Recycling
‘Hergebruik van afval’, het klinkt welhaast als een van de meest zinvolle manieren om het milieu te sparen. Immers, herbruikbaar afval blijft weg uit de grote afvalhoop en vormt zo de basis voor waardevolle halffabrikaten van onder andere papier, compost en flessen. En met een slecht imago hebben gerecyclede producten al lang niet meer te kampen, zeker niet nadat gerecycled toiletpapier ook in de kleur wit verkrijgbaar werd.
Al meer dan 25 jaar zijn de verschillende milieubakken een vertrouwd onderdeel van ons straatbeeld. Al net zo vertrouwd als de eerzame burger die op zaterdagochtend met een doos lege wijnflessen op het stuur van zijn fiets en een stapel kranten onder de snelbinder zijn vuil gaat verdelen over de verschillend gekleurde containers verderop in de wijk. Groen glas gaat in de groene bak, bont in de bruine. En daarna verdwijnen de kranten en folders van die week in de gleuf van de bak verderop. En ook thuis werd het afval van het eten netjes in de groenbak gestort in plaats van in de grijze zak.
Vroeger was dat wel anders, toen ál het afval domweg in die ene KOMO zak verdween. Deze werd dan iedere week opgehaald door de vuilnisman, om vervolgens in de oven tot as te verbranden. Maar al dat afval was een hoop mensen een doorn in het oog. Afval dat deels overbodig zou worden met de toepassing van gescheiden inzameling. Papier kon dan eenvoudig opnieuw worden gebruikt, evenals glas, metaal en plastic. En met het groenafval kon je heel nuttige compost maken. De introductie van deze vuilscheiding werd beargumenteerd met het feit dat we met ons huidige consumptiepatroon al snel zouden omkomen in ons eigen afval.
En sindsdien scheiden we het afval. Ook brengen we lege batterijen terug naar de winkel en komt de Gemeente met aparte auto’s het klein chemisch afval afhalen. Al met al een behoorlijke investering, waardoor de Gemeentebelastingen toch echt moesten worden aangepast. Een tijdelijke aanpassing natuurlijk, want de opbrengst van deze inzameling zou zichzelf spoedig terugbetalen. Dus liet de burger een verdrievoudiging van zijn afvalstoffenheffing toe en begon het grote sorteren in de huishoudens.
Dertig jaar recyclen we ons afval inmiddels al weer en dus wordt het hoog tijd dat de balans van het meest omvangrijke milieuproject uit de jaren ‘80 eens wordt opgemaakt. Meteen valt dan op dat het grootste gedeelte van de financiën nog altijd wordt opgebracht door de burger zelf. De opbrengst uit het gesorteerde afval levert door de enorme verwerkingskosten vrijwel niets op. Sterker nog, er moet zelfs geld bij.
Te veel kosten gaan namelijk zitten in de inzameling en sortering van het gescheiden afval. Waar vroeger één vuilniswagen alles ophaalde, geschiedt dat nu met verschillende wagens. En al die wagens hebben hun eigen personeels-, onderhouds- en brandstofkosten. Het sorteren geschiedt vervolgens door rapende mensenhanden. Natuurlijk gebruikt de Gemeente het sorteercentrum als één groot herintegratieproject en vervangt het de Sociale Werkplaats van weleer, maar dat maakt het nog altijd niet echt voordelig.
En vervelend genoeg halen de sorteerders niet al verontreinigingen uit het vuil. Helaas maken een paar stukjes strokarton tussen het papier de gehele productie al waardeloos. En dat zelfde probleem bestaat er met glas. Zo worden ovenschalen van een heel ander soort glas gemaakt dan wijnflessen. Een scherf van zo’n schaal maakt het eindproduct een tot gevaarlijk goedje. Spanningsverschillen in de hernieuwde fles zorgen namelijk voor een vervelend bijeffect: de fles kan op een willekeurig moment uit elkaar spatten.
