De Mythe van de Joodse Samenzwering - Deel II
Het was echter niet hun 'slechtheid', maar een logische overlevingsstrategie (of een begrijpelijke rancune jegens een antisemitische omgeving) die veel joden er toe bracht om het vuile werk voor despoten op te knappen.
Toen de Normandische ridders onder leiding van Willem de Bastaard en zijn zoon Rufus vanaf 1066 Engeland veroverden, gebruikten de nieuwe heersers joodse immigranten voor de uitvoering van de maatregelen die zij het Saksische volk oplegden. Joden dienden ook als zetbazen tijdens de overheersing door de Fatimiden van Tunesië in de tiende eeuw, de Moorse bezetting van Spanje van de achtste tot de elfde eeuw en daarna in de Spaanse koninkrijken Aragón, Castilië en Léon. De koningen waren weliswaar katholiek, maar ze verkeerden in een voortdurende onderhuidse machtsstrijd met de kerk, waarin de joden hun bondgenoten waren. De kerk, ondertussen, zette liever het volk op tegen de joden dan voor een openlijke confrontatie met de vorsten te kiezen. Joden werden razend impopulair en theorieën over joodse samenzweringen deden ook toen al de ronde. Het gevolg waren grote antisemitische opstanden, onder andere, in Tunesië in 1012, in Spanje in 1066 en 1391. De joden werden uit Engeland verdreven in 1290.
Elders in Europa stelden koningen, prinsen en hertogen vaak joden aan als tollenaars of als rentmeesters. Omdat joden minder bindingen hadden met de plaatselijke bevolking was de kans groter dat zij volle pond aan belasting en pacht binnenbrachten. Joden mochten een beperkt aantal beroepen uitoefenen en kwamen vaak in de handel of het bankierswezen terecht. Gezien de economische activiteiten van joden was het vrij makkelijk hen in donkere tijden als uitbuiters af te schilderen.
In het tsaristische Russische Rijk waren joden vanaf 1880 het doelwit van pogroms. Geen wonder dat veel joden het moreel juist vonden om zich aan te sluiten bij de bolsjewieken. Disproportioneel veel joden waren betrokken bij de communistische terreur in de Sovjet-Unie. Het commando dat de tsaar en zijn familie doodde, stond onder leiding van de jood Jakov Jurovski. De opdrachtgever was Jakov Sverdlov, eveneens een jood. Lazar Kaganovich bracht de opstandige Oekraïne onder controle, onder andere door het instellen van een quotum van tienduizend executies per week en het creëren van een hongersnood die miljoenen het leven kostte.
Het systeem van goelagkampen werd opgezet door Matvei Berman en Naftali Frenkel en de transporten stonden onder leiding van Lev Inzhir. Beruchte kampcommandanten waren Firin, Rappoport, Kogan en Zhuk. Topfiguren van de geheime dienst waren Boris Berman, Pauker, Slutsky en Spiegelglas. Allemaal joden. Tachtig procent van de agenten van de Tsjeka waren joden (volgens de Amerikaanse hoogleraar geschiedenis W. Bruce Lincoln), terwijl maar twee procent van de Russische bevolking uit joden bestond.
Toen Hitler de oorlog verloor en de Sovjet-Unie Oost-Europa bezette, was het niet wonderbaarlijk dat met name de vervolgde joden van de Oost-Europese naties de Russen als bevrijders zagen en bereid waren zich voor hen in te spannen. Hierdoor werden joden vaak de zetbazen in de Russische satellietstaten. De veiligheidsdienst in Polen werd geleid door Jakub Berman en zijn nauwste medewerkers waren voor het merendeel ook joden, bijvoorbeeld Natan Grunsapau-Kikiel (die zijn naam ‘verpoolste’ tot Romkowski), Dawid Schwartz (Hibner), Josek Goldberg (Rozanski), Lajb Wof Ajzen (Andrzejewski), Julia Brustiger (Brystygier) en Anatol Fejgin. Volgens de researcher John Sack waren driekwart van de officieren van de geheime dienst in Silezië joden. Stalin schiep er genoegen in om joden aan te stellen als commandant van concentratiekampen waarin Duitsers werden opgesloten.
Bijvoorbeeld Solomon Morel, die Auschwitz had overleefd, dertig familieleden had verloren in de holocaust en werd aangesteld als commandant van kamp Zgoda bij het Poolse Swientochlowiece waar leden van de Duitse minderheid die werden verdacht van collaboratie met de nazi’s werden opgesloten. Bijna 1600 gevangenen werden om het leven gebracht; in veel gevallen eigenhandig door Morel.
In de loop van de geschiedenis hebben joden vaak vuil werk verricht en vuile handen gemaakt. Maar hadden en hebben ze ook de touwtjes in handen? Stelde Churchill terecht dat joodse bolsjewieken Rusland beheersten? Klopt Henry Ford's bewering dat joden de Amerikaanse media in handen hebben? Heeft Mahathir Mohamad gelijk? In ieder geval leek Churchill in 1920 gelijk te hebben. Toen (en ook nog geruime tijd daarna) maakten joden de dienst uit in de Sovjet-Unie: Lev Bronstein (Trotski), Lev Rosenfeld (Kamenev), Maxim Wallach (Litvinov), Gregory Apfelbaum (Zinovjev), Nikolay Boekharin, Genrich Jagoda en Karl Radek – Lenin was half joods; Stalin één van de weinige niet-joodse leiders. Ze waren aan de macht gekomen met financiële steun van joden uit het buitenland.
In het tsaristische Russische Rijk waren joden vanaf 1880 het doelwit van pogroms. Geen wonder dat veel joden het moreel juist vonden om zich aan te sluiten bij de bolsjewieken. Disproportioneel veel joden waren betrokken bij de communistische terreur in de Sovjet-Unie. Het commando dat de tsaar en zijn familie doodde, stond onder leiding van de jood Jakov Jurovski. De opdrachtgever was Jakov Sverdlov, eveneens een jood. Lazar Kaganovich bracht de opstandige Oekraïne onder controle, onder andere door het instellen van een quotum van tienduizend executies per week en het creëren van een hongersnood die miljoenen het leven kostte.
Het systeem van goelagkampen werd opgezet door Matvei Berman en Naftali Frenkel en de transporten stonden onder leiding van Lev Inzhir. Beruchte kampcommandanten waren Firin, Rappoport, Kogan en Zhuk. Topfiguren van de geheime dienst waren Boris Berman, Pauker, Slutsky en Spiegelglas. Allemaal joden. Tachtig procent van de agenten van de Tsjeka waren joden (volgens de Amerikaanse hoogleraar geschiedenis W. Bruce Lincoln), terwijl maar twee procent van de Russische bevolking uit joden bestond.
Toen Hitler de oorlog verloor en de Sovjet-Unie Oost-Europa bezette, was het niet wonderbaarlijk dat met name de vervolgde joden van de Oost-Europese naties de Russen als bevrijders zagen en bereid waren zich voor hen in te spannen. Hierdoor werden joden vaak de zetbazen in de Russische satellietstaten. De veiligheidsdienst in Polen werd geleid door Jakub Berman en zijn nauwste medewerkers waren voor het merendeel ook joden, bijvoorbeeld Natan Grunsapau-Kikiel (die zijn naam ‘verpoolste’ tot Romkowski), Dawid Schwartz (Hibner), Josek Goldberg (Rozanski), Lajb Wof Ajzen (Andrzejewski), Julia Brustiger (Brystygier) en Anatol Fejgin. Volgens de researcher John Sack waren driekwart van de officieren van de geheime dienst in Silezië joden. Stalin schiep er genoegen in om joden aan te stellen als commandant van concentratiekampen waarin Duitsers werden opgesloten.
Bijvoorbeeld Solomon Morel, die Auschwitz had overleefd, dertig familieleden had verloren in de holocaust en werd aangesteld als commandant van kamp Zgoda bij het Poolse Swientochlowiece waar leden van de Duitse minderheid die werden verdacht van collaboratie met de nazi’s werden opgesloten. Bijna 1600 gevangenen werden om het leven gebracht; in veel gevallen eigenhandig door Morel.
In de loop van de geschiedenis hebben joden vaak vuil werk verricht en vuile handen gemaakt. Maar hadden en hebben ze ook de touwtjes in handen? Stelde Churchill terecht dat joodse bolsjewieken Rusland beheersten? Klopt Henry Ford's bewering dat joden de Amerikaanse media in handen hebben? Heeft Mahathir Mohamad gelijk? In ieder geval leek Churchill in 1920 gelijk te hebben. Toen (en ook nog geruime tijd daarna) maakten joden de dienst uit in de Sovjet-Unie: Lev Bronstein (Trotski), Lev Rosenfeld (Kamenev), Maxim Wallach (Litvinov), Gregory Apfelbaum (Zinovjev), Nikolay Boekharin, Genrich Jagoda en Karl Radek – Lenin was half joods; Stalin één van de weinige niet-joodse leiders. Ze waren aan de macht gekomen met financiële steun van joden uit het buitenland.
 |
Volgens een rapport van het Amerikaanse State Department werd de bolsjewistische revolutie met tientallen miljoenen dollars gefinancierd door een alliantie van Amerikaans-joodse en Duits-joodse bankiers, waaronder Otto Kahn, Jerome Hanauer, Mortimer en Jacob Schiff en Max en Felix Warburg. Maar de joodse bolsjewieken waren niet onderling solidair. In de machtstrijd binnen de leiding van de Sovjet-Unie vormden zich wisselende coalities, maar het was nooit joden tegen niet-joden. Stalin speelde het spel het best en rekende met zijn rivalen af. Kamenev, Zinovjev, Boekharin, Jagoda en Radek werden geëxecuteerd; Trotski werd vermoord.
En hoe zit het met de bewering van Ford dat joden de Amerikaanse media beheersen? Ongeveer twee procent van de Amerikanen zijn joden, maar ze zijn buitenproportioneel vertegenwoordigd in topposities. Alle grote filmstudio's in Hollywood zijn door joden opgericht, evenals de belangrijkste televisiezenders (ABC, NBC en CBS – die nog steeds eigendom zijn van of worden geleid door joden). De mediatycoons van Time Warner, Viacom en Disney zijn joden. De enige niet-joodse grote speler is Rupert Murdoch, maar in diens News Group en Fox zijn joden goed vertegenwoordigd in de top (Mel Karamazin, Peter Chernin, Sandy Grushow en Gail Berman). Diverse kranten en weekbladen hebben joodse topmannen, zoals de New York Times (Arthur Sulzberger), de New Yorker (Samuel Newhouse), de Washington Post en Newsweek (beide Donald Graham).
En hoe zit het met de bewering van Ford dat joden de Amerikaanse media beheersen? Ongeveer twee procent van de Amerikanen zijn joden, maar ze zijn buitenproportioneel vertegenwoordigd in topposities. Alle grote filmstudio's in Hollywood zijn door joden opgericht, evenals de belangrijkste televisiezenders (ABC, NBC en CBS – die nog steeds eigendom zijn van of worden geleid door joden). De mediatycoons van Time Warner, Viacom en Disney zijn joden. De enige niet-joodse grote speler is Rupert Murdoch, maar in diens News Group en Fox zijn joden goed vertegenwoordigd in de top (Mel Karamazin, Peter Chernin, Sandy Grushow en Gail Berman). Diverse kranten en weekbladen hebben joodse topmannen, zoals de New York Times (Arthur Sulzberger), de New Yorker (Samuel Newhouse), de Washington Post en Newsweek (beide Donald Graham).
Al tientallen jaren bestaat het keurkorps van journalisten in Washington, producenten en redacteuren van Amerikaanse actualiteitenprogramma’s en schrijvers voor prime-time televisieprogramma's voor een kwart tot de helft uit joden. De helft van de tophonderd-managers op Wall Street en de helft van de Amerikaanse miljardairs is joods. Onder de gulle gevers aan de partijkassen van de Democraten en de Republikeinen bevinden zich veel van deze rijke joden.
