Heerlijke kop in de Volkskrant van vanochtend. Milieuclubs bezorgd over vergaande invloed van Shell.

Je moet grinniken omdat het in eerste instantie doet denken aan de muis die de leeuw bedreigt. Mijn tweede gedachte was, hoh, wie is hier David en wie is Goliath?

Brent Spar
Ik herinnerde me opeens weer de prachtige documentaire die Kees de Groot van Embden ooit gemaakt heeft voor de VPRO-tv over de Brent Spar, dat olieplatform dat Shell in zee wilde afzinken.

Greenpeace [was in de Brent Spar zaak] groter en gehaaider dan Shell.

Uit die reportage kwam naar voren dat Greenpeace groter en gehaaider was dan Shell. Natuurlijk, ik weet ook wel dat Greenpeace geen miljardenwinsten maakt en Shell wel, maar bij dit conflict en bij veel andere maatschappelijke kwesties gaat het om een public relations gevecht en dan is juist Greenpeace de multinational en is Shell met een handvol pr-mensen zwaar in de minderheid. 

Winst maken
Temeer omdat journalisten er voetstoots van uitgaan dat dat kleine Greenpeace gelijk heeft en dat grote Shell ongelijk. Ook gaat de journalistieke sympathie altijd uit naar non-profit organisaties en is er een basaal wantrouwen naar bedrijven die winst maken en aandeelhouders hebben.