Waarom we moeten strijden tegen de antiglobalisten
Terug in 1936 ontving de liberale econoom F.A. Hayek een boek van een collega, en hij peinsde er over om een uitvoerig kritische stuk te schrijven, maar besloot hier toch van af te zien. De theorieën erin vertoonden teveel gebreken en waren te onsamenhangend. Hij dacht dat niemand ze toch serieus zou nemen. Waarschijnlijk zou de auteur vanzelf van gedachten veranderen. Waarom tijd verspillen die hij beter kon gebruiken om zijn eigen gedachten te ontwikkelen?
Zijn collega was John Maynard Keynes, en zijn boek was 'The General Theory of Employment, Interest and Money'. Toen het Keynesianisme 's werelds ministeries van financiën stuk voor stuk veroverde, had Hayek voor de rest van zijn leven spijt van zijn beslissing.
We lopen het gevaar opnieuw Hayeks fout te maken als we de antiglobalisten niet serieus nemen. Veel serieuze denkers nemen Hayeks benadering over. Typerend is het commentaar van een handelseconoom die me verzekerde dat het tijdverspilling zou zijn om de confrontatie aan te gaan met antikapitalisten. Ze zouden zich toch laten leiden door ideologische motieven en niet door feiten, ze hebben toch geen flauw benul van eenvoudige economische grondbeginselen en bovendien zullen redelijke argumenten hen toch niet van gedachten veranderen.
We lopen het gevaar opnieuw Hayeks fout te maken als we de antiglobalisten niet serieus nemen. Veel serieuze denkers nemen Hayeks benadering over. Typerend is het commentaar van een handelseconoom die me verzekerde dat het tijdverspilling zou zijn om de confrontatie aan te gaan met antikapitalisten. Ze zouden zich toch laten leiden door ideologische motieven en niet door feiten, ze hebben toch geen flauw benul van eenvoudige economische grondbeginselen en bovendien zullen redelijke argumenten hen toch niet van gedachten veranderen.
| 'Als [de antiglobalisten] niet worden uitgedaagd in een publiek debat, zullen hun verwarde inzichten al snel het publieke beleid domineren.' |
Dit argument houdt tot op een zekere hoogte stand, maar het mist het essentiële punt dat we de antiglobalisten het hoofd moeten bieden niet om hen te overtuigen, maar om ervoor te zorgen dat ze anderen niet overtuigen. Als ze niet worden uitgedaagd in een publiek debat, zullen hun verwarde inzichten al snel het publieke beleid domineren.
Mensen en politici halen hun kennis in het algemeen uit de media, niet van de economie faculteiten op universiteiten. En als de media dagelijks zijn gevuld met mensen als Naomi Klein, John Pilger en Ralph Nader, dan zal het publiek al snel hun standpunten delen. Antikapitalistische NGO's hebben politici al een excuus gegeven om genetisch gemodificeerde organismen in de ban te doen, ze hebben intellectuele eigendomsrechten een slechte naam gegeven en ze vernederen met regelmaat ondernemingen, die al te vaak met excuses hebben moeten reageren op de maatschappelijke verontwaardiging, terwijl ze louter datgene doen wat alle ondernemingen zouden moet doen, trachten geld te verdienen.
Antikapitalistische NGO's hebben ook op hun manier bijgedragen aan het mislukken van de besprekingen van de WTO in Cancun. Ze hebben geholpen bij het radicaliseren van ontwikkelingslanden waardoor uiteindelijk functionarissen uit deze landen weigerden lagere tarieven aan te bieden op vervaardigde goederen in ruil voor landbouwhervormingen. Beetje bij beetje verkrijgen dit soort organisaties een grotere invloed binnen de besluitvorming --en meer middelen-- van instellingen als de V.N. en de Wereld Bank. Tegenwoordig zijn er in de hoofdkwartieren van deze instellingen meer NGO-activisten te vinden dan werknemers.
Maar de lange termijn invloed gaat zelfs verder dan deze rechtstreekse gebeurtenissen. Antikapitalisten zijn het intellectuele klimaat aan het veranderen onder de jeugd en studenten in het Westen. De positie innemen van het antimarkt zijn is vandaag “in”; het is modieus terwijl globalisering wordt geassocieerd met bureaucratieën zoals de EU en de IMF. Volgens onderzoeken heeft globalisering (welke letterlijk betekent, vrije interactie van informatie, producten, etc., tussen mensen over de hele wereld) nu een negatieve betekenis onder de jeugd in Europa en Amerika.
Mensen en politici halen hun kennis in het algemeen uit de media, niet van de economie faculteiten op universiteiten. En als de media dagelijks zijn gevuld met mensen als Naomi Klein, John Pilger en Ralph Nader, dan zal het publiek al snel hun standpunten delen. Antikapitalistische NGO's hebben politici al een excuus gegeven om genetisch gemodificeerde organismen in de ban te doen, ze hebben intellectuele eigendomsrechten een slechte naam gegeven en ze vernederen met regelmaat ondernemingen, die al te vaak met excuses hebben moeten reageren op de maatschappelijke verontwaardiging, terwijl ze louter datgene doen wat alle ondernemingen zouden moet doen, trachten geld te verdienen.
Antikapitalistische NGO's hebben ook op hun manier bijgedragen aan het mislukken van de besprekingen van de WTO in Cancun. Ze hebben geholpen bij het radicaliseren van ontwikkelingslanden waardoor uiteindelijk functionarissen uit deze landen weigerden lagere tarieven aan te bieden op vervaardigde goederen in ruil voor landbouwhervormingen. Beetje bij beetje verkrijgen dit soort organisaties een grotere invloed binnen de besluitvorming --en meer middelen-- van instellingen als de V.N. en de Wereld Bank. Tegenwoordig zijn er in de hoofdkwartieren van deze instellingen meer NGO-activisten te vinden dan werknemers.Maar de lange termijn invloed gaat zelfs verder dan deze rechtstreekse gebeurtenissen. Antikapitalisten zijn het intellectuele klimaat aan het veranderen onder de jeugd en studenten in het Westen. De positie innemen van het antimarkt zijn is vandaag “in”; het is modieus terwijl globalisering wordt geassocieerd met bureaucratieën zoals de EU en de IMF. Volgens onderzoeken heeft globalisering (welke letterlijk betekent, vrije interactie van informatie, producten, etc., tussen mensen over de hele wereld) nu een negatieve betekenis onder de jeugd in Europa en Amerika.
| 'Als we vandaag de discussie negeren, dan verliezen we het gevecht van morgen.' |
Sommige markten verdedigen zichzelf met enige geruststelling dat dit uiteindelijk draait om beleid ten aanzien van handel, dat de antiglobalisten niet anders zijn dan andere traditionele protectionistische krachten, en dat ze daarom geen indrukwekkende resultaten zullen behalen. Maar dat is een misvatting.
Het debat omtrent globalisering gaat niet hoofdzakelijk over tarieven en quota's, het gaat over bedrijven, belastingen, verplaatsingen van kapitaal, regelgeving, beleid ten aanzien van milieu, privatisering, etc. Als we vandaag de discussie negeren, dan verliezen we het gevecht van morgen.
Op dit moment brengt een jonge generatie haar vormende jaren door in werkgroepen of met boeken die hen leren om particuliere ondernemingen te wantrouwen en hen laten geloven dat de staat het vermogen bezit de wereld te redden. En zij blijken vaak de best opgeleide jongeren, uit de beste universiteiten, van welgestelde gezinnen. Zij beginnen nu hun lange mars door verscheidene instellingen. Over een paar jaar zullen we hen tegenkomen als professors, als politici, als journalisten en redacteuren. Dezelfde ontwikkeling deed zich voor na de studentenopstanden eind jaren zestig.
Maar het is niet onvermijdelijk. De opwinding die we zagen ten aanzien van globalisering in de jaren negentig kwam doordat, voor het eerst in jaren, een breed publiek geïnteresseerd was geraakt in de wereldeconomie en de daarmee gepaard gaande gevolgen. Achteraf gezien was dat de gouden kans om het complexe proces uit te leggen van een markteconomie. Toen er een toenemende aandacht was voor het armoedeprobleem, waren mensen bereid om te luisteren naar de uitleg dat de wereldhonger- en armoede sneller waren teruggebracht in het tijdperk van de globalisering dan ooit eerder in de wereldgeschiedenis, en dat dit het snelst plaatsvond in landen die zichzelf openden om handel te drijven met de rest van de wereld.
We kunnen deze opwinding opnieuw aanwakkeren als we met antiglobalisten samenkomen in openbare forums. Ondanks de inspanningen van de ontwikkelingseconoom Jagdish Bhagwati van de Universiteit van Columbia, die een belangrijke taak verricht als een handelsreiziger voor handelsreizigers, vallen de voorstanders van een vrijhandel op door hun afwezigheid. Het intellectuele domein wordt voornamelijk bevolkt door antikapitalisten.
Mijn persoonlijke ervaringen uit ontmoetingen en debatten met antiglobalisten is dat--als je boegeroep en fluitconcerten kan weerstaan--het waard is hen te ontmoeten in openbare debatten. Als je maar de feiten onder de aandacht blijft brengen, zullen de meeste mensen uit het publiek bereid zijn om te luisteren.