Joden hebben al een eeuw lang veel macht in de Verenigde Staten, maar doen ze iets wezenlijks anders met hun macht dan niet-joodse Amerikanen? Trekken ze allemaal één lijn of zijn de Amerikaanse joden politiek net zo verdeeld als de niet-joodse Amerikanen?
Momenteel hebben de neoconservatieven vrij veel invloed op het buitenlandse beleid van de Verenigde Staten. Sommigen zitten in de regering, hoewel beneden het niveau van minister (Paul Wolfowitz, Doug Feith [tot 2005], Lewis Libby, Elliott Abrams, John Hannah, Abram Shulsky en David Wurmser), anderen zijn invloedrijk adviseur of commentator aan de zijlijn (zoals Richard Perle, Charles Krauthammer, John Podhoretz, Elliott Cohen en Bill Kristol).
De neoconservatieven zijn wereldverbeteraars: ze willen dat de Verenigde Staten zich actief inzetten voor de verspreiding van democratie en waar mogelijk interveniëren als onschuldigen worden afgeslacht (ze hebben tien jaar geleden gelobbyd voor militaire hulp aan de Bosnische moslims). Ze zijn voorstander van de Amerikaanse aanwezigheid in Irak, pro-Israël en een groot deel van hen is joods. De vijf die het uiteindelijk voor het zeggen hebben (Bush, Cheney, Rumsfeld, Powell en Rice) zijn noch neoconservatief noch joods.
De meeste Amerikaanse joden zijn geen fans van Bush of de neoconservatieven; zij steunen de Democraten. Toen de Amerikaanse regering het besluit moest nemen of haar troepen Irak zouden binnenvallen, bleek uit enquêtes dat tweederde van de Amerikanen voorstander waren van de oorlog, maar slechts de helft van de Amerikaanse joden. Vrijwel alle Amerikaanse joden zijn pro-Israël, hoewel vaak niet pro-Sharon; hetzelfde geldt voor de niet-joodse Amerikanen. Het America-Israel Public Affairs Committee (lobby voor de Israëlische regering) maakt zich regelmatig kwaad op de New York Times en de Washington Post, kranten waar het op de redactie en in de leiding wemelt van de joden. Amerikaanse joden zweren niet samen; ze zijn het vooral oneens met elkaar.
Ondanks de prominentie van joden in de Amerikaanse samenleving zijn de Verenigde Staten en Israël niet altijd de beste maatjes geweest. De Sovjet-Unie erkende de joodse staat onmiddellijk en lieten satellietstaat Tsjechoslowakije de wapens leveren waarmee Israël de onafhankelijkheidsoorlog van 1948 won. De Verenigde Staten daarentegen, onthielden zich aanvankelijk van erkenning en stelden een gedeeltelijk wapenembargo in. Israël leek een natuurlijke bondgenoot van de Sovjet-Unie. In 1951 hadden communistische en marxistische partijen 23 zetels in de Knesset. De kibboetzbeweging was prominent en de machtigste leiders ervan waren marxisten. De belangrijkste feestdag was de Dag van de Arbeid, met massademonstraties en veel rode vlaggen. De Verenigde Staten keerden zich tegen Israël in de oorlog van 1956. Tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967 was Frankrijk de voornaamste wapenleverancier van Israël.
Joden hebben al een eeuw lang veel macht in de Verenigde Staten, maar doen ze iets wezenlijks anders met hun macht dan niet-joodse Amerikanen? Trekken ze allemaal één lijn of zijn de Amerikaanse joden politiek net zo verdeeld als de niet-joodse Amerikanen?
Momenteel hebben de neoconservatieven vrij veel invloed op het buitenlandse beleid van de Verenigde Staten. Sommigen zitten in de regering, hoewel beneden het niveau van minister (Paul Wolfowitz, Doug Feith [tot 2005], Lewis Libby, Elliott Abrams, John Hannah, Abram Shulsky en David Wurmser), anderen zijn invloedrijk adviseur of commentator aan de zijlijn (zoals Richard Perle, Charles Krauthammer, John Podhoretz, Elliott Cohen en Bill Kristol).
De neoconservatieven zijn wereldverbeteraars: ze willen dat de Verenigde Staten zich actief inzetten voor de verspreiding van democratie en waar mogelijk interveniëren als onschuldigen worden afgeslacht (ze hebben tien jaar geleden gelobbyd voor militaire hulp aan de Bosnische moslims). Ze zijn voorstander van de Amerikaanse aanwezigheid in Irak, pro-Israël en een groot deel van hen is joods. De vijf die het uiteindelijk voor het zeggen hebben (Bush, Cheney, Rumsfeld, Powell en Rice) zijn noch neoconservatief noch joods.
De meeste Amerikaanse joden zijn geen fans van Bush of de neoconservatieven; zij steunen de Democraten. Toen de Amerikaanse regering het besluit moest nemen of haar troepen Irak zouden binnenvallen, bleek uit enquêtes dat tweederde van de Amerikanen voorstander waren van de oorlog, maar slechts de helft van de Amerikaanse joden. Vrijwel alle Amerikaanse joden zijn pro-Israël, hoewel vaak niet pro-Sharon; hetzelfde geldt voor de niet-joodse Amerikanen. Het America-Israel Public Affairs Committee (lobby voor de Israëlische regering) maakt zich regelmatig kwaad op de New York Times en de Washington Post, kranten waar het op de redactie en in de leiding wemelt van de joden. Amerikaanse joden zweren niet samen; ze zijn het vooral oneens met elkaar.
Ondanks de prominentie van joden in de Amerikaanse samenleving zijn de Verenigde Staten en Israël niet altijd de beste maatjes geweest. De Sovjet-Unie erkende de joodse staat onmiddellijk en lieten satellietstaat Tsjechoslowakije de wapens leveren waarmee Israël de onafhankelijkheidsoorlog van 1948 won. De Verenigde Staten daarentegen, onthielden zich aanvankelijk van erkenning en stelden een gedeeltelijk wapenembargo in. Israël leek een natuurlijke bondgenoot van de Sovjet-Unie. In 1951 hadden communistische en marxistische partijen 23 zetels in de Knesset. De kibboetzbeweging was prominent en de machtigste leiders ervan waren marxisten. De belangrijkste feestdag was de Dag van de Arbeid, met massademonstraties en veel rode vlaggen. De Verenigde Staten keerden zich tegen Israël in de oorlog van 1956. Tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967 was Frankrijk de voornaamste wapenleverancier van Israël.
De Verenigde Staten bespioneerden Israël tijdens die oorlog vanaf de USS Liberty, waarop Israël het schip vanuit de lucht bombardeerde, hetgeen 34 opvarenden het leven kostte. De verrechtsing in Israël en de toenemende neiging van Arabieren om de Verenigde Staten als zondebok voor hun problemen te zien, dreven Israël en de Verenigde Staten daarna steeds meer in elkaars armen. Achter die ontwikkeling zat dus ook al geen samenzwering.
Het blijft opvallend dat joden zo zijn oververtegenwoordigd in topposities. Van de 11.000 Nederlanders die tussen 1848 en 1917 in de hoogste schijven zaten van de directe rijksbelastingen, waren volgens een studie van Vincent van der Burg en Christoph ten Houte de Lange twintig procent joods. Maar die oververtegenwoordiging is voor een groot deel te verklaren uit hun intelligentie. Met een gemiddeld IQ van 115 zijn joden de intelligentste etnische groep ter wereld. Hoe hoger de eisen die aan de intelligentie worden gesteld, des te schever wordt de verhouding tussen het percentage joden en het percentage niet-joden dat aan die eisen voldoet.
Zo zijn in het Nederlandse hoger onderwijs joden tweeëneenhalf keer oververtegenwoordigd; op topuniversiteiten in Amerika (die alleen de beste studenten accepteren) zijn joden vijftien keer oververtegenwoordigd. Volgens Charles Murray in zijn boek Human Accomplishment waren joden, vergeleken met niet-joden uit hun land van herkomst, in de periode 1870 tot 1950 negen tot veertien keer oververtegenwoordigd onder de absolute wereldtoppers in de natuurkunde, wiskunde en filosofie. Eén op de vijf Nobelprijzen gaat naar een jood; als de Nobelprijzen ‘eerlijk’ (proportioneel) over alle etnische groepen zouden worden verdeeld, zou dat één op de zeshonderd moeten zijn.
Intelligentie is voornamelijk een kwestie van goede genen, maar in de manier waarop die intelligentie wordt aangewend, speelt (naast aangeboren persoonlijkheidskenmerken) de cultuur een grote rol. Joden lijken van huis uit iets mee te krijgen waardoor ze wat meer durven experimenteren. Ze zijn relatief vaak bij wetenschappelijke, artistieke of maatschappelijke vernieuwingen betrokken. Margaret Thatcher, die een vreedzame revolutie in Groot-Brittannië op gang bracht, had zes joden in haar kabinetten (Nigel Lawson, Leon Brittan, David Young, Malcolm Rifkind, Keith Joseph en Michael Howard). In saaiere tijden is de oververtegenwoordiging van joden in de Britse politiek minder groot. Ook het libertarisme (een stroming die enerzijds pro-westers is, maar anderzijds extreem kritisch staat tegenover de westerse overheden) kent veel joodse kopstukken: Murray Rothbard, Ludwig von Mises, Walter Block, Henry Sturman, Milton en David Friedman, Ayn Rand, Frank Zappa, Julian Simon, Thomas Szasz en Nathaniel Branden.
Volgens de Amerikaanse psycholoog Kevin MacDonald (hoogleraar aan de universiteit van Californië) treft men weliswaar in elke politieke stroming joden aan, maar hebben ideologieën die bepaalde gemeenschappelijke belangen van joden lijken te bevorderen, een bijzondere aantrekkingskracht. MacDonald denkt daarbij aan het socialisme en het multiculturalisme. Die twee stromingen hebben met elkaar gemeen dat ze de dominantie van de christelijke cultuur (waarmee joden slechte ervaringen hebben) willen doorbreken en discriminatie (dus ook antisemitisme) willen beëindigen. Een multiculturele samenleving heeft bovendien als voordeel dat er een veelheid aan minderheden is, zodat joden niet zo snel de zondebok worden. Vroeger waren veel prominente joden socialist; tegenwoordig zijn ze vaak pleitbezorger van de multiculturele samenleving (in Nederland Job Cohen, Rob Oudkerk, Ed van Thijn, Jacques Wallage, Hedy d'Ancona, Judith Belinfante, Awraham Soetendorp, Anet Bleich, Frits Spits, Frits en Sonja Barend, Leon en Harry de Winter, Clairy Polak enzovoort).
Het blijft opvallend dat joden zo zijn oververtegenwoordigd in topposities. Van de 11.000 Nederlanders die tussen 1848 en 1917 in de hoogste schijven zaten van de directe rijksbelastingen, waren volgens een studie van Vincent van der Burg en Christoph ten Houte de Lange twintig procent joods. Maar die oververtegenwoordiging is voor een groot deel te verklaren uit hun intelligentie. Met een gemiddeld IQ van 115 zijn joden de intelligentste etnische groep ter wereld. Hoe hoger de eisen die aan de intelligentie worden gesteld, des te schever wordt de verhouding tussen het percentage joden en het percentage niet-joden dat aan die eisen voldoet.
Zo zijn in het Nederlandse hoger onderwijs joden tweeëneenhalf keer oververtegenwoordigd; op topuniversiteiten in Amerika (die alleen de beste studenten accepteren) zijn joden vijftien keer oververtegenwoordigd. Volgens Charles Murray in zijn boek Human Accomplishment waren joden, vergeleken met niet-joden uit hun land van herkomst, in de periode 1870 tot 1950 negen tot veertien keer oververtegenwoordigd onder de absolute wereldtoppers in de natuurkunde, wiskunde en filosofie. Eén op de vijf Nobelprijzen gaat naar een jood; als de Nobelprijzen ‘eerlijk’ (proportioneel) over alle etnische groepen zouden worden verdeeld, zou dat één op de zeshonderd moeten zijn.
