Wapentuig
 |
In Nederland zijn er ruwweg twee groepen mensen die zich met een wapen op straat begeven: agenten en criminelen. De eerste heeft zo'n ding bij zich om de samenleving te kunnen beschermen tegen de invloed van de andere groep. En waar de crimineel steeds succesvoller schijnt te worden, lijkt de politie in steeds beperktere mate hierop een antwoord te kunnen geven.
'De politie is je beste vriend' deed de Staat ons geloven sinds de jaren 70; een buurtkameraad die een oogje in het zeil houdt of met zachte hand welzijnswerk komt verrichten om orde op zaken te stellen. Ondertussen werd er steeds minder in het gefeminiseerde politiekorps geïnvesteerd, maar werd de papierwinkel almaar groter. Het gevolg is dat we nu zitten met een lief politiekorps dat veel typt en met name binnen zit.
Het resultaat is dat de misdaad lekker doorgroeit, de burger zich onveilig voelt en Opsporing Verzocht nadenkt over een dagelijks bulletin. De overheid zit met z'n handen in het haar en heeft geen flauw idee hoe dit probleem kan worden bestreden.
Als een overheid ons niet meer kan beschermen, dan wordt het tijd dat we de discussie over het wapenbezit eens aangaan. Momenteel is dat gekoppeld aan het lidmaatschap van een schietclub op voorwaarde dat alleen daar het wapen wordt geladen. De situatie is momenteel zo, dat de Nederlandse wapenwet een van de meest stringente ter wereld is, maar dat in de ons omringende landen nette burgers gewoon een wapen kunnen aanschaffen voor persoonlijke protectie.
En natuurlijk moet je net als bij het autorijden duidelijke regels voor het bezit en gebruik van een wapen opstellen. Zo zal een vergunning moeten worden gekoppeld aan een minimumleeftijd en een onbesproken gedrag. Ook mag je van de wapeneigenaar verwachten dat deze regelmatig zijn schietvaardigheid en wapen komt tonen om ongewenste zaken te voorkomen.
Het argument dat je daarmee de boeven bewapent is tamelijk onzinnig: ze zijn al lang bewapend. En een geweldspiraal hoeven we ook al niet te verwachten, in bijvoorbeeld Duitsland en België vinden er immers ook geen buitenproportionele schietpartijen plaats.
Een burger die in staat is zichzelf te beschermen voelt zich een stuk zekerder in een land waar politie en justitie niet langer antwoord kunnen geven op de onveiligheid. Het is hoog tijd dat de discussie over wapens in Nederland wordt opengebroken en dat er sentimentloos kan worden gesproken over het bezit ervan.
Hans Bennink
Plaats reactie - 9 reactie(s):
12-nov-2002 Erik Driessens - erik.driessensGEEN@SPAMwxs.nl
Ook niet onbelangrijk: het werkt. In de VS hebben staten met soepele wapenwetten minder last van misdaad dan staten met strenge wetgeving: Less More Guns, Less Crime van John R. Lott Jr. er maar eens op na.
Tegenover de doden als gevolg van schietincidenten (20.000 excl. zelfmoord) staat een veelvoud (400.000) aan mensen dat zich het leven wist te redden. Bijna 2 miljoen Amerikanen weten zich elk jaar te redden van belagers. (Meestal met slechts een waarschuwingsschot). Ook 'gebroken neuzen' komen uiterst zelden voor ;-).
12-nov-2002 Aschwin de Wolf
We willen het niet graag erkennen maar de meeste misdadigers maken doorgaans simpele kosten-baten analyses. Door individueel wapenbezit toe te staan aan verantwoordelijke burgers zullen de risico's (en daarmee de kosten) van de meeste misdrijven toenemen en daarmee dalen.
Probleem is natuurlijk dat de staat dan niet met de eer kan strijken.....
12-nov-2002 jan verbeeren - jan.verbeerenGEEN@SPAMpandora.be
"Where guns are outlawed, only outlaws have guns.."
12-nov-2002 Berdt - ikGEEN@SPAMberdt.net
Grappig is dat de aktualiteit de tegenstanders van vrij wapenbezit een argument ontneemt:
Onlangs nog werd in discotheek de Matrixx een uitsmijter doodgeschoten.
"Typisch Amerikaanse toestanden" is de standaard linkse retoriek, maar was het maar zo simpel.
