Issues - Winst
 |
Ayn Rand zei ooit eens: "Als arbeiders strijden voor een hoger loon wordt dit sociale vooruitgang genoemd, als ondernemers streven naar meer winst, wordt dit vervloekt als hebzucht." Meervrijheid is van mening dat het streven naar maximale winst van ondernemers en aandeelhouders net zozeer sociale vooruitgang is. Winst is het salaris dat ondernemers verdienen met hun werk (het organiseren van productie) en aandeelhouders met hun investeringen (het financieren van productie). En waarom zouden niet ook ondernemers en aandeelhouders zo veel mogelijk mogen verdienen aan hun dienstverlening?
Bovendien is het streven naar zo veel mogelijk winst uiteindelijk goed voor iedereen. Mensen kopen waar ze behoefte aan hebben en mensen die producten maken waar veel behoefte aan is zullen goed verkopen en doorgaans veel winst maken. Het maken van winst is dus een teken dat men er goed in slaagt in de behoeften van anderen te voorzien. Meervrijheid is mede daarom voor het afschaffen van belastingen op winst (vennootschapsbelasting, dividendbelasting, belasting op renteinkomsten). Waarschijnlijk zijn deze belastingen schadelijker voor de welvaart en economische groei dan andere belastingen, omdat ze kapitaalsinvesteringen minder interessant maken en de prikkel voor het streven naar efficiëntie verminderen.
Is het beter dat diensten door de overheid geleverd worden, omdat de overheid niet naar winst streeft? Nee. Het winst/verlies systeem en vrije concurentie tussen bedrijven in de markt zorgen ervoor dat bedrijven een maatstaf voor efficiëntie hebben. Als consumenten direct hun geld uitgeven bij de bedrijven die goederen en diensten leveren, in plaats van dat het geld stroomt via de lange en bureaucratische weg van de overheid, dan hebben ze de neiging bij dat bedrijf te kopen dat de gunstigste prijs/kwaliteit verhouding levert. Om zoveel mogelijk winst te maken, zal elk bedijf proberen zo hoog mogelijke kwaliteit te leveren voor een zo laag mogelijke prijs vergeleken met de concurenten, zodat het zoveel mogelijk verkoopt. En producten maken die zo goed mogelijk overeenkomen met een bestaande behoefte. Om zoveel mogelijk winst over te houden moet een bedrijf ervoor zorgen dat de productiekosten van elk product zo laag mogelijk zijn.
Is het beter dat diensten door de overheid geleverd worden, omdat de overheid niet naar winst streeft? Nee. Het winst/verlies systeem en vrije concurentie tussen bedrijven in de markt zorgen ervoor dat bedrijven een maatstaf voor efficiëntie hebben. Als consumenten direct hun geld uitgeven bij de bedrijven die goederen en diensten leveren, in plaats van dat het geld stroomt via de lange en bureaucratische weg van de overheid, dan hebben ze de neiging bij dat bedrijf te kopen dat de gunstigste prijs/kwaliteit verhouding levert. Om zoveel mogelijk winst te maken, zal elk bedijf proberen zo hoog mogelijke kwaliteit te leveren voor een zo laag mogelijke prijs vergeleken met de concurenten, zodat het zoveel mogelijk verkoopt. En producten maken die zo goed mogelijk overeenkomen met een bestaande behoefte. Om zoveel mogelijk winst over te houden moet een bedrijf ervoor zorgen dat de productiekosten van elk product zo laag mogelijk zijn.
Het is een socialistisch idee dat winst maken een ondeugd is; volgens mij is de werkelijke ondeugd het maken van verlies.
Winston Churchill |
Het winst/verlies mechanisme is dus voor elk bedrijf een maatstaf voor efficiëntie. Als het bedrijf relatief efficiënt produceert (ten opzichte van zijn concurenten) maakt het winst en als het relatief inefficiënt produceert maakt het verlies. Dit systeem werkt niet meer als de overheid een instelling subsidiëert of verzorgt. Met een gesubsidieerde instelling valt moeilijk te concurreren. Subsidie is valse concurentie. Een gesubsidieerde instelling wordt niet uit de markt geprijst als het minder efficiënt produceert dan noodzakelijk zou zijn in een vrije markt. Daarom zijn gesubsidieerde instellingen doorgaans minder efficiënt dan gewone bedrijven. Consumenten zullen dus goedkoper uit zijn als ze producten kopen van ondernemeningen die naar winst streven, dan dat ze via belastingen en subsidies meebetalen aan overheidsdiensten of gesubsidieerde nonprofit-instellingen.
Mensen die denken dat een nonprofit-instelling zonder overheidssubsidie goedkoper kan produceren dan een naar winst strevende ondernemening staat het vrij om nonprofit-bedrijven te beginnen die concurreren met gewone bedrijven. (Hoewel het dan onduidelijk is hoe de financiers van het bedrijf beloond moeten worden.) Als hun producten inderdaad goedkoper zijn, dan zullen alle naar winst strevende ondernemingen verdwijnen omdat zij de concurrentiestrijd verliezen. Uit het feit dat dit bijna niet gebeurt kunnen we concluderen dat op winst gebaseerde bedrijven doorgaans goedkoper kunnen leveren dan nonprofit-instellingen.
Gerelateerde links:
- Profit and loss
- What is Profit?
- Defend the Profit Motive - or Perish
- Bart Croughs: Zelf rijk worden
Plaats reactie - 23 reactie(s):
11-apr-2003 niek - ravacholGEEN@SPAMhopje.xs4all.nl
Prima verhaal. Maakt weer eens duidelijk dat de drang naar zelfverrijking het beste is voor de maatschappij. Egoisten dragen doorgaans meer bij dan altruisten. Een miljoen weggeven aan arme mensen zal inderdaad wat armen verlichting geven. een miljoen invetseren uit puur winstbejag zal echter veel meer armen voordeel op gaan leveren.
Soms kan een non-profit bedrijf beter draaien, namelijk als het een cooperatie van afnemers betreft. Maar feitelijk zijn dan de afnemers degenme die winst maken doordat ze goedkoper inkopen.
11-apr-2003 Erik - evanstekGEEN@SPAMhotmail.com
Volgens mij hoef je vandaag weinig mensen meer ervan te overtuigen dat het nuttig is als bedrijven winst maken; zelfs Jan Marijnissen zal de voordelen nog wel kunnen begrijpen. In dit opzicht is het artikel wel enigszins een open deur.
11-apr-2003 Aschwin de Wolf
Het hardnekkigste misverstand omtrent winst is dat het ten koste van anderen gaat: waar de een winst maakt, maakt de ander verlies. Dit is de zogenaamde 'zero-sum'-visie op de maatschappij.
Dit is wel een punt omtrent winst wat de nodige aandacht behoeft want deze naieve visie is nog steeds diep geworteld bij politici, vakbonden en de massa.
12-apr-2003 Speedy
Volkomen onjuist artikel. In een monopolistische markt (denk bijv. aan de beginperiode van de automatisering toen je voor je mainframe alleen nog bij IBM terecht kon) met afhankelijke klanten maken bedrijven de grootste winsten, draaien zeer inefficient en worden de klanten uitgemolken. In een markt met moordende concurrentie daarentegen zijn de winstmarges minimaal (soms worden zelfs deals met verlies afgesloten om een grote klant te kunnen behouden), draaien bedrijven door uiterste kostenbesparingen zeer efficient en zijn de producten en diensten voor de klanten het allergoedkoopste.
Maximale winst voor de ondernemer en maximaal dividend voor de aandeelhouder betekent een te duur product of dienst voor de klant, een te lage prijs voor de toeleveranciers en een te laag loon voor de medewerkers.
Iedere bedrijfskundige kan je uitleggen dat de schadelijke neveneffecten hiervan niet bevorderlijk zijn voor de continuiteit van een onderneming.
Zoals bij alles in het leven gaat het om het bereiken van een gezond evenwicht, zodat IEDEREEN er van profiteert. Niet "maximaal", maar "optimaal" is het sleutelwoord.
12-apr-2003 Aschwin de Wolf
Speedy heeft gelijk. De afgelopen heb ik een groot aantal bedrijven op de stoep gehad die mij onder dwang geld afnamen en als tegenprestatie hun producten op de stoep achterlieten...
12-apr-2003 Speedy
Ben je ook nog in staat om inhoudelijk te reageren Aschwin ? Iets wat je niet uit eigen ervaring kent bestaat volgens jou blijkbaar niet.