Intelligentie is voornamelijk een kwestie van goede genen, maar in de manier waarop die intelligentie wordt aangewend, speelt (naast aangeboren persoonlijkheidskenmerken) de cultuur een grote rol. Joden lijken van huis uit iets mee te krijgen waardoor ze wat meer durven experimenteren. Ze zijn relatief vaak bij wetenschappelijke, artistieke of maatschappelijke vernieuwingen betrokken. Margaret Thatcher, die een vreedzame revolutie in Groot-Brittannië op gang bracht, had zes joden in haar kabinetten (Nigel Lawson, Leon Brittan, David Young, Malcolm Rifkind, Keith Joseph en Michael Howard). In saaiere tijden is de oververtegenwoordiging van joden in de Britse politiek minder groot. Ook het libertarisme (een stroming die enerzijds pro-westers is, maar anderzijds extreem kritisch staat tegenover de westerse overheden) kent veel joodse kopstukken: Murray Rothbard, Ludwig von Mises, Walter Block, Henry Sturman, Milton en David Friedman, Ayn Rand, Frank Zappa, Julian Simon, Thomas Szasz en Nathaniel Branden.
Volgens de Amerikaanse psycholoog Kevin MacDonald (hoogleraar aan de universiteit van Californië) treft men weliswaar in elke politieke stroming joden aan, maar hebben ideologieën die bepaalde gemeenschappelijke belangen van joden lijken te bevorderen, een bijzondere aantrekkingskracht. MacDonald denkt daarbij aan het socialisme en het multiculturalisme. Die twee stromingen hebben met elkaar gemeen dat ze de dominantie van de christelijke cultuur (waarmee joden slechte ervaringen hebben) willen doorbreken en discriminatie (dus ook antisemitisme) willen beëindigen. Een multiculturele samenleving heeft bovendien als voordeel dat er een veelheid aan minderheden is, zodat joden niet zo snel de zondebok worden. Vroeger waren veel prominente joden socialist; tegenwoordig zijn ze vaak pleitbezorger van de multiculturele samenleving (in Nederland Job Cohen, Rob Oudkerk, Ed van Thijn, Jacques Wallage, Hedy d'Ancona, Judith Belinfante, Awraham Soetendorp, Anet Bleich, Frits Spits, Frits en Sonja Barend, Leon en Harry de Winter, Clairy Polak enzovoort).
Het merkwaardige is dat socialisme en multiculturalisme nu juist bijzonder schadelijk zijn voor de belangen van joden, omdat beide uitgaan van het gelijkheidsdenken. Als je ontkent dat de ene groep (gemiddeld) slimmer is dan de andere en dat de ene cultuur beter is in het ontwikkelen van talent dan de andere, is iedere oververtegenwoordiging van de ene en ondervertegenwoordiging van de andere groep een maatschappelijke misstand – het resultaat van onderdrukking en misschien zelfs wel van een samenzwering. In de Sovjet-Unie werd de oververtegenwoordiging van joden onder academici aangepakt door een quotum in te stellen voor het aantal joodse studenten dat tot universiteiten werd toegelaten. Als je wilt dat de personele samenstelling van politiek, media, advocatuur, medische stand enzovoort etnisch en religieus een afspiegeling is van de Nederlandse samenleving, zul je minder joden en meer Marokkanen op topposities moeten aanstellen.
De invoering van het reëel bestaande socialisme in Oost-Europa deed het antisemitisme bepaald niet verminderen, maar werkte wel fnuikend op de carrièremogelijkheden van joden. Ze waren dolblij als ze naar Israël mochten emigreren. De invoering van de multiculturele samenleving in Nederland komt er in de praktijk op neer dat er steeds meer moslims komen. Moslims die ongeveer net zo antisemitisch zijn als de christenen in de Middeleeuwen waren en bij wie spookbeelden van joodse samenzweringen rondwaren. Het enthousiasme voor socialisme en multiculturalisme onder joden lijkt een typisch geval van joodse zelfhaat.
Marcel Roele
© Marcel Roele. Alle rechten voorbehouden.
Lees Deel 1 van 'De Mythe van de Joodse Samenzwering'.
Dit artikel verscheen eerder in HP/De Tijd
Marcel Roele (1961) is columnist van AD Magazine en schrijft over sociobiologie voor HP/De Tijd en Intermediair. Eerder publiceerde hij De eeuwige lokroep. Over seks, sekseverschillen en relaties (tweede druk, 1996), De menselijke soort en De Mietjesmaatschappij.
Plaats reactie - 74 reactie(s):
26-aug-2005 Carlos
Frank Zappa was geen jood, maar van Italiaans-Grieks-Libanese komaf.
26-aug-2005 anomalie
Hee Carlos dan kan Papa Zappa toch nog steeds jood zijn ??
26-aug-2005 mrXL - mrxlGEEN@SPAMchello.nl
[progressieve modus]Schandalig, al die Joden, PVDA, doe hier iets aan!!![/progressieve modus]
Tsja, wat moet je hier nu van zeggen. Wel gruwelijk interessant, hoor!
Het maakt ook korte metten met het 'gelijkheidsdenken' van onze progressieve vriendjes... Tip voor Marcel: publiceer ook 's wat cijfers over onze 'vriendjes' uit het Rifgebergte en zo...
26-aug-2005 mrXL - mrxlGEEN@SPAMchello.nl
Grappig eigenlijk. Dit maakt Hitler juist heel "sociaal". Als je 'n groep [de Joden] uitmoordt die significant 'beter' is, houdt je meer 'gelijkheid' over. Hij kwam dus hiermee op voor de "zwakkeren" binnen zijn maatschappij, en dat waren dus per ongeluk de niet-Joden.
Analoog aan Hitler's denkbeelden om voor de 'zwakkeren' op te komen zien we ook in onze maatschappij veel elementen terug.
Misdrijven van (moslim) allochtonen worden met de mantel der liefde bedekt; krijgen meer subsidies op scholen, worden voortgetrokken op veel fronten enz.
De huidige onderlaag v/d maatschappij die voornamelijk wordt gevormd door (moslim) allochtonen wordt gevoed doordat de rest financieel wordt uitgekleed.
Best eng eigenlijk als je zo die lijn doortrekt. Je zal maar een bedrijf hebben met te weinig allahtonen [=moslim allochtonen], mensen werden dan bedreigd of gedwongen om meer van die gasten in dienst te nemen.
26-aug-2005 Beek
De Asterix-verhalen, door de geniale humorist Goscinny, zijn te vergelijken met de positie van Israel. Ligging: ten westen, aan zee, omgeven door slechts vijanden, klein en weerbaar. Terwijl op alle mogelijke manieren geprobeerd wordt de kracht en het bestaan van dit kleine volk te breken. Volgens mij was Goscinny ook Joods en zijn deze verhalen een weerspiegeling daarvan.
26-aug-2005 Dr von Doom
.. Het enthousiasme voor socialisme en multiculturalisme onder joden lijkt een typisch geval van joodse zelfhaat...
je kan het woord 'joodse selfhasse' zo vervangen door
autochtoonse selfhasse. ... en die zin blijft gewoon kloppen!!
26-aug-2005 Math Herman - mathhermanGEEN@SPAMyahoo.com
Frank Roele heeft er nog wat vergeten.
Nixon Had een minister van buitenlandse zaken een Duitse Jood ,Kissenger.
Het leek erop dat Nixon meende dat van alle Joden de Duitse Joden het meest intellegent zijn.
Hij had 2 adviseurs Haldemann en Erlichmann ook beiden van Duits/Joodse origine.
Ze werden wel aangeduid als de herdershonden.
Uiteraard is het mij ook opgevallen dat Joden in veel landen top functies bekleden en vooraan staan in de maatschappij.
Behalve dan in Moslim landen.
Mij vielen de eerste Joden op zowat 63 jaar geleden.
Op een ochtend kwamen een 40tal joodse mannen vrouwen en kinderen uit een bos, waarin ze gedurende de nacht waren gevlucht omdat ze meenden dat hun schuilonderkomen overvallen werd door Duitse politie.
deze Joden liepen erbij of ze uit de Synagoge kwamen, hun beste zwartepak en hoed hadden ze aan.
Ik had nog nooit zulke rare mensen gezien.
Het was handiger geweest als ze een manchester broek hadden aangehad een boerenkiel en klompen en platte boerenpet.
26-aug-2005 Carlos
@Beek,
Goscinny was inderdaad ook een jood. Waarvan zou Lucky Luke dan een weerspiegeling zijn? De wandelende jood?
26-aug-2005 Flickr
Naast niet-joods, was Frank Zappa een socialist.
26-aug-2005 anomalie
Alle muzikanten zijn socialist.
MAar waarom kan Zappa nu geen jood zijn geweest ??
26-aug-2005 Zap
Libertarian Zappa
26-aug-2005 Mirjam
Hij (Zappa) zou dé perfecte Jood kunnen zijn geweest met zijn prachtig mooie haakneus, zijn mooie, slim-kijkende bruine ogen, zijn geweldige gevoel voor humor en zijn ability om de hele wereld ervan te overtuigen dat hij een meesterlijke gitarist was, terwijl het maar gewoon een prutser was. Bovendien was hij Katholiek van geboorte.
Verder een geweldig artikel, beschreven zoals het is, vaak verkerend in de hoogste regionen, blijven Joden vaker niet-solidair jegens Joden dan wel-solidair, helaas.
27-aug-2005 Carlos
Zappa was zeer zeker geen socialist.
27-aug-2005 Dennis Ram
Wat Marcel Roele in het kort zegt, is dat er door de geschiedenis al van ver voor de middeleeuwen oorzaken zijn te vinden waarom mensen tot der tijd tot op zekere hoogte terecht een hekel hadden aan sommige joodse zetbazen. En dat er sociologische en culturele oorzaken zijn voor het anti-semitisme.
Tegelijkertijd weerlegd hij dat er een joodse samenzwering is, of is geweest. Voert goede controleerbare redenen aan waarom joden oververtegenwoordig zijn. (intelligentie o.a.)
En legt de scherpe tegenstellingen bloot die in de joodse "gemeenschap" leven.
Wat Marcel Roele nalaat is duiden, wat het dan is in de joodse cultuur, wat hun drijft meer risico te nemen. Volstaan met "de cultuur speelt een grote rol in het meer durven experimenteren" is zo abstract, dat niemand daar iets mee kan.
Het is vergelijkbaar met een statement: "een auto is een auto, waarom? omdat het een auto is"
Dus Marcel Roele ik daag je uit om met een meer inhoudelijke cultuurvisie te komen dan dit!!
27-aug-2005 Marlene - tikun2003GEEN@SPAMyahoo.com
Meer risico durven nemen zit in de joodse cultuur? Ja inderdaad. Zo is bv de godsdienst op zich geen dogmatische godsdienst, ookal zou men dat denken door de stereotiepen van de orthodoxe joden. De Talmud is niets anders dan het in vraag stellen van allerlei onderdelen van de Torah, en ook die vragen worden voortdurend onderzocht door gelovigen, die eigenlijk beter 'studenten' genoemd zouden worden. Daar waar Mr. Pastoor zegt dat het zo is en niet anders, verzoekt de Rabbi zijn studenten om VRAGEN TE STELLEN en niet alles klakkeloos aan te nemen. Een Rabbi leert dat aan zijn studenten vanaf ze klein zijn. Dat is te gek, en maakt dat er zoveel fantastische wetenschappers en onderzoekers zijn gekomen uit de joodse gemeenschap. Ook Israël is onwijs inventief en vooruit op de tijd in allerlei opzichten: medisch, sociaal, agrarisch,...
Leuk die vergelijking van de Galliërs in Asterix. Het spreekt voor zich dat de lezers van die verhalen (ik ben er ook mee opgegroeid) zo'n sympathie hebben met dat kleine dappere dorpje.
27-aug-2005 Alfred
Het Multi-culturalisme is niets meer dan de collectieve wraak van de joden op Hitler die vermenging van rassen verafschuwde.
Maar Hitlers allergrootste nachtmerrie was een mensenras van mongolen.
Hebben de joden nu nog de wil en de macht om ons in mongolen te veranderen?