12-nov-2002 Aschwin de Wolf
Die "typische Amerikaanse toestanden" zijn alleen typisch wanneer je misdaadcijfers niet uitsplitst naar etniciteit. Doe je dit, dan blijft er weinig over de VS helemaal niet van die vreselijk hoge misdaadcijfers.
Zie bijvoorbeeld de moedige column van de zwarte amerikaanse klassiek-liberaal Walter Williams
15-jan-2003 Geen naam
Ik denk dat er al veel gewonnen kan worden door de kwaliteit van de politie eens te verbeteren. Laat ze eens fatsoenlijke grote gezonde kerels aannemen die graag willen ipv jongens met oorbellen met de handen in de zak en zwaarlijvige dames op rollerskates en mountainbikes die papimento (dordrecht) moeten leren om op die manier helemaal de greep te verliezen op rucksichtlose criminelen ,waar je al niet eens meer een aangifte hoeft te doen, omdat ze er niet heen durven, of het bezoek van de politie stigmatiserend zou werken
21-apr-2004 Richard Uljee - richarduljeeGEEN@SPAMnarox.nl
Het is een goed principe dat de overheid het monopolie op geweld heeft. Als de overheid dit goed zou toepassen, waren wij allemaal veilig en zouden we geen wapens nodig hebben(behalve voor onze hobby schietsport dan)Echter de overheid verzaakt zijn plicht en verliest daardoor dit monopolie. Wat dan? Allemaal een kanon? Ik weet niet of dat zomaar zo'n goed idee is. Ik ken veel mensen die ik geen (vuur)wapen zou toe vertrouwen en die hebben toch echt geen strafblad. Wat vinden jullie van dit idee: iedere burger die kan voldoen aan de psychologische eisen van een politieambtenaar,geen antecedenten maar wel de fysieke vaardigheid en geoefendheid heeft en onderhoudt met het (vuur)wapen, getraind is volgens de geweldsinstructie van de politie(houdt ook in training met de wapenstok en de pepperspray),bereid is noodzakelijke aanvullende cursussen te volgen zoals aanhoudingstechnieken en trainen met de FATS-simulator, kan een draagverlof krijgen of benoemd worden tot onbezoldigd opsporingsambtenaar en zodoende in staat gesteld worden om in voorkomende gevallen zijn en andermans lijf te beschermen.Daarnaast heb je dan de plicht om in voorkomende gevallen reguliere politiemensen bij te staan.Tonen van je bevoegdheidspas is dan genoeg. De Hermandad beschikt dan in eens over een enorme uitbreiding van collega's die de staat niets kost.Uiteindelijk zijn we dan weer met z'n allen verantwoordelijk voor de veiligheid in dit land en er hoeft nauwelijks wetgeving aangepast te worden. Dan is er nog de discussie over hoe de huidige geweldsinstructie aan te passen maar dat is weer een ander punt.Idee om verder over te brainstormen?
Wat de reguliere politie betreft: ik zou graag wat meer echte mannen en wat minder kleutertjes in uniform willen zien. Als ik de politie bel i.v.m. calamiteiten en er stappen van die kaboutertjes uit de surveillance-auto heb ik zo iets van:laat maar zitten, ik doe het zelf wel. Die kleintjes gaan waarschijnlijk gauw achter me staan als het eng wordt. En van AT'ers hebben we er helaas niet zo veel.
By the way:ik heb zelf wel een opleiding/training geweldsinstructie bij defensie achter de rug.
05-mrt-2006 Dalrymple - theodoreGEEN@SPAMtheovangogh.nl
http://www.a-human-right.com/
Dit is een leuke site met een quiz over privé vuurwapenbezit.
17-nov-2007 Richard Uljee - infoGEEN@SPAMnarox.nl
Vier moorden per week
Gepubliceerd op dinsdag 22 augustus 2006 om 17:15
Organisatie: Centraal Bureau voor de Statistiek
In de afgelopen tien jaar zijn in Nederland gemiddeld 230 mensen per jaar slachtoffer geworden van moord of doodslag. In 2005 werden in totaal 198 mensen van het leven beroofd, wat neerkomt op vier moorden per week. Dat is het laagste aantal in de afgelopen tien jaar. Ten opzichte van 2004 - 223 slachtoffers - is dit een afname met 10 procent. De helft van de slachtoffers was tussen de 20 en 40 jaar en zeven van de tien slachtoffers zijn mannen. Vanaf de leeftijd van 70 jaar bestaat er weer een groter risico om van het leven te worden beroofd.