Je kunt niet teleurgesteld zijn dat je tegenstanders niet van gedachten veranderen, je bent er niet voor hen maar voor die toeschouwers die intellectueel open zijn en een oprechte interesse hebben in zulk soort kwesties.
Het debat omtrent globalisering gaat niet hoofdzakelijk over tarieven en quota's, het gaat over bedrijven, belastingen, verplaatsingen van kapitaal, regelgeving, beleid ten aanzien van milieu, privatisering, etc. Als we vandaag de discussie negeren, dan verliezen we het gevecht van morgen.
Op dit moment brengt een jonge generatie haar vormende jaren door in werkgroepen of met boeken die hen leren om particuliere ondernemingen te wantrouwen en hen laten geloven dat de staat het vermogen bezit de wereld te redden. En zij blijken vaak de best opgeleide jongeren, uit de beste universiteiten, van welgestelde gezinnen. Zij beginnen nu hun lange mars door verscheidene instellingen. Over een paar jaar zullen we hen tegenkomen als professors, als politici, als journalisten en redacteuren. Dezelfde ontwikkeling deed zich voor na de studentenopstanden eind jaren zestig.
Maar het is niet onvermijdelijk. De opwinding die we zagen ten aanzien van globalisering in de jaren negentig kwam doordat, voor het eerst in jaren, een breed publiek geïnteresseerd was geraakt in de wereldeconomie en de daarmee gepaard gaande gevolgen. Achteraf gezien was dat de gouden kans om het complexe proces uit te leggen van een markteconomie. Toen er een toenemende aandacht was voor het armoedeprobleem, waren mensen bereid om te luisteren naar de uitleg dat de wereldhonger- en armoede sneller waren teruggebracht in het tijdperk van de globalisering dan ooit eerder in de wereldgeschiedenis, en dat dit het snelst plaatsvond in landen die zichzelf openden om handel te drijven met de rest van de wereld.
We kunnen deze opwinding opnieuw aanwakkeren als we met antiglobalisten samenkomen in openbare forums. Ondanks de inspanningen van de ontwikkelingseconoom Jagdish Bhagwati van de Universiteit van Columbia, die een belangrijke taak verricht als een handelsreiziger voor handelsreizigers, vallen de voorstanders van een vrijhandel op door hun afwezigheid. Het intellectuele domein wordt voornamelijk bevolkt door antikapitalisten.Mijn persoonlijke ervaringen uit ontmoetingen en debatten met antiglobalisten is dat--als je boegeroep en fluitconcerten kan weerstaan--het waard is hen te ontmoeten in openbare debatten. Als je maar de feiten onder de aandacht blijft brengen, zullen de meeste mensen uit het publiek bereid zijn om te luisteren.
Je kunt niet teleurgesteld zijn dat je tegenstanders niet van gedachten veranderen, je bent er niet voor hen maar voor die toeschouwers die intellectueel open zijn en een oprechte interesse hebben in zulk soort kwesties.
| 'Je kunt niet teleurgesteld zijn dat je tegenstanders niet van gedachten veranderen, je bent er niet voor hen maar voor die toeschouwers die intellectueel open zijn en een oprechte interesse hebben in zulk soort kwesties.' |
Als je er niet bent, dan zullen zij alleen de mogelijkheid hebben om naar antikapitalisten naar te luisteren. Vaak is het niet zo dat ze de argumenten voor het kapitalisme hebben afgewezen--ze hebben er alleen nooit van gehoord. Hayek is nou niet de vereiste boekenkost voor hun curriculum.
En ook hoeft men niet de antiglobalisten zelf op te geven. Mijn eigen ervaring heeft mij geleerd dat door te debatteren en door de antikapitalisten op de proef te stellen, ze eenmaal intellectueel een zetje gegeven te hebben, velen van hen zullen nadenken over meer constructieve oplossingen voor de problemen die zij zelf aankaarten. Velen zullen de antikapitalistische retoriek achterwege laten. Sommige zullen zich zelfs bekeren tot de positie voor de wijsheid van de vrije markt.
Eén van de meest toonaangevende antikapitalisten, George Monbiot, heeft recentelijk toegegeven dat protectionisme en de nadruk op lokale productie die hij in het verleden heeft verdedigd, armen landen alleen maar armer zullen maken. Alvorens de WTO-besprekingen, was de Britse linkse krant The Guardian gestart met een website tegen de landbouwsubsidies. En de grootste campagne tegen de protectionisme van de rijke landen was niet georganiseerd door handelseconomen, maar door de ontwikkelings- en hulporganisatie Oxfam. Veel traditionele antiglobalisten zijn hier door beïnvloed.
De richting voor de toekomst van deze beweging zal afhangen van de mate waarin de activisten aangesproken worden en gedwongen worden om constructief te zijn. En dat laatste is belangrijk als we werkelijk belangstelling hebben door welk perspectief de jonge generatie beïnvloed zal zijn. Zoals Keynes al stelde aan het einde van de the General Theory: “vroeg of laat, zijn het ideeën, niet gevestigde belangen, welke gevaarlijk zijn voor goed of kwaad.”
Gerelateerde links:
- Leve de Globalisering
- Over EU Protectionisme en Vliegende Koeien
- De Homepage van Johan Norberg
- Artikelen op Meervrijheid.nl over Globalisering
Plaats reactie - 19 reactie(s):
19-mei-2004 Chico Lama
je zou toch zeggen dt als een Oxfam pleit voor het afschaffen van landbouwsubsidies e.d. ze die redenering kunnen doortrekken naar delogische conclusie: vrijhandel is goed!
waarom doen ze dat niet?
20-mei-2004 Barend
Het blijft natuurlijk moeilijk om bepaalde groepen serieus te nemen, lees bijvoorbeeld dit stukje van de internationale socialisten
"We vechten voor een maatschappij waarin het bevredigen van menselijke behoeften voorop staat, niet winst. Nog nooit in de geschiedenis produceerde de mensheid zoveel rijkdom als vandaag. Maar in het kapitalisme wordt deze rijkdom niet gebruikt in het belang van de meerderheid van de wereldbevolking. De jacht op winst creëert armoede en honger naast overvloed, naast technologische en wetenschappelijke vooruitgang de mogelijkheid van totale verwoesting door nucleaire oorlog en milieuvernietiging. "
Hoe kan je dan nog een serieus gesprek aangaan wanneer men de meest fundamentele aspecten van de maatschappij niet begrijpt, het serieus nemen van dit soort mensen zou ook de suggestie wekken dat ze misschien een punt hebben. Het feit dat ondanks de huidige wetenschap en kennis men nog steeds geloofd in goden geeft ook al aan dat veel mensen zich simpelweg niet laten overtuigen door ratio maar door emotie, je kan daarom op basis van feiten en logische theoriën nooit een discussie winnen.
21-mei-2004 martin
Barend,
Hoe kan je dan nog een serieus gesprek aangaan wanneer men de meest fundamentele aspecten van de maatschappij niet begrijpt
Door die fundamentele aspecten uit te leggen. Om een voorbeeld te geven: Hayek was oorspronkelijk een socialist, dat is hem door Von Mises uit z'n hoofd gepraat.
21-mei-2004 Otto Drachen
Goed artikel, alleen ben ik het niet eens met "ze hebben intellectuele eigendomsrechten een slechte naam gegeven". Een grote groep libertariërs, waaronder Stephan Kinsella en Faré Rideau, vindt dat Intellectual Property (IP) een soort Informationeel Protectionisme is, en dus onlibertarisch. Zie bijvoorbeeld het artikel Against Intellectual Property van Kinsella.
Eén van de redenen dat farmaceutische bedrijven niet zo goed kunnen concurreren, is omdat ze dat verboden wordt door de 'eigenaar' van patenten, of omdat ze licenties moeten betalen aan deze eigenaar. Hierdoor creëren intellectuele 'eigendomsrechten' een kunstmatige schaartste en drijven ze de prijs van medicijnen omhoog. Wat dit betreft hebben de anti-globalisten wel gelijk, maar zijn staan hierbij, mijns inziens, aan de kant van het libertarisme.
"We vechten voor een maatschappij waarin het bevredigen van menselijke behoeften voorop staat, niet winst. [...]"
Tja, wat deze wereldredders niet begrijpen: je kan nog zoveel winst willen, maar je kan pas winst maken als je producten produceert waar de klanten behoefte aan hebben, d.w.z., als je hun menselijke behoften kan bevredigen. Hoe meer winst je maakt, hoe meer je de behoeften van het volk dus bevredigt. Op de rest van hun paranoïde citaat zal ik maar niet ingaan...
21-mei-2004 Victor
Otto: Goed artikel, alleen ben ik het niet eens met "ze hebben intellectuele eigendomsrechten een slechte naam gegeven". Een grote groep libertariërs, waaronder Stephan Kinsella en Faré Rideau, vindt dat Intellectual Property (IP) een soort Informationeel Protectionisme is, en dus onlibertarisch.
Norberg is niet zozeer libertarisch alswel kapitalistisch en klassiek liberaal. Hij pleit dan ook niet voor typisch libertarische rechten als het recht op afscheiding en het recht om te discrimineren. Waarschijnlijk wil hij het establishment niet van zich vervreemden.
21-mei-2004 Otto Drachen
Otto: "Een grote groep libertariërs [...] vindt dat Intellectual Property (IP) een soort Informationeel Protectionisme is, en dus onlibertarisch."