Een tip van mij: Pas op met de boeken en kranten die je leest en pas op met de muziek die je luistert. En kijk altijd goed naar de achtergrond van de machthebbers.
27-aug-2005 Henk
'De Asterix-verhalen, door de geniale humorist Goscinny, zijn te vergelijken met de positie van Israel.'
Hoewel de Israelieten het waarschijnlijk anders zien, is het voor mij toch een stuk makkelijker om de invasie van de Romeinen met die van de Joden te vergelijken. Let wel: én de Galliërs én de Palestijnen hebben niet om hun bezetters gevraagd en proberen (zich kranig werende) aan hun oude gebruiken vast te houden.
Ok, de Romeinen hadden geen stoffig manuscript waarin stond dat ze Gallië van Jupiter gekregen hadden, maar de 'wat-flikken-die-lui-nou'-respons van de oorspronkelijke bewoners zal wel ongeveer hetzelfde zijn geweest. Of ga ik nu te ver in de vergelijking van het midden-oosten met deze (overigens geweldige) strip?
27-aug-2005 Carlos
@Henk(Henk1 of Henk2?)
De tegenwoordige "Palestijnen" zijn afstammelingen van de Saracenen die in de 7e eeuw na Christus het Heilige Land kwamen binnenvallen.
27-aug-2005 Tarski
Beste Carlos,
Het handboek Oude Geschiedenis dat aan de Universiteiten gebruikt wordt (werd?) zegt iets anders over de herkomst van Palestijnen. (De titel en de schrijver van dit handboek wil me even niet te binnen schieten).
De Palestijnen zouden voor de eerste keer rond 1150 voor Christus de geschiedenis komen binnenwandelen. Egyptische geschiedbronnen maken melding van een invasie vanaf zee van de Nijl-delta.
Deze Palestijnen werden door de Egyptenaren verdreven en vluchten naar de Gaza. Dat was ook hun thuis ten tijde van de Koninkrijken van David en Solomon; circa 800 voor Christus, toen Isreal en Judea verenigd waren.
Zeker is in ieder geval dat de Palestijnen geen Semieten (Arabieren) waren. In het gelaat van Mahmoud Abbas kun je geen Arabische trekken zien; wel Turkse.
Yassit Arafat was -overduidelijk- wel een Arabier, maar hij was dan ook geen echte Palestijn. Hij was import.
Grappig is dus dat het 'broeder-volk' van de Arabieren juist de Joden zouden zijn; want zij zijn beide semieten...
27-aug-2005 Quirium
Joodse mop:
Sharon tegen Arafat:
"Toen de Joden in Jeruzalem hun tempel aan het bouwen waren, probeerden de Palestijnen s'nachts telkens af te breken wat ze overdag hadden gebouwd."
Arafat, met lange tenen: "Er wàren toen nog niet eens Palestijnen in Israël!"
Sharon dan weer: "Goed. Nu we het daarover eens zijn..."
De Joden hebben wel degelijk historische aanspraken op het gebied.
28-aug-2005 Carlos
@Tarski
Volgens mij heb je het over de Filistijnen. Een heel ander volk dan de Jordanese Arabieren die zich Palestijnen noemen.
28-aug-2005 Quirium
Tja ik merk toch overeenkomst:
"Het is naar de Filistijnen", spreekwoord om aan te duiden dat iets helemaal kapot is.
In deze betekenis kan je natuurlijk even goed zeggen: "Het is naar de Palestijnen."
28-aug-2005 Henk
'De Joden hebben wel degelijk historische aanspraken op het gebied.'
Dat is grappig. In mijn dagboek staat anders dat heel Israel van mìjn opa was...
29-aug-2005 Peter de Jong
“De Joden hebben wel degelijk historische aanspraken op het gebied [Palestina/Israel].”
Ze kunnen een nummertje trekken. ;-)
Palestina heeft in de afgelopen millennia al heel wat volkeren over de vloer gehad en de Joden waren zeker niet de eersten. Voor zover nu bekend hebben degenen van wie de Joden afstammen, d.w.z. de Israelieten, in 1125 vChr. het land gestolen van de oorspronkelijke bewoners, de Kanaänieten van wie de Palestijnen afstammelingen zijn. Daarnaast hebben de Palestijnen ook Filistijns en Saraceens bloed in de aderen.
Gedurende de 4 eeuwen Ottomaanse bezetting hebben er hoofdzakelijk Arabische moslims en een klein aantal christenen gewoond. In de periode van 1845 tot 1914 nam het aantal Joden in Palestina toe van ca. 12.000 tot ca. 85.000 . De eerste echte volkstelling die er in Palestina werd gehouden stamt uit 1922. Er leefden toen 757.182 mensen in het gebied waarvan slechts 83.794 Joods waren, zo’n 11 % dus. Driekwart van deze Joden leefden in het Jerusalem-Jaffa gebied, tweederde van hen waren immigranten uit Europa. Tot 1948 hadden de Britten slechts 5 % van het gebied aangekocht dat tot de oorlog van 1967 tot Israel zou behoren, Joodse organisaties en particulieren hadden ook ca. 5 % aangekocht, totaal dus ca. 10 %. De rest hebben de Joden zichzelf toegeëigend ten koste van de mensen die er al woonden.
Overigens is het tamelijk absurd om 5000 jaar (Kanaänieten) resp. 3000 jaar (Israelieten) en 1300 jaar (Saracenen) terug te gaan om eigendomsrechten te claimen. Zo er al een (kadastrale) registratie uit die tijd bewaard is gebleven is die uiterst vaag en onvolledig. Een eerlijke toewijzing kan slechts gebeuren aan de hand van de veel meer gedetailleerde informatie die bekend was even voor de oprichting van de huidige staat Israel in 1948.
29-aug-2005 Peter de Jong
De christelijke opvattingen liggen uiteraard aan de basis van de discriminatie van de Joden. Christenen, niet de nazi's, hebben het gele onderscheidingsteken bedacht, evenals de systematische vervolging en uitroeiing.
Zie bijv. Science & Christianity
"The Church also condemned Jews for rejecting and killing Christ, and proceeded to persecute Jews for over a thousand years. From the 5th to 18th centuries, a major event involving the slaughter, persecution or expulsion of thousands of Jews occurred every decade.
Modern anti-Semitism, which culminated in the Holocaust of 6 million Jews, has its roots in the Church's long tradition of Jewish persecution. The fact is, Nazi Germany did not have one original idea. All of their philosophies came from anti-Semites of past centuries, much of it from the Christian Church. Indeed, when Hitler (who was raised a Catholic, but later became an atheist) became Chancellor of Germany in 1933, he met with the German Catholic leadership and openly identified with their anti-Semitism.
Historian Guenter Lewy writes:
On 26 April 1933 Hitler had a conversation with Bishop Berning and Monsignor Steinmann [the Catholic leadership in Germany]. The subject was the common fight against liberalism, Socialism and Bolshevism, discussed in the friendliest terms. In the course of the conversation Hitler said that he was only doing to the Jews what the church had done to them over the past fifteen hundred years. The prelates did not contradict him.
Medieval Christians had forced Jews to identify themselves by wearing the yellow "Badge of Shame;" the Nazis did likewise by making them wear the Star of David. Medieval Christians accused Jews of a secret international conspiracy to take over the world by poisoning Christian wells with the Black Death; the Nazis also accused the Jews of secretly plotting to take over the world through international Jewish finance. Christians during the Spanish Inquisition taught that the Jews were naturally inferior due to their mala sangra, or "bad blood;" the Nazis taught that the Jews were genetically inferior and subhuman. Even the death machine of Auschwitz found its predecessor in the death machine of the Inquisition, which systematically and indiscriminately tortured and burned Jews by the tens of thousands, for no other reason than they were Jews.
Today, the white hoods and the crosses of the Ku Klux Klan are taken from 14th century Christian history, when Christians adopted these icons to slaughter the Jews who were supposedly responsible for spreading the Black Death."
29-aug-2005 Carlos
@Peter de Jong,
Welke christelijke opvattingen? Waar in het Nieuwe Testament staat dat je joden moet vervolgen? Waar in het Nieuwe Testament staat dat joden een geel onderscheidingsteken moeten dragen?
Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan ik vaststellen dat me geen een passage weet te noemen.
Het gele onderscheidingsteken voor joden is trouwens een uitvinding van moslims, die zich overigens wél bedienen van 'heilige geschriften' waarin wordt opgeroepen tot jodenvervolging.
29-aug-2005 Peter de Jong
@Carlos,
Give me a break, ik ben atheïst, geen theoloog. Je wil hier toch niet serieus beweren dat christenen 1600 jaar lang joden hebben kunnen vervolgen zonder dat daar enige theologische basis voor was ?
Misschien vind je dat het hele christelijke anti-semitisme op politieke interpretaties berust, maar dat geldt in feite voor de hele bijbel. Al die schrijvers en pausen hadden immers heel duidelijke persoonlijke bedoelingen om een bepaalde visie over het voetlicht te brengen. Zo wist Paulus natuurlijk net zo goed als ieder ander die er bij betrokken was dat het de Romeinen waren die Jezus in een politiek showproces hadden veroordeeld en gekruisigd. Toen hij echter naar Rome ging om de Romeinen tot het christendom te bekeren begreep hij dat de waarheid daarbij niet goed van pas zou komen en begon hij de joden de schuld te geven.
Die ‘het doel heiligt de middelen’ mentaliteit is kenmerkend voor christenen door de hele geschiedenis heen. Over het morele niveau van ‘heilige geschriften’ van christenen kunnen we kort zijn, die vergoelijken dictaturen en de massale vervolging van andersdenkenden, stenigingen, verbrandingen, slavernij, censuur, onderdrukking van vrouwen en andersgeaarden, en noem maar op.
Dat de joden steeds met zoveel problemen geconfronteerd werden had ook te maken met hun stevig vasthouden aan de eigen denkbeelden. De islamieten in Nederland kunnen daar nog van leren. De Romeinen, het christendom en later de islam waren buitengewoon allergisch voor mensen die weigerden te integreren. Net zoals wij nu allochtonen dwingen om zich aan te passen of op te krassen zo vonden al die overheersers toen ook al, en vooral uit politieke overwegingen, dat andersdenkenden zich meegaand zouden moeten opstellen. Toen de joden daar geen gehoor aan gaven heeft men ze altijd duidelijk van de rest van de bevolking proberen te isoleren, zodat deze niet op gezagsondermijnende ideeën zou komen. Vandaar die onderscheidingstekens, getto’s, ‘berufsverbote’ (en uiteindelijk gaskamers).
Je hebt overigens gelijk, dat het gele onderscheidingsteken door de moslims is bedacht. In 807 nChr. beval kalief Haroun al-Raschid alle joden onder zijn bewind om een gele riem en een hoge punthoed te dragen ter onderscheiding. Het is echter paus Innocentius III geweest die in 1215 bij officieel dekreet onderscheidende kleding voorschreef voor alle joden én moslims die zich in zijn kerkprovincies ophielden. Koning Henry III van Engeland was de eerste die dit dekreet opvolgde en in 1217 beval dat joden de tien geboden op wit linnen of perkament op hun kleding moesten dragen. De eerste keer dat er in christelijk Europa geel werd gebruikt was in 1269 toen Lodewijk IX van Frankrijk verordonneerde dat joodse mannen en vrouwen een rond stuk gele vilt of linnen voor en achter op hun kleding moesten dragen. In Duitsland en Oostenrijk moesten joden een speciale joodse hoed dragen en pas in de 15e eeuw was daar zo’n kledingbadge verplicht. Uiteindelijk werd een kledingbadge in heel Europa verplicht, totdat het in de meeste landen weer verdween toen Joseph II van Oostenrijk in 1781 het onderscheidingsteken afschafte met een beroep op verlichting en tolerantie.
"Eternal nothingness is fine if you happen to be dressed for it."
~ Woody Allen
29-aug-2005 Quirium
@Peter: weet jij dat allemaal uit de losse mouw of kan jij gewoon goed googelen?
