Telecratie
Als we terugblikken op de afgelopen verkiezingen is één ding in ieder geval duidelijk: de media bieden voortaan de winnaar op een presenteerblaadje aan het Nederlandse volk aan. De keuze valt hierbij op diegene die de media het beste weet te bespelen, en dat was dit keer Wouter Bos. De inhoud en zijn partijprogramma zijn daarbij van ondergeschikt belang. Ze vormden slechts het kader waarbinnen de debatsonderwerpen zich bewogen.
Degene die tijdens het tv-debat het lekkerst in z'n vel zat en niet van z'n stuk kon worden gebracht werd dan de dag erop tot winnaar uitgeroepen; natuurlijk op basis van sms-opiniepeilingen. Vervolgens begon het grote papegaaienconcert waarin iedere journalist kritiekloos de andere na praatte. Hierdoor werd de 'prestatie' van de debatswinnaar extra uitvergroot, wat weer zorgde voor een opdrijvend effect in de peilingen. Deze peilingen geven dan op hun beurt weer vleugels aan de populariteit van de politicus in kwestie.
Aan het eind van de rit mag dit dan worden bevestigd door de burger. In het stemhokje wordt de gedoodverfde winnaar van de peilingen dan ook de winnaar van de Moeder aller Opiniepeilingen: de Verkiezing. De beloning voor de kiezer wordt dan gebracht als een avondvullend schouwspel waarin de resultaten van het stemgedrag centraal staan gevolgd door de reactie van alle spelers in het verkiezingscircus op dat gedrag.
Maar omdat alles een keer gaat vervelen wordt er in Aalsmeer al in het diepste geheim gewerkt aan een spin-off van het programma Idols met als werknaam 'Ipols'. In dit aangepaste format zeikt een deskundige jury onder leiding van Frits Wester een paar honderd politici-in-spee systematisch af en laat vijftig van hen doorgaan naar twee additionele afvalrondes. Hierin moeten de kandidaten dan verschillende opdrachten uitvoeren voor het oog van de camera. Opdrachten die dan bijvoorbeeld bestaan uit Surinaams koken, bomen zagen of conducteur spelen.
Het volk beslist dan via sms welke negen kandidaten overblijven en de deskundige jury kiest een nummer tien door middel van een Wildcard. In de laatste rondes sms't het volk dan iedere keer een kandidaat weg die het zwakst was in het debat van die avond. De uiteindelijke winnaar wordt dan door Katja en Bridget tegelijk gezoend en naar het Torentje op het Binnenhof gebracht. Van hieruit mag deze persoon dan maximaal vier jaar lang Nederland gaan besturen.
Dit lijkt allemaal reuze hilarisch, maar zo probeer je in ieder geval niet langer krampachtig de schijn op te houden dat democratie een hele serieuze aangelegenheid is. Feitelijk is democratie een hele slechte grap die niemand snapt. We denken iemand een mandaat te geven om onze wensen tot uitvoer te brengen, maar daarvoor in de plaats ontneemt men keer op keer onze vrijheden. En wat je ook stemt, er verandert helemaal niets.
Toch blijven we met z'n allen tegen elke prijs aan dit circus meedoen. Maar de laatste verkiezingen hebben in ieder geval één posititief punt opgeleverd: onze democratie kreeg een prijs. In de marge van het televisiescherm wordt deze in kleine letters weergegeven: "70 cent per bericht".
Hans Bennink
Plaats reactie - 5 reactie(s):
27-jan-2003 Gabriella - gabriellaGEEN@SPAMproface.com
Ik heb me laten vertellen, dat er deze verkiezingen pas echt MET HET VERSTAND was gestemd. Dit werd mij trouwens medegedeeld door iemand die Wouter Bos bewonderde en hem ervan verdacht "nieuwe politiek" te bedrijven.
Ik ben nu even het spoor bijster geraakt. Job Cohen wordt door een handjevol achterkamerfiguren als onze nieuwe minister-president door de strot geduwd, en dat heet dan ineens "dualisme".Dus wat in de vorige verkiezing met een vies gezicht als "populisme" werd aangeduid is nu verfrissend en heet "nieuwe politiek"? en de"achterkamertjes politiek" van voorheen heet nu "dualisme".