Binnen het totale scala van een monopolistische markt tot en met een vechtmarkt is er een bedrijfssituatie waarin de toegevoegde waarde voor alle partijen (dus ook voor de klant) maximaal is. Dat is echter niet de bedrijfssituatie waarin de winst maximaal is, want die situatie doet zich alleen voor in een monopolistische markt. Patenten helpen daarbij (lees maar eens een goed boek over de beroemde bolletjes-schrijfmachine van IBM).
Dit artikel is volslagen quatsch.
12-apr-2003 Aschwin de Wolf
Speedy, ik ben afgestudeerd op de theorie van marktfalen en monopolie (en concurrentie) in het bijzonder (ik zal een en ander eens beschikbaar maken online) maar ik begrijp werkelijk niet waar je over praat. Het kan zijn dat ik een aantal stappen in je betoog mist want je lijkt van alles en nog wat met elkaar in verband te brengen.
Misschien moet je eens een artikel aanbieden aan MV waarin je alles eens systematisch beargumenteert zodat het allemaal wat duidelijker is want ik heb grote moeite om jouw verhaal in verband te brengen met het oorspronkelijke artikel over de voordelen van concurrentie en winst.
Het vesterkt overigens mijn punt dat winst niet een exclusief monetair fenomeen is en dat winst beter bestudeerd kan worden in de context van *wederzijds voordeel*.
Immers, of de markt nu een elegant neo-klassiek model weerspiegelt of een meer realistisch marktproces is, het is beide gevallen zo dat winst een goede prikkel is om te presteren, rationele calculatie mogelijk maakt, en in een vrije markt niemand benadeeld word. Met name het laatste punt is belangrijk.
Teveel wordt de markt vanuit een perspectief van maximalisering van de algemene welwaart bestudeerd in plaats van een coordinatie-mechanisme van individuele mensen. Zia oa. James Buchanan's voortreffelijke essay 'What Should Economists Do?' voor een uitweiding over dit onderscheid.
Zie ook:
http://www.gmu.edu/jbc/fest/files/dorn.htm
De stap van manipulatie van de economie ten gunste van *optimale* uitkomsten is dan zo gezet. Of zoals Henry Sturman mooi heeft uitgedrukt, het "reguleren" van de economie is een eufemisme voor het *reguleren van mensen*.
12-apr-2003 Aschwin de Wolf
Toch geprobeerd er iets van te maken. Bedoel je soms dat, omdat in een economie van perfecte concurrentie en volledige informatie de winst nagenoeg verdwijnt, de idee van het maximaliseren van winst niet goed is, en hoge winsten eerder een indicatie van onvolledige concurrentie en negatieve welvaartseffecten zijn?
Zo ja, so what? Wat is het probleem dat de werkelijke markt (op sommige gebieden) niet lijkt op het (theoretische) model van volledige concurrentie.
Zelfs een imperfecte markt heeft een groot aantal voordelen op een imperfecte (legale) monopolist als de overheid (en dan laat ik het punt van individuele vrijheid nog achterwege).
In de vrije markt wordt niemand in de letterlijke zin "uitgemolken": immers, een bedrijf met woekerwinsten als gevolg van een uniek product ziet zich nog steeds geconfronteerd met de vrijheid van een individu om een produkt of dienst wel- of niet te kopen.
Het is zeker waar dat er in de economie een aantal artificiele barrieres zijn zoals patenten en vergunningen die de winsten kunstmatig hoog houden maar patenten en vergunning lijken mij in het algemeen moeilijk te verenigen met liberale / libertarische uitgangspunten.
Een terechte vraag is dus wel op welke manier de staat die woekerwinsten fasciliteert. Een ander nadeel van overheidsinterventie is dat de incentive om produkten en diensten aan te bieden die de markt transparanter en efficienter maakt verminderd word. Met name aan het laatste punt wordt door economen verrote weinig aandacht besteed.
12-apr-2003 Erik - evanstekGEEN@SPAMhotmail.com
Economen kunnen vrij goed uitleggen waarom bepaalde vormen van overheidsinterventie een marktverstorend effect hebben. Het probleem is eerder dat verstandige economische argumenten het in de praktijk vaak verliezen van andere overwegingen; landen worden nu eenmaal niet geregeerd door economen.
Verder lopen er in de economische wereld ook veel valse profeten rond. Iedereen heeft wel ervaring met het verdienen en uitgeven van geld, waardoor veel mensen menen ook de grotere verbanden te kunnen doorzien. Met kromme economische redeneringen kun je ook allerlei marktverstorende vormen van overheidsbeleid rechtpraten. Een lachwekkend voorbeeld hiervan was een Volkskrant-artikel een tijdje terug waarin stond dat de Nederlandse economie zou lijden onder de terugloop van de asielinstroom; elders op deze site is dit (terecht) aan de kaak gesteld.
12-apr-2003 Speedy
Aschwin,
Ik heb het slechts over normale bedrijfskundige regels, los van de invloed van de overheid. Iedereen die een eigen bedrijf heeft, of die in een groot bedrijf op een zelfstandige en resultaatverantwoordelijke afdeling werkt, weet precies hoe het samenspel van personeel en organisatie, toeleveranciers en financiers, klanten en concurrenten uitwerkt op de winst en verlies rekening.
Je hebt gelijk, dat de overheid een marktverstorende factor kan vormen. Permanente subsidies zijn concurrentievervalsend (denk aan de totaal verziekte woningmarkt in Nederland en het rampzalige Europese en Amerikaanse landbouwbeleid die de prijzen kunstmatig te hoog houden). Maar tijdelijke subsidies zijn een goed beleidsinstrument als je bepaalde prille ontwikkelingen een kickstart wil geven. Loopt het eenmaal dan moeten die subsidies zo snel mogelijk worden afgebouwd.
Niet alleen overheden subsidiëren graag (geld rondstrooien levert tenslotte ook stemmen op, denk aan de geldverslindende huursubsidie, hypotheekrente-aftrek, bijstandsuitkeringen, e.d.), ook bedrijven kunnen er wat van. En niet alleen extern (sponsering) maar vooral ook intern. Heel veel winstgevende afdelingen en producten betalen intern voor geldverslindende “white elephants”.
Toch is dit niet allemaal een slecht bedrijfsbeleid. Slechts 1 op de 10 nieuw ontwikkelde producten slaagt in de markt. Zo’n succesvol product moet dus niet alleen de eigen ontwikkelkosten opbrengen maar ook de kosten van verliesgevende producten. Ook hier is de kunst een gezond evenwicht te vinden. Je weet van tevoren immers nooit welk van je nieuwe producten een hit gaat worden.
Die wettelijke bescherming van intellectueel eigendom dmv patenten (geldig gedurende 20 jaar) helpt een bedrijf de hoge kosten van de ontwikkeling van een innovatief product weer terug te verdienen. Vooral in de farmaceutische industrie zijn ze zeer belangrijk om rendabel te kunnen draaien, dan wel dikke winsten te kunnen maken. Enerzijds belemmeren ze de vrije concurrentie enorm, maar anderzijds is bezit niet alleen materieel. In die zin zijn patenten wel degelijk libertarisch. Goede ideeën zijn niet gratis en het lijkt niet meer dan logisch dat je moet kunnen verhinderen dat anderen je goede idee stelen. Daarnaast worden concurrenten gedwongen met een beter idee te komen, dus dat is ook niet slecht. Hieruit zie je dat de overheid ook wel eens goede ideeën heeft.
12-apr-2003 Speedy
Tenslotte speelt dezelfde discussie of veel winst gunstig is, bij de oude vraag of veel geld uitgeven aan reclame wel gunstig is.
Oppervlakkig gezien zou je zeggen dat meer reclame ook meer omzet betekent, en dat het reclamegeld zichzelf terugbetaald. Maar het is hetzelfde als met die onzinnige woningsubsidies die het algehele prijsniveau in de markt veel te hoog leggen. Als IEDEREEN reclame maakt stelt zich simpelweg een marktevenwicht in bij een hoger kostenniveau dan wanneer NIEMAND reclame zou maken. Dat is slecht voor de winst.
In een monopolistische markt hoef je gelukkig helemaal niet veel aan reclame te spenderen, dus dat vergroot de winst nog verder. In een vechtmarkt is een groot reclamebudget van levensbelang, en dat drukt je winst enorm. Ook hier gaat het weer om een gezond evenwicht, maar dat heb je niet altijd voor het kiezen. Als je concurrenten wel adverteren en wel op al die beurzen gaan staan (hoewel het meestal weinig extra omzet geeft en slechts de naamsbekendheid 0.1% vergroot) denken veel bedrijven dat ze niet achter kunnen blijven. Als je als enige het adverteren zou nalaten, merk je dat inderdaad in je omzet. Maar als iedereen er mee zou stoppen zou het nauwelijks effect hebben op je omzet (de uitgangspositie van de diverse merken in de verkooppunten blijft dan immers gelijk) en zou je winst enorm toenemen.