29-aug-2005 Carlos
Volgens mij staat Peter gewoon direct in verbinding met de historici die in zijn straatje passen. Peter is er blijkbaar ook niet van op de hoogte dat in de eerste eeuw A.D. de meerderheid van de joden christen is geworden. Pas na de tempelvernietiging door Titus, in het jaar 70, is men weer massaal teruggekeerd tot het jodendom.
Ook lijkt het erop dat Peter niet op de hoogte is van het feit dat Meso-America dun bevolkt was. Hoe kom je aan het getal van 70 miljoen die bijn de slavenhandel zijn omgekomen? Waarom zou je het slavenhandelwezen niet als een seculiere bedrijfstak kunnen beschouwen?
Ik zie ook niets staan over-tu quoque is het wel- de naar schatting 90 tot 100 miljoen doden, meer dan de 14e eeuwse pestepidemie, die zijn gevallen bij de islamitische verovering(géén seculiere daad, niet alleen theologisch te rechtvaardigen, maar een daad waar het mohammedaanse geloof expliciet toe aan zet)van India.
29-aug-2005 Carlos
De opmerking dat de Palestijnen Filistijns bloed in de aderen hebben is op z'n minst vreemd als je bedenkt dat het volk der Filistijnen al lang vóór de Saraceense verovering verdwenen was als volk. Natuurlijk hebben alle Arabieren buiten het Arabisch Schiereiland niet-Arabisch bloed. De Mohammedaanse legers waren wel ingericht op veroveren, maar kwam-ondanks polygamie en massaverkrachtingen-bevolkingsaanwas te kort. Daarom zien de Arabieren van de Magreb er anders uit dan de Arabieren van Egypte, wat etnisch gezien feitelijk Berbers respectievelijk Egyptische hamieten zijn. De Arabieren van het Arabisch Schiereiland zien er anders uit dan die van Syrie, die ook afstammen van het indo-germaanse volk der Assyriers.
De tegenwoordige zogenaamde 'Palestijnen' zijn Jordaanse Arabieren die voor de 7e eeuw helemaal niet in het gebied van Israel voorkwamen. De roots van de 'Palestijnen' liggen op het Arabisch Schiereiland.
30-aug-2005 Henk
Haha, een nummertje trekken! :-D
Die hou ik erin.
30-aug-2005 Max
In het nieuwe testament lezen wij in het evangelie van Johannes: Jezus tot de joden: 'Jullie joden hebben de duivel als vader'
In Mattheüs: nadat de joden de verantwoordelijkheid hebben genomen voor de kruisiging van Jezus: 'Zijn bloed kome over ons en onze kinderen'
deze (en andere teksten) zijn door de kerk gebruikt als argument om joden te vervolgen. Pas tijdens het tweede vaticaanse concilie in de jaren zestig van de vorige eeuw heeft de paus gezegd dat de joden niet verantwoordelijk zijn voor de dood van jezus. Maar dat is wel eeuwen lang door de kerk verkondigd met alle gevolgen (de holocaust) van dien. Die teksten in het nieuwe testament zijn geschreven dooor joden die jezus wel geaccepteerd hadden als de messias gericht tegen joden die jezus niet hadden geaccepteerd als de messias. Die teksten geven een intern conflict weer binnen de joodse gemeenschap waarbinnen het nieuwe testament is ontstaan. Het christendom was in oorsprong voornamelijk een joodse aangelegenheid. Die zogenaamde anti-joodse teksten in het nieuwe testament moeten daarom ook in die context worden beschouwd. wat de kerk eeuwen lang heeft gedaan is Jezus zijn joodse identiteit ontnemen zodat de joden schuldig konden worden aan zijn dood. Het was het Romeinse gezag dat jezus heeft laten kruisigen. Zoals er tijdens de joodse paasdagen in de eerste helft van de eerste eeuw na christus wel meer 'opstandelingen' werden gekruisigd. In het verleden waren er tijdens het joodse pasen vaker relletjes uitgebroken die vervolgens door de Romeinen middels een soort 'snelrecht' de kop werden ingedrukt. Alleen konden de schrijvers van het nieuwe testament dat niet opschrijven aangezien zij juist de Romeinse goedkeuring wilden krijgen voor hun nieuwe geloof.
31-aug-2005 Carlos
@Max
Je wilt toch zeker niet beweren dat de genocide van de nationaal-socialisten NIET seculier was?
31-aug-2005 Peter de Jong
@Carlos
Natuurlijk niet Carlos, de nazi's hadden hun eigen religie die opgebouwd was uit christelijke én pagan elementen (Hitler was een fervent aanhanger van astrologie). Maar net zoals bij het zuivere christendom overheerste ook bij hen de praktische politiek. ;-)
@Max
Klopt, Max ! :-)
De bekering van de Romeinen is van doorslaggevende betekenis geweest voor de groei van het vroege christendom en de verspreiding ervan in Europa. De animositeit tussen joden en christenen was er al vanaf het begin. De oude joodse religie was belangrijk en officieel erkend door de Romeinen. Toen bleek dat het vroege christendom geen sekte van het jodendom was maar een heel nieuwe religie, hebben de Romeinen die het eerst hadden toegelaten het illegaal verklaard en er hard tegen opgetreden.
De joden dachten daarom dat ze de christenen wel mee konden krijgen toen ze voor de tweede keer in opstand kwamen tegen de Romeinen (o.l.v. de joodse strijder Shimon Bar Kokhba in 132-135 nChr.). De christenen schatten hun kans op succes echter anders in dan de joden en deden niet mee. Zij kozen liever voor het bekeren van de Romeinen. Dat zette veel kwaad bloed bij de joden die zich verraden voelden. Er zijn toen heel wat christenen door joden vermoord.
Later, toen het christendom veel machtiger was geworden dan het jodendom, hebben de christenen zich daarvoor eens goed op de joden gewroken. ;-)
31-aug-2005 Peter de Jong
“De opmerking dat de Palestijnen Filistijns bloed in de aderen hebben is op z'n minst vreemd als je bedenkt dat het volk der Filistijnen al lang vóór de Saraceense verovering verdwenen was als volk. (-) De tegenwoordige zogenaamde 'Palestijnen' zijn Jordaanse Arabieren die voor de 7e eeuw helemaal niet in het gebied van Israel voorkwamen“
@Carlos,
Je vertelt maar de halve waarheid. Blijkbaar komt dit beter ‘in je straatje’ van pas. ;-)
@Quirium,
Dit is gewoon middelbare school geschiedenisles die iedereen in zijn bagage zou moeten hebben.
De Palestijnen stammen af van de oorspronkelijke bewoners van Palestina. Dat waren de Kanaänieten. Die zaten er al in het 3e millenium vChr. In dat oude volk zijn door de eeuwen heen diverse invasievolken opgegaan, zoals de Amorieten, de Hittieten en de Filistijnen. In het 1e millenium vChr. was de omvang van dat oude volk daardoor gegroeid tot ca. 200.000 mensen (een aanzienlijke omvang in die tijd). De meesten daarvan zijn altijd in het gebied blijven wonen en hun verre nazaten wonen er nu nog. De aanspraken van de Joden die immers afstammen van de Hebreeërs (een invasievolk uit het oude Mesopotamië) zijn daarom onzinnig.
31-aug-2005 Peter de Jong
Stukje oude geschiedenis van Palestina. Sorry, geen link beschikbaar, maar eigen tekst gebaseerd op historische feiten ;-)
De Kanaänieten leefden in stadstaten, waarvan Jericho de bekendste is. Ook Jerusalem is een oude Kanaänitische stad. De Kanaänieten zijn duizenden jaren onder de invloedsfeer van het oude Egyptische rijk geweest, maar konden redelijk autonoom blijven, ondanks diverse invasiepogingen. In de 14e eeuw vChr. was de macht van de oude Egyptenaren zover afgenomen dat de Kanaänieten serieus last begonnen te krijgen van de Filistijnen en van de Hebreeërs. De Filistijnen waren van Indo-Europese oorsprong (ze kwamen uit het gebied rond de Ageïsche zee). De Hebreeërs waren van Semitische oorsprong en kwamen uit Mesopotamië (Irak).
In 1230 vChr. slaagde de Hebreeër Joshua er uiteindelijk in het heuvelland van Palestina te veroveren en in 1125 vChr. werden de Kanaänieten definitief verslagen door de Israelieten (een confederatie van Hebreeuwse stammen). Het lukte de Israelieten echter niet om ook de Filistijnen te verslaan die inmiddels een onafhankelijke staat aan de zuidelijke kust van Palestina hadden gevestigd en die ook de Kanaänitische stad Jerusalem onder controle hadden. In 1050 vChr. werden de Israelieten nog overweldigend verslagen door de Filistijnen die een superieure militaire organisatie en wapens (van ijzer) hadden, maar 50 jaar later lukte het koning David van de Israelieten dan toch om de Filistijnenen te onderwerpen en deze gingen in de eeuwen daarna op in het volk van de Kanaänieten. Onder het bewind van koning David kwam er een grote onafhankelijke staat met Jerusalem als hoofdstad.
Toen diens zoon en opvolger Solomon in 922 vChr. stierf werd het koninkrijk opgesplitst in Israel in het noorden en Judea in het zuiden. Israel werd toen ingepikt door Assyrië en Judea door Babylonië. In 586 vChr. viel Jerusalem aan Nebucadnezar die de tempel, het koninklijk paleis en andere belangrijke gebouwen van de Joden verwoeste en de bevolking als krijgsgevangenen afvoerde naar Babylon. In 539 vChr. viel Babylon echter aan de Perzen en die stuurden de Joden weer terug naar Judea dat nu onder Perzisch bewind stond. Toch lieten de Perzen de Joden flink wat autonomie. Jerusalem werd weer opgebouwd en de officiële Joodse wet (Torah) werd opgeschreven en ingevoerd.
In 333 vChr. vielen echter de Grieken o.l.v. Alexander de Grote binnen en zijn opvolgers probeerden de Griekse cultuur en religie aan de Joden op te leggen. Die voelden daar niets voor. Tussen 141 en 63 vChr waren er diverse revoltes van de Joden en ze slaagden er in een onafhankelijke staat op te richten. In 63 vChr. vielen echter de Romeinen binnen en werd Herodes benoemd als koning van Judea, die had veel lossere opvattingen over het Joodse geloof. Er waren voortdurend opstandjes tegen de Romeinse bezetters en toen Jezus van Nazareth begon te beweren dat de mensen naar de oorspronkelijke leerstellingen van Abraham en Mozes moesten terugkeren werd dat door de Romeinen als subversief gezien en werd hij veroordeeld en geëxecuteerd.
Na de ondergang van het Romeinse Rijk was er nog een korte bezetting van Palestina door de Perzen, maar in 638 nChr. begon een 1300 jaar durende Arabische bezetting van het gebied. Jerusalem werd zonder veel slag of stoot overgeleverd aan de Arabieren omdat kalief Umar van Damascus blijkbaar gunstige condities bood en de Joden blij waren eindelijk van de Romeinen verlost te zijn. Onder die eerste moslim dynastie ging Palestina er als handelsknooppunt economisch flink op vooruit en de meeste Palestijnen bekeerden zich tot de Islam. Toen na 750 nChr. het kalifaat echter van Damascus naar Bagdad ging nam ook het belang van Palestina af. Allerlei invasiemachten, waaronder de Europese kruisvaarders, maakten daar gretig gebruik van en dat veroorzaakte onrust en economische achteruitgang in het gebied. In 1517 nChr. namen de Ottomaanse Turken met enkele korte onderbrekingen het bewind over tot aan het einde van de Eerste Wereldoorlog.
31-aug-2005 Peter de Jong
Stukje moderne geschiedenis van Palestina:
Toen de 1e wereldoorlog uitbrak en Turkije de kant van de Duitsers koos, beloofde Engeland de Arabische landen, waaronder Palestina, onafhankelijkheid als ze met de Engelsen tegen de Turken zouden vechten. De Palestijnen kwamen toen met succes in opstand tegen de Turkse bezetters, maar de Engelsen hielden hun belofte van een onafhankelijke staat voor de Palestijnen niet. In 1916 sloten de Engelsen in het geheim een overeenkomst (Sykes-Picot Agreement) met de Fransen en de Russen om het Midden-Oosten in drie invloedsferen op te delen. Libanon en Syrië gingen naar Frankrijk, Jordanië en Irak naar Engeland, en Palestina zou onder internationaal bestuur komen. En in 1917 beloofde de Engelse regering aan de Engelse zionisten dat ze voor een thuisland voor de Joden in Palestina zou zorgen (Balfour Declaration).
