Het internet vs. de staat
Op de conventie van de Libertarische Partij in 1977 gaf de voorstander van geestverruiming en LSD-goeroe Timothy Leary een speech die slechts weinigen van ons serieus namen. Hij sprak over iets dat het internet heette, een netwerk dat computers wereldwijd met elkaar verbond, om zo deelnemers over de hele wereld de mogelijkheid te geven direct tekst, foto’s, audio en video van het netwerk te halen, en om in realtime met elke willekeurige andere bezitter van een computer en een verbinding, te communiceren.
Hij zei dat het een nieuwe revolutie tegen de huidige sociale orde en het verstikkende status quo zou betekenen. Hij voorspelde dat het veel en veel belangrijker dan drugs zou zijn in het omverwerpen van het establishment.
Het gebruik van drugs was interessant voor een klein deel van de bevolking, maar het internet zou voor iedereen toegankelijk zijn, voor eenieder op zijn eigen manier. En de nieuwe revolutie tegen de oude orde zou dus klasse, leeftijd, nationaliteit en alle andere demografische categorieen overstijgen. De bourgeois zou er net zoveel belang bij en belangstelling voor hebben als de zogenaamde tegencultuur. En niets zou ooit nog hetzelfde zijn.
Zoals ik al zei, op dat moment geloofde niemand echt in dat idee. We gingen ervan uit dat Leary allicht gewoon een beetje te veel acid had gebruikt waardoor zijn verbeeldingskracht een beetje uit de hand was gelopen. Het netwerk van informatie dat hij beschreef leek compleet onmogelijk – en toch bestaat het, precies zoals hij beschreven had, op dit moment.
Timothy Leary zou zelfs verbaasd zijn geweest door de nieuwste ontwikkelingen. Er gaat nauwelijks een week voorbij zonder een of andere substantiële revolutie in cyberspace. Toen Leary in 1996 stierf, waren de mogelijkheden van de opslag, verspreiding en verwerking van data nog niets in vergelijking met de huidige magnifieke niveaus van nut en snelheid. En volgend jaar zal het weer beter zijn. Zelfs als we nu 5 jaar terugkijken kunnen we ons de adembenemende vooruitgang in die periode nauwelijks realiseren.
Veel mensen zeggen dat het internet wordt overschat. Ze denken dat het slechts een verzameling van sites is die uit ijdelheid en krankzinnigheid voortkomt – en hoewel ze erkennen dat het prettig is dat je online producten kunt kopen en ze bij je huis bezorgd kan krijgen, betwijfelen ze of het net tot zo’n culturele en industriële revolutie kan uitgroeien als wel voorspeld wordt. Sinds de internetbubble eind jaren 90 uit elkaar spatte, zijn velen geneigd om meewarig te kijken naar de veronderstelde grootsheid van het net. Sommigen zien het enkel als een noviteit of een modegrill die nauwelijks zijn huidge grootte en bereik zal overstijgen.
Deze mensen kunnen niet méér ongelijk hebben. Het is niet slechts zo dat het internet niet overgewaardeerd wordt, het wordt juist enorm ondergewaardeerd.
In het internet zien we de grootste hoop voor vrijheid en de continue vooruitgang van de mensheid. In het internet zien de hoe de anachronistische en overbodige instituties van de samenleving verder en verder weggeduwd worden ten gunste van de komst van betere zaken. In het internet zien we de sleutel tot het terugdringen van de macht en status van de staat, en tot het bevrijden van onszelf van onderdrukking en misleiding.
Laten we eerst eens kijken naar een indirecte maar desalniettemin essentiële reden om dankzij het internet hoop voor de toekomst van vrijheid te hebben. Het internet is bewijs van het libertarisme in actie. In deze ongereguleerde sector van de samenleving hebben we in zo’n korte periode meer vooruitgang en veranderingen en verbeteringen gezien dan in welke andere sector dan ook. Geen enkele andere uitvinding heeft in zo’n korte tijd zoveel bereik gehad. En al deze zaken berusten op die economische principes van spontane orde die wij al jarenlang roemen, maar die we pas nu echt volledig gerealiseerd zien.
Op eBay zien we elke dag miljoenen transacties gebeuren op een van de meest vrije markten uit de geschiedenis van de mensheid. En vrijwel alle transacties zijn tot tevredenheid van beide partijen. Je kunt echt meestal de meeste mensen vertrouwen als het gaat om zaken, en nooit eerder werd dit zo duidelijk aangetoond. eBays belangrijkste mechanismen voor kwaliteitscontrole en het afdwingen van contractnaleving zijn in de vrijwillige sector ontstaan, zonder een monopolie op dwang. Reputatie speelt een cruciale rol. Als je niet veel online hebt verkocht aan mensen die voor jou willen instaan, zal het moeilijker voor je zijn om een relatief groot of duur product tegen een redelijke prijs te verhandelen. De markt op eBay is zelfcorrigerend. Mensen slagen ongeveer zoveel als ze verdienen. Eerlijkheid en ondernemerskwaliteiten worden beloond terwijl valsspelen en inefficiëntie sterk ontmoedigd worden. Elke week wisselen miljarden dollars van eigenaar op deze site, wat ervoor gezorgd heeft dat overal mensen de principes van vrijwillige handel vertrouwen en, al is het maar onbewust, succes op de markt niet langer associëren met centrale planning. Volledige bedrijven, klein en niet zo klein, floreren door louter de handel op het internet. eBay had ons waarschijnlijk uit de Depressie kunnen halen, en het ongebreidelde kapitalisme waar het voor staat, is misschien het enige wat ons voor de volgende Depressie behoedt.
Tezamen met eBay kwam het succes van PayPal, weer een site die geholpen heeft een economische sector te revolutioniseren, in dit geval de geldsector zelf. Geld kan anoniem naar elke plek ter wereld overgemaakt worden. Met de proliferatie van zulke sites, is het mogelijk dat we het verlies van het geloof van de mensen in de overheid als grootste fiscale en monetaire speler kunnen aanschouwen. Het internet heeft vele mensen jaloerser op hun geld gemaakt, en minder bereidwillig het aan de belastingmensen af te dragen, en dat alleen al is een zegen.
Of denk eens aan Google. Hier hebben we de mogelijkheid om miljarden pagina’s aan tekst in een paar seconden te doorzoeken. Met de uitbreiding van deze software in de vorm van nieuwe toepassingen en gebruiken, zien we het informatietijdperk pas echt tot leven komen. Vroeger, slechts tien jaar geleden, kostte het een hele dag om bepaalde informatie in bibliotheken op te zoeken, terwijl het nu in minder dan een minuut kan. De recente activiteiten van Google in de boekenwereld is slechts de nieuwste revolutie zonder bloedvergieten – we kunnen nu de teksten van duizenden boeken doorzoeken, en in de toekomst nog veel meer. Heb je ooit een frase uit een boek in je hoofd gehad, maar wist je niet meer uit welk boek het kwam. Een decennium geleden kon je ’s nachts wakker liggen van zo’n probleem, een probleem dat je allicht met je mee had genomen tot in het graf, terwijl je binnenkort van je knagende vermoedens in een minuut of twee een geverificeerd feit kunt maken.
