Issues - Media
 |
Vrijheid van meningsuiting is niet groot als je niet een radiostation mag opzetten of TV programma's mag uitzenden. Pim Fortuyn kreeg om de week tien minuten spreektijd in het programma van Harry Mens. Deze stoutmoedige ondernemer staat buiten de gevestigde media, legde geld op tafel voor een uur televisie per week bij een commerciële (dus niet publieke) omroep en bood Fortuyn de kans zijn ideeën aan Nederland kenbaar te maken. Wat denkt u: zou Fortuyn als politicus zoveel aanhang hebben weten te verwerven als hij deze spreekbuis niet had gehad? Het is duidelijk dat Fortuyn zijn opkomst niet te danken heeft aan de publieke omroepen, wellicht eerder zijn ondergang.
De staatsomroepen hebben de neiging spreekbuizen van de gevestigde orde te zijn. Zij weten aan welke kant hun brood beboterd is en zullen niet snel overheidskritische programma's voorschotelen. Zij handelen gewoon in hun eigenbelang. Dat is niet verwonderlijk en ook niets om je boos over te maken. Maar wél een reden om er iets aan te doen. De staatsomroepen ontvangen meer dan 500 miljoen euro per jaar van belastingbetalende burgers. Ook de tegenstanders van de regering of van de overheid worden zo gedwongen te betalen aan meningen die ze niet delen en ook niet willen horen.
Meervrijheid is geen voorstander van cosmetische maatregelen wat de publieke omroepen aangaat. Meer toezicht, 5% minder budget of een andere indeling? Ach, het is wat gerommel in de marge en maakt geen einde aan de innige verwevenheid tussen staatsomroepen en overheid. Wij zijn daarom voor privatisering van alle staatsomroepen, laat ze hun eigen broek maar ophouden zoals zovele gewone bedrijven en ondernemers. Ze moeten onafhankelijk van de staat worden en de bestaande omroepen moeten eigendomsrechten krijgen op de frequenties waar ze nu op uitzenden. Voorzover verschillende omroepen een frequentie delen, blijft die tijdsverdeling gehandhaafd. Die eigendomsrechten in "time-shares" kunnen ze dan eventueel onderling verhandelen, of aan derden verkopen of verhuren, zoals ze willen.
Verder vindt Meervrijheid dat zoveel mogelijk nieuwe frequenties beschikbaar moeten worden gesteld voor TV-, radio- of andere uitzendingen. Hoe meer frequenties er zijn, hoe meer organisaties de kans krijgen om hun mening te uiten. (Momenteel is Nozema, het bedrijf dat het Nederlandse zenderpark beheert, tegen technische aanpassingen die het aantal te gebruiken frequenties vergroot. Gezien het behoorlijke aandeel van de publieke omroepen in Nozema is dat niet opzienbarend.) De frequenties dienen via een veiling verkocht te worden. Verder moeten, in tegenstelling tot eerdere veilingen van telecomfrequenties, eigendomsrechten in de frequenties permanent zijn. Dat is logisch, want het eigendom in alle andere schaarse middelen, zoals huizen, grond, etc. is ook permanent. Pas bij een absoluut eigendom op communicatiemiddelen is er volledige vrijheid van meningsuiting. Als je je communicatiemiddel huurt van de overheid, blijf je afhankelijk van die overheid en blijft het risico dat wat je zegt mede van invloed is op of je huurcontract verlengd gaat worden.
Frequenties dienen vrij verhandelbaar te zijn. Op die manier hebben alle groeperingen dezelfde mogelijkheid om TV- en radiouitzendingen te doen, zonder dat de overheid daar enige invloed op heeft. Elke groepering, politiek correct of niet, met voldoende aanhangers, heeft dezelfde kans om het kapitaal bijeen te brengen om een frequentie op te kopen of zendtijd te huren. Niet iedereen kan gratis zendtijd krijgen. Dat is nou eenmaal nooit mogelijk bij een schaars goed. Maar een vrije markt in frequenties is, net als bij alle andere schaarse middelen, het meest efficiënte systeem van verdeling. Een die gebaseerd is op daadwerkelijke marktbehoefte in plaats van op politieke macht.