Het is precies hetzelfde effect als bij de oplossing van het fileprobleem (in de auto sta je stil, maar als iedereen de bus neemt lost de file op en kom je wel op tijd aan) waarbij een massale verandering van collectief gedrag voor ieder individu gunstiger uitpakt dan wanneer dat individu alleen voor die verandering kiest. Het individu maakt die keuze echter nooit, want het werkt alleen als iedereen dezelfde keuze maakt. Hier moet dus een overheid ingrijpen om die gunstige collectieve verandering te bewerkstelligen en ieders welvaart te vergroten (ten koste van enige persoonlijke vrijheid uiteraard).
Een individueel bedrijf zal dan ook nooit stoppen met reclame, hoewel het branchebreed afschaffen in veel gevallen de winsten flink zou vergroten en de prijzen voor de klant zou verlagen. Wie zei ook weer dat mensen rationele wezens zijn ?
12-apr-2003 Erik - evanstekGEEN@SPAMhotmail.com
Speedy schrijft:
"Een individueel bedrijf zal dan ook nooit stoppen met reclame, hoewel het branchebreed afschaffen in veel gevallen de winsten flink zou vergroten en de prijzen voor de klant zou verlagen. Wie zei ook weer dat mensen rationele wezens zijn ?"
Tja Speedy, wat is het kapitalisme welbeschouwd toch een inefficiënt systeem… of is er iets mis met je argumentatie?
Reclame is op meerdere manieren nuttig. Aanbieders kunnen met behulp van reclame bouwen aan reputatie en merkentrouw. De klant krijgt door de uitgekiende reclamecampagne een goed gevoel bij (bijvoorbeeld) het drinken van Heineken bier; de firma Heineken kan op grond hiervan vervolgens een wat hogere prijs vragen die de marketingkosten ruimschoots goedmaakt. Bij veel (merk)producten werkt dit zo. De consument heeft hier op zich baat bij. Het diepgewortelde verlangen om jezelf te onderscheiden van je medemens kun je immers mede realiseren door een auto te kopen van merkt X, kleding te dragen van merk Y, enzovoorts. Vanuit deze achtergrond is het volkomen rationeel om bijvoorbeeld in dure merkkleding rond te gaan lopen in plaats van jezelf in het textiel van Zeeman te hullen. En als je dit allemaal flauwekul vindt, heb je ook altijd goedkope aanbieders die weinig energie steken in marketing (zie bijvoorbeeld het aanbod van Zeeman, Aldi enz).
Verder is een van de voorwaarden voor efficiënte markten dat marktpartijen goed geïnformeerd zijn over aanbod en prijzen. Nu is informatie van aanbieders nooit geheel objectief, maar het is op zich toch wel handig dat je bijvoorbeeld af en toe foldertjes krijgt waarin staat wat bepaalde winkels aanbieden voor welke prijs.
Een verbod op reclame zal de winst niet vergroten, maar eerder verkleinen. Een verbod op reclame betekent immers dat producenten zichzelf veel lastiger kunt onderscheiden van andere aanbieders, waardoor er meer op prijs geconcurreerd zal worden.
12-apr-2003 Speedy
Imago-koper (?) Erik: “Een verbod op reclame zal de winst niet vergroten, maar eerder verkleinen. Een verbod op reclame betekent immers dat producenten zichzelf veel lastiger kunt onderscheiden van andere aanbieders, waardoor er meer op prijs geconcurreerd zal worden.”
Het hoeft niet perse een verbod te zijn Erik (liever niet zelfs), een vrijwillige afspraak is al voldoende. En het goed geïnformeerd zijn van marktpartijen is tegenwoordig geen punt meer nu ieder bedrijf een webstek heeft boordevol productinformatie.
Als je gebakken lucht verkoopt zal je inderdaad veel moeite hebben je te onderscheiden van concurrenten die ook gebakken lucht verkopen als je geen leugenachtige imago-reclame mag maken en op prijs moet gaan concurreren. Bekend is het verhaal van Steve Jobs, mede-oprichter van het computerbedrijf Apple, die een nieuwe CEO zocht en toen PepsiCo-baas Scully met succes overhaalde met de opmerking: “Waarom zou je suikerwater aan kinderen blijven verkopen als je de wereld kan veranderen ?”.
Dat “imago”, en tegenwoordig zelfs “belevenis”, een integraal onderdeel vormt van vele producten en diensten doet niets af aan mijn winst-argument. Producten en diensten die werkelijk iets voorstellen hebben geen opgeklopte reclame nodig en zullen altijd dikke winsten genereren. Echte trendsettende klanten kiezen toch altijd een nog onbekend merk of product. Als je een echte sportwagen wil verkopen ga je geen gelikte filmpjes op de tv vertonen, maar nodig je potentiële klanten uit voor een dagje circuit. En onsportieve mensen die alleen maar cruisen en die dure auto slechts voor het showen van het sportieve imago hebben gekocht doen dat zonder reclame ook wel (kijk naar het marketingbeleid van Ferrari dat uitsluitend via F-1 successen werkt).
De beste reclame is nog altijd de eerlijke aanbeveling van een tevreden klant. Daarom zijn goed-functionerende, onafhankelijke consumentenorganisaties van groot belang voor een vrije markt. Dan wordt het kaf nog sneller weggesaneerd dan nu en kunnen goede bedrijven hun reclame-miljarden in hun zak houden, lagere prijzen rekenen, meer verkopen en meer winst maken.
12-apr-2003 Jim
Speedy, naast het feit dat jouw redeneringen volkomen onnavolgbaar zijn, kan ik ze toch ook waarderen. Inhoudelijk niet maar wel wat betreft de onverwachte en daardoor amusante wendingen ervan.
Het in verband brengen van veel winst met veel reclame en daarna veel reclame met veel huursubsidie is daar een voorbeeld van.
Ik heb nog een leuke stukje voor je.
Het gaat over zo een 'van algemeen belang zijnde' consumentenorganisatie.
http://www.theovangogh.nl/ruijs_4.html
12-apr-2003 Echte Vent!
Het artikel raakt mij wel. Als zelfstandig ondernemer in de culturele sector ontdek ook ik dat het erg moeilijk om te gaan met lieden die deze tak van ondernemen vervoeien.
Cultuur als handelswaar beschouwen schijnt een vies woord te zijn bij het zich links en sociaal voordoende establishment. En dit terwijl grote wereldproducties (de bekende bioscoop en theater kaskrakers) uit een perfecte samensmelting van cultureel en profijtbesef zijn ontstaan.
Wat bovenstaande betreft, zou een enige Liberalisering en stimulering van vrije markt economie voor mij persoonlijk geen slecht idee zijn...
12-apr-2003 Mè-è-èh
Volgens mij is het goed als je winst maakt, en helemaal om het te herinvesteren. Je kunt dan research doen en uitbreiden, zodat welvaart en de beschaving weer een stapje vooruit doen.
Schaalvergroting vind ik ook niets mis mee. Als je naar het grootschalige Amerika kijkt, dan zie je dat die technologisch met de meeste interessante dingen komen in het algemeen. Een klein bedrijfje kan immers geen deeltjesversneller of een Space Shuttle gaan bouwen.
Natuurlijk kan er toevallig een monopolie ontstaan als de een de ander gewoon opkoopt. Daar ben ik niet voor, maar als er iemand opstaat met een beter product en in het ideale geval ook een betere marketingtechniek, dan mag men gerust weer lekker gaan concurreren. Houdt je scherp. De markt heeft immers altijd gelijk.
Het is gewoon aan het slimste bedrijf om daar de vruchten van te plukken. Ik denk zelfs dat een overheid dat moet kunnen toestaan en alleen als nachtwakersstaat op moet treden. Dus iets van veiligheidsnormen en dergelijke, of garanderen van primaire levensbehoeften. Daar HOEF je niet eens aan te reguleren, dat wordt vanzelf wel ter sprake gebracht en uitgevochten. Net als de introductie van de veiligheidsgordels ooit.
13-apr-2003 Speedy
Naïeve Mè-è-èh: “Dus iets van veiligheidsnormen en dergelijke, of garanderen van primaire levensbehoeften. Daar HOEF je niet eens aan te reguleren, dat wordt vanzelf wel ter sprake gebracht en uitgevochten. Net als de introductie van de veiligheidsgordels ooit.”