En met al die verschillende soorten plastic en metaal schiet het ook al niet op. De samenstelling is dusdanig variabel dat je er alleen laagwaardige producten van kunt maken. Zo kun je van plastic donkere kunststof plankjes persen. En de mix van metalen zorgt voor een broos soort materiaal wat alleen geschikt is voor palen van verkeersborden. Hierdoor is de opbrengst ervan dan ook gering.
Ook groenafval is lastig te sorteren. Veel afvalresten die er niet in horen moeten met de hand worden verwijderd. Denk daarbij aan papieren koffiefilters, kattenbakkorrels, verpakkingsmateriaal en ander abusievelijk weggegooid afval dat ertussen zit. In sommige gemeentes speuren er weliswaar milieuambtenaren de bakken af en delen daarop gele kaarten en boetes uit, maar ook dat helpt slechts mondjesmaat. En het sorteren zelf is sowieso al een groot probleem. Weinig mensen zijn namelijk bereid om met gevaar voor de eigen gezondheid deze troep uit de schimmelende massa te vissen. De eerste Gemeentes zijn dan ook al gestaakt met de sortering en storten het groenafval bij het overige afval met het argument dat daardoor minder CO2 wordt geproduceerd dan bij compostering.
Vroeger was dat wel anders, toen ál het afval domweg in die ene KOMO zak verdween. Deze werd dan iedere week opgehaald door de vuilnisman, om vervolgens in de oven tot as te verbranden. Maar al dat afval was een hoop mensen een doorn in het oog. Afval dat deels overbodig zou worden met de toepassing van gescheiden inzameling. Papier kon dan eenvoudig opnieuw worden gebruikt, evenals glas, metaal en plastic. En met het groenafval kon je heel nuttige compost maken. De introductie van deze vuilscheiding werd beargumenteerd met het feit dat we met ons huidige consumptiepatroon al snel zouden omkomen in ons eigen afval.
En sindsdien scheiden we het afval. Ook brengen we lege batterijen terug naar de winkel en komt de Gemeente met aparte auto’s het klein chemisch afval afhalen. Al met al een behoorlijke investering, waardoor de Gemeentebelastingen toch echt moesten worden aangepast. Een tijdelijke aanpassing natuurlijk, want de opbrengst van deze inzameling zou zichzelf spoedig terugbetalen. Dus liet de burger een verdrievoudiging van zijn afvalstoffenheffing toe en begon het grote sorteren in de huishoudens.
Dertig jaar recyclen we ons afval inmiddels al weer en dus wordt het hoog tijd dat de balans van het meest omvangrijke milieuproject uit de jaren ‘80 eens wordt opgemaakt. Meteen valt dan op dat het grootste gedeelte van de financiën nog altijd wordt opgebracht door de burger zelf. De opbrengst uit het gesorteerde afval levert door de enorme verwerkingskosten vrijwel niets op. Sterker nog, er moet zelfs geld bij.
Te veel kosten gaan namelijk zitten in de inzameling en sortering van het gescheiden afval. Waar vroeger één vuilniswagen alles ophaalde, geschiedt dat nu met verschillende wagens. En al die wagens hebben hun eigen personeels-, onderhouds- en brandstofkosten. Het sorteren geschiedt vervolgens door rapende mensenhanden. Natuurlijk gebruikt de Gemeente het sorteercentrum als één groot herintegratieproject en vervangt het de Sociale Werkplaats van weleer, maar dat maakt het nog altijd niet echt voordelig.En vervelend genoeg halen de sorteerders niet al verontreinigingen uit het vuil. Helaas maken een paar stukjes strokarton tussen het papier de gehele productie al waardeloos. En dat zelfde probleem bestaat er met glas. Zo worden ovenschalen van een heel ander soort glas gemaakt dan wijnflessen. Een scherf van zo’n schaal maakt het eindproduct een tot gevaarlijk goedje. Spanningsverschillen in de hernieuwde fles zorgen namelijk voor een vervelend bijeffect: de fles kan op een willekeurig moment uit elkaar spatten.