Verder vindt Meervrijheid dat kabelmaatschappijen zoveel mogelijk moeten worden vrijgelaten om zoveel mogelijk zenders aan te bieden op basis van de behoeften van het publiek. Meervrijheid staat zeer sceptisch tegenover het bestaan van gemeentelijke programmaraden die beslissingen over de kabel nemen op basis van persoonlijke voorkeuren. Voor zover er een technische beperking is van het aantal mogelijke zenders op de kabel, geven wij de voorkeur aan publieksenquêtes of een of ander financieel biedsysteem onder aanbieders. Elke politieke invloed op het zenderaanbod moet zoveel mogelijk vermeden worden. Meervrijheid streeft naar afstemming van het aanbod op behoeften in de markt, waarbij maximale diversiteit en individuele keuzevrijheid voorop staan.
Meervrijheid ondersteunt het particuliere bezit van kranten en tijdschriften. Wel vindt Meervrijheid dat elke vorm van subsidiëring van organisaties die het geld mede gebruiken voor het verspreiden van allerlei (goede of slechte) informatie, propaganda of meningen gestopt moet worden. Verder staat Meervrijheid afwijzend jegens maatschappelijke bemoeienis via de media. Met name Postbus-51 spotjes zijn een bron van ergeniswekkende bemoeizucht over strijkende mannen, exact kiezende meisjes et cetera, die de eigenheid van mensen niet respecteert. Veel van die spotjes en reclameuitingen zijn kwalijke uitingen van Big Brother-mentaliteit. Het vormen van meningen en het verspreiden van informatie over politiek en maatschappij is iets dat aan vrije individuen dient worden overgelaten en niet aan de overheid.
Meervrijheid is een groot voorstander van de vrijheid van meningsuiting. Wij zijn voor het opheffen van nog bestaande beperkingen op het gebied van meningsuiting. We zijn dan ook verheugd over de nieuwe mogelijkheden van internet, zonder welke Meervrijheid niet zo succesvol zou zijn geweest. Internet is een ideaal medium voor de bevrijding van het individu. Iedereen kan op internet bijna kosteloos zijn mening publiceren en mensen uit onvrije landen kunnen kennis nemen van belangrijke ideeën en meningen uit vrijere landen. Succes van een mening op internet wordt daarom in toenemende mate bepaald door de kwaliteit ervan en in mindere mate door geld of macht. Het geeft macht aan de armen en verdrukten in de wereld.
Gerelateerde links:
- Maffia-omroep verliest monopolie
- Commercialisering van de televisie
- Publieke zelfpromotie
- Ons omroepgeld over de balk
- DogmaTV: tijd voor een nieuw programma?
- Programmaraden politiek ter discussie
Plaats reactie - 7 reactie(s):
27-mei-2003 Speedy
Het klopt dat niet iedereen bij een schaars goed als etherfrequenties aan de bak kan. Overigens maken technische verbeteringen, zoals geheel digitale zendsystemen (DBS), het aantal beschikbare kanalen steeds groter. Gaat het er echter om dat zoveel mogelijk mensen, bedrijven en groeperingen hun boodschap kunnen brengen dan kan je niet anders doen dan de beschikbare kanalen zo eerlijk mogelijk te verdelen. Laat je dit over aan de vrije markt dan krijgen slechts degenen met het meeste geld en de meeste macht het voor het zeggen en beperk je juist de individuele vrijheid van meningsuiting (zie Italië waar het groeiend aantal illegale tv-stations aangeeft dat de Italianen het zat zijn dat president en mediamagnaat Berlusconi het in de media alsmaar voor het zeggen heeft). Dat neemt niet weg dat de huidige zenderverdeling door de overheid ook oneerlijk is.
Het internet heeft door de lage gebruikskosten de drempel aanzienlijk verlaagd en meer mensen toegang tot meer informatie gegeven dan ooit tevoren en hen de mogelijkheid gegeven hun mening te uiten ten overstaan van de wereld. Maar ook hier komen zowel technische als economische beperkingen in zicht. Een bruikbaar (lees voldoende snel) internet waarop de halve wereldbevolking is aangesloten zal hoogwaardige glasvezelverbindingen van deur tot deur en een wereldomspannend netwerk van breedband internet satellieten vereisen. Zeer kostbaar en installatie zal nog jaren vergen.
