Het recht om te discrimineren - 6

Wiens keuze is juist?
De verdedigers van positieve discriminatie beweren dat, in gevallen waarbij er een overeenkomstige gelijkheid in productiviteit kan worden aangetoond, er minderheidsgroepen onterecht worden benadeeld wanneer een werkgever weigert mensen van deze groepen aan te nemen.

Maar is dit wel een juiste bewering? Als wij een baan zien in termen van een continue vrijwillige transactie, betekent het dat de werkgever en de werknemer de enige twee personen zijn die een reëel belang hebben.

Zouden wij het bijvoorbeeld als "discriminatie " beschouwen, als iemand liever naar een concert van een klassieke pianist gaat dan van een jazzpianist? Uiteraard niet. Het zou gelden als bewijs voor iemands persoonlijke smaak. Vele mensen hebben echter bezwaar wanneer een werkgever een blanke sollicitant verkiest boven een zwarte sollicitant. Of een man boven een vrouw. De tegenstanders beweren dat diegenen die niet worden aangenomen worden geschaad.

Maar hoe zit het dan met de jazzpianist? Als je aanneemt dat een groot aantal mensen klassieke muziek prefereert boven jazz, wordt dan de jazzpianist ook niet geschaad door de beperkte kansen op werk? In feite wordt de jazzpianist "geschaad". Hij zou uiteraard beter af zijn als meer mensen zijn muziek prefereerden dan dat van de klassieke pianist. Maar als één persoon wel werk kan vinden en een ander kan dat niet, dan betekent het dat de eerste iets aanbiedt waarvoor mensen willen betalen en de tweede niet. Zoals Milton Friedman al eerder aangaf zijn er twee zeer verschillende soorten schade: