bedrijf die vindt dat zijn werknemers in blauwe panties moeten rondlopen mag dat ook gewoon als eis stellen in het arbeidscontract. Een huiseigenaar die geen mensen groter dan 2.20 m tot zijn huis wil toelaten staat volledig in zijn recht. Nu bepaalt de overheid in veel gevallen wat iemand met zijn bezit wel of niet mag doen. Zo wordt bv in Amsterdam voor verhuurders van woningen beneden de vrije-sectorgrens door de gemeente bepaald wie in het huis mag komen wonen (en tegen welk tarief, voor welke tijd en onder welke voorwaarden). Verhuurders zullen op die manier niet graag hun huis verhuren waardoor een groter dan nodig woningtekort ontstaat. Bovendien zullen huurders niet geneigd zijn zich netjes te gedragen aangezien ze weinig kans lopen dat het huurcontract wordt opgezegd.