Risico om vermoord te worden in de periode 1996-2005
Zomer- en weekendmoorden
Gemiddeld genomen is in juli het aantal slachtoffers van moord en doodslag het grootst en in december het laagst. Bijna 40 procent van het totaal aantal moorden wordt gepleegd in het weekend: het aantal ligt dan een kwart hoger dan in de rest van de week, vooral bij mannen en vrouwen van 15 tot 30 jaar.
Slachtoffers van moord en doodslag naar pleegwijze, 1996-2005
Meestal vuur- of steekwapen
Vier op de tien mannelijke slachtoffers worden gedood door een vuurwapen, drie op de tien komen om het leven door een steekwapen en de rest door fysiek geweld: slaan, schoppen en wurging. Mannen boven de 80 worden het vaakst vermoord door fysiek geweld.
Bij vrouwen vallen de meeste slachtoffers door een steekwapen (drie op de tien). Moord door een vuurwapen komt bij vrouwen veel minder voor dan bij mannen. Vrouwen worden echter veel vaker door wurging of verstikking van het leven beroofd.
Veel vrouwen slachtoffer in eigen woning
In 2005 werd tweederde van de vrouwelijke slachtoffers omgebracht in de eigen woning. Eén op de tien vermoorde vrouwen kwam om het leven in een woning van een ander en eveneens één op de tien op straat. De helft van de mannelijke slachtoffers werd in een huis vermoord, 30 procent wordt op straat omgebracht en een op de tien in een horecagelegenheid.
Slachtoffers van moord en doodslag naar gemeente, 1996-2005
Hoger risico in grootste steden
De meeste slachtoffers vielen de afgelopen tien jaar in Amsterdam (341), Rotterdam (273) en Den Haag (162). Samen is dit eenderde van alle slachtoffers van moord en doodslag in Nederland. In de overige steden met meer dan 100 duizend inwoners werd 22 procent van de moorden gepleegd. De helft van de slachtoffers die niet in Nederland woonachtig zijn, werden in de drie grootste steden om het leven gebracht.
Het risico om te worden vermoord is het grootst in Amsterdam, op de voet gevolgd door Rotterdam en in mindere mate Den Haag. In Utrecht bedroeg het aantal slachtoffers door moord en doodslag 2,1 per 100 duizend inwoners: dit is beduidend lager dan het gemiddeld aantal slachtoffers in de drie andere grote steden.
Het resultaat is dat de misdaad lekker doorgroeit, de burger zich onveilig voelt en Opsporing Verzocht nadenkt over een dagelijks bulletin. De overheid zit met z'n handen in het haar en heeft geen flauw idee hoe dit probleem kan worden bestreden.
Als een overheid ons niet meer kan beschermen, dan wordt het tijd dat we de discussie over het wapenbezit eens aangaan. Momenteel is dat gekoppeld aan het lidmaatschap van een schietclub op voorwaarde dat alleen daar het wapen wordt geladen. De situatie is momenteel zo, dat de Nederlandse wapenwet een van de meest stringente ter wereld is, maar dat in de ons omringende landen nette burgers gewoon een wapen kunnen aanschaffen voor persoonlijke protectie.
En natuurlijk moet je net als bij het autorijden duidelijke regels voor het bezit en gebruik van een wapen opstellen. Zo zal een vergunning moeten worden gekoppeld aan een minimumleeftijd en een onbesproken gedrag. Ook mag je van de wapeneigenaar verwachten dat deze regelmatig zijn schietvaardigheid en wapen komt tonen om ongewenste zaken te voorkomen.
Het argument dat je daarmee de boeven bewapent is tamelijk onzinnig: ze zijn al lang bewapend. En een geweldspiraal hoeven we ook al niet te verwachten, in bijvoorbeeld Duitsland en België vinden er immers ook geen buitenproportionele schietpartijen plaats.
Een burger die in staat is zichzelf te beschermen voelt zich een stuk zekerder in een land waar politie en justitie niet langer antwoord kunnen geven op de onveiligheid. Het is hoog tijd dat de discussie over wapens in Nederland wordt opengebroken en dat er sentimentloos kan worden gesproken over het bezit ervan.