Victor: "Norberg is niet zozeer libertarisch alswel kapitalistisch en klassiek liberaal."
Maar protectionisme is toch niet kapitalistisch of klassiek liberaal (zie bijvoorbeeld de beruchte kaarsenmakerspetitie van Bastiat voor een parodie van het protectionisme). Waar het om gaat is dat intellectueel 'eigendom' niet schaars is, en daarom geen eigendom is, aangezien de kenmerkende eigenschap van eigendom is dat het schaars moet zijn. Hieruit volgt ook dat in een echt kapitalistisch systeem, er geen plaats is voor copyrightwetten, patentwetten, etc.
22-mei-2004 Speedy
Otto schrijft: “Waar het om gaat is dat intellectueel 'eigendom' niet schaars is, en daarom geen eigendom is, aangezien de kenmerkende eigenschap van eigendom is dat het schaars moet zijn. Hieruit volgt ook dat in een echt kapitalistisch systeem, er geen plaats is voor copyrightwetten, patentwetten, etc.”
Onzin Otto, goede ideeën zijn hartstikke schaars, en daarom ontzettend veel waard. Daarbij hebben de eigenaars er meestal veel tijd en geld in gestoken om ze te ontwikkelen. Een softwareprogramma van 2 miljoen LOCs (lines of code) schrijft zich echt niet vanzelf ! Het zou volslagen absurd zijn als anderen die goede ideeën zomaar kunnen jatten.
Bescherming van het eigendomsrecht over de ideeën waarmee mensen en bedrijven kunnen voortbestaan is essentieel. Bovendien bevordert de bescherming van intellectueel eigendom innovatie. De concurrentie moet immers met een beter idee komen. Kapitalistischer kan haast niet ! ;-)
Verder is er uit welvaartsoogpunt niets mis met protectionisme. Engeland en de VS maakten de grootste bloeiperiode door terwijl ze een zeer protectionistische handelspolitiek voerden. En nu nog zijn de VS en de EU handelsblokken die een zeer sterke bescherming van hun interne markten uitoefenen en tevens de meest welvarende regio's ter wereld.
Het is dan ook een groot misverstand dat vrijheid en welvaart hand in hand gaan. Te weinig vrijheid smoort ieder initiatief en drukt de welvaart, maximale vrijheid daarentegen ontbeert de noodzakelijke collectieve regelingen om inefficiënt gebruik van het in de maatschappij beschikbare kapitaal tegen te gaan (ik verwijs maar weer eens naar mijn bus voorbeeld waarmee de file goedkoper kan worden opgelost dan met individueel autovervoer). Het optimum ligt, zoals gewoonlijk, er tussenin.
De echte libertariër kiest uiteraard voor maximale vrijheid en dus een lager welvaartsniveau dan het maximaal haalbare. ;-)
My Uncle, the unlucky inventor
My uncle invented the burglar alarm. But somebody stole it from him.
Then he invented a cure for a disease that did not yet exist. But my aunt caught the cure and died.
Then my uncle invented a soft drink he called “4-Up”. It was not a success. He improved it and called it “5-Up”. But it was not successful either. He was working on “6-Up” when he died. He never knew how close he got to success…
23-mei-2004 Chico Lama
Speedy,
over intellectual property> ik had eerst zelfde idee erover als jij, maar na dit artikel goed gelezen te hebben en nagedacht te hebben over open-source enzo ben ik overtuigd dat intellectual property geen property is en dat deze erkenning geen beletsel is voor innovatie (je moet dan alleen ook bijv. de FDA afschaffen) integendeel...
23-mei-2004 Speedy
Sorry Chico, maar Kinsella is een warhoofd. Dit artikel is een van de zwakste essays op libertarisch gebied die ik tot nu toe heb gelezen. Kinsella heeft niet alleen een heel gebrekkige feitenkennis, hij heeft ook nauwelijks fantasie. Een libertariër is hij zeker niet, eerder een echte utilitarist.
Aan de ene kant doet Kinsella zich voor als een Principien Reiter die tegen utilitaristische argumenten is, aan de andere kant betwijfelt hij of de innovatie die door IP mogelijk wordt gestimuleerd opweegt tegen de kosten van de rechtsbescherming. Ook vreest hij voor het knarsend tot stilstand komen van onze samenleving als ieder nieuw idee zou worden beschermt. Het is echter van tweeën een: ofwel mensen en bedrijven hebben exclusief recht op de vruchten van hun arbeid, of niet.
Utilitaristische argumenten doen voor mij niet ter zake. Het gaat om het principe, diefstal is onder ALLE omstandigheden verkeerd. Er is geen enkel bezwaar dat anderen bepaalde ideeën gebruiken. Maar niet nadat zij daarvoor toestemming van de eigenaar hebben gekregen. Kinsella’s argumentatie dat veel patenten niet productief worden ingezet, en dus innovatie belemmeren, is net zo absurd als het feit dat veel rijke mensen een deel van hun geld verkwisten. So what ? Het is immers hun eigen geld, daar mogen ze mee doen wat ze willen.
In werkelijkheid is rechtsbescherming van IP essentieel voor innovatie. Wie zal immers nog tijd en geld willen investeren in nieuwe ontwikkelingen als je weet dat de concurrent daar toch zo mee aan de haal kan gaan, dan jat je nog liever de ideeën van iemand anders. De argumentatie tégen IP rights is er een vóór verloedering van de samenleving.
Kinsella stelt zelfs het hele eigendomsrecht ter discussie als hij stelt dat niemand feitelijk iets kan creëren, slechts ontdekken wat de natuur verborgen hield is volgens hem mogelijk en daarom hebben mensen geen exclusief recht op intellectueel eigendom. Nog afgezien van het feit dat mensen wel degelijk nieuwe dingen creëren (de meeste technische ontwerpen komen in de natuur helemaal niet voor) ontkent hij daarmee zelfs het libertarische homesteading principe dat voor ideeën net zo goed opgaat.
Zijn argument dat het gebruik van een idee door meer mensen dan alleen de eigenaar die eigenaar niet benadeelt (anders dan een stuk grond is een idee volgens Kinsella géén schaars goed dat meervoudig en gelijktijdig gebruik uitsluit) is opnieuw een absurd utilitaristisch argument. Een farmaceutisch bedrijf dat 400 miljoen en 10 jaar werk in de ontwikkeling van een nieuw medicijn heeft gestoken en vervolgens de concurrentie met de formule aan de haal ziet gaan en de markt ziet inpikken omdat ze die hoge ontwikkelkosten niet hoeven af te schrijven, zal daar beslist heel anders over denken !
Nogmaals, goede ideeën zijn enorm schaars (Kinsella is so wrong!) en de omvang van de markt voor zo’n idee is altijd beperkt. Daarom is het essentieel dat intellectueel eigendom wordt beschermd. Open source producten voorkomen monopolievorming (en ik ben daar helemaal voor) maar dat doet niets af aan het feit dat dit een vrije keuze is van de makers. Zij hebben evenveel recht te besluiten voor een closed source. De markt zal dan wel bepalen of men het een of het ander wil.
En zo hoort het ook, utilitaristische argumenten doen niet ter zake, het gaat om het principe: vrije keuze moet voorop staan, wat je doet met je bezit bepaal je zelf en niemand anders.
24-mei-2004 Chico Lama
OPROEP!
het zou heel mooi zijn als iemand 'Against Intellectual Property' van Kinsella vertaalt zodat het op MV gepubliceerd kan worden & we er dan een gerichte discussie over kunnen voeren. Het is ook sowieso een heel belangrijk stuk qua libertarisme of je het nu met hem eens of oneens bent.
I'll say up front dat ik het zelf niet vertaal (en voel me daar niet schuldig of hypocriet onder ondanks feit dat ik de oproep doe)
24-mei-2004 Chico Lama
nu heel kort antwoord op Speedy:
kijk eens naar Open Source ontwikkeling die toch bloeit terwijl er geen patentrecht is. zelfde kun je op andere gebieden verwachten: als alle informatie en inzichten voor iedereen beschikbaar is dan kan er flink geinnoveerd worden, zij het waarschijnlijk opgedeeld in veel kleinere stapjes dan nu gedaan wordt.
als je zegt dat dit hun vrije keuze is en dat het 'rigfht to intellectual property'blijft bestaan dan kan ik tegenwerpen dat dit property geen property is daar het niet schaars is, waarop jij weer kunt zeggen dat dit property wel gemaakt wordt met producten en arbeid die wel schaars zijn,. wqaarop ik weer kan tegenwerpen dat dit irrelevant is voor de vraag wat er met intellectueel 'property' moet gebeuren: ik kan ook met heel veel moeite en inspanning en middelen een reputatie opbouwen terwijl die reputatie geen 'property' van me is en door iedereen 'vernietigd' mag worden.
enzovvoorts
alle andere 'rights' en utilistische argumenten kunnen we bespreken als iemasnd het artikel vertaald heeft. (minus de vele vele voetnoten is het niet zo'n heel groot stuk tekst)
24-mei-2004 Speedy
Chico,
Het thema is belangrijk, maar het stuk van Kinsella is buitengewoon slecht. Ik raad de vertaler/ster aan veel koppen sterke koffie klaar te zetten ! ;-)
Alle informatie en inzichten ZIJN beschikbaar voor iedereen en worden ook gebruikt voor product- en procesinnovaties, want patenten zijn openbaar. Die worden dan ook volop gebruikt bij het ontwikkelen van NIEUWE ideeën. Tenslotte zit niemand te wachten op 1001 “Me Too”-bedrijven.