Verder proberen nationale en supranationale overheden hun controle op het internet te vergroten. Ook ISPs volgen steeds meer overheidsrichtlijnen. De staat van lichte anarchie, met zelfregulering en beleefde omgangsvormen, die zo kenmerkend was voor de beginjaren van het internet is geleidelijk aan aan het verdwijnen. De overdreven aanwezigheid van excessen op het internet (denk aan gewelds- en porno-sites, kwaadaardige virussen, neo-nazi’s en soortgelijke extremisten, etc.) en de noodzaak voor betere beveiliging bij e-commerce en intellectual property rights (downloaden van muziek e.d.) maken de roep om vrijheidsbeperkende maatregelen steeds groter. Als we niet oppassen wordt het internet, net als andere vormen van communicatie, helemaal dichtgetimmerd door de overheid en andere belangengroeperingen. Dan zijn we weer terug bij af.
"When they took the 4th Amendment, I was quiet because I didn't deal drugs. When they took the 6th Amendment, I was quiet because I am innocent. When they took the 2nd Amendment, I was quiet because I don't own a gun. Now they have taken the 1st Amendment, and I can only be quiet."
-- Lyle Myhur
28-mei-2003 Mik - mikGEEN@SPAMsearch2connect.nl
Uitstekend artikel. Speedy ik ga toch weer bot tegen je doen, maar wat weer een warrig verhaal van je. Ik kan er alleen maar uithalen dat je niet echt voor vrijheid kiest (maar ja whats new) en toch weer terug valt op een of andere vorm van overheidsregulering.
Citaat Speedy:
"Laat je dit over aan de vrije markt dan krijgen slechts degenen met het meeste geld en de meeste macht het voor het zeggen en beperk je juist de individuele vrijheid van meningsuiting"
"Als we niet oppassen wordt het internet, net als andere vormen van communicatie, helemaal dichtgetimmerd door de overheid en andere belangengroeperingen."
Dit is tegengesteld speedy je moet een keuze maken of are you going to be quiet?
28-mei-2003 Speedy
Mik, wat begrijp je niet ?
Vrijheid van meningsuiting is alleen gebaat bij zoveel mogelijk zenders. Het aantal beschikbare frequenties is echter beperkt. Dan kan je niet anders dan die kanalen eerlijk verdelen.
De vrije markt heeft bijv. in Italië juist meer ONvrijheid gebracht. Mensen nemen dat niet langer en verzetten zich.
01-jun-2003 Mik - mikGEEN@SPAMsearch2connect.nl
Speedy je geloof in vrijheid is gewoon niet consequent, want als de gevolgen van vrijheid niet overeenkomen met je persoonlijke voorkeuren grijp je weer naar het dwangmiddel om jouw ideale wereld te vormen. En dat speedy begrijp ik niet.
01-jun-2003 Speedy
Nee Mik, dwang is niet goed. Daar zal ik nooit voor zijn. Grootschaligheid is echter ook niet goed en dat is een direct gevolg van ons huidige stelsel. Grootschaligheid heeft wel veel welvaart gebracht omdat het goederen en diensten goedkoop maakt en onder het bereik van velen plaatst.
Ik geef echter niet om welvaart, wel om maximale vrijheid. Maximale vrijheid is niet mogelijk onder ons huidige stelsel, daarvoor moeten we terug naar kleinschalig ondernemen. Daar is geen dwang voor nodig, het is slechts een keuze.
De meeste mensen kiezen echter voor meer welvaart en minder vrijheid, helaas.
24-jul-2003 kempenaer - hullie_en_zullieGEEN@SPAMhotmail.com
Sterk verhaal over de media.
03-dec-2004 van Dorp
"Wat denkt u: zou Fortuyn als politicus zoveel aanhang hebben weten te verwerven als hij deze spreekbuis niet had gehad? Het is duidelijk dat Fortuyn zijn opkomst niet te danken heeft aan de publieke omroepen, wellicht eerder zijn ondergang."