Ik herinner me een scene in de film All the President's Men, waar Robert Redford als Bob Woodward een hele dag doorbrengt in een kamer vol met telefoonboeken op zoek naar de lokatie van iemand wiens naam op een belastende cheque wordt vermeld.
Vandaag de dag zou zijn zoektocht slechts enkele seconden duren. De doorzoekbaarheid van tekst is pas opgebloeid met het grote succes van PDF’s – een van de vele digitale formaten die in rap tempo zijn analoge tegenhangers aan het vervangen is. Een paar jaar geleden ging ik naar een Adobe Acrobat conventie, maar was ik teleurgesteld toen hun enthousiaste belofte van een compleet doorzoekbaar formaat nog niet gerealiseerd waren in de eerste versies van het programma. Iedereen die ervaren heeft hoe snel en hoe geweldig PDF’s geëvolueerd zijn begrijpt dat het dom is om een technologie te beoordelen op haar oorspronkelijke vorm. Net als met zoveel andere zaken in de digitale revolutie, kan ik slechts verwachten dat we steeds opnieuw verbaasd zullen zijn door de vooruitgang van PDF’s.
Er is momenteel wellicht geen indrukwekkender demonstratie van de wonderen van spontane orde als die online encyclopedie, Wikipedia. Voor diegenen onder jullie die het niet weten, Wikipedia is de grootse collectie van encyclopedie-artikelen in de wereld, die volledig is geschreven door vrijwilligers. Iedereen kan artikelen wijzigen of een nieuw artikel beginnen. In het Engels zijn er nu al meer dan 810.000 artikelen, en in andere talen nog vele duizenden meer. Elk artikel werd geschreven, veranderd, en herschreven door wie dan ook besloot om bij te dragen. De arbeidsverdeling, de capaciteit van mensen voor het bouwen van consensus en totaal vrijwillige samenwerking, en de algemene goedheid van de meeste mensen om elkaars grenzen te respecteren worden hier tentoongesteld, en de hele wereld wordt als resultaat hiervan, beter geïnformeerd.
Wikipedia is een microcosmos van een online fenomeen dat vele etatisten voor onmogelijk hadden gehouden. Online zien we miljoenen malen meer informatie dan elk van ons in een heel leven kan lezen – en het is allemaal gratis voor wie het maar wil gebruiken. Het is interessant dat mensen moeite doen om informatie te delen met hun medemens. De goede kant van de mens – de liefdadigheid waarvan libertariërs juist zo benadrukken dat die bestaat en geen overheid nodig heeft om te kunnen bloeien – is er, duidelijk en voor iedereen te zien.
Met de explosie van informatie, een transformatie van de uitgeverij en informatiedistributie die enkel vergelijkbaar is met de uitvinding van de drukpers, is het verleidelijk te denken hoe lang het zal duren voordat mensen doorkrijgen wat voor slechte zaak staatsonderwijs eigenlijk is. In de nabije toekomst zulen mensen zich realiseren dat het falende staatsonderwijs gemakkelijk vervangen kan worden door een meer op maat-gestoelde, en veel goedkoper systeem van leren.
De spontane orde die een vrije markt in ideeën, goederen en online diensten gecultiveerd heeft, is onmiskenbaar door de grote massa omarmd. Het is een echte markt, toegankelijk voor iedereen met maar minimale start-up en administratieve kosten, en vrij van de ingangsbarrieres die we in de sterk geregyleerde industrieën van de ‘echte’ wereld zien. Het is geen verrassing dat de meeste van de grote websites en bedrijven – eBay, Yahoo, Google, PayPal, Amazon – zo sterk neigen naar de idee van vrijheid en tegen de staat. In tegenstelling tot de grote bedrijven van de mercantilistische realspace economie, zijn de grote spelers in e-commerce meer geneigd de staat als een onhandig obstakel te zien, of nog waarschijnlijker, als een non-entiteit die zijn best doet om de technologie van 1997 te begrijpen in plaats van als een belangrijke speler waarbij je kunt lobbyen voor subsidies en andere gunsten. Ongetwijfeld zijn er grote software- en hardwarebedrijven die de vrijheid niet zo gunstig gezind zijn, maar zij liggen vrijwel allemaal op een of andere manier in bed met de overheid, en hebben dus sowieso een belang bij de overleving van de corporate staat. Net als de staat zelf, zullen zij zich aan de verliezende kant van de geschiedenis vinden.
En wanneer we zien hoe de staat het internet beschouwt, kunnen we alleen maar glimlachen. De helft van de tijd doen politici alsof ze enthousiast zijn, en de andere helft lijkt het alsof ze bang zijn wanneer ze dreigen het internet te reguleren, censureren of er belasting over te heffen. Maar het is duidelijk dat het politieke establishment geen flauw idee heeft van waar ze het tegen opnemen, en diegenen onder ons die van vrijheid houden, kunnen dit slechts toejuichen.
Eric Garris
Vertaling door Stichting MeerVrijheid
Lees de rest van dit artikel in het Engels op LewRockwell.com
Plaats reactie - 30 reactie(s):
27-feb-2006 Rob Roest
Het is niet alleen zonneschijn. Google heeft onlangs besloten samen te gaan werken met de Chinese overheid en censureert nu zoekresultaten in haar zoekmachine (althans in China).
27-feb-2006 An Demeulemeester
En wie is die knappe jongeling onder aan het artikel achter zijn beeldscherm?
27-feb-2006 Taiz
Velen zien Internet als een vorm van Hobbesiaans Anarchisme omdat kinderporno, intimidatie en fraude welig tieren. Evenals met het statenbestel gebeurde, zal op den duur een vorm van toezicht en of censuur ingesteld worden (ik zeg niet dat ik daar voor ben hoor).
27-feb-2006 quirium - brrevenskyGEEN@SPAMhotmail.com
Zo zal je zien dat bij de verdediging van de vrijheid op het internet de vrijheidsstrijder in DIE hoek wordt gedrongen waarin hij kinderverkrachters en terroristen staat te verdedigen.
27-feb-2006 Nijtram
@Rob
Hoe de beperking van de vrijheid van het individu en juist de producten van de vrije markt bij elkaar komen (China en Google). Blijkbaar wel verenigbaar. Alhoewel.. als een individu maar lang genoeg wordt beperkt in zijn persoonlijke vrijheid zal dat ook gevolgen hebben voor de vrije markt in datzelfde land.
@Taiz
Voorlopig is censuur technisch te omzeilen en blijft het Internet oncontroleerbaar voor diegene die dat willen (denk aan gebruik encryptie). Amerika doet overigens een poging encryptie te reguleren door de lengte van de sleutels te limiteren zodat zij (lees de Staat) te allen tijde de gegevens kunnen lezen.
27-feb-2006 Taiz
De Chinezen hebben er anders niet veel moeite mee.
