Verkeerde vrienden
De vakbonden zijn druk bezig protest te voeren om de sociale herzieningen teniet te doen. Vakbondsleden hebben het idee dat vakbonden voor hun belangen opkomen. Op de korte termijn is dat in principe ook zo. Wie echter met economische ogen naar de situatie kijkt zou concluderen dat het voor het gemiddelde vakbondslid beter is het lidmaatschap op te zeggen.
De regering wenst voor de komende jaren loonbeperking en dreigt CAO's niet algemeen bindend te verklaren. De FNV meent dat er nog wel 3% procent loonruimte is voor de nieuwe CAO onderhandelingen. Gezien het hoge aantal werklozen is dat een absurde stelling. Enigszins vergelijkbaar met een makelaar die een klant adviseert de vraagprijs van zijn moeilijk verkoopbare huis te verhogen. Vakbondenbestuurders als Lodewijk de Waal bedrijven graag simpele retoriek (waarom wordt hij nou nooit van populisme beschuldigd?) en de leden zijn gevoelig voor beloften over loonverhoging, betere arbeidsomstandigheden, eerder stoppen et cetera. Alsof ze nog in Sinterklaas geloven.
Je vraagt je af welke groot belang werknemers hebben bij vakbondslidmaatschap. Vakbonden verhogen weliswaar de lonen voor werknemers maar zorgen ook voor meer werklozen (met name onderaan het loongebouw). Voor arbeid gelden immers de dezelfde wetten van vraag en aanbod als voor brood of auto's. Een hogere prijs zorgt voor minder vraag. Aangezien die werklozen betaald worden door de werkenden verliezen de laatsten het voordeel van het hogere loon. Wie kan er daarmee op vooruit gaan? Nederland als geheel in ieder geval niet maar de betrokkenen evenmin. Veel werklozen willen graag werken maar mogen niet en werknemers die minder willen werken moeten juist harder werken om voor de duimendraaiers te betalen. Een wonderlijke wereld hoor, die wereld van bindend verklaarde CAO's, minumumlonen en vakbonden.
Maar zelfs als de WW niet zou bestaan en de werklozen aan de bedelstaf geraken vraag je je af of werknemers wel van dat hogere loon kunnen genieten. Want de kans om ontslagen te worden is groter naarmate vakbonden hogere lonen afdwingen. Bedrijven gaan dan naar het buitenland of moeten noodgedwongen inkrimpen. Het lijkt dus onwaarschijnlijk dat vakbonden veel goeds presteren voor hun leden maar toch doen de de media, het onderwijs en de politiek ons geloven dat zij in het belang van werknemers handelen.
Liefhebbende ouders waarschuwen hun kinderen nog wel eens voor verkeerde vrienden. Maar wie waarschuwt werknemers tegen verkeerde vakbonden? Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig.
Frank Karsten
Gerelateerde links:
- Milton Friedman: De bron van vakbondsmacht
- Walter Block: Werk en Werkloosheid - een Inleiding
- Ludwig von Mises: Lonen, werkloosheid en inflatie
- Havenwerkers slaags met ME
- Thomas DiLorenzo: The Myth of Voluntary Unions
Plaats reactie - 15 reactie(s):
21-sep-2004 Chico Lama
wel, ze behartigen de belangen van bestaande werknemers op de (zeer) korte termijn
dat lijkt me verklaring genoeg voor het beeld in de media, want verder kijkt men immers niet.
de pr van vakbonden is onwaarschijnlijk goed. ze verklaren met droge ogen dat het aan hen te danken is dat werknemers niet meer 12 uur per dag moeten werken etc.
da's eigenlijk gekl, want als het moet of convenient is, verklaren ze ook dat de arbeidsproductiviteit essentieel is en dat de maatregelen die zij voorstellen die bevorderen.
22-sep-2004 Hugo
Die grote staking van maandag was natuurlijk een deerniswekkende vertoning. Het zal de kritische burger allang niet meer verbazen dat in de media zonder uitzondering schaamteloos van een 'succes' wordt gesproken.
De vakbonden -hypocriet als altijd- laten geen mogelijkheid voorbijgaan om de overheid te beschuldigen van het 'kapotmaken van de economie'. Ik vraag me af welke kwalificatie ze dan geven aan de tientallen miljoenen schade die door deze ene actie al werden geleden in alleen al de Rotterdamse haven, zoals in een bijzin op het journaal werd gemeld.
Het totale gebrek aan benul van de werking van de economie dat de vakbondsleiders voortdurend aan de dag leggen is al schrijnend, maar niet minder irritant is de totale hersenloosheid van hun demonstranten, aan wie ruimschoots de gelegenheid wordt geboden deze prime-time aan heel Nederland te demonstreren.