En met al die verschillende soorten plastic en metaal schiet het ook al niet op. De samenstelling is dusdanig variabel dat je er alleen laagwaardige producten van kunt maken. Zo kun je van plastic donkere kunststof plankjes persen. En de mix van metalen zorgt voor een broos soort materiaal wat alleen geschikt is voor palen van verkeersborden. Hierdoor is de opbrengst ervan dan ook gering.
Ook groenafval is lastig te sorteren. Veel afvalresten die er niet in horen moeten met de hand worden verwijderd. Denk daarbij aan papieren koffiefilters, kattenbakkorrels, verpakkingsmateriaal en ander abusievelijk weggegooid afval dat ertussen zit. In sommige gemeentes speuren er weliswaar milieuambtenaren de bakken af en delen daarop gele kaarten en boetes uit, maar ook dat helpt slechts mondjesmaat. En het sorteren zelf is sowieso al een groot probleem. Weinig mensen zijn namelijk bereid om met gevaar voor de eigen gezondheid deze troep uit de schimmelende massa te vissen. De eerste Gemeentes zijn dan ook al gestaakt met de sortering en storten het groenafval bij het overige afval met het argument dat daardoor minder CO2 wordt geproduceerd dan bij compostering.
Van een milieuvoordeel is bij recycling amper sprake, vooral omdat het verwerken zelf weer vervuiling met zich meebrengt. Door alle verschillende vormen van inzameling is het afvalwagenpark van Gemeentes met een factor vier gegroeid. En daarnaast maakt het afval nu ook veel meer vervoersmomenten door. Bij de verwerking van glas, plastic, metaal en met name papier wordt vervolgens enorm veel schoon drinkwater gebruikt, vaak in combinatie met chemicaliën. Hierdoor wordt dus weer een ander soort afval gecreëerd wat duur is om te reinigen.
En gestaag beginnen er zich dus donkere wolken samen te pakken boven de hele recycle-industrie. Want ook het argument dat er minder bomen voor de papierproductie hoeven te worden gekapt houdt geen stand. Deze bomen worden hiervoor speciaal geplant en het kappen ervan is hetzelfde als het oogsten van maïs door de boer. En ook hier komt er in de lente een nieuwe serie bomen voor in de plaats.
Ook de afvalberg die ons door recycling bespaard is gebleven vormde al niet het probleem wat het beweerd werd te zijn. In Nederland verbranden we het meeste afval en het restant vormt her en der grote molshopen waarin het afval rustig vercomposteert. Door die gebieden op een gegeven moment met gras af te dekken ontstaan er weer prima recreatieplaatsen. Zo wordt er in Alphen a/d Rijn druk gegolfd op een voormalige vuilstort en krijgt het vlakke Nederland toch nog wat variatie in de vorm van deze heuveltjes.
Wat overblijft van het hele pro-recycle verhaal van toen is het positieve gevoel dat je is aangeleerd, namelijk dat je zo ‘wat voor het milieu doet’. Maar in feite houden we voor een paar honderd euro per huishouden per jaar een fictief milieuvoordeel in stand. Dit soort projecten werden in het verleden vanuit een groen enthousiasme uitgerold. Maar nu de feiten boven water komen zal blijken hoe lastig deze weer terug te draaien zullen zijn. Immers kent recycling na al die tijd een groot aantal belanghebbenden die hun voet nog lang dwars zullen blijven zetten.
De ontsierende bont gekleurde containers zullen voorlopig dus nog niet uit het straatbeeld verdwijnen, maar tot die tijd mag u wel meebetalen aan het voortzetten van deze zinloosheid.