27-feb-2006 sprx - sprx1001GEEN@SPAMmac.com
Ach, als je in Nederland politiek incorrecte texten wil verspreiden via het internet, kun je beter een host in de USA zoeken, dan ga je niet op zwart.
Voor censuur hoef je niet helemaal naar China te gaan, helaas........
28-feb-2006 Diadem
Oud artikel trouwens dit.
810 duizend artikelen in de Engelse wikipedia?
Zijn er inmiddels 996440. Nog heel even en we gaan over de miljoen!
28-feb-2006 Rob Roest
Wie zegt dat de Chinezen er niet veel moeite mee hebben?
28-feb-2006 Allure
Feit is gewoon dat de Chinezen met een gecensureerd Google altijd nog beter af zijn dan met helemaal geen Google.
Nog afgezien van het feit dat er vast wel mogelijkheden zullen opdoemen om de censuur te omzeilen. Dat is waar de schrijver van het artikel aan refereert als hij het heeft over politici die geen snars van internet begrijpen. En dat is maar goed ook. Internet is inderdaad het allerbeste voorbeeld van een vrije markt - en de resultaten liegen er niet om; ze zijn zelfs ronduit spectaculair.
28-feb-2006 van Dorp
Technisch gesproken zijn er zat mogelijkheden om de censuur te omzeilen, het probleem is dat vrijwel alle chinezen internetten vanuit internetcafé's, en deze worden strikt in de gaten gehouden door de authoriteiten, o.a. door het inzetten van agenten in burger. Als er onrechtmatige zaken plaatsvinden in zo'n internetcafé is de eigenaar aansprakelijk, en die zal dan ook alles eraan doen om het omzeilen van de censuur de voorkomen.
28-feb-2006 Taiz
http://www.hrw.org/backgrounder/asia/china-bck-0701.htm
28-feb-2006 Rob Roest
"Feit is gewoon dat de Chinezen met een gecensureerd Google altijd nog beter af zijn dan met helemaal geen Google."
Dat is natuurlijk een relativistisch lulkoekargument. De Sovjets waren vroeger vast ook blij met een Lada i.p.v. helemaal geen auto.
Van Dorp haalt een valide punt aan. Er zijn zelfs al lieden opgepakt omdat ze in China onwelvallige meningen verkondigden via internet. In één geval overigens nadat Yahoo de gegevens van de betreffende persoon had doorgesluisd naar de Chinese overheid.
28-feb-2006 Allure
Als het een 'lulkoekargument' is, kun je dat heel eenvoudig bewijzen: door het tegendeel aan te tonen.
Dus leg ons maar eens uit waarom een Chinees met géén Google beter af is dan met een gecensureerd Google.
Ik zie een analogie met kinderarbeid opdoemen, daar wordt ook altijd van gezegd dat het maar afgeschaft moet worden, zonder erbij te vermelden hoe die kinderen dan aan hun geld moeten komen en waarom ze dat niet al meteen deden als de alternatieven zo eenvoudig te vinden zijn.
28-feb-2006 Rob Roest
Google is niet de enige zoekmanier op internet voor de Chinezen.
Ik denk dat we het erover eens zijn dat de te prefereren situatie is dat er voor de Chinezen - en eigenlijk voor iedereen - geen censuur is op internet.
Je kan je afvragen op welke glijdende schaal we terecht komen als de ICT bedrijven collectief hun oren laten hangen - want dat gebeurt nu - naar de censuureisen van de Chinese overheid. Hoe komen we dan ooit terecht in die te prefereren situatie van hierboven? Want zelfs in het "vrije" westen wordt er al gecensureerd op internet. Ik voel meer voor een collectieve anti-censuur houding van op internet actieve bedijven als Google en Yahoo.
01-mrt-2006 Armin
Leuk Rob, maar wat bedoel je nu concreet? Dat Google dan maar geheel niet google moet aanbieden op de Chinese markt als het niet censuur vrij mag zijn?
In dat geval worden aandeelhouders en andere investeerders van Google gepakt, de Chinezen want die zijn zoals Allure al zei slechter af en op lange termijn maakt het niets uit want er zal altijd een minder principiele instappen.
Juist een beperkt vrij internet is een belangrijke eerste stap naar een volledig vrij internet!
01-mrt-2006 Rob Roest
"Juist een beperkt vrij internet is een belangrijke eerste stap naar een volledig vrij internet!"
Dat is volslagen hytpothetisch. Het kan ook een eerste stap zijn naar het definitief zijn van internetcensuur en de deur openen naar meer internetrepressie.
Uiteraard zal er altijd een minder principiele instappen, maar dat is dan geen Google.
Een collectieve anti-censuur houding van bedrijven als Google en Yahoo oefent op de Chinese regering meer druk uit dan diezelfde bedrijven die meebuigen. Ook voor China (en dus z'n regering) is internet een belangrijke economische factor. De vraag is voor wie het dan buigen of barsten wordt.
Overigens kan Google gewoon Google aanbieden op de Chinese markt, ook zonder censuur. Gevolg is (of was) dan dat de Chinese overheid zelf met truucs censuur toepast (zoals blokkeren van toegang tot bepaalde zoekresulatten).
01-mrt-2006 Allure
Een collectieve anti-censuur houding van bedrijven als Google en Yahoo oefent op de Chinese regering meer druk uit dan diezelfde bedrijven die meebuigen.
Waaruit blijkt dat dan? Denk je dat de Chinese overheid zich ook maar een seconde druk maakt over wat Google van haar censuurstandpunt vindt? Voor jou tien anderen, zo gaat dat.
Jij verwart Bedoelingen met Resultaten. Google uit een moreel standpunt weghouden van de Chinezen komt misschien voort uit Goede Bedoelingen, maar heeft wel Slechte Resultaten tot gevolg. Het omgekeerde geldt ook: een gecensureerd Google leidt nog altijd tot Goede Resultaten - beter in ieder geval dan wanneer er helemaal geen Google is.
Google binnenhalen, zelfs al is het gecensureerd, is het Paard van Troje loslaten op de Chinese markt. Ook de Chinese dicatuur zal ooit vallen - en internet zal daar een positieve bijdrage aan leveren.
01-mrt-2006 Rob Roest
Een collectieve anti-censuur houding van bedrijven als Google en Yahoo oefent op de Chinese regering meer druk uit dan diezelfde bedrijven die meebuigen.
"Waaruit blijkt dat dan?"
Internet is een belangrijke economische factor voor de Chinese overheid. Als dat niet zo was hadden ze het hele internet al dichtgeschroefd. Dat kunnen ze zich dus niet permiteren. Meewerken met de Chinese overheid zal hoe dan ook geen (en dus minder) druk uitoefenen op de overheid.
"Jij verwart Bedoelingen met Resultaten. Google uit een moreel standpunt weghouden van de Chinezen komt misschien voort uit Goede Bedoelingen, maar heeft wel Slechte Resultaten tot gevolg."
Er is geen sprake van weghouden van Google. Ken uw feiten. Ze waren er al. Maar werden gecensureerd door de overheid zelf. Dat klusje gaat Google nu van ze overnemen.