Dat Open Source goed werkt is een keuze van de betrokken bedrijven, die hebben er allemaal belang bij. Zoiets werkt namelijk alleen als er geen duidelijke marktleider is aan te wijzen (Unix bestaat uit zeer veel dialecten en Sun is geen MS) en marktpartijen elkaar nodig hebben om hun klanten optimaal te bedienen (ook Linux is veel te klein om op eigen kracht te kunnen groeien). In het geval van een monopolie (MS) is het juist erg onverstandig te kiezen voor een Open Source strategie, want je haalt er misschien interessante toeleveranciers, maar ook veel concurrentie mee binnen. En als je er eenmaal voor kiest kan je moeilijk terug. Geen wonder dat MS erg huiverig is die weg op te gaan.
Maar, nogmaals, die vraag is helemaal niet relevant. Het gaat om het principe: van iemands bezit blijf je af, en wat-ie ermee doet (open of closed) is zijn eigen keuze.
Dat je denkt dat immateriële zaken zoals een reputatie geen “property” zijn en dus door iedereen “vernietigd” mogen worden, geeft wel aan hoe slecht de libertarische principes (no force, no fraud) bij je zijn aangeslagen en wat een verouderd beeld van het begrip “eigendom” je eigenlijk hebt. Juist in een kenniseconomie zijn immateriële aspecten van steeds groter belang voor het voortbestaan van mensen en organisaties. Zaken als de goodwill van een bedrijf en het imago van een merknaam zijn tegenwoordig van enorme economische waarde en essentieel voor de bruikbaarheid van fysiek eigendom. Zo zijn de feitelijke verschillen tussen concurrerende auto’s miniem, maar de verschillen in imago kunnen heel groot zijn. Juist het imago van een merk geeft het de positie in de markt, niet de materiële eigenschappen.
Vrijheid van meningsuiting bijv. is een groot goed, maar het is absurd dat libertariërs de feitelijke consequenties van smaad niet willen doordenken. Zo heeft indertijd een vuile lastercampagne van Marcel van Dam er voor gezorgd, dat de frisdrankfabriek van Exota om zeep werd geholpen. Van Dam deed dit ten gunste van zijn broer die toen directeur bij concurrent Vrumona was. De rechter heeft de VARA daar overigens wel voor veroordeeld. De directe verantwoordelijkheid voor het faillissement lag evenwel niet bij de VARA, maar bij de goedgelovige klanten die en masse ophielden Exota te kopen. Zonder dat Exota hen had benadeeld (door bijv. de prijs te verhogen of de kwaliteit te verminderen) ontnamen de klanten eenzijdig deze fabriek de mogelijkheid tot voortbestaan. Zonder daar ook maar enige compensatie voor te hoeven betalen ! En dat terwijl de eerste voorwaarde voor zelfbeschikkingsrecht is dat je de verantwoording durft te dragen voor je eigen handelen.
Het is dergelijk kapitalistisch freeloadership dat financieel bestraft zou moeten worden en niet de vrijheid van meningsuiting van de VARA (hoe leugenachtig ook).
“Freedom is indivisible, and when one man is enslaved, all are not free”
-- JFK
25-mei-2004 Speedy
Otto,
Ik zie dat de redactie je erg lange (maar interessante) post inderdaad heeft verwijderd. Het Vrijheid-forum op libertarian.nl heeft beslist betere voorzieningen voor lange stukken en diepgaande discussies. Toch wil ik er hier graag nog even op ingaan.
Je kunt een idee beschouwen als een virtueel product dat met behulp van natuurlijke hulpbronnen (meestal sterke koffie en pizzapunten) is gevormd. Het onderscheidt zich daarin dan niet van een reëel product, zoals een auto. Net zoals een specifieke auto meestal slechts 1 eigenaar zal hebben, zo zal een specifiek idee meestal ook slechts 1 eigenaar hebben. Natuurlijk kunnen anderen zo’n product kopiëren, of geheel op eigen kracht tot eenzelfde product komen. IP rights zijn dan inderdaad een vorm van marktafscherming.
Je kunt een idee echter ook beschouwen als een natuurlijke hulpbron. Om een auto te kunnen bouwen heb je niet alleen staal nodig, maar ook informatie. Met behulp van arbeid, machines/computers en kapitaal vorm je dan de reële en de virtuele grondstoffen samen om tot een concreet product. En net zoals ijzererts niet alom beschikbaar is, is ook de juiste informatie niet voor het grijpen. Schaars dus. IP rights zijn dan essentiële eigendomsrechten.
“Think for yourselves and let others enjoy the privilege to do so, too.”
-- Voltaire (1694-1778)
25-mei-2004 Speedy
En nu we het toch over de kern van de (libertarische) zaak hebben: wat is eigendom en waarom zou je eigendomsrechten moeten erkennen ?
(komen we gelijk weer een beetje terug bij de topic van deze draad ;-)
De libertarische opvatting van eigendom gaat uit van de schaarste van een natuurlijke hulpbron. Door het recht van de eigenaar op een ondeelbaar stuk van die natuurlijke hulpbron te erkennen wordt de eigenaar in staat gesteld zichzelf in leven te houden. Als dit exclusieve eigendomsrecht niet bestond en meer mensen aanspraak op dat deel van die natuurlijke hulpbron zouden kunnen maken dan zou de mogelijkheid bestaan dat er voor iedereen onvoldoende is om in leven te blijven. Het erkennen van eigendomsrecht vergroot dus de overlevingskansen van een deel van de mensheid, n.l. dat deel dat de natuurlijke hulpbronnen bezit. Libertariërs vinden zo een morele rechtvaardiging voor hun uitgangspunt van individueel bezit.
Maar hoe houden degenen zonder eigendom zich dan in leven ? De bezitters kunnen de bezitslozen in dienst nemen om de natuurlijke hulpbron te exploiteren. Blijkbaar levert die natuurlijke hulpbron zo toch voldoende op om iedereen, bezitters en bezitslozen, in leven te houden. Dit simpele feit slaat gelijk de basis weg onder de libertarische eigendomsopvatting. Als het bezit van 1 persoon in de praktijk toch voldoende blijkt op te leveren voor meer personen, waarom zouden die personen dan geen (mede-)eigenaar kunnen zijn en gewoon voor zichzelf kunnen werken ? Dat zou uit vrijheidsoogpunt een grote stap vooruit zijn.
“It is better to have a permanent income than to be fascinating”
-- Oscar Wilde (1854-1900)
25-mei-2004 Speedy
Chico schrijft: “kijk eens naar Open Source ontwikkeling die toch bloeit terwijl er geen patentrecht is. zelfde kun je op andere gebieden verwachten”
In tegendeel. Dat Kinsella et.al. de plank volkomen misslaan en onze (kennis)economie juist knarsend tot stilstand komt als IP rights ontbreken blijkt wel uit het volgende voorbeeld:
Stel dat een farmaceutisch bedrijf 400 miljoen investeert om een nieuw medicijn te ontwikkelen en dat ze dit over de hele levensduur van het product 1 miljard omzet zou opleveren (bijv. 1 miljard pillen verkocht tegen 1 euro/stuk) met IP bescherming, en slechts 500 miljoen omzet (250 miljoen pillen verkocht tegen 2 euro/stuk) zonder IP bescherming maar met een marketingcampagne gericht op originele kwaliteit. De concurrentie heeft in het eerste geval nauwelijks marktaandeel en in het tweede geval, bij vrijwel gratis kopiëren van de formule, 500 miljoen omzet (750 miljoen pillen verkocht tegen 0,67 euro/stuk).
De informatie om dit medicijn te kunnen maken blijkt dus 500 miljoen waard te zijn. Dat betekent, dat de eerste pil die het farmaceutische bedrijf zonder IP bescherming op de markt brengt maar liefst 500 miljoen zou moeten kosten. Conclusie: die pil komt er dus nooit en te nimmer.
De enorme waarde van IP is overigens de reden dat steeds meer bedrijven (m.n. in de sectoren micro-electronica en software) zich uitsluitend nog bezighouden met de ontwikkeling van IP en de handel daarin.
25-mei-2004 Bas
Verassende rechtvaardiging geef je voor eigendom Speedy. Zelf verzonnen of is dit daadwerkelijk de opvatting van iemand? Ik kan me namelijk niet voor de geest halen dat een Narveson, Rand of wie dan ook ooit gesproken heeft over schaarse hulpbronnen.
25-mei-2004 Speedy
Bas,
Ik geef hier in mijn eigen woorden weer wat libertariërs gewoonlijk onder “eigendom” verstaan.
Op pagina 19 van zijn artikel “Against Intellectual Property” (zie link boven) verwoord Kinsella het namens Hoppe, Plant, Hume, Palmer, Rothbard en Tucker iets anders: “Nature (-) contains things that are economically scarce. My use of such a thing conflicts with (excludes) your use of it, and vice versa. The function of property rights is to prevent interpersonal conflict over scarce resources, by allocating exclusive ownership of resources to specified individuals (owners).”