Hans Bennink
Plaats reactie - 9 reactie(s):
29-nov-2004 Jodocus
Ook opmerkelijk:
Een jaar of 3 a 4 geleden waren er twee nieuwsfeiten die ik me herinner:
1. Het (met name 's zomers) ophalen van de groenbakken is arbo-technisch gezien zeer gevaarlijk werk. Deze bakken zitten vol, met wat minder vriendelijke en soms zelfs voor mensen gevaarlijke micro-organismen. Veel mensen scheidden hun vleesafval ook netjes af in de groenbak....
2. De vreselijke vuilnisbelten uit de jaren 70 - waar alles rucksichtslos doorelkaar gekiept werd, blijken ..... redelijk schoon!
Omdat organisch en anorganisch materiaal gemengd wordt, vindt de vertering van moeilijk verteerbaar spul zoals houten meubels veel sneller plaats dan werd verwacht. De gevreesde last voor het nageslacht bleek grotendeels al door natuurlijke processen ontbonden te zijn.
1 + 1 = 2 !!
Afval mengen dus!! Zou je denken ... maar ... niet dus!
De PvdA-er Pronk stond toen aan het roer, en die was nu juist zo blij dat de burgers het scheiden - o.a. door kostbare PB 51 spotjes etc. - was bijgebracht...
Oude VOLKS-wijheid: "Scheiden doet lijden".
29-nov-2004 Jodocus
Een stukje uit feb. 2000 gevonden: 'Duurzaam milieu, vergankelijke aandacht. Een onderzoek naar meningen, media en milieu.' Rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).
http://gammanieuwsdienst.nl/pages1/week0700/aandacht.htm
[..]
Afvalscheiding zinloos?
De vraag of afvalscheiding beter voor het milieu is, wordt niet door het SCP gesteld. Daar ging hun onderzoek niet over. Maar aan verschillende kanten, zelfs bij de milieubeweging, ontstaat de laatste tijd [2000 dus] steeds meer twijfel over het nut en de haalbaarheid van het scheiden van afval. Het recyclen van oud papier bijvoorbeeld is een dure aangelegenheid die ook nog eens belastend voor het milieu is. Moeten we daar eigenlijk wel mee doorgaan? Die vraag wordt steeds vaker gesteld. Er gaan al stemmen op die zeggen: 'Stop maar met die afvalscheiding. Het is economisch niet haalbaar en de gunstige effecten voor het milieu zijn minimaal. [..]
Maatregelen van de overheid
De overheid steekt veel geld en energie in campagnes die de burgers moeten opvoeden tot meer milieubewustheid. 'Een beter milieu begint bij jezelf.' Maar als nou blijkt dat veel van die maatregelen niet leiden tot minder schade aan het milieu? Worden we voor de gek gehouden en wordt ons een schuldgevoel aangepraat? In dat geval is afvalscheiding niet meer dan een middel om ons geweten te sussen.
[..]
Het SCP (=overheid) wist dit dus al in begin 2000!!
-------------------------------------------
Volkskrant woensdag 7 oktober 1998:
'Aparte biobak wordt op den duur overbodig'
"De biobak voor keuken- en tuinafval, verspreider van ziekmakende schimmels en bacteriën in huis, blijft. Het ministerie van VROM weigert het gescheiden inzamelen van afval af te blazen, [..]
zie ook Column: http://www.nmr.nl/9804co.pdf
30-nov-2004 Muxje - spam6GEEN@SPAMintvelt.com
Ach, de campagne om afval te scheiden heeft deels wel een goed effect gehad. Één daarvan is de chemocar en en batterij-inzamelingsputen. Dit soort afval verdween vroeger ook op de grote hoop, en dat is echt niet zo goed voor het milieu. Tegenwoordig zijn mensen gewend om chemisch afval apart in te leveren. (Wel herinner ik me een schandaaltje een paar jaar geleden, over het dumpen van het door de chemocar ingezamelde spul in Polen. "Houdt Nederland schoon", inderdaad).
