Welvaartsnivellering
De RWI (Raad voor Werk en inkomen) is een adviesorgaan van de Minister van Sociale Zaken en haar Voorzitter waarschuwt momenteel dat het aantal thuiszitters in 2003 de 400.000 dreigt te gaan overstijgen. Tenminste, als de regering niet ingrijpt. De oplossing die hij aandraagt is die van 'Werk boven Inkomen'. En dat komt uiteraard uit de Liturgie van het Progressief Evangelie.
Wat hij daarmee eigenlijk zegt is dat werknemers hun looneisen maar moeten matigen. En omdat deze frase altijd klinkt op het moment dat de totale markt wat minder hard groeit is het interessant deze nou eens vanuit de thuiszitkant te benaderen. Want vreemd genoeg draaien de rollen om en wordt daar juist gekozen voor 'inkomen boven werk'.
In twee fasen stelt de overheid een minimum aan het bedrag wat iemand moet gaan verdienen om mee te mogen doen met de arbeidsmarkt. Eerst door een minimumloon te stellen en daarnaast een additionele verhoging per branche vanuit de algemeen verbindend verklaring van CAO's. Hiermee komt de lat voor de werkgevers zo hoog te liggen dat deze onvoldoende nut behalen uit de diensten van een werknemer. En zo wordt de thuiszitter verplicht thuis te blijven zitten tot zich een beter bod aandoet.
Daarbij ontmoedigt de Overheid de thuiszitter nog eens extra door uit te pakken met allemaal leuke dingetjes. Zo wordt bijvoorbeeld de gemeentebelasting kwijtgescholden, worden speciale kortingspassen uitgedeeld en wordt huursubsidie verleend.
Het is dan ook bepaald niet vreemd dat mensen hun uitkeringssituatie eigenlijk wel best vinden. Natuurlijk is het geen vetpot. Maar je kunt wel iedere dag uitslapen en als je wat extra geld nodig hebt dan schnabbel je er zwart wat bij of begin je een wietboerderij op je eigen zoldertje.
Met het aloude motto van 'Werk boven Inkomen' adviseert de RWI de overheid om vooral angstvallig te blijven kiezen voor 'welvaartsnivellering'. Met deze tautologie kijkt men naar de afstandsverschillen tussen inkomens in plaats van naar de som van alle inkomens. En door de keuze voor de eerste, kiest men juist voor stagnatie van de economische groei en daarmee voor een lagere algehele welvaart in Nederland.
Hans Bennink
Plaats reactie - 4 reactie(s):
15-jan-2003 pieter
hans je hebt gewoon veelsteveel gelijk ;-0)
01-jul-2003 Carl
Inkomen boven werk, heel logisch. Ik verveel mij nooit thuis, was vorig jaar 2 maanden werkeloos na een reorganisatie, ben eerst eens lekker met vakantie gegaan. Echter, werken loont voor mij wel degelijk, ik kan dan nl. veel meer geld hebben dan wat de ww biedt, dus ben ik weer aan het werk.
Het werken op zichzelf interesseert mij al lang niet meer, het geld en de secundaire arbeidsvoorwaarden echter wel.
11-nov-2003 Luie hond
Haha Carl, ik weet niet wat voor achtergrond je hebt en in welke sector je werkt, maar als je echt alleen nog maar voor het geld werkt moet je maar zorgen dat je snel kan gaan rentenieren.
Vervelend alleen dat je werkgever waarschijnlijk wel weet dat je niet zo superproductief bent en het nog wel een tijdje kan duren voor je dat inkomen bij elkaar hebt gesprokkeld...