De hele veiligheidshype werd niet geintroduceerd door de industrie maar door de bevlogen consumentenvertegenwoordiger Ralph Nader, waarna de overheid en uiteindelijk met veel tegenzin het bedrijfsleven volgde:
As a student at Harvard, Nader first researched the design of automobiles. In an article titled "The Safe Car You Can't Buy," which appeared in the Nation in 1959, he concluded, "It is clear Detroit today is designing automobiles for style, cost, performance, and calculated obsolescence, but not—despite the 5,000,000 reported accidents, nearly 40,000 fatalities, 110,000 permanent disabilities, and 1,500,000 injuries yearly—for safety." In 1965, he published Unsafe at Any Speed, a best-selling indictment of the auto industry and its poor safety standards. He specifically targeted General Motors' Corvair. Largely because of his influence, Congress passed the 1966 National Traffic and Motor Vehicle Safety Act. (maar pas in de 80er jaren werden gordels en airbags gemeengoed).
Ford en GM hebben in het verleden bewust ontwerpfouten in hun producten laten zitten die er onder meer toe hebben geleid dat ruim 750 mensen levend zijn verbrand in hun Ford Pinto en GM pickup truck. Ford had bij de Pinto berekend dat 180 mensen zouden sterven, wat Ford aan schadeclaims $ 50 miljoen zou hebben gekost. Dit was veel goedkoper dan de ontwerpfout corrigeren met een aanpassing van $ 11 per auto voor een totaalbedrag van $ 138 miljoen.
Het grotere aantal doden en de slechte publiciteit vielen Ford uiteraard wel tegen, maar veranderden niets. Van 1983 tot 1995 heeft Ford om dezelfde economische reden auto’s geleverd met defecte onstekingsmodules. Hierdoor kon de motor op onverwachte momenten uitvallen. Als dit bij hoge snelheid gebeurde kon de bestuurder de macht over het stuur verliezen en verongelukken. Ook dit leverde Ford veel claims op maar het bedrijf stoorde zich er niet aan en ondanks talloze andere schandalen hanteert het tot op de dag van vandaag dezelfde juridisch-economische berekening op het gebied van veiligheid als in 1974 bij de Ford Pinto.
En Ford en GM zijn geen uitzonderingen. Op basis van eenzelfde berekening produceerde Chrysler in 1989 136.000 Dodge Dynasties met een defecte stuurkolom én defecte gordels. De exploderende banden van Firestone waren bij de fabriek allang bekend maar werden pas een issue toen de eerste ongelukken gebeurden. En een autobedrijf als het Japanse Mitsubishi verzweeg voor de Japanse overheid systematisch alle gevaarlijke mankementen waar hun klanten mee werden geconfronteerd. Ook in Europa zijn de schandalen te veel om op te noemen, en niet alleen in de auto-industrie maar overal.
Een grotere minachting voor je klanten kan je je haast niet voorstellen. En hoewel deze bedrijven met bloed aan hun handen dus het morele niveau van een natte krant hebben zijn er nog altijd hele volksstammen die zonder blikken of blozen hun producten kopen.
Veiligheid en andere normering kan je dus niet aan het bedrijfsleven, of zelfs maar de overheid, overlaten. Alleen krachtige consumentenorganisaties kunnen voldoende tegenwicht bieden.
13-apr-2003 Jim
Speedy;
"...zijn er nog altijd hele volksstammen die zonder blikken of blozen hun producten kopen."
Als de mensen toch dat risico willen nemen moeten zij dat zelf weten.
Ik vind het prima dat er goede consumenten organisaties zijn of komen. Maar houd er rekening mee dat er OOK deals gesloten kunnen worden tussen DIE organisaties en de producenten van de geteste producten !!!
Je moet je gewoon goed laten informeren over risico-volle producten. Afwegingen maken tussen prijs-kwaliteit. Nieuwe of gerenomeerde merken kiezen. Je auto laten keuren, vrijwillig wel te verstaan...en uiteindelijk in alle vrijheid het risico kunnen nemen.
Wat betreft auto's kies ik zelf altijd voor Duitse degelijkheid.
PS. Ik heb nog nooit een spontaan in brand vliegende Ford of auto gezien.
Wat ik wel dagelijks meemaak is Ford- en auto bestuurders die ik zo'n ongeluk van harte toewens.
Als u begrijpt wat ik bedoel.
PS. Laat uw TV 's nachts nooit stand-by staan.
13-apr-2003 Speedy
Naïeve Mè-è-èh: “Schaalvergroting vind ik ook niets mis mee.”
Ik zou daar maar niet zo blij mee zijn. Die voortdurende schaalvergroting (fusies, overnames, globalisering) wordt gedicteerd door de economie van de massaproductie (sinds de introductie van de lopende band door Henry Ford). Het levert steeds goedkopere producten op, maar ook steeds minder aanbieders en minder keuze.
Zo heeft levensmiddelenproducent Unilever het aantal verschillende merken al teruggebracht van 650 naar 400. En wie de doorsnee winkelsstraat bekijkt komt steeds meer een ondernemerswoestijn tegen met almaar dezelfde ketens. Dat komt omdat slechts de nummers 1, 2 en 3 in een (wereld)markt nog enigszins rendabel kunnen draaien, de kleinere ondernemer wordt eenvoudig weggeconcurreerd.
Deze moderne ontwikkeling van het kapitalisme, ooit bedoeld om méér keuzevrijheid te hebben, leidt juist tot een enorme verschraling. Schaalvergroting en de daaruit volgende globalisering zijn de grootste bedreigingen voor persoonlijke vrijheid sinds het communisme.
Wie een gruwelijk toekomstbeeld in levende lijve wil zien moet de oude SF-film “Rollerball” met James Caan nog maar eens opzetten. Daarin wordt een kapitalistische wereld geschetst waarin voor iedere productgroep (transport, energie, voedsel, infrastructuur, etc.) nog slechts 1 gigantische onderneming is overgebleven. Deze megabedrijven zijn veel machtiger dan welke overheid dan ook (dus die verdwijnt vanzelf, daar hoeven libertariërs niets voor te doen). Na wereldwijde oorlogen met huurlegers hebben de zegevierende bedrijven de geo-politieke en economische markten onder elkaar verdeeld en kan het grote uitmelken van de afhankelijke klanten beginnen.
Dat is niet mijn toekomst. Ik betaal liever iets meer voor mijn spullen bij de kleine winkelier op de hoek en het internet. Alleen kleinschaligheid biedt een toekomst in vrijheid. Globalisering is mooi als het gaat om het bouwen van wereldgemeenschappen van individuele mensen, niet van megalomane bedrijven.
13-apr-2003 Speedy
Jim: “Ik vind het prima dat er goede consumenten organisaties zijn of komen. Maar houd er rekening mee dat er OOK deals gesloten kunnen worden tussen DIE organisaties en de producenten van de geteste producten !!!
Je moet je gewoon goed laten informeren over risico-volle producten. Afwegingen maken tussen prijs-kwaliteit. Nieuwe of gerenomeerde merken kiezen. Je auto laten keuren, vrijwillig wel te verstaan...en uiteindelijk in alle vrijheid het risico kunnen nemen.”
Klopt Jim, er is van de kant van de kopers meer mogelijk. Denk bijv. aan de vele internetfora waar gebruikers hun ervaringen met producten en service uitwisselen.
Als je inderdaad, vaak op kostengronden, de afweging maakt om meer risico te nemen moet je dat ook op basis van deugdelijke informatie kunnen doen. Het is duidelijk dat slechte bedrijven willens en wetens belangrijke informatie verzwijgen (denk aan Enron, Ahold, etc.) maar goede onderzoeksjournalisten moeten dat dan tijdig boven tafel brengen. Het bestaan van onafhankelijke media is dan ook van groot belang (dus niet zoals in de VS waar het landelijke televisienetwerk NBC eigendom is van F-18 straalmotorfabrikant General Electric en dus de Golfoorlog als 1 grote propagandastunt brengt).
Het is dus in ieders belang om alleen spullen van goede bedrijven te kopen en de rest links te laten liggen.
21-apr-2003 Speedy
Voor wie er nog aan mocht twijfelen dat reclame voornamelijk bedoeld is voor ‘gebakken lucht’ producten, het reclamebureau dat voor Unilever de blauwe ketchupfles heeft bedacht spreekt er over of het een ware wereldrevolutie betreft:
“Die blauwe fles markeert een doorbraak van jewelste. Eten in een blauwe verpakking, dat hóórt helemaal niet, die combinatie kan gewoon niet. Ketchup hoort in een rode fles. Maar Unilever heeft er bewust voor gekozen zich nadrukkelijker te onderscheiden in het schap. Dat zal Remia ze niet snel nadoen !”