Maar het ligt niet in de aard van de overheid om eenmaal ingestelde processen af te schaffen als ze zinloos blijken. Ik stel me zo voor dat ze nu gaan onderzoeken of ze de biobak veiliger kunnen maken met een speciale spray met bacterieën, en om het gescheiden ingezamelde afval op gecontroleerde wijze bij elkaar te voegen in "recombinatiecentra". ;)
30-nov-2004 Quirium
Het is toch om met je hoofd tegen de muur te slagen...
Lees dit:
De eerste Gemeentes zijn dan ook al gestaakt met de sortering en storten het groenafval bij het overige afval met het argument dat daardoor minder CO2 wordt geproduceerd dan bij compostering.
1. CO2 is reuk kleur geur en smaakloos. Het is een hele prestatie om een volstrekt veilig gas tot wereldvijand nr 1 te bombarderen.
2. CO2 in de (omstreden) rol van broeikasgas draagt slechts bij tot het (omstreden) broeikaseffect indien het afkomstig is van de verbranding van fossiele brandstoffen.
CO2 van plantaardige oorsprong zoals groenafval draagt niet bij tot dit (omstreden)broeikaseffect omdat de plant eerst CO2 uit de lucht haalt om zichzelf te maken. Als dat dan vervolgens terug in de atmosfeer komt door verbranding of gisting dan spreken we van een CYCLUS en is er geen sprake van toename van het CO2 gehalte in de atmosfeer.
Oenen oenen oenen door al die propaganda is àlle CO2 nu gewoon een giftig gas geworden.
Het zou lachwekkend zijn moest het niet zo ernstig zijn.
30-nov-2004 Albert Spits
Tijdens mijn periode in Tunesie tussen 1993-1995 besteden wij heel veel tijd en onderzoek aan het milieu en de oplossingen voor de problematiek daarvoor. We ontmoetten toen een directeur van het Zweedse bedrijf Anovo Aktiebolaget en deze specialiseerde zich in afvalverwerking. Dit bedrijf had toen al 23 installaties op diverse lokaties in Zweden staan. Deze installaties scheiden het afval niet vooraf maar de producten die hieruit voortkwamen via de verbranding waren automatisch gescheiden, zoals electriciteit, heet water voor stadsverwarming, organisch afval en metalen. Alle producten waren van hoge kwaliteit en werden meteen afgenomen door derden. De installatie verzorgde haar eigen energie en had dus niet veel input nodig. De personeelsbezetting was van 4-23 man voor een kleine plaats van 10.000 personen tot aan een grote stad van 1 miljoen. De verbranding gebeurde op hoge temperatuur om dioxine te voorkomen en er waren speciale filters geplaatst die het schadelijke vliegas opvingen. In Nederland hadden ze geen interesse, want hier moest al het afval van tevoren worden gescheiden en werd de verbranding als milieuvervuilend gezien, terwijl de eerdergenoemde installaties aan de hoogste Duitse TUV-eisen voldeden. Bovendien laten de milieuwetten in Frankrijk en Zweden juist verbranding als recyclage toe. In Nederland niet. En zie hoe een klein land klein kan blijven in geestelijke ontwikkeling. Jan Pronk en Hans Alders zijn daar het ultieme bewijs voor.
30-nov-2004 Hans vd M
Zo is dat Albert! De afvalscheiding in Nederland is weer een mooi staaltje van onkunde en/of misleiding...
01-dec-2004 Armin
Er zijn ook nog gemeenten die niet meedoen aan het recycle-gedoe (al dan niet rerrecht). Mijn eigen gemeente kent geen scheiding. Nou ja, ik kan groenten appart laten ophalen, maar dan moet ik dus extra betalen ... doen we dus niet.
Maar het bovenstaande artikel is wel wat kort door d ebocht.
Zoals Muxje opmerkte is chemisch apart ophalen wel zinnig
Het papier gaat bij mij naar een vrijwilligersorganisatie die daar wel degelijk geld aan verdient. En niet via de overheid! In feite een variant van geld geven. Natuurlijk kan daar niet alles van gemaakt worden, maar de suggestie van het artikel dat het al snel 'waardeloos' is is onzin.