"Google binnenhalen, zelfs al is het gecensureerd, is het Paard van Troje loslaten op de Chinese markt."
Google wordt niet binnengehaald. Ze waren er al lang, in ongecensureerde vorm. Ken uw feiten.
01-mrt-2006 Armin
Rob, ik herhaal mijn vraag maar even. Wat wil je nu concreet? Dat google principieel was en dus google niet aanbiedt indien dat niet 100% censuurvrij kan? Ja of nee?
(Google wel aanbieden in non-censuur zou gewoon een IP/DNS-block kunnen geven van hun servers.)
Ben jij trouwens aandeelhouder van google? Anders is zo'n principiele houding natuurlijk wel wat gratuit, want niet aanbieden verlaagt de rendementskansen.
02-mrt-2006 Rob Roest
"Rob, ik herhaal mijn vraag maar even. Wat wil je nu concreet? Dat google principieel was en dus google niet aanbiedt indien dat niet 100% censuurvrij kan? Ja of nee?"
Het is geen kwestie van wel of niet aanbieden m'n beste. www.google.com is er wereldwijd voor iedereen die toegang heeft tot het web. Google wordt dus wereldwijd aangeboden. Hoe dan ook. Slechts de chinese overheid frustreert die toegang middels eigen censuur. Dat heeft niks te maken met het wel of niet aanbieden van Google. Google besluit nu dus om die censuur van de Chinese overheid over te nemen en te versleutelen in Google zelf. Dat is het punt van discussie, niet het wel of niet aanbieden.
"Ben jij trouwens aandeelhouder van google? Anders is zo'n principiele houding natuurlijk wel wat gratuit, want niet aanbieden verlaagt de rendementskansen"
De welbekende riedel weer. Ik hoef geen aandeelhouder te zijn om me een mening of moreel oordeel aan te meten. Hypothetisch voorbeeldje: als pak 'm beet Yahoo gegevens van gebruikers aan de Chinese overheid gaat verkopen voor een dollar per stuk en die Chinezen worden vervolgens opgepakt en draaien 10 jaar de bak in, dan heb ik daar een moreel oordeel over. Aandeelhouder of niet. Maar waarschijnlijk zou jij dan weer gaan brullen dat ik gratuit ben en "wie ben ik om Yahoo z'n winstje te willen ontzeggen". Of zou ik volgens jou als ik echt principieel was die dollars dan zelf moeten gaan ophoesten om die Chinezen uit de bak te houden?
02-mrt-2006 Armin
Het blijft kennelijk heel moeilijk een simpele vraag te beantwoorden. Je lijkt Bos wel ...
Ik vroeg enkel wat jij vondt dat Google moest doen als het niet toegestaan was om de google zoekmachine ongecensureerd aan te bieden.
Helemaal niet aanbieden of dan toch maar in censuur-vorm?
Waarom is het zo moeilijk die simpele vraag te beantwoorden?
02-mrt-2006 Rob Roest
"Ik vroeg enkel wat jij vondt dat Google moest doen als het niet toegestaan was om de google zoekmachine ongecensureerd aan te bieden.
Helemaal niet aanbieden of dan toch maar in censuur-vorm?"
Wat zit je toch raar te draaien kerel. Er ligt hier een praktijkcasus voor ons waar de keuze niet zo (binair) ligt. Is dat inmiddels tot je doorgedrongen? Waarom zou ik dan antwoord gaan geven op een door jou verdraaide versie van de werkelijkheid? Maar als ik jou daar gelukkig mee maak: dan zou Google de gecensureerde versie kunnen aanbieden.
En nu terug naar de werkelijkheid. Als dat niet te moeilijk voor je is tenminste.
03-mrt-2006 Armin
Gelukkig ben je het nu toch met Allure eens dus!
Beter wel aanbieden dan niet.
Dat is namelijk wel degelijk de casus zoals hier besproken.
"Feit is gewoon dat de Chinezen met een gecensureerd Google altijd nog beter af zijn dan met helemaal geen Google."
Hetgeen jij lulkoek noemde ...
Dat jij een andere casus aandraagt "Wie moet de censuur verrichten" is interessant, maar een andere casus.
03-mrt-2006 Rob Roest
"Dat is namelijk wel degelijk de casus zoals hier besproken."
Dat is de uitgeklede en verdraaide casus die jij ervan gemaakt hebt. Maar als jij niet de moeite wil nemen om de daadwerkelijke situatie door te lichten, houdt het op natuurlijk.
04-mrt-2006 Martijn
Trouwens de Franse en Duitse Googles zijn ook gecensureerd met betrekking tot racistische, fascistische, extreemrechtse en xenofobe zoekresultaten. In Frankrijk heeft de joodse antiracisme organsisatie LICRA (de Liga tegen Racisme en Antisemitisme) Yahoo laten veroordelen omdat op de Amerikaanse Yahoo server militaria van het Derde Rijk aanbood. Er loopt m.i. nog steeds een arrestatiebevel tegen de toenmalige directeur van Yahoo wegens faciliteren van racisme.
06-mrt-2006 Twistedmind - gerbrandGEEN@SPAMvandieijen.nl
Internet zèlf is wel ooit een overheidsproject geweest. In die zin kan de overheid wel succesvol zijn.
Je kunt je afvragen, of voor projecten die pas op zeer lange termijn rendabel zijn, of zeer grote investeringen behoeven, de overheid niet noodzakelijk is. Niet alleen Internet, maar ook ruimtevaart, of de allereerste computers, zijn overheidsprojecten geweest.
Die innovaties zijn volgens mij voorbeelden van waar de overheid noodzakelijk voor is dan wel succesvol in is.
06-mrt-2006 Rob Roest
Het Manhatten project - de eerste atoombom - is ook een "succesvol" overheidsproject geweest.
10-mrt-2006 JSK
Jep, net zoals riolering, vaccinatie, armenzorg (jawel!) en geplaveide wegen...
05-apr-2006 Labrys - labrys99GEEN@SPAMhome.nl
Het internet fenomeen is vrij simpel. Ik bemoeide me er al mee in 1994, in de tijd van Surfnet voor studenten en vóór de aankondiging van Clinton/Gore dat de amerikaanse backbone ou worden vrijgegeven. Het fenomeen internet heeft mij vanaf het begin geïntrigeerd als een sociaal fenomeen.
Al snel kwam ik tot één hoofdconclusie:
Het internet is niet slecht of goed, althans niet meer of minder dan onze maatschappij. Het is en virtuele spiegel van de bestaande maatschappij.
Wat je aan criminaliteit in een maatschappij aantreft, tref je dus vroeg of laat ook op internet aan. Zo bijvoorbeeld een maatschappij zonder porno produceert dus ook geen sexsites.
Wie schande roept van het internet, roept in feite schande van de maatschappij. Internet maakt dat-wat-alwas alleen maar zichtbaarder. En dat is goed.
Overigens voor de goede orde: ik ben helemaal geen voorstander van ultieme vrijheid op internet, net zo min als ik voorstander ben van criminaliteit in onze maatschappij.