Hier ben ik het niet helemaal mee eens, ik denk dat Fortuyn mede zijn succes heeft te danken doordat hij tegen de politiek correcte elite in ging. Hoe meer Fortuyn werd belaagd hoe meer mensen zich konden herkennen in hem en hoe meer hij de status van rebel kreeg. Maar de spreektijd die hij bij Mens kreeg hielp natuurlijk ook mee.
Ik denk dat de staatsmedia wel een cruciale rol heeft gespreeld bij de afbraak van de LPF en daarmee het hele kabinet. Natuurlijk was de LPF in zijn beginperiode allerminst stabiel en georganiseerd, doordat het Journaal elk gerucht en wissewasje onder de loep heeft genomen en tot in het oneindige heeft opgeblazen en herhaald onstond er een beeld alsof het hele land in crisis was en de LPF al ruziend over straat rolde. Hierdoor werd het kabinet min of meer genoodzaakt te stoppen.
Door de demonisering van de LPF heeft de partij geen kans gekregen zichzelf te ontwikkelen tot een volwassen partij.
De staatsomroepen hebben de neiging spreekbuizen van de gevestigde orde te zijn. Zij weten aan welke kant hun brood beboterd is en zullen niet snel overheidskritische programma's voorschotelen. Zij handelen gewoon in hun eigenbelang. Dat is niet verwonderlijk en ook niets om je boos over te maken. Maar wél een reden om er iets aan te doen. De staatsomroepen ontvangen meer dan 500 miljoen euro per jaar van belastingbetalende burgers. Ook de tegenstanders van de regering of van de overheid worden zo gedwongen te betalen aan meningen die ze niet delen en ook niet willen horen.
Meervrijheid is geen voorstander van cosmetische maatregelen wat de publieke omroepen aangaat. Meer toezicht, 5% minder budget of een andere indeling? Ach, het is wat gerommel in de marge en maakt geen einde aan de innige verwevenheid tussen staatsomroepen en overheid. Wij zijn daarom voor privatisering van alle staatsomroepen, laat ze hun eigen broek maar ophouden zoals zovele gewone bedrijven en ondernemers. Ze moeten onafhankelijk van de staat worden en de bestaande omroepen moeten eigendomsrechten krijgen op de frequenties waar ze nu op uitzenden. Voorzover verschillende omroepen een frequentie delen, blijft die tijdsverdeling gehandhaafd. Die eigendomsrechten in "time-shares" kunnen ze dan eventueel onderling verhandelen, of aan derden verkopen of verhuren, zoals ze willen.
Frequenties dienen vrij verhandelbaar te zijn. Op die manier hebben alle groeperingen dezelfde mogelijkheid om TV- en radiouitzendingen te doen, zonder dat de overheid daar enige invloed op heeft. Elke groepering, politiek correct of niet, met voldoende aanhangers, heeft dezelfde kans om het kapitaal bijeen te brengen om een frequentie op te kopen of zendtijd te huren. Niet iedereen kan gratis zendtijd krijgen. Dat is nou eenmaal nooit mogelijk bij een schaars goed. Maar een vrije markt in frequenties is, net als bij alle andere schaarse middelen, het meest efficiënte systeem van verdeling. Een die gebaseerd is op daadwerkelijke marktbehoefte in plaats van op politieke macht.
Verder vindt Meervrijheid dat kabelmaatschappijen zoveel mogelijk moeten worden vrijgelaten om zoveel mogelijk zenders aan te bieden op basis van de behoeften van het publiek. Meervrijheid staat zeer sceptisch tegenover het bestaan van gemeentelijke programmaraden die beslissingen over de kabel nemen op basis van persoonlijke voorkeuren. Voor zover er een technische beperking is van het aantal mogelijke zenders op de kabel, geven wij de voorkeur aan publieksenquêtes of een of ander financieel biedsysteem onder aanbieders. Elke politieke invloed op het zenderaanbod moet zoveel mogelijk vermeden worden. Meervrijheid streeft naar afstemming van het aanbod op behoeften in de markt, waarbij maximale diversiteit en individuele keuzevrijheid voorop staan.