Hans Bennink
Plaats reactie12-nov-2002 Erik Driessens - erik.driessensGEEN@SPAMwxs.nl
Ook niet onbelangrijk: het werkt. In de VS hebben staten met soepele wapenwetten minder last van misdaad dan staten met strenge wetgeving: Less More Guns, Less Crime van John R. Lott Jr. er maar eens op na.
Tegenover de doden als gevolg van schietincidenten (20.000 excl. zelfmoord) staat een veelvoud (400.000) aan mensen dat zich het leven wist te redden. Bijna 2 miljoen Amerikanen weten zich elk jaar te redden van belagers. (Meestal met slechts een waarschuwingsschot). Ook 'gebroken neuzen' komen uiterst zelden voor ;-).
12-nov-2002 Aschwin de Wolf
We willen het niet graag erkennen maar de meeste misdadigers maken doorgaans simpele kosten-baten analyses. Door individueel wapenbezit toe te staan aan verantwoordelijke burgers zullen de risico's (en daarmee de kosten) van de meeste misdrijven toenemen en daarmee dalen.
Probleem is natuurlijk dat de staat dan niet met de eer kan strijken.....
12-nov-2002 jan verbeeren - jan.verbeerenGEEN@SPAMpandora.be
"Where guns are outlawed, only outlaws have guns.."
12-nov-2002 Berdt - ikGEEN@SPAMberdt.net
Grappig is dat de aktualiteit de tegenstanders van vrij wapenbezit een argument ontneemt:
Onlangs nog werd in discotheek de Matrixx een uitsmijter doodgeschoten.
"Typisch Amerikaanse toestanden" is de standaard linkse retoriek, maar was het maar zo simpel.
12-nov-2002 Aschwin de Wolf
Die "typische Amerikaanse toestanden" zijn alleen typisch wanneer je misdaadcijfers niet uitsplitst naar etniciteit. Doe je dit, dan blijft er weinig over de VS helemaal niet van die vreselijk hoge misdaadcijfers.
Zie bijvoorbeeld de moedige column van de zwarte amerikaanse klassiek-liberaal Walter Williams
15-jan-2003 Geen naam
Ik denk dat er al veel gewonnen kan worden door de kwaliteit van de politie eens te verbeteren. Laat ze eens fatsoenlijke grote gezonde kerels aannemen die graag willen ipv jongens met oorbellen met de handen in de zak en zwaarlijvige dames op rollerskates en mountainbikes die papimento (dordrecht) moeten leren om op die manier helemaal de greep te verliezen op rucksichtlose criminelen ,waar je al niet eens meer een aangifte hoeft te doen, omdat ze er niet heen durven, of het bezoek van de politie stigmatiserend zou werken
21-apr-2004 Richard Uljee - richarduljeeGEEN@SPAMnarox.nl
Het is een goed principe dat de overheid het monopolie op geweld heeft. Als de overheid dit goed zou toepassen, waren wij allemaal veilig en zouden we geen wapens nodig hebben(behalve voor onze hobby schietsport dan)Echter de overheid verzaakt zijn plicht en verliest daardoor dit monopolie. Wat dan? Allemaal een kanon? Ik weet niet of dat zomaar zo'n goed idee is. Ik ken veel mensen die ik geen (vuur)wapen zou toe vertrouwen en die hebben toch echt geen strafblad. Wat vinden jullie van dit idee: iedere burger die kan voldoen aan de psychologische eisen van een politieambtenaar,geen antecedenten maar wel de fysieke vaardigheid en geoefendheid heeft en onderhoudt met het (vuur)wapen, getraind is volgens de geweldsinstructie van de politie(houdt ook in training met de wapenstok en de pepperspray),bereid is noodzakelijke aanvullende cursussen te volgen zoals aanhoudingstechnieken en trainen met de FATS-simulator, kan een draagverlof krijgen of benoemd worden tot onbezoldigd opsporingsambtenaar en zodoende in staat gesteld worden om in voorkomende gevallen zijn en andermans lijf te beschermen.Daarnaast heb je dan de plicht om in voorkomende gevallen reguliere politiemensen bij te staan.Tonen van je bevoegdheidspas is dan genoeg. De Hermandad beschikt dan in eens over een enorme uitbreiding van collega's die de staat niets kost.Uiteindelijk zijn we dan weer met z'n allen verantwoordelijk voor de veiligheid in dit land en er hoeft nauwelijks wetgeving aangepast te worden. Dan is er nog de discussie over hoe de huidige geweldsinstructie aan te passen maar dat is weer een ander punt.Idee om verder over te brainstormen?