Ik ga er maar van uit dat libertariërs met het definiëren van eigendomsrechten voor schaarse hulpbronnen gevechten op leven en dood hebben willen voorkomen. Zo wordt een laagje beschaving aangebracht in de strijd om het bestaan. ;-)
25-mei-2004 Speedy
“Je kunt een idee echter ook beschouwen als een natuurlijke hulpbron”
De essentie is uiteraard dat je IP ook inderdaad ziet als eigendom, net zoals een stuk grond eigendom kan zijn, waarbij het libertarische homesteading-principe gewoon van toepassing is.
Door te stellen, dat je informatie in je op kan nemen door gewoon om je heen te kijken, geeft je dat nog niet het recht om die informatie zomaar te gebruiken. Tenslotte zie je om je heen ook allerlei andere zaken (bij ‘toeval’ of niet) die niet je eigendom zijn en die je ook niet zomaar kan gebruiken. Dat je niet altijd weet of die informatie wel een eigenaar heeft en wie dat dan is, doet niet ter zake. Dat weet je van andere dingen vaak ook niet. Zodra je echter ongeautoriseerd iets gaat gebruiken merk je gauw genoeg of de eigenaar dat toestaat ! ;-)
Het is een misvatting dat iemand die een tastbaar product aanschaft alleen grondstoffen in een bepaalde bewerkte vorm koopt waar hij maar mee kan doen wat hij wil. Hij koopt voornamelijk functionaliteit en imago. Zuiver virtuele zaken dus. Bij aanschaf van een dienst is dit nog duidelijker. Het samenspel van vakkennis, service, kwaliteit en informatie, ingebracht door de bedrijfsorganisatie en de medewerkers, de toeleveranciers, de financiers, de klantenkring, de branche- en consumentenorganisaties en de media zijn bepalend voor wat een klant met een product of dienst kan doen. Net als IP allemaal virtuele zaken die stuk voor stuk meer waard zijn dan het tastbare deel van het gekochte. De aankoop omvat gewoonlijk echter slechts die functionaliteit en dat imago, verder niets.
Als iemand een product koopt of gebruikt en daaruit kennis haalt die eigendom is van iemand anders, is hij een ordinaire dief. Uiteraard kan hij een koop- of gebruiksovereenkomst sluiten waarin ook de eigendomsrechten van de desbetreffende kennis op hem overgaan. De prijs zal er dan ook naar zijn (zie mijn farmacie voorbeeld hierboven). Maar nooit zal iemand die een goed idee van anderen tegenkomt dit zomaar kunnen kopiëren. Daarvoor heeft hij immers informatie nodig die niet van hem is.
Het voorbeeld van Boer Jed die olie onder zijn land ontdekt en dit voor zijn buren verborgen probeert te houden is nu juist een voorbeeld waarin het patentrecht niet opgaat. Het gaat hier immers om een ontdekking en niet om een uitvinding. Niemand zal exclusief recht op de kennis dat er een olieveld is kunnen doen gelden. Wel op een nauwkeurige methode om de exacte plaats van het olieveld vast te stellen en zo precies de waarde van de bovenliggende grond te bepalen. En uiteraard ook op een handige methode om die olie uit de grond te krijgen. Daar heb je namelijk een goed idee voor nodig en die zijn net zo schaars als die olie. ;-)
SAMUEL COLT
the inventor of the point-and-click interface
27-mei-2004 Speedy
Een interessante ontwikkeling zien we op het gebied van de bescherming van digitale ‘content’ zoals muziek en video. Digitale bestanden zijn gemakkelijk te kopiëren (stelen zouden de copyright eigenaars zeggen). Bescherming gebeurt zowel met technische middelen, met juridische middelen en door nieuwe vormen van marketing.
Toen tienduizenden muziekliefhebbers voor nop MP3 muziekbestanden begonnen uit te wisselen via Napster was dat een flinke financiële aderlating voor de muziekindustrie. Popgroepen en platenmaatschappijen ondernamen met succes juridische stappen tegen Napster en zijn gebruikers. Tevens introduceerden Apple, Microsoft en Sony de tweede generatie audio software. Naast betere compressie dan MP3 biedt die ook de mogelijkheid voor Digital Rights Management (DRM). Apple gebruikt AAC (Advanced Audio Coding), Microsoft lanceerde Windows Media Audio (WMA) en Sony heeft zijn eigen Atrac3 formaat.
Apple’s iTunes netwinkel verkocht zo in 1 jaar tijd 70 miljoen liedjes voor 99 dollarcent per stuk. De AAC-songs van Apples iTunes site komen met Fairplay, Apple’s DRM-software die het aantal keren dat een song gekopieerd kan worden aan banden legt. Het AAC-formaat kan naast de PC overigens alleen op Apple’s iPOD draagbare muziekspeler worden afgespeeld. Jon Johansen, de Noorse teenager die als eerste een code verspreidde waarmee de beveiliging van een DVD gekraakt kon worden, heeft nu ook een gratis tool in omloop gebracht waarmee de DRM-software van Apple uitgeschakeld kan worden.
Microsoft probeert van zijn WMA-formaat dé standaard voor de muziekindustrie te maken door dit formaat aan zoveel mogelijk bedrijven in licentie te geven. Het nieuwe, gelegaliseerde Napster gebruik het nu ook. Janus, de nieuwe versie DRM-software van Microsoft, maakt het mogelijk het gebruik te reguleren van audio- en video-bestanden die van het internet worden opgehaald.
Sony verkoopt in de VS songs (ook voor 99 dollarcent) via de eigen Sony Connect internet muziekwinkel. Het Atrac3 formaat kan naast de PC alleen op MemoryStick- en MiniDisc-spelers worden beluisterd. De bijgeleverde software maakt het mogelijk WMA en MP3 bestanden om te zetten naar Atrac3. Ook Sony wil zijn standaard in licentie laten gebruiken door andere bedrijven.
De vraag is natuurlijk in hoeverre eigendomsrechten en de vrijheid van de consument zo met elkaar in conflict komen.
En ook hoeft men niet de antiglobalisten zelf op te geven. Mijn eigen ervaring heeft mij geleerd dat door te debatteren en door de antikapitalisten op de proef te stellen, ze eenmaal intellectueel een zetje gegeven te hebben, velen van hen zullen nadenken over meer constructieve oplossingen voor de problemen die zij zelf aankaarten. Velen zullen de antikapitalistische retoriek achterwege laten. Sommige zullen zich zelfs bekeren tot de positie voor de wijsheid van de vrije markt.
Eén van de meest toonaangevende antikapitalisten, George Monbiot, heeft recentelijk toegegeven dat protectionisme en de nadruk op lokale productie die hij in het verleden heeft verdedigd, armen landen alleen maar armer zullen maken. Alvorens de WTO-besprekingen, was de Britse linkse krant The Guardian gestart met een website tegen de landbouwsubsidies. En de grootste campagne tegen de protectionisme van de rijke landen was niet georganiseerd door handelseconomen, maar door de ontwikkelings- en hulporganisatie Oxfam. Veel traditionele antiglobalisten zijn hier door beïnvloed.
De richting voor de toekomst van deze beweging zal afhangen van de mate waarin de activisten aangesproken worden en gedwongen worden om constructief te zijn. En dat laatste is belangrijk als we werkelijk belangstelling hebben door welk perspectief de jonge generatie beïnvloed zal zijn. Zoals Keynes al stelde aan het einde van de the General Theory: “vroeg of laat, zijn het ideeën, niet gevestigde belangen, welke gevaarlijk zijn voor goed of kwaad.” Dit artikel verscheen eerder (22 oktober 2003) in de Wall Street Journal Europe, en werd vertaald door Christopher D.H. van Dijk. Dhr. Norberg, is schrijver van het recent verschenen Leve de globalisering en debatteert met antiglobalisten over de hele wereld. Het laatste weekend van juni zal Norberg spreken op het Globaliseringsfestival in Amsterdam. Meervrijheid is ook vertegenwoordigd op dit festival en zal enkele workshops geven over de zegeningen van de vrije markt en globalisering voor ontwikkelingslanden. We willen duidelijk maken dat we de bezorgdheden en doelstellingen van de antiglobalisten delen (bestrijding van armoede, honger, ziekte, milieuvervuiling, oorlog enzovoorts), maar dat de enige manier voor een betere wereld de vrije markt is. Meer informatie over onze workshop volgt later. |
Gerelateerde links:
- Leve de Globalisering
- Over EU Protectionisme en Vliegende Koeien
- De Homepage van Johan Norberg
- Artikelen op Meervrijheid.nl over Globalisering
Plaats reactie19-mei-2004 Chico Lama
je zou toch zeggen dt als een Oxfam pleit voor het afschaffen van landbouwsubsidies e.d. ze die redenering kunnen doortrekken naar delogische conclusie: vrijhandel is goed!
waarom doen ze dat niet?