Tussen luid gebrulde kreten van het niveau "Actie, Actie, Actie!!!" mag de bouwvakker of havenarbeider, die deze keer de eer te beurt valt om zijn licht te laten schijnen op de situatie, nog vertellen waarop hij vindt recht te hebben, alvorens iets onsamenhangends te roepen over "asociaal beleid". Alles in de wetenschap dat de kosten van dit dagje uit door de wel hardwerkende burger worden betaald, welke als extra zout in de wonde na een dag hard werken ook nog eens op de verkondigde progressieve waanzin wordt getrakteerd tijdens het journaal.
Hoewel libertariërs het beleid van de huidige politici natuurlijk volstrekt onvoldoende vinden is het nog altijd te prefereren boven dat wat het vakbonds-voetvolk en hun socialistische voormannen voorstaan. Terwijl volstrekt duidelijk is dat dit aan het volk niet is besteed, verlaat het kabinet zich telkens weer op technocratisch geneuzel.
Een noodzakelijke uitleg van de contraproductieve nonsens, die vakbondsplannen eenmaal zijn, blijft uit. Als men, zoals in het artikel van Frank Karsten, de mythe van de vakbonden zou weten te ontzenuwen blijft ons misschien in 2007 een socialistische (inbreng in het) kabinet bespaard. Communiceert het kabinet nog 2 jaar verder zoals het nu doet dan wordt dit rampscenario werkelijkheid.
Misschien dat het de man in de straat wel uit te leggen is dat men in plaats van 3% loonsverhoging ook 3% meer mensen kan aannemen en dus daarmee heel sociaal is en de werkloosheid doet afnemen, wat ook de loonkosten en de prijzen zal laten dalen hetgeen weer een gunstig effect op de concurrentiepositie en de economie zal hebben.
Een voorbeeld als dit moet toch voor iedereen behalve de allerdomsten te snappen zijn en legt feilloos de hypocrisie van de zogenaamd "sociale" vakbonden bloot. Namelijk dat én hoge looneisen én het terugdringen van de werkloosheid een tegenstelling is die alleen in sprookjesland door De Waal en zijn makkers kan worden voorkomen.
Is iets dergelijks aan het verstand van de burger gebracht dan kan misschien worden begonnen aan te geven dat pre-pensioen en VUT in stand houden niet zo "sociaal" is, omdat dit door hardwerkende mensen (ook zielige minimumloners) wordt betaald. Welke rechtgeaarde progressief kan nou zorgeloos van zijn pre-pensioen genieten als hij bedenkt dat dit nog een extra last op de al zo zwaar beladen zwakke schouders van zijn kameraden drukt?
Ondanks de mooie dromen van een libertarische samenleving die vele bezoekers hier koesteren, zullen wij bescheiden moeten beginnen. De meeste libertariërs weten dat het vaak onmogelijk is om mensen te overtuigen van onze ideologie ook al hebben we de logica en krachtige argumenten van vrijheid aan onze zijde.
Het streven naar een libertarische wereld zal -op zijn best- nog vele jaren een utopie blijven. Op dit moment zit Nederland volkomen vastgeroest in het huidige politieke bestel en de meeste Nederlanders hebben hier helaas vrede mee. Op radicale verandering zit men niet te wachten en eigen verantwoordelijkheid en vrijheid zijn ook maar enge begrippen.
Pragmatisme past libertariërs op dit moment het beste, zeker in discussies met niet-libertariërs. Streven naar het zuivere libertarisme is leuk voor discussies onderling en gedachte-experimenten, maar al te afwijkende stellingen schrikken anderen alleen maar af.
Het beste wat wij nu kunnen doen is proberen Nederland 'zo libertarisch mogelijk' te krijgen. Hierbij dient elk plan- al is het niet zuiver libertarisch- dat zorgt voor meer vrijheid en minder overheid te worden aangemoedigd. Goed is tenslotte geen vijand van beter.
Maar van het allergrootste belang is om Nederland niet nog socialistischer en onvrijer te laten worden. Daarom moeten wij met argumenten helder uitleggen wat de gevolgen hiervan zijn en waarom meer vrijheid beter zou zijn in het specifieke geval dan de socialistische oplossing. Frank's artikel is hier een goed voorbeeld van: duidelijk, leesbaar en goed onderbouwd.
Hoewel we het voor een groot deel niet eens zullen zijn met het huidige kabinet moeten we net als zij onze boodschap toegankelijker verkopen en wijzen op de zwakke redenaties die aan het socialisme ten grondslag liggen en het totale gebrek aan de rechtvaardigheid, die het altijd claimt. Een gelegenheid als de stakingen van deze week moeten wij aangrijpen om een tegengeluid te laten horen en de strijd aan te gaan met vakbonden en hun progressieve achterban.