… komt u al bij van het lachen ?
27-apr-2003 Edwin den Boer - woordenboerGEEN@SPAMplanet.nl
Dit stukje slaat de plank mis. Het is onzin om 'ondernemers' (bureaucraten in de privé-sector) over een kam te scheren met aandeelhouders. Winst is omzet minus kosten en salarissen horen bij de kosten. De meeste protesten tegen verrijking zijn gericht tegen directeuren van grote bedrijven en instellingen, werknemers dus, die zichzelf gul voorzien van salarissen, bonussen, opties en gouden handdrukken - ook als ze verantwoordelijk zijn voor enorme verliezen.
24-jul-2003 kempenaer - hullie_en_zullieGEEN@SPAMhotmail.com
Speedy:
Unilever heeft zijn productlijn verkleind omdat het efficiënter is en dus goedkoper. Dat is geen probleem, maar juist erg mooi. Het vergroot de keuzevrijheid wel degelijk omdat je minder betaalt en dus meer geld overhoudt aan andere producten die bijvoorbeeld niet door unilever worden geproduceerd. Ik vind het best aardig dat jij een grote keuzevrijheid belangrijk vindt en als er genoeg mensen zoals jij zijn dan duikt er wel weer een nieuwe ondernemer in dit gat in de markt.
Wat je verder zegt over maximale winst etc. doet niet echt terzake. Op de vrije markt zal de winst altijd maximaal gemaakt proberen te worden. Hoe beter de producent hoe hoger de winst. Beter houdt ook in innovatief en niet alleen goedkoop. Om een voorbeeldje te noemen, Porsche en BMW maken per auto gruwelijk veel winst. Daaruit blijkt dat ze succesvol zijn, zo simpel is het.
Autofabrikanten die willens en wetens het leven van andere mensen in gevaar brengen moeten gestraft worden en niet alleen door de markt in de vorm van een vermindering van hun verkoop. De verantwoordelijke leidinggevenden in zo'n bedrijf zouden aansprakelijk gesteld moeten worden en moeten boeten.
Mensen die denken dat een nonprofit-instelling zonder overheidssubsidie goedkoper kan produceren dan een naar winst strevende ondernemening staat het vrij om nonprofit-bedrijven te beginnen die concurreren met gewone bedrijven. (Hoewel het dan onduidelijk is hoe de financiers van het bedrijf beloond moeten worden.) Als hun producten inderdaad goedkoper zijn, dan zullen alle naar winst strevende ondernemingen verdwijnen omdat zij de concurrentiestrijd verliezen. Uit het feit dat dit bijna niet gebeurt kunnen we concluderen dat op winst gebaseerde bedrijven doorgaans goedkoper kunnen leveren dan nonprofit-instellingen.
Gerelateerde links:
- Profit and loss
- What is Profit?
- Defend the Profit Motive - or Perish
- Bart Croughs: Zelf rijk worden
Plaats reactie11-apr-2003 niek - ravacholGEEN@SPAMhopje.xs4all.nl
Prima verhaal. Maakt weer eens duidelijk dat de drang naar zelfverrijking het beste is voor de maatschappij. Egoisten dragen doorgaans meer bij dan altruisten. Een miljoen weggeven aan arme mensen zal inderdaad wat armen verlichting geven. een miljoen invetseren uit puur winstbejag zal echter veel meer armen voordeel op gaan leveren.
Soms kan een non-profit bedrijf beter draaien, namelijk als het een cooperatie van afnemers betreft. Maar feitelijk zijn dan de afnemers degenme die winst maken doordat ze goedkoper inkopen.
11-apr-2003 Erik - evanstekGEEN@SPAMhotmail.com
Volgens mij hoef je vandaag weinig mensen meer ervan te overtuigen dat het nuttig is als bedrijven winst maken; zelfs Jan Marijnissen zal de voordelen nog wel kunnen begrijpen. In dit opzicht is het artikel wel enigszins een open deur.
11-apr-2003 Aschwin de Wolf
Het hardnekkigste misverstand omtrent winst is dat het ten koste van anderen gaat: waar de een winst maakt, maakt de ander verlies. Dit is de zogenaamde 'zero-sum'-visie op de maatschappij.
Dit is wel een punt omtrent winst wat de nodige aandacht behoeft want deze naieve visie is nog steeds diep geworteld bij politici, vakbonden en de massa.
12-apr-2003 Speedy
Volkomen onjuist artikel. In een monopolistische markt (denk bijv. aan de beginperiode van de automatisering toen je voor je mainframe alleen nog bij IBM terecht kon) met afhankelijke klanten maken bedrijven de grootste winsten, draaien zeer inefficient en worden de klanten uitgemolken. In een markt met moordende concurrentie daarentegen zijn de winstmarges minimaal (soms worden zelfs deals met verlies afgesloten om een grote klant te kunnen behouden), draaien bedrijven door uiterste kostenbesparingen zeer efficient en zijn de producten en diensten voor de klanten het allergoedkoopste.
Maximale winst voor de ondernemer en maximaal dividend voor de aandeelhouder betekent een te duur product of dienst voor de klant, een te lage prijs voor de toeleveranciers en een te laag loon voor de medewerkers.
Iedere bedrijfskundige kan je uitleggen dat de schadelijke neveneffecten hiervan niet bevorderlijk zijn voor de continuiteit van een onderneming.
Zoals bij alles in het leven gaat het om het bereiken van een gezond evenwicht, zodat IEDEREEN er van profiteert. Niet "maximaal", maar "optimaal" is het sleutelwoord.
12-apr-2003 Aschwin de Wolf
Speedy heeft gelijk. De afgelopen heb ik een groot aantal bedrijven op de stoep gehad die mij onder dwang geld afnamen en als tegenprestatie hun producten op de stoep achterlieten...
12-apr-2003 Speedy
Ben je ook nog in staat om inhoudelijk te reageren Aschwin ? Iets wat je niet uit eigen ervaring kent bestaat volgens jou blijkbaar niet.
Binnen het totale scala van een monopolistische markt tot en met een vechtmarkt is er een bedrijfssituatie waarin de toegevoegde waarde voor alle partijen (dus ook voor de klant) maximaal is. Dat is echter niet de bedrijfssituatie waarin de winst maximaal is, want die situatie doet zich alleen voor in een monopolistische markt. Patenten helpen daarbij (lees maar eens een goed boek over de beroemde bolletjes-schrijfmachine van IBM).
Dit artikel is volslagen quatsch.
12-apr-2003 Aschwin de Wolf
Speedy, ik ben afgestudeerd op de theorie van marktfalen en monopolie (en concurrentie) in het bijzonder (ik zal een en ander eens beschikbaar maken online) maar ik begrijp werkelijk niet waar je over praat. Het kan zijn dat ik een aantal stappen in je betoog mist want je lijkt van alles en nog wat met elkaar in verband te brengen.
Misschien moet je eens een artikel aanbieden aan MV waarin je alles eens systematisch beargumenteert zodat het allemaal wat duidelijker is want ik heb grote moeite om jouw verhaal in verband te brengen met het oorspronkelijke artikel over de voordelen van concurrentie en winst.
Het vesterkt overigens mijn punt dat winst niet een exclusief monetair fenomeen is en dat winst beter bestudeerd kan worden in de context van *wederzijds voordeel*.
Immers, of de markt nu een elegant neo-klassiek model weerspiegelt of een meer realistisch marktproces is, het is beide gevallen zo dat winst een goede prikkel is om te presteren, rationele calculatie mogelijk maakt, en in een vrije markt niemand benadeeld word. Met name het laatste punt is belangrijk.
Teveel wordt de markt vanuit een perspectief van maximalisering van de algemene welwaart bestudeerd in plaats van een coordinatie-mechanisme van individuele mensen. Zia oa. James Buchanan's voortreffelijke essay 'What Should Economists Do?' voor een uitweiding over dit onderscheid.
Zie ook:
http://www.gmu.edu/jbc/fest/files/dorn.htm
De stap van manipulatie van de economie ten gunste van *optimale* uitkomsten is dan zo gezet. Of zoals Henry Sturman mooi heeft uitgedrukt, het "reguleren" van de economie is een eufemisme voor het *reguleren van mensen*.