20-mei-2004 Barend
Het blijft natuurlijk moeilijk om bepaalde groepen serieus te nemen, lees bijvoorbeeld dit stukje van de internationale socialisten
"We vechten voor een maatschappij waarin het bevredigen van menselijke behoeften voorop staat, niet winst. Nog nooit in de geschiedenis produceerde de mensheid zoveel rijkdom als vandaag. Maar in het kapitalisme wordt deze rijkdom niet gebruikt in het belang van de meerderheid van de wereldbevolking. De jacht op winst creëert armoede en honger naast overvloed, naast technologische en wetenschappelijke vooruitgang de mogelijkheid van totale verwoesting door nucleaire oorlog en milieuvernietiging. "
Hoe kan je dan nog een serieus gesprek aangaan wanneer men de meest fundamentele aspecten van de maatschappij niet begrijpt, het serieus nemen van dit soort mensen zou ook de suggestie wekken dat ze misschien een punt hebben. Het feit dat ondanks de huidige wetenschap en kennis men nog steeds geloofd in goden geeft ook al aan dat veel mensen zich simpelweg niet laten overtuigen door ratio maar door emotie, je kan daarom op basis van feiten en logische theoriën nooit een discussie winnen.
21-mei-2004 martin
Barend,
Hoe kan je dan nog een serieus gesprek aangaan wanneer men de meest fundamentele aspecten van de maatschappij niet begrijpt
Door die fundamentele aspecten uit te leggen. Om een voorbeeld te geven: Hayek was oorspronkelijk een socialist, dat is hem door Von Mises uit z'n hoofd gepraat.
21-mei-2004 Otto Drachen
Goed artikel, alleen ben ik het niet eens met "ze hebben intellectuele eigendomsrechten een slechte naam gegeven". Een grote groep libertariërs, waaronder Stephan Kinsella en Faré Rideau, vindt dat Intellectual Property (IP) een soort Informationeel Protectionisme is, en dus onlibertarisch. Zie bijvoorbeeld het artikel Against Intellectual Property van Kinsella.
Eén van de redenen dat farmaceutische bedrijven niet zo goed kunnen concurreren, is omdat ze dat verboden wordt door de 'eigenaar' van patenten, of omdat ze licenties moeten betalen aan deze eigenaar. Hierdoor creëren intellectuele 'eigendomsrechten' een kunstmatige schaartste en drijven ze de prijs van medicijnen omhoog. Wat dit betreft hebben de anti-globalisten wel gelijk, maar zijn staan hierbij, mijns inziens, aan de kant van het libertarisme.
"We vechten voor een maatschappij waarin het bevredigen van menselijke behoeften voorop staat, niet winst. [...]"
Tja, wat deze wereldredders niet begrijpen: je kan nog zoveel winst willen, maar je kan pas winst maken als je producten produceert waar de klanten behoefte aan hebben, d.w.z., als je hun menselijke behoften kan bevredigen. Hoe meer winst je maakt, hoe meer je de behoeften van het volk dus bevredigt. Op de rest van hun paranoïde citaat zal ik maar niet ingaan...
21-mei-2004 Victor
Otto: Goed artikel, alleen ben ik het niet eens met "ze hebben intellectuele eigendomsrechten een slechte naam gegeven". Een grote groep libertariërs, waaronder Stephan Kinsella en Faré Rideau, vindt dat Intellectual Property (IP) een soort Informationeel Protectionisme is, en dus onlibertarisch.
Norberg is niet zozeer libertarisch alswel kapitalistisch en klassiek liberaal. Hij pleit dan ook niet voor typisch libertarische rechten als het recht op afscheiding en het recht om te discrimineren. Waarschijnlijk wil hij het establishment niet van zich vervreemden.
21-mei-2004 Otto Drachen
Otto: "Een grote groep libertariërs [...] vindt dat Intellectual Property (IP) een soort Informationeel Protectionisme is, en dus onlibertarisch."
Victor: "Norberg is niet zozeer libertarisch alswel kapitalistisch en klassiek liberaal."
Maar protectionisme is toch niet kapitalistisch of klassiek liberaal (zie bijvoorbeeld de beruchte kaarsenmakerspetitie van Bastiat voor een parodie van het protectionisme). Waar het om gaat is dat intellectueel 'eigendom' niet schaars is, en daarom geen eigendom is, aangezien de kenmerkende eigenschap van eigendom is dat het schaars moet zijn. Hieruit volgt ook dat in een echt kapitalistisch systeem, er geen plaats is voor copyrightwetten, patentwetten, etc.
22-mei-2004 Speedy
Otto schrijft: “Waar het om gaat is dat intellectueel 'eigendom' niet schaars is, en daarom geen eigendom is, aangezien de kenmerkende eigenschap van eigendom is dat het schaars moet zijn. Hieruit volgt ook dat in een echt kapitalistisch systeem, er geen plaats is voor copyrightwetten, patentwetten, etc.”
Onzin Otto, goede ideeën zijn hartstikke schaars, en daarom ontzettend veel waard. Daarbij hebben de eigenaars er meestal veel tijd en geld in gestoken om ze te ontwikkelen. Een softwareprogramma van 2 miljoen LOCs (lines of code) schrijft zich echt niet vanzelf ! Het zou volslagen absurd zijn als anderen die goede ideeën zomaar kunnen jatten.
Bescherming van het eigendomsrecht over de ideeën waarmee mensen en bedrijven kunnen voortbestaan is essentieel. Bovendien bevordert de bescherming van intellectueel eigendom innovatie. De concurrentie moet immers met een beter idee komen. Kapitalistischer kan haast niet ! ;-)
Verder is er uit welvaartsoogpunt niets mis met protectionisme. Engeland en de VS maakten de grootste bloeiperiode door terwijl ze een zeer protectionistische handelspolitiek voerden. En nu nog zijn de VS en de EU handelsblokken die een zeer sterke bescherming van hun interne markten uitoefenen en tevens de meest welvarende regio's ter wereld.
Het is dan ook een groot misverstand dat vrijheid en welvaart hand in hand gaan. Te weinig vrijheid smoort ieder initiatief en drukt de welvaart, maximale vrijheid daarentegen ontbeert de noodzakelijke collectieve regelingen om inefficiënt gebruik van het in de maatschappij beschikbare kapitaal tegen te gaan (ik verwijs maar weer eens naar mijn bus voorbeeld waarmee de file goedkoper kan worden opgelost dan met individueel autovervoer). Het optimum ligt, zoals gewoonlijk, er tussenin.
De echte libertariër kiest uiteraard voor maximale vrijheid en dus een lager welvaartsniveau dan het maximaal haalbare. ;-)
My Uncle, the unlucky inventor
My uncle invented the burglar alarm. But somebody stole it from him.
Then he invented a cure for a disease that did not yet exist. But my aunt caught the cure and died.
Then my uncle invented a soft drink he called “4-Up”. It was not a success. He improved it and called it “5-Up”. But it was not successful either. He was working on “6-Up” when he died. He never knew how close he got to success…
23-mei-2004 Chico Lama
Speedy,
over intellectual property> ik had eerst zelfde idee erover als jij, maar na dit artikel goed gelezen te hebben en nagedacht te hebben over open-source enzo ben ik overtuigd dat intellectual property geen property is en dat deze erkenning geen beletsel is voor innovatie (je moet dan alleen ook bijv. de FDA afschaffen) integendeel...
23-mei-2004 Speedy
Sorry Chico, maar Kinsella is een warhoofd. Dit artikel is een van de zwakste essays op libertarisch gebied die ik tot nu toe heb gelezen. Kinsella heeft niet alleen een heel gebrekkige feitenkennis, hij heeft ook nauwelijks fantasie. Een libertariër is hij zeker niet, eerder een echte utilitarist.
Aan de ene kant doet Kinsella zich voor als een Principien Reiter die tegen utilitaristische argumenten is, aan de andere kant betwijfelt hij of de innovatie die door IP mogelijk wordt gestimuleerd opweegt tegen de kosten van de rechtsbescherming. Ook vreest hij voor het knarsend tot stilstand komen van onze samenleving als ieder nieuw idee zou worden beschermt. Het is echter van tweeën een: ofwel mensen en bedrijven hebben exclusief recht op de vruchten van hun arbeid, of niet.
Utilitaristische argumenten doen voor mij niet ter zake. Het gaat om het principe, diefstal is onder ALLE omstandigheden verkeerd. Er is geen enkel bezwaar dat anderen bepaalde ideeën gebruiken. Maar niet nadat zij daarvoor toestemming van de eigenaar hebben gekregen. Kinsella’s argumentatie dat veel patenten niet productief worden ingezet, en dus innovatie belemmeren, is net zo absurd als het feit dat veel rijke mensen een deel van hun geld verkwisten. So what ? Het is immers hun eigen geld, daar mogen ze mee doen wat ze willen.
In werkelijkheid is rechtsbescherming van IP essentieel voor innovatie. Wie zal immers nog tijd en geld willen investeren in nieuwe ontwikkelingen als je weet dat de concurrent daar toch zo mee aan de haal kan gaan, dan jat je nog liever de ideeën van iemand anders. De argumentatie tégen IP rights is er een vóór verloedering van de samenleving.
Kinsella stelt zelfs het hele eigendomsrecht ter discussie als hij stelt dat niemand feitelijk iets kan creëren, slechts ontdekken wat de natuur verborgen hield is volgens hem mogelijk en daarom hebben mensen geen exclusief recht op intellectueel eigendom. Nog afgezien van het feit dat mensen wel degelijk nieuwe dingen creëren (de meeste technische ontwerpen komen in de natuur helemaal niet voor) ontkent hij daarmee zelfs het libertarische homesteading principe dat voor ideeën net zo goed opgaat.