Wie een misdrijf pleegt in de maatschappij, krijgt de politie aan de deur. En dat zou op internet ook zo moeten.
Dus: internet is als onze maatschappij. Daarmee krijgen we weer en genuanceerd beeld van wat internet wel en niet is. Geen halleluja, geen doomdenken. Gewoon een spiegel, maar wel een heel zichtbare.
Het gebruik van drugs was interessant voor een klein deel van de bevolking, maar het internet zou voor iedereen toegankelijk zijn, voor eenieder op zijn eigen manier. En de nieuwe revolutie tegen de oude orde zou dus klasse, leeftijd, nationaliteit en alle andere demografische categorieen overstijgen. De bourgeois zou er net zoveel belang bij en belangstelling voor hebben als de zogenaamde tegencultuur. En niets zou ooit nog hetzelfde zijn.
Zoals ik al zei, op dat moment geloofde niemand echt in dat idee. We gingen ervan uit dat Leary allicht gewoon een beetje te veel acid had gebruikt waardoor zijn verbeeldingskracht een beetje uit de hand was gelopen. Het netwerk van informatie dat hij beschreef leek compleet onmogelijk – en toch bestaat het, precies zoals hij beschreven had, op dit moment. Timothy Leary zou zelfs verbaasd zijn geweest door de nieuwste ontwikkelingen. Er gaat nauwelijks een week voorbij zonder een of andere substantiële revolutie in cyberspace. Toen Leary in 1996 stierf, waren de mogelijkheden van de opslag, verspreiding en verwerking van data nog niets in vergelijking met de huidige magnifieke niveaus van nut en snelheid. En volgend jaar zal het weer beter zijn. Zelfs als we nu 5 jaar terugkijken kunnen we ons de adembenemende vooruitgang in die periode nauwelijks realiseren.
Veel mensen zeggen dat het internet wordt overschat. Ze denken dat het slechts een verzameling van sites is die uit ijdelheid en krankzinnigheid voortkomt – en hoewel ze erkennen dat het prettig is dat je online producten kunt kopen en ze bij je huis bezorgd kan krijgen, betwijfelen ze of het net tot zo’n culturele en industriële revolutie kan uitgroeien als wel voorspeld wordt. Sinds de internetbubble eind jaren 90 uit elkaar spatte, zijn velen geneigd om meewarig te kijken naar de veronderstelde grootsheid van het net. Sommigen zien het enkel als een noviteit of een modegrill die nauwelijks zijn huidge grootte en bereik zal overstijgen.
Deze mensen kunnen niet méér ongelijk hebben. Het is niet slechts zo dat het internet niet overgewaardeerd wordt, het wordt juist enorm ondergewaardeerd.
In het internet zien we de grootste hoop voor vrijheid en de continue vooruitgang van de mensheid. In het internet zien de hoe de anachronistische en overbodige instituties van de samenleving verder en verder weggeduwd worden ten gunste van de komst van betere zaken. In het internet zien we de sleutel tot het terugdringen van de macht en status van de staat, en tot het bevrijden van onszelf van onderdrukking en misleiding.
Laten we eerst eens kijken naar een indirecte maar desalniettemin essentiële reden om dankzij het internet hoop voor de toekomst van vrijheid te hebben. Het internet is bewijs van het libertarisme in actie. In deze ongereguleerde sector van de samenleving hebben we in zo’n korte periode meer vooruitgang en veranderingen en verbeteringen gezien dan in welke andere sector dan ook. Geen enkele andere uitvinding heeft in zo’n korte tijd zoveel bereik gehad. En al deze zaken berusten op die economische principes van spontane orde die wij al jarenlang roemen, maar die we pas nu echt volledig gerealiseerd zien.
Op eBay zien we elke dag miljoenen transacties gebeuren op een van de meest vrije markten uit de geschiedenis van de mensheid. En vrijwel alle transacties zijn tot tevredenheid van beide partijen. Je kunt echt meestal de meeste mensen vertrouwen als het gaat om zaken, en nooit eerder werd dit zo duidelijk aangetoond. eBays belangrijkste mechanismen voor kwaliteitscontrole en het afdwingen van contractnaleving zijn in de vrijwillige sector ontstaan, zonder een monopolie op dwang. Reputatie speelt een cruciale rol. Als je niet veel online hebt verkocht aan mensen die voor jou willen instaan, zal het moeilijker voor je zijn om een relatief groot of duur product tegen een redelijke prijs te verhandelen. De markt op eBay is zelfcorrigerend. Mensen slagen ongeveer zoveel als ze verdienen. Eerlijkheid en ondernemerskwaliteiten worden beloond terwijl valsspelen en inefficiëntie sterk ontmoedigd worden. Elke week wisselen miljarden dollars van eigenaar op deze site, wat ervoor gezorgd heeft dat overal mensen de principes van vrijwillige handel vertrouwen en, al is het maar onbewust, succes op de markt niet langer associëren met centrale planning. Volledige bedrijven, klein en niet zo klein, floreren door louter de handel op het internet. eBay had ons waarschijnlijk uit de Depressie kunnen halen, en het ongebreidelde kapitalisme waar het voor staat, is misschien het enige wat ons voor de volgende Depressie behoedt. Tezamen met eBay kwam het succes van PayPal, weer een site die geholpen heeft een economische sector te revolutioniseren, in dit geval de geldsector zelf. Geld kan anoniem naar elke plek ter wereld overgemaakt worden. Met de proliferatie van zulke sites, is het mogelijk dat we het verlies van het geloof van de mensen in de overheid als grootste fiscale en monetaire speler kunnen aanschouwen. Het internet heeft vele mensen jaloerser op hun geld gemaakt, en minder bereidwillig het aan de belastingmensen af te dragen, en dat alleen al is een zegen.
Of denk eens aan Google. Hier hebben we de mogelijkheid om miljarden pagina’s aan tekst in een paar seconden te doorzoeken. Met de uitbreiding van deze software in de vorm van nieuwe toepassingen en gebruiken, zien we het informatietijdperk pas echt tot leven komen. Vroeger, slechts tien jaar geleden, kostte het een hele dag om bepaalde informatie in bibliotheken op te zoeken, terwijl het nu in minder dan een minuut kan. De recente activiteiten van Google in de boekenwereld is slechts de nieuwste revolutie zonder bloedvergieten – we kunnen nu de teksten van duizenden boeken doorzoeken, en in de toekomst nog veel meer. Heb je ooit een frase uit een boek in je hoofd gehad, maar wist je niet meer uit welk boek het kwam. Een decennium geleden kon je ’s nachts wakker liggen van zo’n probleem, een probleem dat je allicht met je mee had genomen tot in het graf, terwijl je binnenkort van je knagende vermoedens in een minuut of twee een geverificeerd feit kunt maken.
Ik herinner me een scene in de film All the President's Men, waar Robert Redford als Bob Woodward een hele dag doorbrengt in een kamer vol met telefoonboeken op zoek naar de lokatie van iemand wiens naam op een belastende cheque wordt vermeld.