Een strijd die we op argumenten glansrijk winnen.
22-sep-2004 Mark Wierenga - vrijheidGEEN@SPAMgmail.com
De overheid doet het zichzelf aan. Zolang CAO's algemeen bindend verklaard kunnen worden, het werkgevers verboden wordt vakbondsleden te weren van de werkvloer, vakbonden voor hun inkomen in meer of mindere mate van belastinggeld afhankelijk zijn en bovendien gratis reclame krijgen van de staatsomroepen, kan je ze moeilijk verwijten misbruik te maken van hun machtspositie.
Het lijkt me wel een mooie grap als het kabinet de vakbonden zou behandelen als ieder ander clubje met een bepaalde agenda. Moet je eens zien hoe snel we dan van het probleem af zijn. En dan krijgt Lodewijk nu dus eens een keer geen kans om als een verwend kind met een pruilende lip bij Nova uit te huilen.
22-sep-2004 x
Het lijkt me inderdaad een zinnige strategie de mythe te ontzenuwen dat vakbonden voor het algemeen belang opkomen.
Een vakbond is een vorm van collectief korte termijn belang waarbij de lasten (hogere prijzen, slechtere kwaliteit, hogere werkloosheid, dwang en terreur) op de rest van de bevolking worden afgewenteld.
Vakbonden vertegenwoordigen niet "DE werknemers" maar slechts een selecte groep daarvan en de overheid dient dan ook niet met hen om de tafel te gaan zitten, evenmin als met andere terreurgroepen.
Om over de gebrekkige economische kennis onder vakbondslijders nog maar te zwijgen...
22-sep-2004 x
Ik bedoel uiteraard vakbondsleiders. Vakbondslijders zou wel eens betrekking kunnen hebben op de rest van de bevolking :-)
22-sep-2004 Peter
"wel, ze behartigen de belangen van bestaande werknemers op de (zeer) korte termijn"
Mis, want ze pleiten ook voor behoud van (onbetaalbare) hoge uitkeringen. Met een beetje fantasie kun je nog beargumenteren dat ze dit doen om de voorzieningen voor de huidige werknemers beschikbaar te houden, maar ook de vakbond weet dat dit betaald wordt uit het brutoloon (of werkgeversdelen zoals bij WAO) van de werknemer.
Wie het ledenbestand ziet van vakbonden ziet steeds meer ouderen en uitkeringtrekkers.
Het is dus:
wel, ze behartigen de belangen van hun leden op de (zeer) korte termijn.
Niet eens de werknemer.
22-sep-2004 Koos - wilt_comma_koosGEEN@SPAMyahoo.com
Wat is er mis met een groep mensen die gezamelijk, uit eigenbelang, hogere salarissen afdingen? Wat de markt aankan en aan wil kunnen? Met z'n allen bedingen ze een hogere prijs voor arbeid.
Het foute van de huidige Nederlandse vakbonden is dat het kader gestaald is ten tijde van Den Uijl. Dit kader is gevormd in de tijd dat werknemersinspraak aan de horizon leek te gloren, als eerste stap naar arbeiderseigendom van de middelen van produktie. Dus het zijn socialistische vakbondsbestuurders. Maar op zich is er met vakbonden niets mis.
22-sep-2004 Peter
Er is nog iets mis en dat heeft te maken met het feit dat ze socialistisch zijn: ze ontlenen een enorm deel van hun macht via staatsdwang.
Het 'collectief' verklaren is er een van, maar het principe dat er een CAO *moet* zijn ook. Zelfs als er niemand van het personeel lid van een vakbond is!
En dat is uiteraard typisch voor socialistische bonden. Die vinden dat uiteraard volkomen gelegimiteerd.
Schaf echter alle dwang af en laat een vakbond inderdaad niets anders dan een groepsverband van werknemers zijn, en het probleem is weg (samen met hun huidige macht).
22-sep-2004 Peter
Ik zeg het verkeerd: Het is niet verplicht een CAO af te sluiten, maar het is wel verplicht om als je die wilt afsluiten, dat je dat samen met vakbonden en eventueel werkgeversorganisaties af te sluiten. Zij zijn volgens de wet wel de enigen die CAO`s kunnen afsluiten.
Wat ik bedoelde is dat ook als niemand lid van de bond is, een werkgever toch al zijn werknemers die arbeidsvoorwaarden aan moet bieden uit de CAO. Dus ook die werknemers die geen lid van de bond zijn!
22-sep-2004 x
"Maar op zich is er met vakbonden niets mis."
Dat is wel heel erg theoretisch. Noem eens wat voorbeelden van vakbonden die niet hun wil aan niet-leden willen opleggen, niet meer staatsmacht nastreven, er geen onzinnige economische opvattingen op nahouden etc?