Zijn argument dat het gebruik van een idee door meer mensen dan alleen de eigenaar die eigenaar niet benadeelt (anders dan een stuk grond is een idee volgens Kinsella géén schaars goed dat meervoudig en gelijktijdig gebruik uitsluit) is opnieuw een absurd utilitaristisch argument. Een farmaceutisch bedrijf dat 400 miljoen en 10 jaar werk in de ontwikkeling van een nieuw medicijn heeft gestoken en vervolgens de concurrentie met de formule aan de haal ziet gaan en de markt ziet inpikken omdat ze die hoge ontwikkelkosten niet hoeven af te schrijven, zal daar beslist heel anders over denken !
Nogmaals, goede ideeën zijn enorm schaars (Kinsella is so wrong!) en de omvang van de markt voor zo’n idee is altijd beperkt. Daarom is het essentieel dat intellectueel eigendom wordt beschermd. Open source producten voorkomen monopolievorming (en ik ben daar helemaal voor) maar dat doet niets af aan het feit dat dit een vrije keuze is van de makers. Zij hebben evenveel recht te besluiten voor een closed source. De markt zal dan wel bepalen of men het een of het ander wil.
En zo hoort het ook, utilitaristische argumenten doen niet ter zake, het gaat om het principe: vrije keuze moet voorop staan, wat je doet met je bezit bepaal je zelf en niemand anders.
24-mei-2004 Chico Lama
OPROEP!
het zou heel mooi zijn als iemand 'Against Intellectual Property' van Kinsella vertaalt zodat het op MV gepubliceerd kan worden & we er dan een gerichte discussie over kunnen voeren. Het is ook sowieso een heel belangrijk stuk qua libertarisme of je het nu met hem eens of oneens bent.
I'll say up front dat ik het zelf niet vertaal (en voel me daar niet schuldig of hypocriet onder ondanks feit dat ik de oproep doe)
24-mei-2004 Chico Lama
nu heel kort antwoord op Speedy:
kijk eens naar Open Source ontwikkeling die toch bloeit terwijl er geen patentrecht is. zelfde kun je op andere gebieden verwachten: als alle informatie en inzichten voor iedereen beschikbaar is dan kan er flink geinnoveerd worden, zij het waarschijnlijk opgedeeld in veel kleinere stapjes dan nu gedaan wordt.
als je zegt dat dit hun vrije keuze is en dat het 'rigfht to intellectual property'blijft bestaan dan kan ik tegenwerpen dat dit property geen property is daar het niet schaars is, waarop jij weer kunt zeggen dat dit property wel gemaakt wordt met producten en arbeid die wel schaars zijn,. wqaarop ik weer kan tegenwerpen dat dit irrelevant is voor de vraag wat er met intellectueel 'property' moet gebeuren: ik kan ook met heel veel moeite en inspanning en middelen een reputatie opbouwen terwijl die reputatie geen 'property' van me is en door iedereen 'vernietigd' mag worden.
enzovvoorts
alle andere 'rights' en utilistische argumenten kunnen we bespreken als iemasnd het artikel vertaald heeft. (minus de vele vele voetnoten is het niet zo'n heel groot stuk tekst)
24-mei-2004 Speedy
Chico,
Het thema is belangrijk, maar het stuk van Kinsella is buitengewoon slecht. Ik raad de vertaler/ster aan veel koppen sterke koffie klaar te zetten ! ;-)
Alle informatie en inzichten ZIJN beschikbaar voor iedereen en worden ook gebruikt voor product- en procesinnovaties, want patenten zijn openbaar. Die worden dan ook volop gebruikt bij het ontwikkelen van NIEUWE ideeën. Tenslotte zit niemand te wachten op 1001 “Me Too”-bedrijven.
Dat Open Source goed werkt is een keuze van de betrokken bedrijven, die hebben er allemaal belang bij. Zoiets werkt namelijk alleen als er geen duidelijke marktleider is aan te wijzen (Unix bestaat uit zeer veel dialecten en Sun is geen MS) en marktpartijen elkaar nodig hebben om hun klanten optimaal te bedienen (ook Linux is veel te klein om op eigen kracht te kunnen groeien). In het geval van een monopolie (MS) is het juist erg onverstandig te kiezen voor een Open Source strategie, want je haalt er misschien interessante toeleveranciers, maar ook veel concurrentie mee binnen. En als je er eenmaal voor kiest kan je moeilijk terug. Geen wonder dat MS erg huiverig is die weg op te gaan.
Maar, nogmaals, die vraag is helemaal niet relevant. Het gaat om het principe: van iemands bezit blijf je af, en wat-ie ermee doet (open of closed) is zijn eigen keuze.
Dat je denkt dat immateriële zaken zoals een reputatie geen “property” zijn en dus door iedereen “vernietigd” mogen worden, geeft wel aan hoe slecht de libertarische principes (no force, no fraud) bij je zijn aangeslagen en wat een verouderd beeld van het begrip “eigendom” je eigenlijk hebt. Juist in een kenniseconomie zijn immateriële aspecten van steeds groter belang voor het voortbestaan van mensen en organisaties. Zaken als de goodwill van een bedrijf en het imago van een merknaam zijn tegenwoordig van enorme economische waarde en essentieel voor de bruikbaarheid van fysiek eigendom. Zo zijn de feitelijke verschillen tussen concurrerende auto’s miniem, maar de verschillen in imago kunnen heel groot zijn. Juist het imago van een merk geeft het de positie in de markt, niet de materiële eigenschappen.
Vrijheid van meningsuiting bijv. is een groot goed, maar het is absurd dat libertariërs de feitelijke consequenties van smaad niet willen doordenken. Zo heeft indertijd een vuile lastercampagne van Marcel van Dam er voor gezorgd, dat de frisdrankfabriek van Exota om zeep werd geholpen. Van Dam deed dit ten gunste van zijn broer die toen directeur bij concurrent Vrumona was. De rechter heeft de VARA daar overigens wel voor veroordeeld. De directe verantwoordelijkheid voor het faillissement lag evenwel niet bij de VARA, maar bij de goedgelovige klanten die en masse ophielden Exota te kopen. Zonder dat Exota hen had benadeeld (door bijv. de prijs te verhogen of de kwaliteit te verminderen) ontnamen de klanten eenzijdig deze fabriek de mogelijkheid tot voortbestaan. Zonder daar ook maar enige compensatie voor te hoeven betalen ! En dat terwijl de eerste voorwaarde voor zelfbeschikkingsrecht is dat je de verantwoording durft te dragen voor je eigen handelen.
Het is dergelijk kapitalistisch freeloadership dat financieel bestraft zou moeten worden en niet de vrijheid van meningsuiting van de VARA (hoe leugenachtig ook).
“Freedom is indivisible, and when one man is enslaved, all are not free”
-- JFK
25-mei-2004 Speedy
Otto,
Ik zie dat de redactie je erg lange (maar interessante) post inderdaad heeft verwijderd. Het Vrijheid-forum op libertarian.nl heeft beslist betere voorzieningen voor lange stukken en diepgaande discussies. Toch wil ik er hier graag nog even op ingaan.
Je kunt een idee beschouwen als een virtueel product dat met behulp van natuurlijke hulpbronnen (meestal sterke koffie en pizzapunten) is gevormd. Het onderscheidt zich daarin dan niet van een reëel product, zoals een auto. Net zoals een specifieke auto meestal slechts 1 eigenaar zal hebben, zo zal een specifiek idee meestal ook slechts 1 eigenaar hebben. Natuurlijk kunnen anderen zo’n product kopiëren, of geheel op eigen kracht tot eenzelfde product komen. IP rights zijn dan inderdaad een vorm van marktafscherming.
Je kunt een idee echter ook beschouwen als een natuurlijke hulpbron. Om een auto te kunnen bouwen heb je niet alleen staal nodig, maar ook informatie. Met behulp van arbeid, machines/computers en kapitaal vorm je dan de reële en de virtuele grondstoffen samen om tot een concreet product. En net zoals ijzererts niet alom beschikbaar is, is ook de juiste informatie niet voor het grijpen. Schaars dus. IP rights zijn dan essentiële eigendomsrechten.
“Think for yourselves and let others enjoy the privilege to do so, too.”
-- Voltaire (1694-1778)
25-mei-2004 Speedy
En nu we het toch over de kern van de (libertarische) zaak hebben: wat is eigendom en waarom zou je eigendomsrechten moeten erkennen ?
(komen we gelijk weer een beetje terug bij de topic van deze draad ;-)
De libertarische opvatting van eigendom gaat uit van de schaarste van een natuurlijke hulpbron. Door het recht van de eigenaar op een ondeelbaar stuk van die natuurlijke hulpbron te erkennen wordt de eigenaar in staat gesteld zichzelf in leven te houden. Als dit exclusieve eigendomsrecht niet bestond en meer mensen aanspraak op dat deel van die natuurlijke hulpbron zouden kunnen maken dan zou de mogelijkheid bestaan dat er voor iedereen onvoldoende is om in leven te blijven. Het erkennen van eigendomsrecht vergroot dus de overlevingskansen van een deel van de mensheid, n.l. dat deel dat de natuurlijke hulpbronnen bezit. Libertariërs vinden zo een morele rechtvaardiging voor hun uitgangspunt van individueel bezit.