Meervrijheid ondersteunt het particuliere bezit van kranten en tijdschriften. Wel vindt Meervrijheid dat elke vorm van subsidiëring van organisaties die het geld mede gebruiken voor het verspreiden van allerlei (goede of slechte) informatie, propaganda of meningen gestopt moet worden. Verder staat Meervrijheid afwijzend jegens maatschappelijke bemoeienis via de media. Met name Postbus-51 spotjes zijn een bron van ergeniswekkende bemoeizucht over strijkende mannen, exact kiezende meisjes et cetera, die de eigenheid van mensen niet respecteert. Veel van die spotjes en reclameuitingen zijn kwalijke uitingen van Big Brother-mentaliteit. Het vormen van meningen en het verspreiden van informatie over politiek en maatschappij is iets dat aan vrije individuen dient worden overgelaten en niet aan de overheid.
Meervrijheid is een groot voorstander van de vrijheid van meningsuiting. Wij zijn voor het opheffen van nog bestaande beperkingen op het gebied van meningsuiting. We zijn dan ook verheugd over de nieuwe mogelijkheden van internet, zonder welke Meervrijheid niet zo succesvol zou zijn geweest. Internet is een ideaal medium voor de bevrijding van het individu. Iedereen kan op internet bijna kosteloos zijn mening publiceren en mensen uit onvrije landen kunnen kennis nemen van belangrijke ideeën en meningen uit vrijere landen. Succes van een mening op internet wordt daarom in toenemende mate bepaald door de kwaliteit ervan en in mindere mate door geld of macht. Het geeft macht aan de armen en verdrukten in de wereld.
Gerelateerde links:
- Maffia-omroep verliest monopolie
- Commercialisering van de televisie
- Publieke zelfpromotie
- Ons omroepgeld over de balk
- DogmaTV: tijd voor een nieuw programma?
- Programmaraden politiek ter discussie
Plaats reactie27-mei-2003 Speedy
Het klopt dat niet iedereen bij een schaars goed als etherfrequenties aan de bak kan. Overigens maken technische verbeteringen, zoals geheel digitale zendsystemen (DBS), het aantal beschikbare kanalen steeds groter. Gaat het er echter om dat zoveel mogelijk mensen, bedrijven en groeperingen hun boodschap kunnen brengen dan kan je niet anders doen dan de beschikbare kanalen zo eerlijk mogelijk te verdelen. Laat je dit over aan de vrije markt dan krijgen slechts degenen met het meeste geld en de meeste macht het voor het zeggen en beperk je juist de individuele vrijheid van meningsuiting (zie Italië waar het groeiend aantal illegale tv-stations aangeeft dat de Italianen het zat zijn dat president en mediamagnaat Berlusconi het in de media alsmaar voor het zeggen heeft). Dat neemt niet weg dat de huidige zenderverdeling door de overheid ook oneerlijk is.
Het internet heeft door de lage gebruikskosten de drempel aanzienlijk verlaagd en meer mensen toegang tot meer informatie gegeven dan ooit tevoren en hen de mogelijkheid gegeven hun mening te uiten ten overstaan van de wereld. Maar ook hier komen zowel technische als economische beperkingen in zicht. Een bruikbaar (lees voldoende snel) internet waarop de halve wereldbevolking is aangesloten zal hoogwaardige glasvezelverbindingen van deur tot deur en een wereldomspannend netwerk van breedband internet satellieten vereisen. Zeer kostbaar en installatie zal nog jaren vergen.
Verder proberen nationale en supranationale overheden hun controle op het internet te vergroten. Ook ISPs volgen steeds meer overheidsrichtlijnen. De staat van lichte anarchie, met zelfregulering en beleefde omgangsvormen, die zo kenmerkend was voor de beginjaren van het internet is geleidelijk aan aan het verdwijnen. De overdreven aanwezigheid van excessen op het internet (denk aan gewelds- en porno-sites, kwaadaardige virussen, neo-nazi’s en soortgelijke extremisten, etc.) en de noodzaak voor betere beveiliging bij e-commerce en intellectual property rights (downloaden van muziek e.d.) maken de roep om vrijheidsbeperkende maatregelen steeds groter. Als we niet oppassen wordt het internet, net als andere vormen van communicatie, helemaal dichtgetimmerd door de overheid en andere belangengroeperingen. Dan zijn we weer terug bij af.