Zonder staatsmacht en wetten om stakende werknemers te beschermen zijn vakbonden immers weinig effectief. Daarom is de vakbeweging altijd nauw verweven geweest met (autoritair) links / socialisme.
25-sep-2004 phaedrus - phaedrusGEEN@SPAMbysky.nl
'De vakbeweging is een organisatie die haar leden misbruikt door middel van hun banen, en daarmee bedrijfsleven en overheid chanteert die deze banen hebben verstrekt'
(Ayn Rand - Wereldschok)
27-sep-2004 Muxje - spam6GEEN@SPAMintvelt.com
Er zijn wel meer voorbeelden te vinden van vakbonden die direct, willens en wetens, tegen het belang van hun leden handelen. Zoals het afwijzen van een CAO-voorstel van een grote multinational, waarin aan alle oorspronkelijk door de vakbond gestelde eisen tegemoet werd gekomen, zodat de geplande staking gewoon door kon gaan... de vakbond kon namelijk wel weer wat TV-reclame gebruiken, en beelden van stakende arbeiders voor de fabriekspoort doen het altijd goed.
Dit is niet verbazingwekkend als je beseft wat het probleem met de vakbonden is. Het probleem komt bij alle belangenorganisaties voor, of het nu vakbonden, milieuorganisaties, consumentenverenigingen of overheidsinstanties voor bepaalde bevolkingsgroepen zijn. (Vrijwel) altijd zie je dat in dergelijke organisaties het doel verschuift van het zo goed mogelijk bedienen of vertegenwoordigen van de leden, naat het zo goed mogelijk in stand houden van de instantie zelf. Deze organisaties verworden tot een doel op zich... en dat gaat vaak ten koste van de integriteit. Vakbonden die onderhandelingen laten stuklopen, Greenpeace die cijfers over de Brent Spar vervalst om het eigen gelijk aan te tonen, en dat soort dingen. Van ledenbelang naar eigenbelang.
De werknemers van een belangenvereniging die zijn doel bereikt en zichzelf dus overbodig maakt, staan dus wel mooi op straat. Niet verassend dus dat het eigenbelang soms meespeelt in het handelen van deze individuen, en soms zelfs terugkomt in officieel beleid. Het is echter 'not done' om ook maar te suggereren dat er, naast het belang van de leden of het algemeen belang, ook een eigen belang gedient wordt.
29-sep-2004 Mè è `èhrvrijheid
Chico, wordt arbeidsproductiviteit in werkdagen uitgedrukt in plaats van uren?
Ik vraag me in het algemeen af of er niet meer bij een CAO komt kijken dan alleen de wisselwerking loon en werkloosheid. Een CAO omvat veel meer, zoals bijvoorbeeld arbeidsomstandigheden. En die zijn als onderdelen van één grote package-deal weer van invloed op het loon.
Een volledig individuele arbeidsovereenkomst kun je wel vergeten. Je weet van tevoren dat je onder een CAO gaat vallen, anders eigen schuld, dikke bult. Vakbonden zijn in vrijheid door burgerinitiatief opgericht.
Het is nota bene Marx die door het overheidsverbod op vakbonden (het andere uiterste?) een voedingsbodem heeft gekregen. Juist hierdoor kon ongebreideld kapitalisme zijn gang gaan en het communisme ontstaan. Om historische redenen ben ik dus pro-vakbonden als verschijnsel, maar dat ze elk jaar moeten gaan onderhandelen vind ik best wel gortig. Waarom zijn ze niet wat conservatiever en grijpen ze alleen in als een situatie erger dreigt te worden dan een luxeprobleempje? Bijvoorbeeld dat verfspuiters destijds letterlijk compleet maf werden van al die verfdampen. Dat is nog niet zo heel lang geleden allemaal.
Dat er overwegend van die PvdA-types in vakbonden zitten, doet aan het verschijnsel zelf niets af. Vrijheid van meningsuiting zal de beste oplossing doen prevaleren. Als de socialisten de politiek als front kiezen, zullen tegenstanders hen daar moeten gaan bestrijden als het weer eens om luxeprobleempjes gaat. Dankzij de vrijheid van meningsuiting.
04-okt-2004 Huib - huibGEEN@SPAMsupermail.nl
Als ik dit soort dingen lees ga ik mij steeds meer verbazen over het verstandelijke vermogen van de gemiddelde nederlander.
Heeft nou niemand meer in de gaten dat ons ambtenarenapparaat uitgegroeid is tot een gigantisch waterhoofd.
heeft niemand nog in de gaten wat dat kost, en door wie et moet worden betaalt.
Dit is de grootste oorzaak van de niet meer concurerende loonkosten t.o.v. het buitenland.