12-apr-2003 Aschwin de Wolf
Toch geprobeerd er iets van te maken. Bedoel je soms dat, omdat in een economie van perfecte concurrentie en volledige informatie de winst nagenoeg verdwijnt, de idee van het maximaliseren van winst niet goed is, en hoge winsten eerder een indicatie van onvolledige concurrentie en negatieve welvaartseffecten zijn?
Zo ja, so what? Wat is het probleem dat de werkelijke markt (op sommige gebieden) niet lijkt op het (theoretische) model van volledige concurrentie.
Zelfs een imperfecte markt heeft een groot aantal voordelen op een imperfecte (legale) monopolist als de overheid (en dan laat ik het punt van individuele vrijheid nog achterwege).
In de vrije markt wordt niemand in de letterlijke zin "uitgemolken": immers, een bedrijf met woekerwinsten als gevolg van een uniek product ziet zich nog steeds geconfronteerd met de vrijheid van een individu om een produkt of dienst wel- of niet te kopen.
Het is zeker waar dat er in de economie een aantal artificiele barrieres zijn zoals patenten en vergunningen die de winsten kunstmatig hoog houden maar patenten en vergunning lijken mij in het algemeen moeilijk te verenigen met liberale / libertarische uitgangspunten.
Een terechte vraag is dus wel op welke manier de staat die woekerwinsten fasciliteert. Een ander nadeel van overheidsinterventie is dat de incentive om produkten en diensten aan te bieden die de markt transparanter en efficienter maakt verminderd word. Met name aan het laatste punt wordt door economen verrote weinig aandacht besteed.
12-apr-2003 Erik - evanstekGEEN@SPAMhotmail.com
Economen kunnen vrij goed uitleggen waarom bepaalde vormen van overheidsinterventie een marktverstorend effect hebben. Het probleem is eerder dat verstandige economische argumenten het in de praktijk vaak verliezen van andere overwegingen; landen worden nu eenmaal niet geregeerd door economen.
Verder lopen er in de economische wereld ook veel valse profeten rond. Iedereen heeft wel ervaring met het verdienen en uitgeven van geld, waardoor veel mensen menen ook de grotere verbanden te kunnen doorzien. Met kromme economische redeneringen kun je ook allerlei marktverstorende vormen van overheidsbeleid rechtpraten. Een lachwekkend voorbeeld hiervan was een Volkskrant-artikel een tijdje terug waarin stond dat de Nederlandse economie zou lijden onder de terugloop van de asielinstroom; elders op deze site is dit (terecht) aan de kaak gesteld.
12-apr-2003 Speedy
Aschwin,
Ik heb het slechts over normale bedrijfskundige regels, los van de invloed van de overheid. Iedereen die een eigen bedrijf heeft, of die in een groot bedrijf op een zelfstandige en resultaatverantwoordelijke afdeling werkt, weet precies hoe het samenspel van personeel en organisatie, toeleveranciers en financiers, klanten en concurrenten uitwerkt op de winst en verlies rekening.
Je hebt gelijk, dat de overheid een marktverstorende factor kan vormen. Permanente subsidies zijn concurrentievervalsend (denk aan de totaal verziekte woningmarkt in Nederland en het rampzalige Europese en Amerikaanse landbouwbeleid die de prijzen kunstmatig te hoog houden). Maar tijdelijke subsidies zijn een goed beleidsinstrument als je bepaalde prille ontwikkelingen een kickstart wil geven. Loopt het eenmaal dan moeten die subsidies zo snel mogelijk worden afgebouwd.
Niet alleen overheden subsidiëren graag (geld rondstrooien levert tenslotte ook stemmen op, denk aan de geldverslindende huursubsidie, hypotheekrente-aftrek, bijstandsuitkeringen, e.d.), ook bedrijven kunnen er wat van. En niet alleen extern (sponsering) maar vooral ook intern. Heel veel winstgevende afdelingen en producten betalen intern voor geldverslindende “white elephants”.
Toch is dit niet allemaal een slecht bedrijfsbeleid. Slechts 1 op de 10 nieuw ontwikkelde producten slaagt in de markt. Zo’n succesvol product moet dus niet alleen de eigen ontwikkelkosten opbrengen maar ook de kosten van verliesgevende producten. Ook hier is de kunst een gezond evenwicht te vinden. Je weet van tevoren immers nooit welk van je nieuwe producten een hit gaat worden.
Die wettelijke bescherming van intellectueel eigendom dmv patenten (geldig gedurende 20 jaar) helpt een bedrijf de hoge kosten van de ontwikkeling van een innovatief product weer terug te verdienen. Vooral in de farmaceutische industrie zijn ze zeer belangrijk om rendabel te kunnen draaien, dan wel dikke winsten te kunnen maken. Enerzijds belemmeren ze de vrije concurrentie enorm, maar anderzijds is bezit niet alleen materieel. In die zin zijn patenten wel degelijk libertarisch. Goede ideeën zijn niet gratis en het lijkt niet meer dan logisch dat je moet kunnen verhinderen dat anderen je goede idee stelen. Daarnaast worden concurrenten gedwongen met een beter idee te komen, dus dat is ook niet slecht. Hieruit zie je dat de overheid ook wel eens goede ideeën heeft.
12-apr-2003 Speedy
Tenslotte speelt dezelfde discussie of veel winst gunstig is, bij de oude vraag of veel geld uitgeven aan reclame wel gunstig is.
Oppervlakkig gezien zou je zeggen dat meer reclame ook meer omzet betekent, en dat het reclamegeld zichzelf terugbetaald. Maar het is hetzelfde als met die onzinnige woningsubsidies die het algehele prijsniveau in de markt veel te hoog leggen. Als IEDEREEN reclame maakt stelt zich simpelweg een marktevenwicht in bij een hoger kostenniveau dan wanneer NIEMAND reclame zou maken. Dat is slecht voor de winst.
In een monopolistische markt hoef je gelukkig helemaal niet veel aan reclame te spenderen, dus dat vergroot de winst nog verder. In een vechtmarkt is een groot reclamebudget van levensbelang, en dat drukt je winst enorm. Ook hier gaat het weer om een gezond evenwicht, maar dat heb je niet altijd voor het kiezen. Als je concurrenten wel adverteren en wel op al die beurzen gaan staan (hoewel het meestal weinig extra omzet geeft en slechts de naamsbekendheid 0.1% vergroot) denken veel bedrijven dat ze niet achter kunnen blijven. Als je als enige het adverteren zou nalaten, merk je dat inderdaad in je omzet. Maar als iedereen er mee zou stoppen zou het nauwelijks effect hebben op je omzet (de uitgangspositie van de diverse merken in de verkooppunten blijft dan immers gelijk) en zou je winst enorm toenemen.
Het is precies hetzelfde effect als bij de oplossing van het fileprobleem (in de auto sta je stil, maar als iedereen de bus neemt lost de file op en kom je wel op tijd aan) waarbij een massale verandering van collectief gedrag voor ieder individu gunstiger uitpakt dan wanneer dat individu alleen voor die verandering kiest. Het individu maakt die keuze echter nooit, want het werkt alleen als iedereen dezelfde keuze maakt. Hier moet dus een overheid ingrijpen om die gunstige collectieve verandering te bewerkstelligen en ieders welvaart te vergroten (ten koste van enige persoonlijke vrijheid uiteraard).
Een individueel bedrijf zal dan ook nooit stoppen met reclame, hoewel het branchebreed afschaffen in veel gevallen de winsten flink zou vergroten en de prijzen voor de klant zou verlagen. Wie zei ook weer dat mensen rationele wezens zijn ?
12-apr-2003 Erik - evanstekGEEN@SPAMhotmail.com
Speedy schrijft:
"Een individueel bedrijf zal dan ook nooit stoppen met reclame, hoewel het branchebreed afschaffen in veel gevallen de winsten flink zou vergroten en de prijzen voor de klant zou verlagen. Wie zei ook weer dat mensen rationele wezens zijn ?"
Tja Speedy, wat is het kapitalisme welbeschouwd toch een inefficiënt systeem… of is er iets mis met je argumentatie?
Reclame is op meerdere manieren nuttig. Aanbieders kunnen met behulp van reclame bouwen aan reputatie en merkentrouw. De klant krijgt door de uitgekiende reclamecampagne een goed gevoel bij (bijvoorbeeld) het drinken van Heineken bier; de firma Heineken kan op grond hiervan vervolgens een wat hogere prijs vragen die de marketingkosten ruimschoots goedmaakt. Bij veel (merk)producten werkt dit zo. De consument heeft hier op zich baat bij. Het diepgewortelde verlangen om jezelf te onderscheiden van je medemens kun je immers mede realiseren door een auto te kopen van merkt X, kleding te dragen van merk Y, enzovoorts. Vanuit deze achtergrond is het volkomen rationeel om bijvoorbeeld in dure merkkleding rond te gaan lopen in plaats van jezelf in het textiel van Zeeman te hullen. En als je dit allemaal flauwekul vindt, heb je ook altijd goedkope aanbieders die weinig energie steken in marketing (zie bijvoorbeeld het aanbod van Zeeman, Aldi enz).