In 1919 lieten de Palestijnen op hun eerste nationale congres weten dat ze niet instemden met de Balfour-declaratie, maar niemand trok zich daar iets van aan. De Volkenbond gaf Engeland het mandaat over Palestina en de Engelsen stuurden als eerste hoge commissaris Sir Herbert Samuel naar Palestina. Dat was een verklaarde zionist. Er kwam vervolgens een stroom van Joodse immigranten binnen en er werden op grote schaal Joodse nederzettingen opgericht. In 1929 kwam het tot een uitbarsting over de al-Aqsa moskee in Jerusalem, die nu door de Joden werd geclaimd. De Palestijnen vermoorden daarbij 133 Joden en verloren zelf 116 mensen. In de jaren daarna bleef het onrustig. In 1936 hielden de Palestijnen zelfs een 6 maanden durende algemene staking. Ze protesteerden hiermee tegen het in beslag nemen van land t.b.v. de Joodse immigratie.
In 1937 kwam een Engelse commissie onder leiding van Lord Robert Peel tot de conclusie dat het mandaat onwerkbaar was. Ze geloofde niet dat Arabieren en Joden ooit in één staat zouden kunnen samenleven, en stelde een opdeling van Palestina voor: een Arabische staat, een Joodse staat en een gedeelte met heilige plaatsen, zoals Jerusalem, dat onder Brits bestuur zou blijven. De Engelse regering besloot toen de Joodse immigratie aan banden te leggen en ze beloofde dat Palestina binnen 10 jaar onafhankelijkheid zou worden. De beperkingen werden verworpen door de zionisten, die vervolgens een jarenlange terreurcampagne tegen de Engelsen en de Palestijnen begonnen. De Engelsen hadden er weinig greep op en WWII eiste ook hun aandacht op. Na de oorlog nam de VN het verdelingsplan van de commissie Peel over. Dit leidde tot massale protesten van de Palestijnen, die geen verdeeld land wilden, en die uiteindelijk uitmonden in aanvallen tussen Palestijnen en Joden over en weer. De Engelsen besloten toen maar te vertrekken uit het wespennest.
Diezelfde dag (15 mei 1948) riep Ben Goerion de staat Israel uit, niet als soevereine staat maar expliciet als ‘Joodse staat’. Daarin was dus geen ruimte voor niet-Joden. En omdat de VN de veiligheid van de nieuwe staat niet kon garanderen liet Goerion de exacte afbakening van de grenzen open. Dat was een regelrechte oorlogsverklaring aan de Arabische buurlanden. Die oorlog heeft Israel gekregen. Dat de Joden die oorlog hebben gewonnen maakt echter nog niet dat ze gelijk hebben. De Palestijnen vechten nog altijd voor hun rechten.
31-aug-2005 Peter de Jong
Carlos schreef: “Ook lijkt het erop dat Peter niet op de hoogte is van het feit dat Meso-America dun bevolkt was. Hoe kom je aan het getal van 70 miljoen die bij de slavenhandel zijn omgekomen? Waarom zou je het slavenhandelwezen niet als een seculiere bedrijfstak kunnen beschouwen?”
Omdat de paus slavernij expliciet goedkeurde en de christelijke kerk de grootste slavenhouder ter wereld was (zie mijn antwoord aan Beek in de draad ‘De Mythe van de Joodse Samenzwering, Deel 1’).
Zie voor de genocide van de oorspronkelijke bewoners van de beide Amerika’s dit standaardwerk van David Stannard uit 1992: American Holocaust: The Conquest of the New World .
Stannard schat dat door toedoen van de West-Europese christenen in de beide Amerika’s méér dan 100 miljoen mensen zijn omgekomen. Samen met de ca. 70 miljoen slaven (10 miljoen tijdens transport en 60 miljoen tijdens ‘gebruik’) die de christenen er doorheen hebben gejaagd en de tientallen miljoenen slachtoffers in de vele christelijke godsdienstoorlogen (zoals bijv. de Dertigjarige oorlog) maakt dit de christenen tot veruit de meest immorele, bloeddorstige en wrede mensen die er ooit op deze wereld hebben rondgelopen.
Nazi’s, communisten en islamieten vallen daarbij volkomen in het niet.
"Someday, my Son, you will have to pay for your sins."
"American Express, Father?"
"That'll do nicely!"
31-aug-2005 Dr von Doom
De Verenigde Staten bespioneerden Israël tijdens die oorlog vanaf de USS Liberty, waarop Israël het schip vanuit de lucht bombardeerde, hetgeen 34 opvarenden het leven kostte.
Grappig...., een Amerikaans marineschip in internationale wateren gebombardeert door ongemerkte jagers voor de teritoriale wateren van Egypte,... om zo de schuld in de schoenen van Egypte te schuiven.
artikel:Het merkwaardige is dat socialisme en multiculturalisme nu juist bijzonder schadelijk zijn voor de belangen van joden,
Kolder,
In multiculturele samenlevingen zijn nationalistische stromingen nagenoeg onmogelijk. Wat in Euoropa geschiedt met de import van moslims, geschiedt in de USA met de import van latino's
02-sep-2005 Beek
PdeJ:
- Was nazisme een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?
- Was communisme een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?
- Is Islam een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?
- Was Christendom een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?
Dan kan alleen de laatste vraag positief worden beantwoord.
Waarmee uw conclusies naar de prullenbak kunnen.
02-sep-2005 Peter de Jong
“Was nazisme een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?”
Als Hitler er niet was geweest, hadden de Joden nu geen eigen land gehad.
“Was communisme een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?”
Als Stalin er niet was geweest, had Hitler WOII gewonnen en lazen alleen echte Ariërs deze post.
“Is Islam een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?”
Islamitische wetenschappers hebben mijlpalen bereikt op het gebied van wiskunde, astronomie, geneeskunde en architectuur.
“Was Christendom een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?”
Als de christenen de Turken niet voor de poorten van Wenen hadden verslagen waren we hier nu allemaal islamitisch.
“Dan kan alleen de laatste vraag positief worden beantwoord.”
Merkwaardig gevoel voor verhoudingen heb jij. Noem de ontelbare slachtoffers die christenen hebben veroorzaakt (méér dan alle slachtoffers van nazi’s, communisten en islamieten bij elkaar) maar ‘positief’.
02-sep-2005 Beek
Dan zien we hier het ware gezicht van Peter de Jong.
Zulke libertariers kun je beter mijden als de pest: anti-semitisch en anti-christelijk.
02-sep-2005 Peter de Jong
De nazi’s waren officieel ook erg gelovig:
En Stalin kon er ook wat van:
02-sep-2005 Peter de Jong
“Dan zien we hier het ware gezicht van Peter de Jong (-) : anti-semitisch en anti-christelijk.”
Yepp, en anti-communistisch, anti-fascistisch en anti-islamitisch ook nog. Heel veel anti dus.
Enkel pro ... vrijheid ;-)
No dictator, no invader, can hold an imprisoned population by force of arms forever. There is no greater power in the universe than the need for freedom. Against that power, governments and tyrants and armies cannot stand. (-) Though it take a thousand years, we will be free.
~ J. Michael Straczynski , Babylon 5
02-sep-2005 Beek
Het 'Gott mit uns' zou wijzen op christelijk geloof???
Zoveel heersers verklaarden dat 'god' met hun was, om de massa te overtuigen. Hitler veranderde het 'Onze Vader' zodanig, dat met die 'Onze Vader' Hitler himself werd bedoeld. ALLES BEHALVE CHRISTELIJK.
Ook de 'heilige oorlog' van Stalin moet Stalin in de plaats van God Himself zetten. ALLESBEHALVE CHRISTELIJK. Het schepsel eren i.p.v. De Schepper: dat is wat hier gebeurde, en gebeurt. Beslist niet Christelijk!
Lees de bijbel.
02-sep-2005 Carlos
Analoog aan 'Gott mit uns' is geel enkele 'Nederlandse' munt van 2 euro seculier vanwege het randschrift.
Leden van het Hitlerjugend zongen: Wij leven voor Hitler. En voor Hitler sterven wij. Hitler is onze heer.
De nationaal-socialistische waanzin heeft 25 jaar geduurd(waarvan 12 jaar met staatsmacht). Te kort om een diepgewortelde cultus te scheppen, maar men was aardig op weg.
Sommigen maken van het libertarisme ook een soort van cultus. Persoonlijk ben ik a-politiek. Ik ben alleen maar tegen geweld, diefstal en dwang. Dat is alles.
03-sep-2005 Peter de Jong
Carlos, Beek
Ik heb niets tegen mensen die hun geloof op persoonlijke basis belijden. Als zij daarin de kracht en inspiratie vinden om hun leven vorm te geven, zonder anderen daarbij te hinderen, prima !
Mijn grootste bezwaar ligt bij verenigingen van gelovigen die denken dat zij de waarheid in pacht hebben en dit niet voor zich kunnen houden (communisten, fascisten, islamieten, christenen, joden, etc). Het ergste zijn daarbij degenen die het goed bedoelen en die denken dat zij andere mensen van ‘de ondergang’ moeten redden.
Gelukkig is er de laatste jaren ook onder gelovigen een sterke individualiseringstrend, zodat we op termijn misschien van hun bemoeizucht zijn verlost. En ja, dat ‘god zij met ons’ randschrift op de 2 euro is een grof schandaal, ik boycot dit muntstuk dan ook consequent.
Libertariërs hebben idd ook een soort geloof (hoewel de basis daarvan toch wel iets wetenschappelijker is dan die van religies), maar gelukkig is de enige die een libertariër wil redden zichzelf ;-)
Deze post van Decius op Captain Cynic geeft een aantal interessante referenties naar christelijke misdaden uit het verleden. De door christenen gebruikte martelwerktuigen zijn illustratief voor waar het opdringen van een geloof aan anderen toe kan leiden. Christian crimes against humanity .
03-sep-2005 Carlos
In welke eeuw leef je, Peter?
03-sep-2005 Peter de Jong
Carlos,
Deze eeuw is nog heel jong en toch zijn christenen en islamieten alweer in een oorlog verwikkeld, waarbij ze zoals gewoonlijk ook weer niet-gelovigen betrekken. En op het eind van de vorige eeuw hadden we nog te maken met de door christenen gesteunde genocide in Rwanda en het misbruik van jonge kinderen door christenen, om van hun moorddadige (anti)conceptie beleid maar te zwijgen. Als je het mij vraagt zijn christenen door de eeuwen heen geen spat veranderd en is de link die ik hierboven gaf nog altijd relevant.
Pennies and Seconds
A man was wandering in the woods, pondering all the mysteries of life
and his own personal problems. The man couldn't find the answers, so
he sought help from God.
"God? You there, God?" he asked
"Yes. What is it, my son?" God answered.
"Mind if I ask a few questions?" the man asked.
"Go ahead, my son, anything."
"God, what is a million years to you?"
God answered, "A million years to me is only a second."
The man asked, "God, what is a million dollars worth to you?"
God replied, "A million dollars to me is worth only a penny."
The man lifted his eyebrows and asked his final question. "God, can I
have a penny?"
God answered, "Sure, give me a second."
03-sep-2005 Carlos
@Peter,
Geef eens aan welke onderdelen van de christelijke leer aansporen tot genocide en misbruik van jonge kinderen.
Het komt mij voor dat het essentiele onderscheid tussen nominaal en praktiserend, seculiere macht en geestelijke macht, geloof en gelovigen(al dan niet louter nominaal)door jou niet eens te maken is. Alleen al om die reden ben ik niet onder de indruk van jouw verwijzingen naar tendentieuse historici, de overigens er blijk van geven soortgelijke missers te maken.