Het wordt tijd voor een soort van "solidariteitspact"ten aanzien van de overheidsuitgaven.
Hierin moet worden bepaalt hoog het percentage uigaven ten opzichte van het brutto nationaal product maximaal mag bedragen.
Dit moet niet alleen gelden voor de overheid maar ook voor de semi-overheid en de lokale overheid.
25-jan-2005 jetoel
Je zou verwachten dat het ledenbestand van de vakbonden bestaat uit:
1. Steeds meer uitkeringstrekkers die gebaat zijn bij hoge minimumlonen, gegeven een flinke uitkering.
2. Steeds meer werknemers met steeds hogere salarissen die gebaat zijn bij een minimumloon (net) onder hun marginale productieve waarde, zodat zij geen concurrentie hoeven te vrezen. Natuurlijk zal, naarmate het minimumloon steeds hoger wordt in de betreffende sector de groep leden die eerst werknemer was overgaan naar de groep uitkeringstrekkers en een nieuwe groep werkende leden ontstaan met een net iets hogere mvp dan de groep ervoor.
Maar zelfs als de WW niet zou bestaan en de werklozen aan de bedelstaf geraken vraag je je af of werknemers wel van dat hogere loon kunnen genieten. Want de kans om ontslagen te worden is groter naarmate vakbonden hogere lonen afdwingen. Bedrijven gaan dan naar het buitenland of moeten noodgedwongen inkrimpen. Het lijkt dus onwaarschijnlijk dat vakbonden veel goeds presteren voor hun leden maar toch doen de de media, het onderwijs en de politiek ons geloven dat zij in het belang van werknemers handelen.
Liefhebbende ouders waarschuwen hun kinderen nog wel eens voor verkeerde vrienden. Maar wie waarschuwt werknemers tegen verkeerde vakbonden? Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig.
Frank Karsten
Gerelateerde links:
- Milton Friedman: De bron van vakbondsmacht
- Walter Block: Werk en Werkloosheid - een Inleiding
- Ludwig von Mises: Lonen, werkloosheid en inflatie
- Havenwerkers slaags met ME
- Thomas DiLorenzo: The Myth of Voluntary Unions
Plaats reactie21-sep-2004 Chico Lama
wel, ze behartigen de belangen van bestaande werknemers op de (zeer) korte termijn
dat lijkt me verklaring genoeg voor het beeld in de media, want verder kijkt men immers niet.
de pr van vakbonden is onwaarschijnlijk goed. ze verklaren met droge ogen dat het aan hen te danken is dat werknemers niet meer 12 uur per dag moeten werken etc.
da's eigenlijk gekl, want als het moet of convenient is, verklaren ze ook dat de arbeidsproductiviteit essentieel is en dat de maatregelen die zij voorstellen die bevorderen.
22-sep-2004 Hugo
Die grote staking van maandag was natuurlijk een deerniswekkende vertoning. Het zal de kritische burger allang niet meer verbazen dat in de media zonder uitzondering schaamteloos van een 'succes' wordt gesproken.
De vakbonden -hypocriet als altijd- laten geen mogelijkheid voorbijgaan om de overheid te beschuldigen van het 'kapotmaken van de economie'. Ik vraag me af welke kwalificatie ze dan geven aan de tientallen miljoenen schade die door deze ene actie al werden geleden in alleen al de Rotterdamse haven, zoals in een bijzin op het journaal werd gemeld.
Het totale gebrek aan benul van de werking van de economie dat de vakbondsleiders voortdurend aan de dag leggen is al schrijnend, maar niet minder irritant is de totale hersenloosheid van hun demonstranten, aan wie ruimschoots de gelegenheid wordt geboden deze prime-time aan heel Nederland te demonstreren.
Tussen luid gebrulde kreten van het niveau "Actie, Actie, Actie!!!" mag de bouwvakker of havenarbeider, die deze keer de eer te beurt valt om zijn licht te laten schijnen op de situatie, nog vertellen waarop hij vindt recht te hebben, alvorens iets onsamenhangends te roepen over "asociaal beleid". Alles in de wetenschap dat de kosten van dit dagje uit door de wel hardwerkende burger worden betaald, welke als extra zout in de wonde na een dag hard werken ook nog eens op de verkondigde progressieve waanzin wordt getrakteerd tijdens het journaal.
Hoewel libertariërs het beleid van de huidige politici natuurlijk volstrekt onvoldoende vinden is het nog altijd te prefereren boven dat wat het vakbonds-voetvolk en hun socialistische voormannen voorstaan. Terwijl volstrekt duidelijk is dat dit aan het volk niet is besteed, verlaat het kabinet zich telkens weer op technocratisch geneuzel.