Verder is een van de voorwaarden voor efficiënte markten dat marktpartijen goed geïnformeerd zijn over aanbod en prijzen. Nu is informatie van aanbieders nooit geheel objectief, maar het is op zich toch wel handig dat je bijvoorbeeld af en toe foldertjes krijgt waarin staat wat bepaalde winkels aanbieden voor welke prijs.
Een verbod op reclame zal de winst niet vergroten, maar eerder verkleinen. Een verbod op reclame betekent immers dat producenten zichzelf veel lastiger kunt onderscheiden van andere aanbieders, waardoor er meer op prijs geconcurreerd zal worden.
12-apr-2003 Speedy
Imago-koper (?) Erik: “Een verbod op reclame zal de winst niet vergroten, maar eerder verkleinen. Een verbod op reclame betekent immers dat producenten zichzelf veel lastiger kunt onderscheiden van andere aanbieders, waardoor er meer op prijs geconcurreerd zal worden.”
Het hoeft niet perse een verbod te zijn Erik (liever niet zelfs), een vrijwillige afspraak is al voldoende. En het goed geïnformeerd zijn van marktpartijen is tegenwoordig geen punt meer nu ieder bedrijf een webstek heeft boordevol productinformatie.
Als je gebakken lucht verkoopt zal je inderdaad veel moeite hebben je te onderscheiden van concurrenten die ook gebakken lucht verkopen als je geen leugenachtige imago-reclame mag maken en op prijs moet gaan concurreren. Bekend is het verhaal van Steve Jobs, mede-oprichter van het computerbedrijf Apple, die een nieuwe CEO zocht en toen PepsiCo-baas Scully met succes overhaalde met de opmerking: “Waarom zou je suikerwater aan kinderen blijven verkopen als je de wereld kan veranderen ?”.
Dat “imago”, en tegenwoordig zelfs “belevenis”, een integraal onderdeel vormt van vele producten en diensten doet niets af aan mijn winst-argument. Producten en diensten die werkelijk iets voorstellen hebben geen opgeklopte reclame nodig en zullen altijd dikke winsten genereren. Echte trendsettende klanten kiezen toch altijd een nog onbekend merk of product. Als je een echte sportwagen wil verkopen ga je geen gelikte filmpjes op de tv vertonen, maar nodig je potentiële klanten uit voor een dagje circuit. En onsportieve mensen die alleen maar cruisen en die dure auto slechts voor het showen van het sportieve imago hebben gekocht doen dat zonder reclame ook wel (kijk naar het marketingbeleid van Ferrari dat uitsluitend via F-1 successen werkt).
De beste reclame is nog altijd de eerlijke aanbeveling van een tevreden klant. Daarom zijn goed-functionerende, onafhankelijke consumentenorganisaties van groot belang voor een vrije markt. Dan wordt het kaf nog sneller weggesaneerd dan nu en kunnen goede bedrijven hun reclame-miljarden in hun zak houden, lagere prijzen rekenen, meer verkopen en meer winst maken.
12-apr-2003 Jim
Speedy, naast het feit dat jouw redeneringen volkomen onnavolgbaar zijn, kan ik ze toch ook waarderen. Inhoudelijk niet maar wel wat betreft de onverwachte en daardoor amusante wendingen ervan.
Het in verband brengen van veel winst met veel reclame en daarna veel reclame met veel huursubsidie is daar een voorbeeld van.
Ik heb nog een leuke stukje voor je.
Het gaat over zo een 'van algemeen belang zijnde' consumentenorganisatie.
http://www.theovangogh.nl/ruijs_4.html
12-apr-2003 Echte Vent!
Het artikel raakt mij wel. Als zelfstandig ondernemer in de culturele sector ontdek ook ik dat het erg moeilijk om te gaan met lieden die deze tak van ondernemen vervoeien.
Cultuur als handelswaar beschouwen schijnt een vies woord te zijn bij het zich links en sociaal voordoende establishment. En dit terwijl grote wereldproducties (de bekende bioscoop en theater kaskrakers) uit een perfecte samensmelting van cultureel en profijtbesef zijn ontstaan.
Wat bovenstaande betreft, zou een enige Liberalisering en stimulering van vrije markt economie voor mij persoonlijk geen slecht idee zijn...
12-apr-2003 Mè-è-èh
Volgens mij is het goed als je winst maakt, en helemaal om het te herinvesteren. Je kunt dan research doen en uitbreiden, zodat welvaart en de beschaving weer een stapje vooruit doen.
Schaalvergroting vind ik ook niets mis mee. Als je naar het grootschalige Amerika kijkt, dan zie je dat die technologisch met de meeste interessante dingen komen in het algemeen. Een klein bedrijfje kan immers geen deeltjesversneller of een Space Shuttle gaan bouwen.
Natuurlijk kan er toevallig een monopolie ontstaan als de een de ander gewoon opkoopt. Daar ben ik niet voor, maar als er iemand opstaat met een beter product en in het ideale geval ook een betere marketingtechniek, dan mag men gerust weer lekker gaan concurreren. Houdt je scherp. De markt heeft immers altijd gelijk.
Het is gewoon aan het slimste bedrijf om daar de vruchten van te plukken. Ik denk zelfs dat een overheid dat moet kunnen toestaan en alleen als nachtwakersstaat op moet treden. Dus iets van veiligheidsnormen en dergelijke, of garanderen van primaire levensbehoeften. Daar HOEF je niet eens aan te reguleren, dat wordt vanzelf wel ter sprake gebracht en uitgevochten. Net als de introductie van de veiligheidsgordels ooit.
13-apr-2003 Speedy
Naïeve Mè-è-èh: “Dus iets van veiligheidsnormen en dergelijke, of garanderen van primaire levensbehoeften. Daar HOEF je niet eens aan te reguleren, dat wordt vanzelf wel ter sprake gebracht en uitgevochten. Net als de introductie van de veiligheidsgordels ooit.”
De hele veiligheidshype werd niet geintroduceerd door de industrie maar door de bevlogen consumentenvertegenwoordiger Ralph Nader, waarna de overheid en uiteindelijk met veel tegenzin het bedrijfsleven volgde:
As a student at Harvard, Nader first researched the design of automobiles. In an article titled "The Safe Car You Can't Buy," which appeared in the Nation in 1959, he concluded, "It is clear Detroit today is designing automobiles for style, cost, performance, and calculated obsolescence, but not—despite the 5,000,000 reported accidents, nearly 40,000 fatalities, 110,000 permanent disabilities, and 1,500,000 injuries yearly—for safety." In 1965, he published Unsafe at Any Speed, a best-selling indictment of the auto industry and its poor safety standards. He specifically targeted General Motors' Corvair. Largely because of his influence, Congress passed the 1966 National Traffic and Motor Vehicle Safety Act. (maar pas in de 80er jaren werden gordels en airbags gemeengoed).
Ford en GM hebben in het verleden bewust ontwerpfouten in hun producten laten zitten die er onder meer toe hebben geleid dat ruim 750 mensen levend zijn verbrand in hun Ford Pinto en GM pickup truck. Ford had bij de Pinto berekend dat 180 mensen zouden sterven, wat Ford aan schadeclaims $ 50 miljoen zou hebben gekost. Dit was veel goedkoper dan de ontwerpfout corrigeren met een aanpassing van $ 11 per auto voor een totaalbedrag van $ 138 miljoen.
Het grotere aantal doden en de slechte publiciteit vielen Ford uiteraard wel tegen, maar veranderden niets. Van 1983 tot 1995 heeft Ford om dezelfde economische reden auto’s geleverd met defecte onstekingsmodules. Hierdoor kon de motor op onverwachte momenten uitvallen. Als dit bij hoge snelheid gebeurde kon de bestuurder de macht over het stuur verliezen en verongelukken. Ook dit leverde Ford veel claims op maar het bedrijf stoorde zich er niet aan en ondanks talloze andere schandalen hanteert het tot op de dag van vandaag dezelfde juridisch-economische berekening op het gebied van veiligheid als in 1974 bij de Ford Pinto.