Vandaag de dag zou zijn zoektocht slechts enkele seconden duren. De doorzoekbaarheid van tekst is pas opgebloeid met het grote succes van PDF’s – een van de vele digitale formaten die in rap tempo zijn analoge tegenhangers aan het vervangen is. Een paar jaar geleden ging ik naar een Adobe Acrobat conventie, maar was ik teleurgesteld toen hun enthousiaste belofte van een compleet doorzoekbaar formaat nog niet gerealiseerd waren in de eerste versies van het programma. Iedereen die ervaren heeft hoe snel en hoe geweldig PDF’s geëvolueerd zijn begrijpt dat het dom is om een technologie te beoordelen op haar oorspronkelijke vorm. Net als met zoveel andere zaken in de digitale revolutie, kan ik slechts verwachten dat we steeds opnieuw verbaasd zullen zijn door de vooruitgang van PDF’s.
Er is momenteel wellicht geen indrukwekkender demonstratie van de wonderen van spontane orde als die online encyclopedie, Wikipedia. Voor diegenen onder jullie die het niet weten, Wikipedia is de grootse collectie van encyclopedie-artikelen in de wereld, die volledig is geschreven door vrijwilligers. Iedereen kan artikelen wijzigen of een nieuw artikel beginnen. In het Engels zijn er nu al meer dan 810.000 artikelen, en in andere talen nog vele duizenden meer. Elk artikel werd geschreven, veranderd, en herschreven door wie dan ook besloot om bij te dragen. De arbeidsverdeling, de capaciteit van mensen voor het bouwen van consensus en totaal vrijwillige samenwerking, en de algemene goedheid van de meeste mensen om elkaars grenzen te respecteren worden hier tentoongesteld, en de hele wereld wordt als resultaat hiervan, beter geïnformeerd. Wikipedia is een microcosmos van een online fenomeen dat vele etatisten voor onmogelijk hadden gehouden. Online zien we miljoenen malen meer informatie dan elk van ons in een heel leven kan lezen – en het is allemaal gratis voor wie het maar wil gebruiken. Het is interessant dat mensen moeite doen om informatie te delen met hun medemens. De goede kant van de mens – de liefdadigheid waarvan libertariërs juist zo benadrukken dat die bestaat en geen overheid nodig heeft om te kunnen bloeien – is er, duidelijk en voor iedereen te zien.
Met de explosie van informatie, een transformatie van de uitgeverij en informatiedistributie die enkel vergelijkbaar is met de uitvinding van de drukpers, is het verleidelijk te denken hoe lang het zal duren voordat mensen doorkrijgen wat voor slechte zaak staatsonderwijs eigenlijk is. In de nabije toekomst zulen mensen zich realiseren dat het falende staatsonderwijs gemakkelijk vervangen kan worden door een meer op maat-gestoelde, en veel goedkoper systeem van leren.
De spontane orde die een vrije markt in ideeën, goederen en online diensten gecultiveerd heeft, is onmiskenbaar door de grote massa omarmd. Het is een echte markt, toegankelijk voor iedereen met maar minimale start-up en administratieve kosten, en vrij van de ingangsbarrieres die we in de sterk geregyleerde industrieën van de ‘echte’ wereld zien. Het is geen verrassing dat de meeste van de grote websites en bedrijven – eBay, Yahoo, Google, PayPal, Amazon – zo sterk neigen naar de idee van vrijheid en tegen de staat. In tegenstelling tot de grote bedrijven van de mercantilistische realspace economie, zijn de grote spelers in e-commerce meer geneigd de staat als een onhandig obstakel te zien, of nog waarschijnlijker, als een non-entiteit die zijn best doet om de technologie van 1997 te begrijpen in plaats van als een belangrijke speler waarbij je kunt lobbyen voor subsidies en andere gunsten. Ongetwijfeld zijn er grote software- en hardwarebedrijven die de vrijheid niet zo gunstig gezind zijn, maar zij liggen vrijwel allemaal op een of andere manier in bed met de overheid, en hebben dus sowieso een belang bij de overleving van de corporate staat. Net als de staat zelf, zullen zij zich aan de verliezende kant van de geschiedenis vinden.
En wanneer we zien hoe de staat het internet beschouwt, kunnen we alleen maar glimlachen. De helft van de tijd doen politici alsof ze enthousiast zijn, en de andere helft lijkt het alsof ze bang zijn wanneer ze dreigen het internet te reguleren, censureren of er belasting over te heffen. Maar het is duidelijk dat het politieke establishment geen flauw idee heeft van waar ze het tegen opnemen, en diegenen onder ons die van vrijheid houden, kunnen dit slechts toejuichen. Eric Garris
Vertaling door Stichting MeerVrijheid
Lees de rest van dit artikel in het Engels op LewRockwell.com
Plaats reactie27-feb-2006 Rob Roest
Het is niet alleen zonneschijn. Google heeft onlangs besloten samen te gaan werken met de Chinese overheid en censureert nu zoekresultaten in haar zoekmachine (althans in China).
27-feb-2006 An Demeulemeester
En wie is die knappe jongeling onder aan het artikel achter zijn beeldscherm?
27-feb-2006 Taiz
Velen zien Internet als een vorm van Hobbesiaans Anarchisme omdat kinderporno, intimidatie en fraude welig tieren. Evenals met het statenbestel gebeurde, zal op den duur een vorm van toezicht en of censuur ingesteld worden (ik zeg niet dat ik daar voor ben hoor).
27-feb-2006 quirium - brrevenskyGEEN@SPAMhotmail.com
Zo zal je zien dat bij de verdediging van de vrijheid op het internet de vrijheidsstrijder in DIE hoek wordt gedrongen waarin hij kinderverkrachters en terroristen staat te verdedigen.
27-feb-2006 Nijtram
@Rob
Hoe de beperking van de vrijheid van het individu en juist de producten van de vrije markt bij elkaar komen (China en Google). Blijkbaar wel verenigbaar. Alhoewel.. als een individu maar lang genoeg wordt beperkt in zijn persoonlijke vrijheid zal dat ook gevolgen hebben voor de vrije markt in datzelfde land.
@Taiz
Voorlopig is censuur technisch te omzeilen en blijft het Internet oncontroleerbaar voor diegene die dat willen (denk aan gebruik encryptie). Amerika doet overigens een poging encryptie te reguleren door de lengte van de sleutels te limiteren zodat zij (lees de Staat) te allen tijde de gegevens kunnen lezen.
27-feb-2006 Taiz
De Chinezen hebben er anders niet veel moeite mee.
27-feb-2006 sprx - sprx1001GEEN@SPAMmac.com
Ach, als je in Nederland politiek incorrecte texten wil verspreiden via het internet, kun je beter een host in de USA zoeken, dan ga je niet op zwart.
Voor censuur hoef je niet helemaal naar China te gaan, helaas........
28-feb-2006 Diadem
Oud artikel trouwens dit.
810 duizend artikelen in de Engelse wikipedia?