Een noodzakelijke uitleg van de contraproductieve nonsens, die vakbondsplannen eenmaal zijn, blijft uit. Als men, zoals in het artikel van Frank Karsten, de mythe van de vakbonden zou weten te ontzenuwen blijft ons misschien in 2007 een socialistische (inbreng in het) kabinet bespaard. Communiceert het kabinet nog 2 jaar verder zoals het nu doet dan wordt dit rampscenario werkelijkheid.
Misschien dat het de man in de straat wel uit te leggen is dat men in plaats van 3% loonsverhoging ook 3% meer mensen kan aannemen en dus daarmee heel sociaal is en de werkloosheid doet afnemen, wat ook de loonkosten en de prijzen zal laten dalen hetgeen weer een gunstig effect op de concurrentiepositie en de economie zal hebben.
Een voorbeeld als dit moet toch voor iedereen behalve de allerdomsten te snappen zijn en legt feilloos de hypocrisie van de zogenaamd "sociale" vakbonden bloot. Namelijk dat én hoge looneisen én het terugdringen van de werkloosheid een tegenstelling is die alleen in sprookjesland door De Waal en zijn makkers kan worden voorkomen.
Is iets dergelijks aan het verstand van de burger gebracht dan kan misschien worden begonnen aan te geven dat pre-pensioen en VUT in stand houden niet zo "sociaal" is, omdat dit door hardwerkende mensen (ook zielige minimumloners) wordt betaald. Welke rechtgeaarde progressief kan nou zorgeloos van zijn pre-pensioen genieten als hij bedenkt dat dit nog een extra last op de al zo zwaar beladen zwakke schouders van zijn kameraden drukt?
Ondanks de mooie dromen van een libertarische samenleving die vele bezoekers hier koesteren, zullen wij bescheiden moeten beginnen. De meeste libertariërs weten dat het vaak onmogelijk is om mensen te overtuigen van onze ideologie ook al hebben we de logica en krachtige argumenten van vrijheid aan onze zijde.
Het streven naar een libertarische wereld zal -op zijn best- nog vele jaren een utopie blijven. Op dit moment zit Nederland volkomen vastgeroest in het huidige politieke bestel en de meeste Nederlanders hebben hier helaas vrede mee. Op radicale verandering zit men niet te wachten en eigen verantwoordelijkheid en vrijheid zijn ook maar enge begrippen.
Pragmatisme past libertariërs op dit moment het beste, zeker in discussies met niet-libertariërs. Streven naar het zuivere libertarisme is leuk voor discussies onderling en gedachte-experimenten, maar al te afwijkende stellingen schrikken anderen alleen maar af.
Het beste wat wij nu kunnen doen is proberen Nederland 'zo libertarisch mogelijk' te krijgen. Hierbij dient elk plan- al is het niet zuiver libertarisch- dat zorgt voor meer vrijheid en minder overheid te worden aangemoedigd. Goed is tenslotte geen vijand van beter.
Maar van het allergrootste belang is om Nederland niet nog socialistischer en onvrijer te laten worden. Daarom moeten wij met argumenten helder uitleggen wat de gevolgen hiervan zijn en waarom meer vrijheid beter zou zijn in het specifieke geval dan de socialistische oplossing. Frank's artikel is hier een goed voorbeeld van: duidelijk, leesbaar en goed onderbouwd.
Hoewel we het voor een groot deel niet eens zullen zijn met het huidige kabinet moeten we net als zij onze boodschap toegankelijker verkopen en wijzen op de zwakke redenaties die aan het socialisme ten grondslag liggen en het totale gebrek aan de rechtvaardigheid, die het altijd claimt. Een gelegenheid als de stakingen van deze week moeten wij aangrijpen om een tegengeluid te laten horen en de strijd aan te gaan met vakbonden en hun progressieve achterban.
Een strijd die we op argumenten glansrijk winnen.
22-sep-2004 Mark Wierenga - vrijheidGEEN@SPAMgmail.com
De overheid doet het zichzelf aan. Zolang CAO's algemeen bindend verklaard kunnen worden, het werkgevers verboden wordt vakbondsleden te weren van de werkvloer, vakbonden voor hun inkomen in meer of mindere mate van belastinggeld afhankelijk zijn en bovendien gratis reclame krijgen van de staatsomroepen, kan je ze moeilijk verwijten misbruik te maken van hun machtspositie.
Het lijkt me wel een mooie grap als het kabinet de vakbonden zou behandelen als ieder ander clubje met een bepaalde agenda. Moet je eens zien hoe snel we dan van het probleem af zijn. En dan krijgt Lodewijk nu dus eens een keer geen kans om als een verwend kind met een pruilende lip bij Nova uit te huilen.
22-sep-2004 x
Het lijkt me inderdaad een zinnige strategie de mythe te ontzenuwen dat vakbonden voor het algemeen belang opkomen.