24-feb-2004 Gert
Werk boven inkomen stellen, dat is een gesprek op zeer laag niveau. Je werkt omdat je zowie zo eten moet en dat kost ook in Nederland geld. In de hogere kringen wordt zonder vorm van schaamte gesproken over salarisverhogingen van enkel tonnen, dit met als argument, ze gaan nu drie keer per jaar naar het buitenland toe, maar wanneer we niet aan die eis willen voldoen, blijven ze daar voorgoed en dat is weer slecht voor de werkgelegenheid. Als ik geen geld nodig zou zijn, dan zou ik tal van dingen kunnen doen die totaal niets te maken hebben met werken. Het laatste zou van toepassing kunnen zijn op iemand die inderdaad renteniert.
In twee fasen stelt de overheid een minimum aan het bedrag wat iemand moet gaan verdienen om mee te mogen doen met de arbeidsmarkt. Eerst door een minimumloon te stellen en daarnaast een additionele verhoging per branche vanuit de algemeen verbindend verklaring van CAO's. Hiermee komt de lat voor de werkgevers zo hoog te liggen dat deze onvoldoende nut behalen uit de diensten van een werknemer. En zo wordt de thuiszitter verplicht thuis te blijven zitten tot zich een beter bod aandoet.
Daarbij ontmoedigt de Overheid de thuiszitter nog eens extra door uit te pakken met allemaal leuke dingetjes. Zo wordt bijvoorbeeld de gemeentebelasting kwijtgescholden, worden speciale kortingspassen uitgedeeld en wordt huursubsidie verleend.
Het is dan ook bepaald niet vreemd dat mensen hun uitkeringssituatie eigenlijk wel best vinden. Natuurlijk is het geen vetpot. Maar je kunt wel iedere dag uitslapen en als je wat extra geld nodig hebt dan schnabbel je er zwart wat bij of begin je een wietboerderij op je eigen zoldertje.
Met het aloude motto van 'Werk boven Inkomen' adviseert de RWI de overheid om vooral angstvallig te blijven kiezen voor 'welvaartsnivellering'. Met deze tautologie kijkt men naar de afstandsverschillen tussen inkomens in plaats van naar de som van alle inkomens. En door de keuze voor de eerste, kiest men juist voor stagnatie van de economische groei en daarmee voor een lagere algehele welvaart in Nederland.
Hans Bennink
Plaats reactie15-jan-2003 pieter
hans je hebt gewoon veelsteveel gelijk ;-0)
01-jul-2003 Carl
Inkomen boven werk, heel logisch. Ik verveel mij nooit thuis, was vorig jaar 2 maanden werkeloos na een reorganisatie, ben eerst eens lekker met vakantie gegaan. Echter, werken loont voor mij wel degelijk, ik kan dan nl. veel meer geld hebben dan wat de ww biedt, dus ben ik weer aan het werk.
Het werken op zichzelf interesseert mij al lang niet meer, het geld en de secundaire arbeidsvoorwaarden echter wel.
11-nov-2003 Luie hond
Haha Carl, ik weet niet wat voor achtergrond je hebt en in welke sector je werkt, maar als je echt alleen nog maar voor het geld werkt moet je maar zorgen dat je snel kan gaan rentenieren.
Vervelend alleen dat je werkgever waarschijnlijk wel weet dat je niet zo superproductief bent en het nog wel een tijdje kan duren voor je dat inkomen bij elkaar hebt gesprokkeld...
24-feb-2004 Gert
Werk boven inkomen stellen, dat is een gesprek op zeer laag niveau. Je werkt omdat je zowie zo eten moet en dat kost ook in Nederland geld. In de hogere kringen wordt zonder vorm van schaamte gesproken over salarisverhogingen van enkel tonnen, dit met als argument, ze gaan nu drie keer per jaar naar het buitenland toe, maar wanneer we niet aan die eis willen voldoen, blijven ze daar voorgoed en dat is weer slecht voor de werkgelegenheid. Als ik geen geld nodig zou zijn, dan zou ik tal van dingen kunnen doen die totaal niets te maken hebben met werken. Het laatste zou van toepassing kunnen zijn op iemand die inderdaad renteniert.