Wat de reguliere politie betreft: ik zou graag wat meer echte mannen en wat minder kleutertjes in uniform willen zien. Als ik de politie bel i.v.m. calamiteiten en er stappen van die kaboutertjes uit de surveillance-auto heb ik zo iets van:laat maar zitten, ik doe het zelf wel. Die kleintjes gaan waarschijnlijk gauw achter me staan als het eng wordt. En van AT'ers hebben we er helaas niet zo veel.
By the way:ik heb zelf wel een opleiding/training geweldsinstructie bij defensie achter de rug.
05-mrt-2006 Dalrymple - theodoreGEEN@SPAMtheovangogh.nl
http://www.a-human-right.com/
Dit is een leuke site met een quiz over privé vuurwapenbezit.
17-nov-2007 Richard Uljee - infoGEEN@SPAMnarox.nl
Vier moorden per week
Gepubliceerd op dinsdag 22 augustus 2006 om 17:15
Organisatie: Centraal Bureau voor de Statistiek
In de afgelopen tien jaar zijn in Nederland gemiddeld 230 mensen per jaar slachtoffer geworden van moord of doodslag. In 2005 werden in totaal 198 mensen van het leven beroofd, wat neerkomt op vier moorden per week. Dat is het laagste aantal in de afgelopen tien jaar. Ten opzichte van 2004 - 223 slachtoffers - is dit een afname met 10 procent. De helft van de slachtoffers was tussen de 20 en 40 jaar en zeven van de tien slachtoffers zijn mannen. Vanaf de leeftijd van 70 jaar bestaat er weer een groter risico om van het leven te worden beroofd.
Risico om vermoord te worden in de periode 1996-2005
Zomer- en weekendmoorden
Gemiddeld genomen is in juli het aantal slachtoffers van moord en doodslag het grootst en in december het laagst. Bijna 40 procent van het totaal aantal moorden wordt gepleegd in het weekend: het aantal ligt dan een kwart hoger dan in de rest van de week, vooral bij mannen en vrouwen van 15 tot 30 jaar.
Slachtoffers van moord en doodslag naar pleegwijze, 1996-2005
Meestal vuur- of steekwapen
Vier op de tien mannelijke slachtoffers worden gedood door een vuurwapen, drie op de tien komen om het leven door een steekwapen en de rest door fysiek geweld: slaan, schoppen en wurging. Mannen boven de 80 worden het vaakst vermoord door fysiek geweld.
Bij vrouwen vallen de meeste slachtoffers door een steekwapen (drie op de tien). Moord door een vuurwapen komt bij vrouwen veel minder voor dan bij mannen. Vrouwen worden echter veel vaker door wurging of verstikking van het leven beroofd.
Veel vrouwen slachtoffer in eigen woning
In 2005 werd tweederde van de vrouwelijke slachtoffers omgebracht in de eigen woning. Eén op de tien vermoorde vrouwen kwam om het leven in een woning van een ander en eveneens één op de tien op straat. De helft van de mannelijke slachtoffers werd in een huis vermoord, 30 procent wordt op straat omgebracht en een op de tien in een horecagelegenheid.
Slachtoffers van moord en doodslag naar gemeente, 1996-2005
Hoger risico in grootste steden
De meeste slachtoffers vielen de afgelopen tien jaar in Amsterdam (341), Rotterdam (273) en Den Haag (162). Samen is dit eenderde van alle slachtoffers van moord en doodslag in Nederland. In de overige steden met meer dan 100 duizend inwoners werd 22 procent van de moorden gepleegd. De helft van de slachtoffers die niet in Nederland woonachtig zijn, werden in de drie grootste steden om het leven gebracht.
Het risico om te worden vermoord is het grootst in Amsterdam, op de voet gevolgd door Rotterdam en in mindere mate Den Haag. In Utrecht bedroeg het aantal slachtoffers door moord en doodslag 2,1 per 100 duizend inwoners: dit is beduidend lager dan het gemiddeld aantal slachtoffers in de drie andere grote steden.