ECHT, ik doe mijn best hoor, ik probeer echt te hervormen tot een "beter mens", maar tjonge het is wel een hele zware klus hoor.
Gabriella
27-jan-2003 Richard Poels
Wouter Bos spiegelt zich graag aan Tony Blair, die het voor een Labour-premier nog niet zo dramatisch doet. Ik denk echter dat Wouter Bos zich eerder zal ontpoppen als de Nederlandse versie van Gerhard Schröder: iemand met praatjes die het land naar de knoppen helpt.
27-jan-2003 Jeannette
Ik blijf bij de mening dat als dit de wijze is waarop je in Nederland aan de macht komt hen met eigen wapens zult moeten verslaan. Dus als je van mening bent dat jij wél weet hoe er iets kan veranderen in Nederland, formeer een partij, bijvoorbeeld Meervrijheid.nl, zorg voor een mediagenieke, rap van de tong gesneden lijsttrekker plus een breed verkiezingsprogramma. Vervolgens kom je dan in de kamer en heb je alle mogelijkheden om daadwerkelijk iets te doen. Vanaf de zijlijn alles en iedereen veroordelen is wel een riante positie en geeft leuk stof tot nadenken en kritiek maar ik ben dan altijd nieuwsgierig hoe jíj het dan zou aanpakken......
28-jan-2003 Confucius
Verschil tussen dictatuur en democratie:
In een democratie KIEST men zijn dictators.
04-mei-2006 Edwin van Thiel - edwinvtno_spamGEEN@SPAMno_spam.xs4all.nl
De invloed van de 'pers' is inderdaad sterk. Woutertje Bos als marketingman weet dit ook. Daarom waarschijnlijk dat hij zijn lange stilzwijgen over waar hij voor staat onlangs doorbrak met een 'plan voor behoud' van de publieke omroep. Het klonk ongeveer zo:
Op basis van een grote zak geld zou de omroep een kaderopdracht krijgen voor de komende tien jaar om binnen dat kader een vrije invulling te kiezen.
Ik lees dat als volgt: potverteren, instellen politbureau en (om)kopen van de pers. Saillant detail schijnt te zijn dat zijn vrouw bij de VARA werkt(?). Tja, nepotisme had ik nog niet genoemd, maar dat is de PVDA natuurlijk niet vreemd.
We wachten vrolijk op de volgende kleurbekentenis!
Edwin van Thiel
Aan het eind van de rit mag dit dan worden bevestigd door de burger. In het stemhokje wordt de gedoodverfde winnaar van de peilingen dan ook de winnaar van de Moeder aller Opiniepeilingen: de Verkiezing. De beloning voor de kiezer wordt dan gebracht als een avondvullend schouwspel waarin de resultaten van het stemgedrag centraal staan gevolgd door de reactie van alle spelers in het verkiezingscircus op dat gedrag.
Maar omdat alles een keer gaat vervelen wordt er in Aalsmeer al in het diepste geheim gewerkt aan een spin-off van het programma Idols met als werknaam 'Ipols'. In dit aangepaste format zeikt een deskundige jury onder leiding van Frits Wester een paar honderd politici-in-spee systematisch af en laat vijftig van hen doorgaan naar twee additionele afvalrondes. Hierin moeten de kandidaten dan verschillende opdrachten uitvoeren voor het oog van de camera. Opdrachten die dan bijvoorbeeld bestaan uit Surinaams koken, bomen zagen of conducteur spelen.
Het volk beslist dan via sms welke negen kandidaten overblijven en de deskundige jury kiest een nummer tien door middel van een Wildcard. In de laatste rondes sms't het volk dan iedere keer een kandidaat weg die het zwakst was in het debat van die avond. De uiteindelijke winnaar wordt dan door Katja en Bridget tegelijk gezoend en naar het Torentje op het Binnenhof gebracht. Van hieruit mag deze persoon dan maximaal vier jaar lang Nederland gaan besturen.