Leer eerst eens dergelijke zaken onderscheiden. Neem gerust een paar jaar de tijd hiervoor. Je zult het nodig hebben. Sterkte.
03-sep-2005 Beek
Ik volg het nieuws ook een beetje (voornamelijk via de Vrijspreker), maar: waar zijn 'de christenen' in oorlog met islamieten???
Ik zie vooral moslim-zelfmoord-moordenaars.
Steunden 'christenen' de genocide in Ruanda???
Dat is toch aperte nonsens! Wel was het zeer merkwaardig dat dit in een ogenschijnlijk 'gechristianiseerd' gebied gebeurde. De rassen/stammen-tegenstellingen bleken sterker dan de kerkelijke invloed.
De kerk walgt van zo'n gebeuren!
Misbruik van jonge kinderen door 'christenen'.
De kerk zelf zal dit al veroordelen. Wordt voor het gemak het misbruik van kinderen door atheisten, materialisten enz. enz. maar even vergeten.
Wat een illusie dat 'vrije' mensen betere mensen zouden zijn.
Kijk naar de meest vrij opererende vrije mens: de crimineel. Niet noodzakelijk een beter mens.
05-sep-2005 Armin
"En omdat de VN de veiligheid van de nieuwe staat niet kon garanderen liet Goerion de exacte afbakening van de grenzen open. Dat was een regelrechte oorlogsverklaring aan de Arabische buurlanden. Die oorlog heeft Israel gekregen. Dat de Joden die oorlog hebben gewonnen maakt echter nog niet dat ze gelijk hebben. De Palestijnen vechten nog altijd voor hun rechten."
Peter,
Dat is een wel heel eenzijdige uitleg van het gebeuren. Ik kan met gemak de feiten ook zo formuleren dat exact hetzelfde gemak de Israelische (niet enkel Joden, er waren ook Christenen en Moslims die tot de dag van vandaag meevechten aan de kant van Israel) als 'goede' neerzetten en de oorlog begonnen was door de Arabische landen. Dat is met hetzelfde gemak te verdedigen.
Dat is het werkelijke probleem. Dat verreweg het merendeel van de geschiedschrijving omtrend dit punt gekleurd is en men verdraait, knip, plakt en selecteerd uit de talloze gebeurtenissen. Eigenlijk hebben alle partijen in dit conflict zich hypocriet, smerig en zelfzuchtig gedragen. En ook jij Peter maakt je schuldig aan de 'feiten' zo te formuleren dat ze passen in jouw straatje.
Er zijn dus ook geen goeden en kwaden. De suggestie van de Palestijnen enkel voor hun rechten strijden is net zo eenzijdig als zeggen dat de Israeliers enkel hun land verdedigen. Zulks vasthouden is enkel partij kiezen.
Mag, maar brengt de oplossing niet dichterbij. (Niet dat die van ons moet komen natuurlijk.)
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “Ik kan met gemak de feiten ook zo formuleren dat exact hetzelfde gemak de Israelische (niet enkel Joden, er waren ook Christenen en Moslims die tot de dag van vandaag meevechten aan de kant van Israel) als 'goede' neerzetten en de oorlog begonnen was door de Arabische landen. Dat is met hetzelfde gemak te verdedigen.”
Dat is het niet. Nogmaals, tot 1948 hadden de Britten slechts 5 % van het gebied aangekocht dat tot de oorlog van 1967 tot Israel zou behoren, Joodse organisaties en particulieren hadden ook ca. 5 % aangekocht, totaal dus ca. 10 %. De rest hebben de Joden zichzelf toegeëigend ten koste van de mensen die er al woonden.
Diefstal is diefstal, dat valt niet goed te praten. Wat er daarna gebeurd is doet niets af aan de rechten van de bestolen mensen. In het Israelisch-Palestijnse conflict is er dus ook maar één partij die in zijn recht staat en dat zijn de Palestijnen. Zolang de Joden dit niet erkennen en de Palestijnen niet verslagen zijn blijft het oorlog.
De Palestijnen wonen nu al meer dan 50 jaar onder de meest erbarmelijke omstandigheden in vluchtelingenkampen. Je kunt niet mensen zó schofferen, hun rechten en hun toekomst en die van hun kinderen ontnemen en dan verwachten dat zij zullen zeggen “wij zijn bereid tot een compromis”.
06-sep-2005 Peter de Jong
“De kerk zelf zal dit al veroordelen”
@Beek
Hoe kan je iets geloofwaardig veroordelen als je er zelf de oorzaak van bent ?
@Carlos
Ik geef je boven een hele lading controleerbare feiten (van eeuwenlange en massale onderdrukking van andersdenkenden tot complete genocides aan toe) en in plaats van die zaken als historisch juist en gedragen door het christendom te zien, zoals wetenschappelijk allang is bewezen, doe je die af met de constatering dat het geloof in de kern goed is en dat die eeuwenlange misstanden niet door het geloof kunnen zijn gekomen.
Dit is net zo’n onzinnige houding als van een communist die weigert te accepteren dat de massale armoede en onderdrukking die in alle communistische landen is opgetreden inherent is aan het communistische systeem en niets te maken heeft met ‘de slechtheid’ van de mens.
Die houding is typerend voor christenen door de eeuwen heen. Net als bij een gestaalde communist die opeens inziet dat zijn geloof in de kern verrot is hebben christenen een paniekerige reflex van ontkenning en blinde volgzaamheid uit pure zelfbescherming. Gelovigen zijn immers niet in staat om hun eigen leven vorm te geven zonder god of gebod. Ze hebben dus geen alternatief. En zoals de geschiedenis heeft laten zien zijn mensen die niet in staat zijn de basis van hun geloof (God is ‘goed’ en de leerstellingen van Christus zijn ‘goed’) in twijfel te trekken de gevaarlijkste mensen die er zijn.
Ik raad jullie aan eens wat te lezen van dominee Kuitert (zie hieronder). Hij is een van de weinige gelovigen die ik ken die niet voortdurend om de hete brei heen draait. ;-)
- Spel van verbeelding
We willen graag leven en niet doodgaan, gelukkiger zijn en niet lijden, een antwoord hebben op "waar blijven wij?" als we doodgaan, een beetje zekerheid meekrijgen in de chaos die wij het leven noemen, succes hebben in zaken en in de liefde en op gezette tijden ook nog in de sport, enzovoorts. Religie vervult deze en vele andere behoeften en verlangens, althans, dat belooft ze, door ons een godsbeeld voor te houden dat door de eeuwen heen meer en meer is toegesneden op al die behoeften van ons. Daar is God voor, voor de vervulling van onze behoeften. Ook de christelijke God. Kijk naar de dagelijkse vroomheid van de gelovigen. Waarvoor dient God? Om uit te redden, om rust te geven, om nood te lenigen. Zonder zo'n godsbeeld kunnen de meeste mensen niet leven. Sterker nog, de kerken zouden ophouden te bestaan als religie niet in deze behoeften voorzag. Daarom heten de kerken in mijn boek ("Over religie") een facilitair bedrijf: ze helpen de mensen aan wat ze nodig hebben, religieuze steun. Het enige dat niet door onze behoeften in het leven is geroepen is wat ik de religieuze oerervaring heb genoemd, die aan alle religie voorafgaat: de ervaring van afhankelijkheid van een Macht waar we aan zijn overgeleverd. Noem het de macht van de werkelijkheid, die ons de ene keer opstuwt en de andere keer verplettert, waarin alles met alles samenhangt, die wij niet overzien, waar we niet eens uit eigen wil een deel van zijn geworden, niemand van ons, en waaruit niemand van ons uit eigen vrije wil dat ene enge poortje van de dood als uitgang zou kiezen. Maar een andere uitstap is er niet. Erin geluisd, in het leven, en er weer uitgesluisd, zo zit dat. De Macht zwijgt. Vandaar religies als het vrije spel der verbeelding, als interpretaties van die oerervaring, die alle mensen als mens opdoen.
- Over de kinderen die niet meer naar de kerk gaan
Ze de wacht aanzeggen? Niet doen. Je kinderen vertellen je hoe de werkelijke wereld eruit ziet. Geloof ze. Neem hen ernstig. Hen verwijten maken of nog erger: oorlog met hen maken over God en gebod, het werkt niet, naar geen kant. Zij moeten een totaal andere wereld in en ze weten dat, ze zien het aan de wereld van hun ouders: het is niet de wereld die zij kennen. Hoe vader en moeder ook roepen dat God niet verandert, hun kinderen zien veel te goed, dat wat vader en moeder God noemen, een opvatting over God is, hun idee. Waarom moet hen dat worden opgedrongen?
Begin liever met je kinderen gelijk te geven: ze zien iets wat jij niet ziet. Hun leven is niet leeg, dat denk je maar, omdat je alles afmeet naar wat je zelf "vol" of "geslaagd" vindt. Voor hen is dat juist niet vol maar leeg, voor hen spreek je onbegrijpelijke taal, in elk geval (en klaarblijkelijk!) geen taal die hun belangstelling wekt. Erken dat, daar kom je ten minste ergens mee. Je bewaart de band met je kinderen, je kunt beter met ze praten over wat hen hoog zit - ja, waarom daar niet eens beginnen: aan de andere kant, zo van: waar ben jij dan mee bezig als mijn gedoe over God je maar als prietpraat voorkomt?
- Gepakt worden
Ik wil weten of het waar is. Maar dat weet je nooit zeker beneden. Daar is het tenslotte een geloof voor. Je weet zelfs niet eens zeker of je het hierboven zeker zult weten. Af en toe grijpt de angst je bij de keel dat je je leven besteed hebt aan een vraag die onzin is. Maar gek genoeg kun je het niet laten. En dat heeft toch wat te maken met een geloof dat jou pakt, in plaats van dat jij het geloof pakt. Gepakt worden is het enige echte geloof. Mij schiet een uitspraak van de schilder Cézanne te binnen (als hij het tenminste was). Hij schilderde anders dan zijn voorgangers en dat wekte bevreemding. Nog meer bevreemding riep hij op omdat hij ondanks alle kritiek maar door bleef gaan met schilderen. Waarom? Hij deed het, zei hij "comme l'oiseau chante". Schilderen om het schilderen, nergens anders om, zoals een vogel zingt om te zingen. Zo zou religie beoefend moeten worden, nergens anders om, alleen omdat je er niet aan ontkomt.
06-sep-2005 Armin
Peter, daar je het kennelijk echt niet ziet geeft ik je twee denkpunten:
- Je laat in je reactie al mooi weg de oorzaak van de aanval. Zoals jij het formuleerde was het een eenzijdige uitleg. De Arabische landen hadden ook talloze andere motieven om Israel aan te vallen. Het idee de Joden 'in zee te drijven' waren er bij diverse ook aanwezig. Inclusief ordinaire landje pik. Ook Arabische landen hebben tot de dag van vandaag gebied van de Palestijnen ingepikt.
- Niet alleen de Joden, maar ook de andere Israelische inwoners en ook de andere omringende Arabische landen hebben de Palestijnen uitgekotst. In eerste instantie werden ze niet in de steek gelaten door Israel, maar door de Arabische landen die hen eerst voorhielden de Joden wel aan te pakken en aanraden dus maar te tijdelijk vertrekken uit het gebied. Dat mislukte dus echter en sinsdien zijn die landen ook niet geinterseerd meer in de Palestijnen. Dat Israel in eerste instantie geen zin had een hun vijandelijk volk op te nemen kan ik alleen logisch vinden. Dat rechtvaardigd weer niet bepaalde andere zaken geef ik meteen toe.
De Palestijnen bestonden dus ook niet als volk tot dat moment. Het was/is een samenraapsel net zoals Israel dat is.
En de Palestijnen hebben in het verleden ook veel kansen laten liggen op vrede. Hamas heeft ook nog steeds in haar handvbesten staan dat de Joden de zee in moeten. Helpt ook niet echt om de kansen op vrede te krijgen. Over Arafat zal ik maar niet eens beginnen.