En het glas wordt bij ons in de gemeente wel nuttig gebriukt. Uiteraard niet voor een bakschaal, maar er zijn miljoenen andere toepassingen denkbaar ...
MeerVrijheid moet oppassen geen ongenuanceerde artikelen/booschappen te gebruiken voor externe doeleinden, want dan wordt het hele artikel verworpen door op die details te wijzen en gaat de boodschap verloren. (Voor intern gebruik uiteraard geen probleem.)
05-mrt-2006 Bedankt!!!! - jantjebetonGEEN@SPAMhotmail.com
bedankt voor mijn werkstuk van recycling voor school(Y)
07-mei-2007 mustava - mustava_dat_ben_ikGEEN@SPAMhotmail.com
bedankt voor het helpe met mijn spreekbeurt. en sorry dat ik die dinge zij het is eigenlijk een best goede site
En gestaag beginnen er zich dus donkere wolken samen te pakken boven de hele recycle-industrie. Want ook het argument dat er minder bomen voor de papierproductie hoeven te worden gekapt houdt geen stand. Deze bomen worden hiervoor speciaal geplant en het kappen ervan is hetzelfde als het oogsten van maïs door de boer. En ook hier komt er in de lente een nieuwe serie bomen voor in de plaats.
Ook de afvalberg die ons door recycling bespaard is gebleven vormde al niet het probleem wat het beweerd werd te zijn. In Nederland verbranden we het meeste afval en het restant vormt her en der grote molshopen waarin het afval rustig vercomposteert. Door die gebieden op een gegeven moment met gras af te dekken ontstaan er weer prima recreatieplaatsen. Zo wordt er in Alphen a/d Rijn druk gegolfd op een voormalige vuilstort en krijgt het vlakke Nederland toch nog wat variatie in de vorm van deze heuveltjes.
Wat overblijft van het hele pro-recycle verhaal van toen is het positieve gevoel dat je is aangeleerd, namelijk dat je zo ‘wat voor het milieu doet’. Maar in feite houden we voor een paar honderd euro per huishouden per jaar een fictief milieuvoordeel in stand. Dit soort projecten werden in het verleden vanuit een groen enthousiasme uitgerold. Maar nu de feiten boven water komen zal blijken hoe lastig deze weer terug te draaien zullen zijn. Immers kent recycling na al die tijd een groot aantal belanghebbenden die hun voet nog lang dwars zullen blijven zetten.
De ontsierende bont gekleurde containers zullen voorlopig dus nog niet uit het straatbeeld verdwijnen, maar tot die tijd mag u wel meebetalen aan het voortzetten van deze zinloosheid.
Hans Bennink
Plaats reactie29-nov-2004 Jodocus
Ook opmerkelijk:
Een jaar of 3 a 4 geleden waren er twee nieuwsfeiten die ik me herinner:
1. Het (met name 's zomers) ophalen van de groenbakken is arbo-technisch gezien zeer gevaarlijk werk. Deze bakken zitten vol, met wat minder vriendelijke en soms zelfs voor mensen gevaarlijke micro-organismen. Veel mensen scheidden hun vleesafval ook netjes af in de groenbak....
2. De vreselijke vuilnisbelten uit de jaren 70 - waar alles rucksichtslos doorelkaar gekiept werd, blijken ..... redelijk schoon!
Omdat organisch en anorganisch materiaal gemengd wordt, vindt de vertering van moeilijk verteerbaar spul zoals houten meubels veel sneller plaats dan werd verwacht. De gevreesde last voor het nageslacht bleek grotendeels al door natuurlijke processen ontbonden te zijn.
1 + 1 = 2 !!
Afval mengen dus!! Zou je denken ... maar ... niet dus!