Dit lijkt allemaal reuze hilarisch, maar zo probeer je in ieder geval niet langer krampachtig de schijn op te houden dat democratie een hele serieuze aangelegenheid is. Feitelijk is democratie een hele slechte grap die niemand snapt. We denken iemand een mandaat te geven om onze wensen tot uitvoer te brengen, maar daarvoor in de plaats ontneemt men keer op keer onze vrijheden. En wat je ook stemt, er verandert helemaal niets.
Toch blijven we met z'n allen tegen elke prijs aan dit circus meedoen. Maar de laatste verkiezingen hebben in ieder geval één posititief punt opgeleverd: onze democratie kreeg een prijs. In de marge van het televisiescherm wordt deze in kleine letters weergegeven: "70 cent per bericht".
Hans Bennink
Plaats reactie27-jan-2003 Gabriella - gabriellaGEEN@SPAMproface.com
Ik heb me laten vertellen, dat er deze verkiezingen pas echt MET HET VERSTAND was gestemd. Dit werd mij trouwens medegedeeld door iemand die Wouter Bos bewonderde en hem ervan verdacht "nieuwe politiek" te bedrijven.
Ik ben nu even het spoor bijster geraakt. Job Cohen wordt door een handjevol achterkamerfiguren als onze nieuwe minister-president door de strot geduwd, en dat heet dan ineens "dualisme".Dus wat in de vorige verkiezing met een vies gezicht als "populisme" werd aangeduid is nu verfrissend en heet "nieuwe politiek"? en de"achterkamertjes politiek" van voorheen heet nu "dualisme".
ECHT, ik doe mijn best hoor, ik probeer echt te hervormen tot een "beter mens", maar tjonge het is wel een hele zware klus hoor.
Gabriella
27-jan-2003 Richard Poels
Wouter Bos spiegelt zich graag aan Tony Blair, die het voor een Labour-premier nog niet zo dramatisch doet. Ik denk echter dat Wouter Bos zich eerder zal ontpoppen als de Nederlandse versie van Gerhard Schröder: iemand met praatjes die het land naar de knoppen helpt.
27-jan-2003 Jeannette
Ik blijf bij de mening dat als dit de wijze is waarop je in Nederland aan de macht komt hen met eigen wapens zult moeten verslaan. Dus als je van mening bent dat jij wél weet hoe er iets kan veranderen in Nederland, formeer een partij, bijvoorbeeld Meervrijheid.nl, zorg voor een mediagenieke, rap van de tong gesneden lijsttrekker plus een breed verkiezingsprogramma. Vervolgens kom je dan in de kamer en heb je alle mogelijkheden om daadwerkelijk iets te doen. Vanaf de zijlijn alles en iedereen veroordelen is wel een riante positie en geeft leuk stof tot nadenken en kritiek maar ik ben dan altijd nieuwsgierig hoe jíj het dan zou aanpakken......
28-jan-2003 Confucius
Verschil tussen dictatuur en democratie:
In een democratie KIEST men zijn dictators.
04-mei-2006 Edwin van Thiel - edwinvtno_spamGEEN@SPAMno_spam.xs4all.nl
De invloed van de 'pers' is inderdaad sterk. Woutertje Bos als marketingman weet dit ook. Daarom waarschijnlijk dat hij zijn lange stilzwijgen over waar hij voor staat onlangs doorbrak met een 'plan voor behoud' van de publieke omroep. Het klonk ongeveer zo:
Op basis van een grote zak geld zou de omroep een kaderopdracht krijgen voor de komende tien jaar om binnen dat kader een vrije invulling te kiezen.
Ik lees dat als volgt: potverteren, instellen politbureau en (om)kopen van de pers. Saillant detail schijnt te zijn dat zijn vrouw bij de VARA werkt(?). Tja, nepotisme had ik nog niet genoemd, maar dat is de PVDA natuurlijk niet vreemd.
We wachten vrolijk op de volgende kleurbekentenis!
Edwin van Thiel