"When they took the 4th Amendment, I was quiet because I didn't deal drugs. When they took the 6th Amendment, I was quiet because I am innocent. When they took the 2nd Amendment, I was quiet because I don't own a gun. Now they have taken the 1st Amendment, and I can only be quiet."
-- Lyle Myhur
28-mei-2003 Mik - mikGEEN@SPAMsearch2connect.nl
Uitstekend artikel. Speedy ik ga toch weer bot tegen je doen, maar wat weer een warrig verhaal van je. Ik kan er alleen maar uithalen dat je niet echt voor vrijheid kiest (maar ja whats new) en toch weer terug valt op een of andere vorm van overheidsregulering.
Citaat Speedy:
"Laat je dit over aan de vrije markt dan krijgen slechts degenen met het meeste geld en de meeste macht het voor het zeggen en beperk je juist de individuele vrijheid van meningsuiting"
"Als we niet oppassen wordt het internet, net als andere vormen van communicatie, helemaal dichtgetimmerd door de overheid en andere belangengroeperingen."
Dit is tegengesteld speedy je moet een keuze maken of are you going to be quiet?
28-mei-2003 Speedy
Mik, wat begrijp je niet ?
Vrijheid van meningsuiting is alleen gebaat bij zoveel mogelijk zenders. Het aantal beschikbare frequenties is echter beperkt. Dan kan je niet anders dan die kanalen eerlijk verdelen.
De vrije markt heeft bijv. in Italië juist meer ONvrijheid gebracht. Mensen nemen dat niet langer en verzetten zich.
01-jun-2003 Mik - mikGEEN@SPAMsearch2connect.nl
Speedy je geloof in vrijheid is gewoon niet consequent, want als de gevolgen van vrijheid niet overeenkomen met je persoonlijke voorkeuren grijp je weer naar het dwangmiddel om jouw ideale wereld te vormen. En dat speedy begrijp ik niet.
01-jun-2003 Speedy
Nee Mik, dwang is niet goed. Daar zal ik nooit voor zijn. Grootschaligheid is echter ook niet goed en dat is een direct gevolg van ons huidige stelsel. Grootschaligheid heeft wel veel welvaart gebracht omdat het goederen en diensten goedkoop maakt en onder het bereik van velen plaatst.
Ik geef echter niet om welvaart, wel om maximale vrijheid. Maximale vrijheid is niet mogelijk onder ons huidige stelsel, daarvoor moeten we terug naar kleinschalig ondernemen. Daar is geen dwang voor nodig, het is slechts een keuze.
De meeste mensen kiezen echter voor meer welvaart en minder vrijheid, helaas.
24-jul-2003 kempenaer - hullie_en_zullieGEEN@SPAMhotmail.com
Sterk verhaal over de media.
03-dec-2004 van Dorp
"Wat denkt u: zou Fortuyn als politicus zoveel aanhang hebben weten te verwerven als hij deze spreekbuis niet had gehad? Het is duidelijk dat Fortuyn zijn opkomst niet te danken heeft aan de publieke omroepen, wellicht eerder zijn ondergang."
Hier ben ik het niet helemaal mee eens, ik denk dat Fortuyn mede zijn succes heeft te danken doordat hij tegen de politiek correcte elite in ging. Hoe meer Fortuyn werd belaagd hoe meer mensen zich konden herkennen in hem en hoe meer hij de status van rebel kreeg. Maar de spreektijd die hij bij Mens kreeg hielp natuurlijk ook mee.
Ik denk dat de staatsmedia wel een cruciale rol heeft gespreeld bij de afbraak van de LPF en daarmee het hele kabinet. Natuurlijk was de LPF in zijn beginperiode allerminst stabiel en georganiseerd, doordat het Journaal elk gerucht en wissewasje onder de loep heeft genomen en tot in het oneindige heeft opgeblazen en herhaald onstond er een beeld alsof het hele land in crisis was en de LPF al ruziend over straat rolde. Hierdoor werd het kabinet min of meer genoodzaakt te stoppen.
Door de demonisering van de LPF heeft de partij geen kans gekregen zichzelf te ontwikkelen tot een volwassen partij.