De PvdA-er Pronk stond toen aan het roer, en die was nu juist zo blij dat de burgers het scheiden - o.a. door kostbare PB 51 spotjes etc. - was bijgebracht...
Oude VOLKS-wijheid: "Scheiden doet lijden".
29-nov-2004 Jodocus
Een stukje uit feb. 2000 gevonden: 'Duurzaam milieu, vergankelijke aandacht. Een onderzoek naar meningen, media en milieu.' Rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).
http://gammanieuwsdienst.nl/pages1/week0700/aandacht.htm
[..]
Afvalscheiding zinloos?
De vraag of afvalscheiding beter voor het milieu is, wordt niet door het SCP gesteld. Daar ging hun onderzoek niet over. Maar aan verschillende kanten, zelfs bij de milieubeweging, ontstaat de laatste tijd [2000 dus] steeds meer twijfel over het nut en de haalbaarheid van het scheiden van afval. Het recyclen van oud papier bijvoorbeeld is een dure aangelegenheid die ook nog eens belastend voor het milieu is. Moeten we daar eigenlijk wel mee doorgaan? Die vraag wordt steeds vaker gesteld. Er gaan al stemmen op die zeggen: 'Stop maar met die afvalscheiding. Het is economisch niet haalbaar en de gunstige effecten voor het milieu zijn minimaal. [..]
Maatregelen van de overheid
De overheid steekt veel geld en energie in campagnes die de burgers moeten opvoeden tot meer milieubewustheid. 'Een beter milieu begint bij jezelf.' Maar als nou blijkt dat veel van die maatregelen niet leiden tot minder schade aan het milieu? Worden we voor de gek gehouden en wordt ons een schuldgevoel aangepraat? In dat geval is afvalscheiding niet meer dan een middel om ons geweten te sussen.
[..]
Het SCP (=overheid) wist dit dus al in begin 2000!!
-------------------------------------------
Volkskrant woensdag 7 oktober 1998:
'Aparte biobak wordt op den duur overbodig'
"De biobak voor keuken- en tuinafval, verspreider van ziekmakende schimmels en bacteriën in huis, blijft. Het ministerie van VROM weigert het gescheiden inzamelen van afval af te blazen, [..]
zie ook Column: http://www.nmr.nl/9804co.pdf
30-nov-2004 Muxje - spam6GEEN@SPAMintvelt.com
Ach, de campagne om afval te scheiden heeft deels wel een goed effect gehad. Één daarvan is de chemocar en en batterij-inzamelingsputen. Dit soort afval verdween vroeger ook op de grote hoop, en dat is echt niet zo goed voor het milieu. Tegenwoordig zijn mensen gewend om chemisch afval apart in te leveren. (Wel herinner ik me een schandaaltje een paar jaar geleden, over het dumpen van het door de chemocar ingezamelde spul in Polen. "Houdt Nederland schoon", inderdaad).
Maar het ligt niet in de aard van de overheid om eenmaal ingestelde processen af te schaffen als ze zinloos blijken. Ik stel me zo voor dat ze nu gaan onderzoeken of ze de biobak veiliger kunnen maken met een speciale spray met bacterieën, en om het gescheiden ingezamelde afval op gecontroleerde wijze bij elkaar te voegen in "recombinatiecentra". ;)
30-nov-2004 Quirium
Het is toch om met je hoofd tegen de muur te slagen...
Lees dit:
De eerste Gemeentes zijn dan ook al gestaakt met de sortering en storten het groenafval bij het overige afval met het argument dat daardoor minder CO2 wordt geproduceerd dan bij compostering.
1. CO2 is reuk kleur geur en smaakloos. Het is een hele prestatie om een volstrekt veilig gas tot wereldvijand nr 1 te bombarderen.
2. CO2 in de (omstreden) rol van broeikasgas draagt slechts bij tot het (omstreden) broeikaseffect indien het afkomstig is van de verbranding van fossiele brandstoffen.