Zijn er inmiddels 996440. Nog heel even en we gaan over de miljoen!
28-feb-2006 Rob Roest
Wie zegt dat de Chinezen er niet veel moeite mee hebben?
28-feb-2006 Allure
Feit is gewoon dat de Chinezen met een gecensureerd Google altijd nog beter af zijn dan met helemaal geen Google.
Nog afgezien van het feit dat er vast wel mogelijkheden zullen opdoemen om de censuur te omzeilen. Dat is waar de schrijver van het artikel aan refereert als hij het heeft over politici die geen snars van internet begrijpen. En dat is maar goed ook. Internet is inderdaad het allerbeste voorbeeld van een vrije markt - en de resultaten liegen er niet om; ze zijn zelfs ronduit spectaculair.
28-feb-2006 van Dorp
Technisch gesproken zijn er zat mogelijkheden om de censuur te omzeilen, het probleem is dat vrijwel alle chinezen internetten vanuit internetcafé's, en deze worden strikt in de gaten gehouden door de authoriteiten, o.a. door het inzetten van agenten in burger. Als er onrechtmatige zaken plaatsvinden in zo'n internetcafé is de eigenaar aansprakelijk, en die zal dan ook alles eraan doen om het omzeilen van de censuur de voorkomen.
28-feb-2006 Taiz
http://www.hrw.org/backgrounder/asia/china-bck-0701.htm
28-feb-2006 Rob Roest
"Feit is gewoon dat de Chinezen met een gecensureerd Google altijd nog beter af zijn dan met helemaal geen Google."
Dat is natuurlijk een relativistisch lulkoekargument. De Sovjets waren vroeger vast ook blij met een Lada i.p.v. helemaal geen auto.
Van Dorp haalt een valide punt aan. Er zijn zelfs al lieden opgepakt omdat ze in China onwelvallige meningen verkondigden via internet. In één geval overigens nadat Yahoo de gegevens van de betreffende persoon had doorgesluisd naar de Chinese overheid.
28-feb-2006 Allure
Als het een 'lulkoekargument' is, kun je dat heel eenvoudig bewijzen: door het tegendeel aan te tonen.
Dus leg ons maar eens uit waarom een Chinees met géén Google beter af is dan met een gecensureerd Google.
Ik zie een analogie met kinderarbeid opdoemen, daar wordt ook altijd van gezegd dat het maar afgeschaft moet worden, zonder erbij te vermelden hoe die kinderen dan aan hun geld moeten komen en waarom ze dat niet al meteen deden als de alternatieven zo eenvoudig te vinden zijn.
28-feb-2006 Rob Roest
Google is niet de enige zoekmanier op internet voor de Chinezen.
Ik denk dat we het erover eens zijn dat de te prefereren situatie is dat er voor de Chinezen - en eigenlijk voor iedereen - geen censuur is op internet.
Je kan je afvragen op welke glijdende schaal we terecht komen als de ICT bedrijven collectief hun oren laten hangen - want dat gebeurt nu - naar de censuureisen van de Chinese overheid. Hoe komen we dan ooit terecht in die te prefereren situatie van hierboven? Want zelfs in het "vrije" westen wordt er al gecensureerd op internet. Ik voel meer voor een collectieve anti-censuur houding van op internet actieve bedijven als Google en Yahoo.
01-mrt-2006 Armin
Leuk Rob, maar wat bedoel je nu concreet? Dat Google dan maar geheel niet google moet aanbieden op de Chinese markt als het niet censuur vrij mag zijn?
In dat geval worden aandeelhouders en andere investeerders van Google gepakt, de Chinezen want die zijn zoals Allure al zei slechter af en op lange termijn maakt het niets uit want er zal altijd een minder principiele instappen.
Juist een beperkt vrij internet is een belangrijke eerste stap naar een volledig vrij internet!
01-mrt-2006 Rob Roest
"Juist een beperkt vrij internet is een belangrijke eerste stap naar een volledig vrij internet!"
Dat is volslagen hytpothetisch. Het kan ook een eerste stap zijn naar het definitief zijn van internetcensuur en de deur openen naar meer internetrepressie.
Uiteraard zal er altijd een minder principiele instappen, maar dat is dan geen Google.
Een collectieve anti-censuur houding van bedrijven als Google en Yahoo oefent op de Chinese regering meer druk uit dan diezelfde bedrijven die meebuigen. Ook voor China (en dus z'n regering) is internet een belangrijke economische factor. De vraag is voor wie het dan buigen of barsten wordt.
Overigens kan Google gewoon Google aanbieden op de Chinese markt, ook zonder censuur. Gevolg is (of was) dan dat de Chinese overheid zelf met truucs censuur toepast (zoals blokkeren van toegang tot bepaalde zoekresulatten).
01-mrt-2006 Allure
Een collectieve anti-censuur houding van bedrijven als Google en Yahoo oefent op de Chinese regering meer druk uit dan diezelfde bedrijven die meebuigen.
Waaruit blijkt dat dan? Denk je dat de Chinese overheid zich ook maar een seconde druk maakt over wat Google van haar censuurstandpunt vindt? Voor jou tien anderen, zo gaat dat.
Jij verwart Bedoelingen met Resultaten. Google uit een moreel standpunt weghouden van de Chinezen komt misschien voort uit Goede Bedoelingen, maar heeft wel Slechte Resultaten tot gevolg. Het omgekeerde geldt ook: een gecensureerd Google leidt nog altijd tot Goede Resultaten - beter in ieder geval dan wanneer er helemaal geen Google is.
Google binnenhalen, zelfs al is het gecensureerd, is het Paard van Troje loslaten op de Chinese markt. Ook de Chinese dicatuur zal ooit vallen - en internet zal daar een positieve bijdrage aan leveren.
01-mrt-2006 Rob Roest
Een collectieve anti-censuur houding van bedrijven als Google en Yahoo oefent op de Chinese regering meer druk uit dan diezelfde bedrijven die meebuigen.
"Waaruit blijkt dat dan?"
Internet is een belangrijke economische factor voor de Chinese overheid. Als dat niet zo was hadden ze het hele internet al dichtgeschroefd. Dat kunnen ze zich dus niet permiteren. Meewerken met de Chinese overheid zal hoe dan ook geen (en dus minder) druk uitoefenen op de overheid.
"Jij verwart Bedoelingen met Resultaten. Google uit een moreel standpunt weghouden van de Chinezen komt misschien voort uit Goede Bedoelingen, maar heeft wel Slechte Resultaten tot gevolg."
Er is geen sprake van weghouden van Google. Ken uw feiten. Ze waren er al. Maar werden gecensureerd door de overheid zelf. Dat klusje gaat Google nu van ze overnemen.
"Google binnenhalen, zelfs al is het gecensureerd, is het Paard van Troje loslaten op de Chinese markt."
Google wordt niet binnengehaald. Ze waren er al lang, in ongecensureerde vorm. Ken uw feiten.
01-mrt-2006 Armin
Rob, ik herhaal mijn vraag maar even. Wat wil je nu concreet? Dat google principieel was en dus google niet aanbiedt indien dat niet 100% censuurvrij kan? Ja of nee?