En Ford en GM zijn geen uitzonderingen. Op basis van eenzelfde berekening produceerde Chrysler in 1989 136.000 Dodge Dynasties met een defecte stuurkolom én defecte gordels. De exploderende banden van Firestone waren bij de fabriek allang bekend maar werden pas een issue toen de eerste ongelukken gebeurden. En een autobedrijf als het Japanse Mitsubishi verzweeg voor de Japanse overheid systematisch alle gevaarlijke mankementen waar hun klanten mee werden geconfronteerd. Ook in Europa zijn de schandalen te veel om op te noemen, en niet alleen in de auto-industrie maar overal.
Een grotere minachting voor je klanten kan je je haast niet voorstellen. En hoewel deze bedrijven met bloed aan hun handen dus het morele niveau van een natte krant hebben zijn er nog altijd hele volksstammen die zonder blikken of blozen hun producten kopen.
Veiligheid en andere normering kan je dus niet aan het bedrijfsleven, of zelfs maar de overheid, overlaten. Alleen krachtige consumentenorganisaties kunnen voldoende tegenwicht bieden.
13-apr-2003 Jim
Speedy;
"...zijn er nog altijd hele volksstammen die zonder blikken of blozen hun producten kopen."
Als de mensen toch dat risico willen nemen moeten zij dat zelf weten.
Ik vind het prima dat er goede consumenten organisaties zijn of komen. Maar houd er rekening mee dat er OOK deals gesloten kunnen worden tussen DIE organisaties en de producenten van de geteste producten !!!
Je moet je gewoon goed laten informeren over risico-volle producten. Afwegingen maken tussen prijs-kwaliteit. Nieuwe of gerenomeerde merken kiezen. Je auto laten keuren, vrijwillig wel te verstaan...en uiteindelijk in alle vrijheid het risico kunnen nemen.
Wat betreft auto's kies ik zelf altijd voor Duitse degelijkheid.
PS. Ik heb nog nooit een spontaan in brand vliegende Ford of auto gezien.
Wat ik wel dagelijks meemaak is Ford- en auto bestuurders die ik zo'n ongeluk van harte toewens.
Als u begrijpt wat ik bedoel.
PS. Laat uw TV 's nachts nooit stand-by staan.
13-apr-2003 Speedy
Naïeve Mè-è-èh: “Schaalvergroting vind ik ook niets mis mee.”
Ik zou daar maar niet zo blij mee zijn. Die voortdurende schaalvergroting (fusies, overnames, globalisering) wordt gedicteerd door de economie van de massaproductie (sinds de introductie van de lopende band door Henry Ford). Het levert steeds goedkopere producten op, maar ook steeds minder aanbieders en minder keuze.
Zo heeft levensmiddelenproducent Unilever het aantal verschillende merken al teruggebracht van 650 naar 400. En wie de doorsnee winkelsstraat bekijkt komt steeds meer een ondernemerswoestijn tegen met almaar dezelfde ketens. Dat komt omdat slechts de nummers 1, 2 en 3 in een (wereld)markt nog enigszins rendabel kunnen draaien, de kleinere ondernemer wordt eenvoudig weggeconcurreerd.
Deze moderne ontwikkeling van het kapitalisme, ooit bedoeld om méér keuzevrijheid te hebben, leidt juist tot een enorme verschraling. Schaalvergroting en de daaruit volgende globalisering zijn de grootste bedreigingen voor persoonlijke vrijheid sinds het communisme.
Wie een gruwelijk toekomstbeeld in levende lijve wil zien moet de oude SF-film “Rollerball” met James Caan nog maar eens opzetten. Daarin wordt een kapitalistische wereld geschetst waarin voor iedere productgroep (transport, energie, voedsel, infrastructuur, etc.) nog slechts 1 gigantische onderneming is overgebleven. Deze megabedrijven zijn veel machtiger dan welke overheid dan ook (dus die verdwijnt vanzelf, daar hoeven libertariërs niets voor te doen). Na wereldwijde oorlogen met huurlegers hebben de zegevierende bedrijven de geo-politieke en economische markten onder elkaar verdeeld en kan het grote uitmelken van de afhankelijke klanten beginnen.
Dat is niet mijn toekomst. Ik betaal liever iets meer voor mijn spullen bij de kleine winkelier op de hoek en het internet. Alleen kleinschaligheid biedt een toekomst in vrijheid. Globalisering is mooi als het gaat om het bouwen van wereldgemeenschappen van individuele mensen, niet van megalomane bedrijven.
13-apr-2003 Speedy
Jim: “Ik vind het prima dat er goede consumenten organisaties zijn of komen. Maar houd er rekening mee dat er OOK deals gesloten kunnen worden tussen DIE organisaties en de producenten van de geteste producten !!!
Je moet je gewoon goed laten informeren over risico-volle producten. Afwegingen maken tussen prijs-kwaliteit. Nieuwe of gerenomeerde merken kiezen. Je auto laten keuren, vrijwillig wel te verstaan...en uiteindelijk in alle vrijheid het risico kunnen nemen.”
Klopt Jim, er is van de kant van de kopers meer mogelijk. Denk bijv. aan de vele internetfora waar gebruikers hun ervaringen met producten en service uitwisselen.
Als je inderdaad, vaak op kostengronden, de afweging maakt om meer risico te nemen moet je dat ook op basis van deugdelijke informatie kunnen doen. Het is duidelijk dat slechte bedrijven willens en wetens belangrijke informatie verzwijgen (denk aan Enron, Ahold, etc.) maar goede onderzoeksjournalisten moeten dat dan tijdig boven tafel brengen. Het bestaan van onafhankelijke media is dan ook van groot belang (dus niet zoals in de VS waar het landelijke televisienetwerk NBC eigendom is van F-18 straalmotorfabrikant General Electric en dus de Golfoorlog als 1 grote propagandastunt brengt).
Het is dus in ieders belang om alleen spullen van goede bedrijven te kopen en de rest links te laten liggen.
21-apr-2003 Speedy
Voor wie er nog aan mocht twijfelen dat reclame voornamelijk bedoeld is voor ‘gebakken lucht’ producten, het reclamebureau dat voor Unilever de blauwe ketchupfles heeft bedacht spreekt er over of het een ware wereldrevolutie betreft:
“Die blauwe fles markeert een doorbraak van jewelste. Eten in een blauwe verpakking, dat hóórt helemaal niet, die combinatie kan gewoon niet. Ketchup hoort in een rode fles. Maar Unilever heeft er bewust voor gekozen zich nadrukkelijker te onderscheiden in het schap. Dat zal Remia ze niet snel nadoen !”
… komt u al bij van het lachen ?
27-apr-2003 Edwin den Boer - woordenboerGEEN@SPAMplanet.nl
Dit stukje slaat de plank mis. Het is onzin om 'ondernemers' (bureaucraten in de privé-sector) over een kam te scheren met aandeelhouders. Winst is omzet minus kosten en salarissen horen bij de kosten. De meeste protesten tegen verrijking zijn gericht tegen directeuren van grote bedrijven en instellingen, werknemers dus, die zichzelf gul voorzien van salarissen, bonussen, opties en gouden handdrukken - ook als ze verantwoordelijk zijn voor enorme verliezen.
24-jul-2003 kempenaer - hullie_en_zullieGEEN@SPAMhotmail.com
Speedy:
Unilever heeft zijn productlijn verkleind omdat het efficiënter is en dus goedkoper. Dat is geen probleem, maar juist erg mooi. Het vergroot de keuzevrijheid wel degelijk omdat je minder betaalt en dus meer geld overhoudt aan andere producten die bijvoorbeeld niet door unilever worden geproduceerd. Ik vind het best aardig dat jij een grote keuzevrijheid belangrijk vindt en als er genoeg mensen zoals jij zijn dan duikt er wel weer een nieuwe ondernemer in dit gat in de markt.
Wat je verder zegt over maximale winst etc. doet niet echt terzake. Op de vrije markt zal de winst altijd maximaal gemaakt proberen te worden. Hoe beter de producent hoe hoger de winst. Beter houdt ook in innovatief en niet alleen goedkoop. Om een voorbeeldje te noemen, Porsche en BMW maken per auto gruwelijk veel winst. Daaruit blijkt dat ze succesvol zijn, zo simpel is het.
Autofabrikanten die willens en wetens het leven van andere mensen in gevaar brengen moeten gestraft worden en niet alleen door de markt in de vorm van een vermindering van hun verkoop. De verantwoordelijke leidinggevenden in zo'n bedrijf zouden aansprakelijk gesteld moeten worden en moeten boeten.