CO2 van plantaardige oorsprong zoals groenafval draagt niet bij tot dit (omstreden)broeikaseffect omdat de plant eerst CO2 uit de lucht haalt om zichzelf te maken. Als dat dan vervolgens terug in de atmosfeer komt door verbranding of gisting dan spreken we van een CYCLUS en is er geen sprake van toename van het CO2 gehalte in de atmosfeer.
Oenen oenen oenen door al die propaganda is àlle CO2 nu gewoon een giftig gas geworden.
Het zou lachwekkend zijn moest het niet zo ernstig zijn.
30-nov-2004 Albert Spits
Tijdens mijn periode in Tunesie tussen 1993-1995 besteden wij heel veel tijd en onderzoek aan het milieu en de oplossingen voor de problematiek daarvoor. We ontmoetten toen een directeur van het Zweedse bedrijf Anovo Aktiebolaget en deze specialiseerde zich in afvalverwerking. Dit bedrijf had toen al 23 installaties op diverse lokaties in Zweden staan. Deze installaties scheiden het afval niet vooraf maar de producten die hieruit voortkwamen via de verbranding waren automatisch gescheiden, zoals electriciteit, heet water voor stadsverwarming, organisch afval en metalen. Alle producten waren van hoge kwaliteit en werden meteen afgenomen door derden. De installatie verzorgde haar eigen energie en had dus niet veel input nodig. De personeelsbezetting was van 4-23 man voor een kleine plaats van 10.000 personen tot aan een grote stad van 1 miljoen. De verbranding gebeurde op hoge temperatuur om dioxine te voorkomen en er waren speciale filters geplaatst die het schadelijke vliegas opvingen. In Nederland hadden ze geen interesse, want hier moest al het afval van tevoren worden gescheiden en werd de verbranding als milieuvervuilend gezien, terwijl de eerdergenoemde installaties aan de hoogste Duitse TUV-eisen voldeden. Bovendien laten de milieuwetten in Frankrijk en Zweden juist verbranding als recyclage toe. In Nederland niet. En zie hoe een klein land klein kan blijven in geestelijke ontwikkeling. Jan Pronk en Hans Alders zijn daar het ultieme bewijs voor.
30-nov-2004 Hans vd M
Zo is dat Albert! De afvalscheiding in Nederland is weer een mooi staaltje van onkunde en/of misleiding...
01-dec-2004 Armin
Er zijn ook nog gemeenten die niet meedoen aan het recycle-gedoe (al dan niet rerrecht). Mijn eigen gemeente kent geen scheiding. Nou ja, ik kan groenten appart laten ophalen, maar dan moet ik dus extra betalen ... doen we dus niet.
Maar het bovenstaande artikel is wel wat kort door d ebocht.
Zoals Muxje opmerkte is chemisch apart ophalen wel zinnig
Het papier gaat bij mij naar een vrijwilligersorganisatie die daar wel degelijk geld aan verdient. En niet via de overheid! In feite een variant van geld geven. Natuurlijk kan daar niet alles van gemaakt worden, maar de suggestie van het artikel dat het al snel 'waardeloos' is is onzin.
En het glas wordt bij ons in de gemeente wel nuttig gebriukt. Uiteraard niet voor een bakschaal, maar er zijn miljoenen andere toepassingen denkbaar ...
MeerVrijheid moet oppassen geen ongenuanceerde artikelen/booschappen te gebruiken voor externe doeleinden, want dan wordt het hele artikel verworpen door op die details te wijzen en gaat de boodschap verloren. (Voor intern gebruik uiteraard geen probleem.)
05-mrt-2006 Bedankt!!!! - jantjebetonGEEN@SPAMhotmail.com
bedankt voor mijn werkstuk van recycling voor school(Y)
07-mei-2007 mustava - mustava_dat_ben_ikGEEN@SPAMhotmail.com
bedankt voor het helpe met mijn spreekbeurt. en sorry dat ik die dinge zij het is eigenlijk een best goede site