(Google wel aanbieden in non-censuur zou gewoon een IP/DNS-block kunnen geven van hun servers.)
Ben jij trouwens aandeelhouder van google? Anders is zo'n principiele houding natuurlijk wel wat gratuit, want niet aanbieden verlaagt de rendementskansen.
02-mrt-2006 Rob Roest
"Rob, ik herhaal mijn vraag maar even. Wat wil je nu concreet? Dat google principieel was en dus google niet aanbiedt indien dat niet 100% censuurvrij kan? Ja of nee?"
Het is geen kwestie van wel of niet aanbieden m'n beste. www.google.com is er wereldwijd voor iedereen die toegang heeft tot het web. Google wordt dus wereldwijd aangeboden. Hoe dan ook. Slechts de chinese overheid frustreert die toegang middels eigen censuur. Dat heeft niks te maken met het wel of niet aanbieden van Google. Google besluit nu dus om die censuur van de Chinese overheid over te nemen en te versleutelen in Google zelf. Dat is het punt van discussie, niet het wel of niet aanbieden.
"Ben jij trouwens aandeelhouder van google? Anders is zo'n principiele houding natuurlijk wel wat gratuit, want niet aanbieden verlaagt de rendementskansen"
De welbekende riedel weer. Ik hoef geen aandeelhouder te zijn om me een mening of moreel oordeel aan te meten. Hypothetisch voorbeeldje: als pak 'm beet Yahoo gegevens van gebruikers aan de Chinese overheid gaat verkopen voor een dollar per stuk en die Chinezen worden vervolgens opgepakt en draaien 10 jaar de bak in, dan heb ik daar een moreel oordeel over. Aandeelhouder of niet. Maar waarschijnlijk zou jij dan weer gaan brullen dat ik gratuit ben en "wie ben ik om Yahoo z'n winstje te willen ontzeggen". Of zou ik volgens jou als ik echt principieel was die dollars dan zelf moeten gaan ophoesten om die Chinezen uit de bak te houden?
02-mrt-2006 Armin
Het blijft kennelijk heel moeilijk een simpele vraag te beantwoorden. Je lijkt Bos wel ...
Ik vroeg enkel wat jij vondt dat Google moest doen als het niet toegestaan was om de google zoekmachine ongecensureerd aan te bieden.
Helemaal niet aanbieden of dan toch maar in censuur-vorm?
Waarom is het zo moeilijk die simpele vraag te beantwoorden?
02-mrt-2006 Rob Roest
"Ik vroeg enkel wat jij vondt dat Google moest doen als het niet toegestaan was om de google zoekmachine ongecensureerd aan te bieden.
Helemaal niet aanbieden of dan toch maar in censuur-vorm?"
Wat zit je toch raar te draaien kerel. Er ligt hier een praktijkcasus voor ons waar de keuze niet zo (binair) ligt. Is dat inmiddels tot je doorgedrongen? Waarom zou ik dan antwoord gaan geven op een door jou verdraaide versie van de werkelijkheid? Maar als ik jou daar gelukkig mee maak: dan zou Google de gecensureerde versie kunnen aanbieden.
En nu terug naar de werkelijkheid. Als dat niet te moeilijk voor je is tenminste.
03-mrt-2006 Armin
Gelukkig ben je het nu toch met Allure eens dus!
Beter wel aanbieden dan niet.
Dat is namelijk wel degelijk de casus zoals hier besproken.
"Feit is gewoon dat de Chinezen met een gecensureerd Google altijd nog beter af zijn dan met helemaal geen Google."
Hetgeen jij lulkoek noemde ...
Dat jij een andere casus aandraagt "Wie moet de censuur verrichten" is interessant, maar een andere casus.
03-mrt-2006 Rob Roest
"Dat is namelijk wel degelijk de casus zoals hier besproken."
Dat is de uitgeklede en verdraaide casus die jij ervan gemaakt hebt. Maar als jij niet de moeite wil nemen om de daadwerkelijke situatie door te lichten, houdt het op natuurlijk.
04-mrt-2006 Martijn
Trouwens de Franse en Duitse Googles zijn ook gecensureerd met betrekking tot racistische, fascistische, extreemrechtse en xenofobe zoekresultaten. In Frankrijk heeft de joodse antiracisme organsisatie LICRA (de Liga tegen Racisme en Antisemitisme) Yahoo laten veroordelen omdat op de Amerikaanse Yahoo server militaria van het Derde Rijk aanbood. Er loopt m.i. nog steeds een arrestatiebevel tegen de toenmalige directeur van Yahoo wegens faciliteren van racisme.
06-mrt-2006 Twistedmind - gerbrandGEEN@SPAMvandieijen.nl
Internet zèlf is wel ooit een overheidsproject geweest. In die zin kan de overheid wel succesvol zijn.
Je kunt je afvragen, of voor projecten die pas op zeer lange termijn rendabel zijn, of zeer grote investeringen behoeven, de overheid niet noodzakelijk is. Niet alleen Internet, maar ook ruimtevaart, of de allereerste computers, zijn overheidsprojecten geweest.
Die innovaties zijn volgens mij voorbeelden van waar de overheid noodzakelijk voor is dan wel succesvol in is.
06-mrt-2006 Rob Roest
Het Manhatten project - de eerste atoombom - is ook een "succesvol" overheidsproject geweest.
10-mrt-2006 JSK
Jep, net zoals riolering, vaccinatie, armenzorg (jawel!) en geplaveide wegen...
05-apr-2006 Labrys - labrys99GEEN@SPAMhome.nl
Het internet fenomeen is vrij simpel. Ik bemoeide me er al mee in 1994, in de tijd van Surfnet voor studenten en vóór de aankondiging van Clinton/Gore dat de amerikaanse backbone ou worden vrijgegeven. Het fenomeen internet heeft mij vanaf het begin geïntrigeerd als een sociaal fenomeen.
Al snel kwam ik tot één hoofdconclusie:
Het internet is niet slecht of goed, althans niet meer of minder dan onze maatschappij. Het is en virtuele spiegel van de bestaande maatschappij.
Wat je aan criminaliteit in een maatschappij aantreft, tref je dus vroeg of laat ook op internet aan. Zo bijvoorbeeld een maatschappij zonder porno produceert dus ook geen sexsites.
Wie schande roept van het internet, roept in feite schande van de maatschappij. Internet maakt dat-wat-alwas alleen maar zichtbaarder. En dat is goed.
Overigens voor de goede orde: ik ben helemaal geen voorstander van ultieme vrijheid op internet, net zo min als ik voorstander ben van criminaliteit in onze maatschappij.
Wie een misdrijf pleegt in de maatschappij, krijgt de politie aan de deur. En dat zou op internet ook zo moeten.
Dus: internet is als onze maatschappij. Daarmee krijgen we weer en genuanceerd beeld van wat internet wel en niet is. Geen halleluja, geen doomdenken. Gewoon een spiegel, maar wel een heel zichtbare.