Maar hoe houden degenen zonder eigendom zich dan in leven ? De bezitters kunnen de bezitslozen in dienst nemen om de natuurlijke hulpbron te exploiteren. Blijkbaar levert die natuurlijke hulpbron zo toch voldoende op om iedereen, bezitters en bezitslozen, in leven te houden. Dit simpele feit slaat gelijk de basis weg onder de libertarische eigendomsopvatting. Als het bezit van 1 persoon in de praktijk toch voldoende blijkt op te leveren voor meer personen, waarom zouden die personen dan geen (mede-)eigenaar kunnen zijn en gewoon voor zichzelf kunnen werken ? Dat zou uit vrijheidsoogpunt een grote stap vooruit zijn.
“It is better to have a permanent income than to be fascinating”
-- Oscar Wilde (1854-1900)
25-mei-2004 Speedy
Chico schrijft: “kijk eens naar Open Source ontwikkeling die toch bloeit terwijl er geen patentrecht is. zelfde kun je op andere gebieden verwachten”
In tegendeel. Dat Kinsella et.al. de plank volkomen misslaan en onze (kennis)economie juist knarsend tot stilstand komt als IP rights ontbreken blijkt wel uit het volgende voorbeeld:
Stel dat een farmaceutisch bedrijf 400 miljoen investeert om een nieuw medicijn te ontwikkelen en dat ze dit over de hele levensduur van het product 1 miljard omzet zou opleveren (bijv. 1 miljard pillen verkocht tegen 1 euro/stuk) met IP bescherming, en slechts 500 miljoen omzet (250 miljoen pillen verkocht tegen 2 euro/stuk) zonder IP bescherming maar met een marketingcampagne gericht op originele kwaliteit. De concurrentie heeft in het eerste geval nauwelijks marktaandeel en in het tweede geval, bij vrijwel gratis kopiëren van de formule, 500 miljoen omzet (750 miljoen pillen verkocht tegen 0,67 euro/stuk).
De informatie om dit medicijn te kunnen maken blijkt dus 500 miljoen waard te zijn. Dat betekent, dat de eerste pil die het farmaceutische bedrijf zonder IP bescherming op de markt brengt maar liefst 500 miljoen zou moeten kosten. Conclusie: die pil komt er dus nooit en te nimmer.
De enorme waarde van IP is overigens de reden dat steeds meer bedrijven (m.n. in de sectoren micro-electronica en software) zich uitsluitend nog bezighouden met de ontwikkeling van IP en de handel daarin.
25-mei-2004 Bas
Verassende rechtvaardiging geef je voor eigendom Speedy. Zelf verzonnen of is dit daadwerkelijk de opvatting van iemand? Ik kan me namelijk niet voor de geest halen dat een Narveson, Rand of wie dan ook ooit gesproken heeft over schaarse hulpbronnen.
25-mei-2004 Speedy
Bas,
Ik geef hier in mijn eigen woorden weer wat libertariërs gewoonlijk onder “eigendom” verstaan.
Op pagina 19 van zijn artikel “Against Intellectual Property” (zie link boven) verwoord Kinsella het namens Hoppe, Plant, Hume, Palmer, Rothbard en Tucker iets anders: “Nature (-) contains things that are economically scarce. My use of such a thing conflicts with (excludes) your use of it, and vice versa. The function of property rights is to prevent interpersonal conflict over scarce resources, by allocating exclusive ownership of resources to specified individuals (owners).”
Ik ga er maar van uit dat libertariërs met het definiëren van eigendomsrechten voor schaarse hulpbronnen gevechten op leven en dood hebben willen voorkomen. Zo wordt een laagje beschaving aangebracht in de strijd om het bestaan. ;-)
25-mei-2004 Speedy
“Je kunt een idee echter ook beschouwen als een natuurlijke hulpbron”
De essentie is uiteraard dat je IP ook inderdaad ziet als eigendom, net zoals een stuk grond eigendom kan zijn, waarbij het libertarische homesteading-principe gewoon van toepassing is.
Door te stellen, dat je informatie in je op kan nemen door gewoon om je heen te kijken, geeft je dat nog niet het recht om die informatie zomaar te gebruiken. Tenslotte zie je om je heen ook allerlei andere zaken (bij ‘toeval’ of niet) die niet je eigendom zijn en die je ook niet zomaar kan gebruiken. Dat je niet altijd weet of die informatie wel een eigenaar heeft en wie dat dan is, doet niet ter zake. Dat weet je van andere dingen vaak ook niet. Zodra je echter ongeautoriseerd iets gaat gebruiken merk je gauw genoeg of de eigenaar dat toestaat ! ;-)
Het is een misvatting dat iemand die een tastbaar product aanschaft alleen grondstoffen in een bepaalde bewerkte vorm koopt waar hij maar mee kan doen wat hij wil. Hij koopt voornamelijk functionaliteit en imago. Zuiver virtuele zaken dus. Bij aanschaf van een dienst is dit nog duidelijker. Het samenspel van vakkennis, service, kwaliteit en informatie, ingebracht door de bedrijfsorganisatie en de medewerkers, de toeleveranciers, de financiers, de klantenkring, de branche- en consumentenorganisaties en de media zijn bepalend voor wat een klant met een product of dienst kan doen. Net als IP allemaal virtuele zaken die stuk voor stuk meer waard zijn dan het tastbare deel van het gekochte. De aankoop omvat gewoonlijk echter slechts die functionaliteit en dat imago, verder niets.
Als iemand een product koopt of gebruikt en daaruit kennis haalt die eigendom is van iemand anders, is hij een ordinaire dief. Uiteraard kan hij een koop- of gebruiksovereenkomst sluiten waarin ook de eigendomsrechten van de desbetreffende kennis op hem overgaan. De prijs zal er dan ook naar zijn (zie mijn farmacie voorbeeld hierboven). Maar nooit zal iemand die een goed idee van anderen tegenkomt dit zomaar kunnen kopiëren. Daarvoor heeft hij immers informatie nodig die niet van hem is.
Het voorbeeld van Boer Jed die olie onder zijn land ontdekt en dit voor zijn buren verborgen probeert te houden is nu juist een voorbeeld waarin het patentrecht niet opgaat. Het gaat hier immers om een ontdekking en niet om een uitvinding. Niemand zal exclusief recht op de kennis dat er een olieveld is kunnen doen gelden. Wel op een nauwkeurige methode om de exacte plaats van het olieveld vast te stellen en zo precies de waarde van de bovenliggende grond te bepalen. En uiteraard ook op een handige methode om die olie uit de grond te krijgen. Daar heb je namelijk een goed idee voor nodig en die zijn net zo schaars als die olie. ;-)
SAMUEL COLT
the inventor of the point-and-click interface
27-mei-2004 Speedy
Een interessante ontwikkeling zien we op het gebied van de bescherming van digitale ‘content’ zoals muziek en video. Digitale bestanden zijn gemakkelijk te kopiëren (stelen zouden de copyright eigenaars zeggen). Bescherming gebeurt zowel met technische middelen, met juridische middelen en door nieuwe vormen van marketing.
Toen tienduizenden muziekliefhebbers voor nop MP3 muziekbestanden begonnen uit te wisselen via Napster was dat een flinke financiële aderlating voor de muziekindustrie. Popgroepen en platenmaatschappijen ondernamen met succes juridische stappen tegen Napster en zijn gebruikers. Tevens introduceerden Apple, Microsoft en Sony de tweede generatie audio software. Naast betere compressie dan MP3 biedt die ook de mogelijkheid voor Digital Rights Management (DRM). Apple gebruikt AAC (Advanced Audio Coding), Microsoft lanceerde Windows Media Audio (WMA) en Sony heeft zijn eigen Atrac3 formaat.
Apple’s iTunes netwinkel verkocht zo in 1 jaar tijd 70 miljoen liedjes voor 99 dollarcent per stuk. De AAC-songs van Apples iTunes site komen met Fairplay, Apple’s DRM-software die het aantal keren dat een song gekopieerd kan worden aan banden legt. Het AAC-formaat kan naast de PC overigens alleen op Apple’s iPOD draagbare muziekspeler worden afgespeeld. Jon Johansen, de Noorse teenager die als eerste een code verspreidde waarmee de beveiliging van een DVD gekraakt kon worden, heeft nu ook een gratis tool in omloop gebracht waarmee de DRM-software van Apple uitgeschakeld kan worden.
Microsoft probeert van zijn WMA-formaat dé standaard voor de muziekindustrie te maken door dit formaat aan zoveel mogelijk bedrijven in licentie te geven. Het nieuwe, gelegaliseerde Napster gebruik het nu ook. Janus, de nieuwe versie DRM-software van Microsoft, maakt het mogelijk het gebruik te reguleren van audio- en video-bestanden die van het internet worden opgehaald.
Sony verkoopt in de VS songs (ook voor 99 dollarcent) via de eigen Sony Connect internet muziekwinkel. Het Atrac3 formaat kan naast de PC alleen op MemoryStick- en MiniDisc-spelers worden beluisterd. De bijgeleverde software maakt het mogelijk WMA en MP3 bestanden om te zetten naar Atrac3. Ook Sony wil zijn standaard in licentie laten gebruiken door andere bedrijven.
De vraag is natuurlijk in hoeverre eigendomsrechten en de vrijheid van de consument zo met elkaar in conflict komen.