Een vakbond is een vorm van collectief korte termijn belang waarbij de lasten (hogere prijzen, slechtere kwaliteit, hogere werkloosheid, dwang en terreur) op de rest van de bevolking worden afgewenteld.
Vakbonden vertegenwoordigen niet "DE werknemers" maar slechts een selecte groep daarvan en de overheid dient dan ook niet met hen om de tafel te gaan zitten, evenmin als met andere terreurgroepen.
Om over de gebrekkige economische kennis onder vakbondslijders nog maar te zwijgen...
22-sep-2004 x
Ik bedoel uiteraard vakbondsleiders. Vakbondslijders zou wel eens betrekking kunnen hebben op de rest van de bevolking :-)
22-sep-2004 Peter
"wel, ze behartigen de belangen van bestaande werknemers op de (zeer) korte termijn"
Mis, want ze pleiten ook voor behoud van (onbetaalbare) hoge uitkeringen. Met een beetje fantasie kun je nog beargumenteren dat ze dit doen om de voorzieningen voor de huidige werknemers beschikbaar te houden, maar ook de vakbond weet dat dit betaald wordt uit het brutoloon (of werkgeversdelen zoals bij WAO) van de werknemer.
Wie het ledenbestand ziet van vakbonden ziet steeds meer ouderen en uitkeringtrekkers.
Het is dus:
wel, ze behartigen de belangen van hun leden op de (zeer) korte termijn.
Niet eens de werknemer.
22-sep-2004 Koos - wilt_comma_koosGEEN@SPAMyahoo.com
Wat is er mis met een groep mensen die gezamelijk, uit eigenbelang, hogere salarissen afdingen? Wat de markt aankan en aan wil kunnen? Met z'n allen bedingen ze een hogere prijs voor arbeid.
Het foute van de huidige Nederlandse vakbonden is dat het kader gestaald is ten tijde van Den Uijl. Dit kader is gevormd in de tijd dat werknemersinspraak aan de horizon leek te gloren, als eerste stap naar arbeiderseigendom van de middelen van produktie. Dus het zijn socialistische vakbondsbestuurders. Maar op zich is er met vakbonden niets mis.
22-sep-2004 Peter
Er is nog iets mis en dat heeft te maken met het feit dat ze socialistisch zijn: ze ontlenen een enorm deel van hun macht via staatsdwang.
Het 'collectief' verklaren is er een van, maar het principe dat er een CAO *moet* zijn ook. Zelfs als er niemand van het personeel lid van een vakbond is!
En dat is uiteraard typisch voor socialistische bonden. Die vinden dat uiteraard volkomen gelegimiteerd.
Schaf echter alle dwang af en laat een vakbond inderdaad niets anders dan een groepsverband van werknemers zijn, en het probleem is weg (samen met hun huidige macht).
22-sep-2004 Peter
Ik zeg het verkeerd: Het is niet verplicht een CAO af te sluiten, maar het is wel verplicht om als je die wilt afsluiten, dat je dat samen met vakbonden en eventueel werkgeversorganisaties af te sluiten. Zij zijn volgens de wet wel de enigen die CAO`s kunnen afsluiten.
Wat ik bedoelde is dat ook als niemand lid van de bond is, een werkgever toch al zijn werknemers die arbeidsvoorwaarden aan moet bieden uit de CAO. Dus ook die werknemers die geen lid van de bond zijn!
22-sep-2004 x
"Maar op zich is er met vakbonden niets mis."
Dat is wel heel erg theoretisch. Noem eens wat voorbeelden van vakbonden die niet hun wil aan niet-leden willen opleggen, niet meer staatsmacht nastreven, er geen onzinnige economische opvattingen op nahouden etc?
Zonder staatsmacht en wetten om stakende werknemers te beschermen zijn vakbonden immers weinig effectief. Daarom is de vakbeweging altijd nauw verweven geweest met (autoritair) links / socialisme.
25-sep-2004 phaedrus - phaedrusGEEN@SPAMbysky.nl
'De vakbeweging is een organisatie die haar leden misbruikt door middel van hun banen, en daarmee bedrijfsleven en overheid chanteert die deze banen hebben verstrekt'
(Ayn Rand - Wereldschok)
27-sep-2004 Muxje - spam6GEEN@SPAMintvelt.com
Er zijn wel meer voorbeelden te vinden van vakbonden die direct, willens en wetens, tegen het belang van hun leden handelen. Zoals het afwijzen van een CAO-voorstel van een grote multinational, waarin aan alle oorspronkelijk door de vakbond gestelde eisen tegemoet werd gekomen, zodat de geplande staking gewoon door kon gaan... de vakbond kon namelijk wel weer wat TV-reclame gebruiken, en beelden van stakende arbeiders voor de fabriekspoort doen het altijd goed.
