Het recht om te discrimineren - 4
 |
Onvoorziene consequenties
In veel gevallen heeft positieve discriminatie prikkels gegeven aan werknemers die tegengesteld zijn aan de bedoelingen. Iemand aannemen om aan de quota's te voldoen houdt de overheid een tijdje op afstand, maar vervolgens wordt hij geconfronteerd met de mogelijkheid van een kostbare rechtszaak die door ontevreden sollicitanten of werknemers zijn aangespannen die beweren dat hen door diezelfde quota's een bepaalde positie is ontzegd. Het risico van zo'n rechtszaak is een reden om juist geen mensen aan te nemen uit groepen die door de overheid zijn aangewezen.
Op dezelfde wijze stelt de logica achter gelijke behandeling de werkgever voor een ander dilemma. Stel dat een werkgever juist meer minderheden wil aannenem en ze meer kansen wil bieden dan ze in het verleden hadden. Als hij consistent minderheden rekruteert uit een aantal sollicitanten met overeenkomstige kwalificaties, handelt hij niet in overeenstemming met de wet. De huidige wet dicteert dat hij zijn idee niet in de praktijk mag brengen! 3
De wet schaadt dus (1) de werkgever, die een hogere productiviteit wenst, grotere efficiency, en hogere winsten, (2) andere werknemers die billijk behandeld willen worden, en (3) het lid van de minderheidsgroep, dat moet lijden onder een verlies aan trots en eigenwaarde.
Als je kijkt naar de andere kant van de werkgever-/werknemer relatie zie je een ander perspectief.
In veel gevallen heeft positieve discriminatie prikkels gegeven aan werknemers die tegengesteld zijn aan de bedoelingen. Iemand aannemen om aan de quota's te voldoen houdt de overheid een tijdje op afstand, maar vervolgens wordt hij geconfronteerd met de mogelijkheid van een kostbare rechtszaak die door ontevreden sollicitanten of werknemers zijn aangespannen die beweren dat hen door diezelfde quota's een bepaalde positie is ontzegd. Het risico van zo'n rechtszaak is een reden om juist geen mensen aan te nemen uit groepen die door de overheid zijn aangewezen.
Op dezelfde wijze stelt de logica achter gelijke behandeling de werkgever voor een ander dilemma. Stel dat een werkgever juist meer minderheden wil aannenem en ze meer kansen wil bieden dan ze in het verleden hadden. Als hij consistent minderheden rekruteert uit een aantal sollicitanten met overeenkomstige kwalificaties, handelt hij niet in overeenstemming met de wet. De huidige wet dicteert dat hij zijn idee niet in de praktijk mag brengen! 3
De wet schaadt dus (1) de werkgever, die een hogere productiviteit wenst, grotere efficiency, en hogere winsten, (2) andere werknemers die billijk behandeld willen worden, en (3) het lid van de minderheidsgroep, dat moet lijden onder een verlies aan trots en eigenwaarde.
Als je kijkt naar de andere kant van de werkgever-/werknemer relatie zie je een ander perspectief.
| Slecht één persoon kan een baan vervullen. Met als gevolg dat er discriminatie zal zijn; iemand moet iemand kiezen voor de functie. |
Een sollicitant vervult dezelfde rol als een consument doet bij elke andere transactie. Wat vaak vergeten wordt is dat een baan in feite hetzelfde is als elke andere uitwisseling. Het verschil is dat het een continue transactie is. De werkgever ruilt loon of salaris tegen de arbeid of de diensten van de werknemer. De werknemer verruilt zijn arbeid voor loon.
Werknemers en sollicitanten discrimineren bij hun keuze van en in hun omgang met werkgevers. Deze keuzen worden vrij vaak gemaakt op basis van wat veel mensen zouden omschrijven als irrationele redenen. Het zou bijvoorbeeld onmogelijk zijn om te bepalen hoeveel sollicitanten een functie weigerden (of hoeveel simpelweg niet solliciteerden) omdat ze vonden dat hun toekomstige manager een ongepaste jurk had, te lang haar of de verkeerde huidskleur.
Tussenkomst door de overheid aan slechts een kant van de werkgever/werknemer transactie lijkt inconsistent. Uiteraard kan ook een werkgever aantonen dat hij schade geleden heeft vanwege sollicitanten die een functie geweigerd hebben op basis van vooroordelen of een of ander gek idee.
Slecht één persoon kan een baan vervullen. Met als gevolg dat er discriminatie zal zijn; iemand moet iemand kiezen voor de functie. De vraag is dan: Wie zal het recht hebben te beslissen?
Volgende deel: 5 - Een arbitraire keuze
Plaats reactie
Werknemers en sollicitanten discrimineren bij hun keuze van en in hun omgang met werkgevers. Deze keuzen worden vrij vaak gemaakt op basis van wat veel mensen zouden omschrijven als irrationele redenen. Het zou bijvoorbeeld onmogelijk zijn om te bepalen hoeveel sollicitanten een functie weigerden (of hoeveel simpelweg niet solliciteerden) omdat ze vonden dat hun toekomstige manager een ongepaste jurk had, te lang haar of de verkeerde huidskleur.
Tussenkomst door de overheid aan slechts een kant van de werkgever/werknemer transactie lijkt inconsistent. Uiteraard kan ook een werkgever aantonen dat hij schade geleden heeft vanwege sollicitanten die een functie geweigerd hebben op basis van vooroordelen of een of ander gek idee.
Slecht één persoon kan een baan vervullen. Met als gevolg dat er discriminatie zal zijn; iemand moet iemand kiezen voor de functie. De vraag is dan: Wie zal het recht hebben te beslissen?
Volgende deel: 5 - Een arbitraire keuze
Plaats reactie