Dit is niet verbazingwekkend als je beseft wat het probleem met de vakbonden is. Het probleem komt bij alle belangenorganisaties voor, of het nu vakbonden, milieuorganisaties, consumentenverenigingen of overheidsinstanties voor bepaalde bevolkingsgroepen zijn. (Vrijwel) altijd zie je dat in dergelijke organisaties het doel verschuift van het zo goed mogelijk bedienen of vertegenwoordigen van de leden, naat het zo goed mogelijk in stand houden van de instantie zelf. Deze organisaties verworden tot een doel op zich... en dat gaat vaak ten koste van de integriteit. Vakbonden die onderhandelingen laten stuklopen, Greenpeace die cijfers over de Brent Spar vervalst om het eigen gelijk aan te tonen, en dat soort dingen. Van ledenbelang naar eigenbelang.
De werknemers van een belangenvereniging die zijn doel bereikt en zichzelf dus overbodig maakt, staan dus wel mooi op straat. Niet verassend dus dat het eigenbelang soms meespeelt in het handelen van deze individuen, en soms zelfs terugkomt in officieel beleid. Het is echter 'not done' om ook maar te suggereren dat er, naast het belang van de leden of het algemeen belang, ook een eigen belang gedient wordt.
29-sep-2004 Mè è `èhrvrijheid
Chico, wordt arbeidsproductiviteit in werkdagen uitgedrukt in plaats van uren?
Ik vraag me in het algemeen af of er niet meer bij een CAO komt kijken dan alleen de wisselwerking loon en werkloosheid. Een CAO omvat veel meer, zoals bijvoorbeeld arbeidsomstandigheden. En die zijn als onderdelen van één grote package-deal weer van invloed op het loon.
Een volledig individuele arbeidsovereenkomst kun je wel vergeten. Je weet van tevoren dat je onder een CAO gaat vallen, anders eigen schuld, dikke bult. Vakbonden zijn in vrijheid door burgerinitiatief opgericht.
Het is nota bene Marx die door het overheidsverbod op vakbonden (het andere uiterste?) een voedingsbodem heeft gekregen. Juist hierdoor kon ongebreideld kapitalisme zijn gang gaan en het communisme ontstaan. Om historische redenen ben ik dus pro-vakbonden als verschijnsel, maar dat ze elk jaar moeten gaan onderhandelen vind ik best wel gortig. Waarom zijn ze niet wat conservatiever en grijpen ze alleen in als een situatie erger dreigt te worden dan een luxeprobleempje? Bijvoorbeeld dat verfspuiters destijds letterlijk compleet maf werden van al die verfdampen. Dat is nog niet zo heel lang geleden allemaal.
Dat er overwegend van die PvdA-types in vakbonden zitten, doet aan het verschijnsel zelf niets af. Vrijheid van meningsuiting zal de beste oplossing doen prevaleren. Als de socialisten de politiek als front kiezen, zullen tegenstanders hen daar moeten gaan bestrijden als het weer eens om luxeprobleempjes gaat. Dankzij de vrijheid van meningsuiting.
04-okt-2004 Huib - huibGEEN@SPAMsupermail.nl
Als ik dit soort dingen lees ga ik mij steeds meer verbazen over het verstandelijke vermogen van de gemiddelde nederlander.
Heeft nou niemand meer in de gaten dat ons ambtenarenapparaat uitgegroeid is tot een gigantisch waterhoofd.
heeft niemand nog in de gaten wat dat kost, en door wie et moet worden betaalt.
Dit is de grootste oorzaak van de niet meer concurerende loonkosten t.o.v. het buitenland.
Het wordt tijd voor een soort van "solidariteitspact"ten aanzien van de overheidsuitgaven.
Hierin moet worden bepaalt hoog het percentage uigaven ten opzichte van het brutto nationaal product maximaal mag bedragen.
Dit moet niet alleen gelden voor de overheid maar ook voor de semi-overheid en de lokale overheid.
25-jan-2005 jetoel
Je zou verwachten dat het ledenbestand van de vakbonden bestaat uit:
1. Steeds meer uitkeringstrekkers die gebaat zijn bij hoge minimumlonen, gegeven een flinke uitkering.
2. Steeds meer werknemers met steeds hogere salarissen die gebaat zijn bij een minimumloon (net) onder hun marginale productieve waarde, zodat zij geen concurrentie hoeven te vrezen. Natuurlijk zal, naarmate het minimumloon steeds hoger wordt in de betreffende sector de groep leden die eerst werknemer was overgaan naar de groep uitkeringstrekkers en een nieuwe groep werkende leden ontstaan met een net iets hogere mvp dan de groep ervoor.