Zo simpel als 'diefstal is diefstal' is het niet. Zo simpel als Israel begon de oorlog is het ook niet. Zo simpel als de Joden (o.a. niet Joden, maar Israel dus) onderdrukken is het ook niet. Zo simpel als Palestjnen zijn terroristen is het ook niet. Zo simpel als Palestijnen zijn vrijheidstrijders is het ook niet. Etc
En uitgaan van een sitiuatie van 1948 (of nog eerder) om het probleem van nu te kunnen 'oplossen' is hjelemaal een godspe. Er is daarvoor al veel te veel gebeurd die laatste ruim 50 jaar.
Dit soort simplisme er van maken is niets anders dan kant kiezen. Dat mag, maar wees dan helder.
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “Zo simpel als 'diefstal is diefstal' is het niet. Zo simpel als Israel begon de oorlog is het ook niet. Zo simpel als de Joden (o.a. niet Joden, maar Israel dus) onderdrukken is het ook niet. Zo simpel als Palestijnen zijn terroristen is het ook niet. Zo simpel als Palestijnen zijn vrijheidstrijders is het ook niet.”
Waarom niet ? Je argumenten raken kant noch wal:
“De Arabische landen hadden ook talloze andere motieven om Israel aan te vallen. Het idee de Joden 'in zee te drijven' waren er bij diverse ook aanwezig. Inclusief ordinaire landje pik. »
Wat doen de motieven van de Arabische buren er toe ? Daar hebben de Palestijnen die door de Joden bestolen zijn niets mee te maken. Als Israel problemen heeft met hun buren moeten ze dat met die buren regelen en het niet op onschuldige mensen afreageren.
“De Palestijnen bestonden dus ook niet als volk tot dat moment. Het was/is een samenraapsel net zoals Israel dat is.”
Volkomen onjuist. Het Ottomaanse Rijk heeft Palestina vier eeuwen geregeerd en in die periode leefden er Bedaween (nomaden die met tenten door de woestijn trokken), Fellaheen (boeren die in dorpen leefden) en Belladeen (handwerkslieden en anderen die van generatie op generatie in steden woonden). Ze waren verenigd door dezelfde taal, hetzelfde geloof, dezelfde gewoonten, en door hun haat tegen de Turkse overheersers. Met name de Fellah boerenstammen hebben van generatie op generatie een zeer sterke band gehad met het land dat zij bewerkten.
“In eerste instantie werden ze [de Palestijnen] niet in de steek gelaten door Israel, maar door de Arabische landen die hen eerst voorhielden de Joden wel aan te pakken en aanraden dus maar te tijdelijk vertrekken uit het gebied. Dat mislukte dus echter en sindsdien zijn die landen ook niet geïnteresseerd meer in de Palestijnen.”
Je suggestie dat er een soort deal was tussen de Palestijnen en de Arabische buren en dat hun vertrek dus vrijwillig was, is niet op historische feiten gebaseerd.
De Palestijnen werd slechts via de radio vanuit Damascus en Cairo opgeroepen het land te verlaten, om zo ruim baan te maken voor de Arabische legers. Zodra die zouden hebben afgerekend met de joden, konden ze weer naar hun huizen en boomgaarden terugkeren. De oorlogszuchtige stemming voorafgaande aan de oprichting van de staat Israel en met name het bloedbad dat de Joden aanrichten onder de Palestijnen in Deir Yassin op 9 april 1948 heeft veel Palestijnen echter op de vlucht doen slaan. Deir Yassin werd in de Joodse propaganda gebruikt als het eerste dorp dat door de Joodse strijdkrachten op de Palestijnen was veroverd. In Haifa lieten de zionisten met luidsprekers weten dat dit nog maar het begin was en dat ze ook Haifa zouden aanvallen. Daarop vluchten zo’n 60.000 Palestijnen uit Haifa en bijna de hele Palestijnse bevolking van Jaffa (100.000 mensen). In andere plaatsen braken onlusten uit tussen Palestijnen die niet weg wilden en Joden.
Een deel van de Palestijnen werd ook verjaagd door het Israëlisch leger. Zo werd de totale Arabische bevolking van de stad Beisan, zo'n dertig kilometer ten Zuiden van het Meer van Galilea, gesommeerd de stad te verlaten. De lege huizen werden ingenomen door Joodse gezinnen en de stad kreeg een nieuwe naam, Beisan werd Beth Shean. Op andere plaatsen hebben de Joden met klem de Palestijnen verzocht te blijven en niet te vluchten. Toch verlieten de Palestijnen hun huizen, uit angst voor hun positie in een Joods land dat werd aangevallen door Arabische legers, zij vreesden de wraak van de Joden.
Van de meer dan 800.000 Palestijnen die er voor 1948 in Palestina woonden bleven er na de oorlog van 1948 nog 170.000 over. De Israelische ‘Absentee Property Law’ van 1950 ontnam de Palestijnse vluchtelingen al hun rechten op grond en andere bezittingen in Israel en op het Israelische staatsburgerschap. Van ca. 500 Palestijnse dorpen en steden werden er bijna 400 met de grond gelijk gemaakt door het Israelische leger in de jaren 50. De Palestijnse bewoners van grotere steden (o.a. Tiberias, Safad, Majdal, Isdud, Beer Sheba) werden allemaal gedeporteerd. In sommige steden (o.a. Lydda, Ramleh, Jaffa, Haifa, Acre) werden ze opgesloten in ghetto’s. En na de oorlog van 1967 zaten ook de resterende Palestijnen in vluchtelingenkampen.
Nog dagelijks worden duizenden Palestijnen getreiterd door Israelische militairen en politie als ze naar hun werk willen. Ook Palestijnse bedrijven wordt zoveel mogelijk de voet dwars gezeten. De hele wetgeving vanaf de oprichting van Israel tot heden is er een van een apartheidsstaat met minachting voor mensenrechten (Nazi-Duitsland, Zuid-Afrika en de VS moeten als voorbeeld hebben gediend).
“We came here to a country that was populated by Arabs, and we are building here a Hebrew, Jewish state. In a considerable portion of localities we purchased the land from the Arabs. Instead of the Arab villages Jewish villages were established. You even do not know the name of the villages and I do not blame you, because these geography books no longer exist. Not only the books, but also the villages no longer exist. Nahalal was established in the place of Mahalul, Gevat in the place of Jibta, Sarid in the place of Hanifas and Kefar Yehoshu'a in the place of Tel Shaham. There is not a single settlement that was not established in the place of a former Arab village”
~ Moshe Dayan, 19 maart 1969 (in Haaretz van 4 april 1969)
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef ook: “En de Palestijnen hebben in het verleden ook veel kansen laten liggen op vrede. Hamas heeft ook nog steeds in haar handvesten staan dat de Joden de zee in moeten.”
Dit is geen reden om niet EENZIJDIG de Palestijnen hun rechten toe te kennen. Ze dienen te krijgen waar ze recht op hebben, niet meer en niet minder. De Joden waren oorspronkelijk eigenaar van ca. 10% van het gebied, daar hebben ze dus ook recht op. Pas als de Palestijnen méér vragen dan waar ze recht op hebben heeft Israel het recht zich daartegen te verdedigen.
Ik wijs je er nogmaals op dat het Israel’s eigen keuze is geweest zich in de ellendige positie te manoeuvreren waarin ze nu al zo’n tijd zitten. Israel heeft 50 jaar lang belangrijke VN-resoluties om uit de impasse te komen naast zich neergelegd (m.n. resoluties 181, 194, 242, 338, 465, 1322, 1402, 3236 en 3237). De Joden wilden persé een apartheidsstaat met een duidelijk verschil in rechten tussen de Joodse en de andere inwoners.
Uiteindelijk komt het voor een duurzame oplossing neer op de vorming van een enkele staat waarin Joden en Palestijnen gewoon samenleven onder gelijke rechten (net als Katholieken en Protestanten in Noord-Ierland, dat uiteindelijk ook bij de Ierse Republiek zal moeten worden gevoegd wil er daar ooit echte vrede kunnen komen). Dat betekent dus de opheffing van Israel als ‘Joodse’ apartheidstaat en de vorming van Israel als seculiere democratie met scheiding van kerk en staat. De Joden worden daarin ongetwijfeld een minderheid. Precies zo is het in Zuid-Africa gegaan toen De Klerk de moed had om de ANC terreurorganisatie te erkennen en algemene verkiezingen uit te schrijven, waarbij hij vooraf wist dat de blanke minderheid die zouden verliezen. Sharon kan daar een voorbeeld aan nemen, want het is het Joodse voorland.
“If the state of Israel has a right to exist, it can only be because its citizens acquired the land in a just manner. If Palestine was in essence stolen from its people, not only does Israel’s existence become negotiable, but a secular democracy becomes imperative”
- Stephen P. Halbrook
06-sep-2005 Peter de Jong
06-sep-2005 Armin
Peter, zoals gezegd, je geeft een enorme enzijdige weergave van de werkelijkheid.
'De Palestijnen' bestaan dus niet. Opvallend dat voor de aanhangers van het geloof in de 'onverkorte rechten' van het 'Palestijnse volk' is dat er in héél de Arabische literatuur voor 1948 quasi nooit over Palestijnen gesproken werd ...
Ze zijn vrijwel volledig immigranten die niet woonden in de nu Palestijnse gebied/Israel genoemd wordend gebied. De in het mandaatgebied wonende Arabieren waren op dat moment, net zoals de Joden, ook voor een groot deel dus wel immigranten. Zo wordt verteld dat Arafat, en nooit door hemzelf ontkend, afstamt van een Egyptische vader.
En net zoals de kinderen die geboren zijn in de Palestijnse kampen niet verantwoordelijk zijn voor wat hun ouders wel/niet deden, kun je ook moeilijk de huidige bewoners het land uit kieperen omdat hun voorouders mogelijk iets verkeerds gedaan hebben. Meeste nu levende Palestijnen zijn niet geboren en hebben ook nooit gewoon op een gebied wat nu bekend staat als Israel minus de Palestijnse gebieden. 1948 nemen als punt waarop we dan teruggaan is dus behoorlijk arbitrair. Dat laat onverlet dat er een oplossing moet komen. maar afstamming is verder dus behoorlijk irrelevant.
Het was overigens niet Groot Brittannie dat in 1948 een beslissing namen over aan wie Palestina toekwam, maar de VN. Ja het is waar dat Britse regering in 1917 bepaald dat dat een Turkse provincie, bevolkt door voornamelijk Arabieren, een "nationaal tehuis" mocht worden voor Joden. Daarna kwam WOII en veranderde veel en veranderde de Britse regering haar beleid. Groot Brittannie had in 1948 tot dan toe gedurende zo'n 15 jaar met alle middelen geprobeerd om de Joden uit Palestina gehouden. Zo heeft het zelfs gedurende DRIE jaar enkele duizenden Joden die de concentratiekampen overleefd hadden, gevangengehouden.
Het toenmalige Britse mandaatgebied is overigens ook niet in zijn geheel aan de Joden toegewezen, zoals u impliciet lijkt te veronderstellen. De VN hadden een nogal billijke verdeling afgesproken, vrij nauwkeurig 50/50, waarbij het gros van het
woestijngedeelte wel aan de Joden was toegewezen, en het gros van de vruchtbare gronden aan de Palestijnen. Dat is daarna deels ingepikt door de Arabische landen die daarna Israel binnenvielen. Israël en Groot Brittanie hebben die VN-regeling aanvaardt. Alle Arabische landen hebben ze afgewezen. Niet geheel onbegrijpelijk, maar Israel de schuld geven van de oorlog die uitbrak is dus eenzijdig.
Al die Arabische landen hebben dan, naar de laatste weken van het Britse mandaatgebied troepen samengetrokken langs de grens ervan. De
openlijke bedoeling was om de joden in zee te drijven! Niks Palestijnen (die niet bestonden op dat moment) helpen of recht opeisen. Nee ook simpelweg Joden uitmoorden en ordinair landje pik.
(De Arabieren in dat mandaatgebed stonden overigens onder leiding van Haj Amin Al Hoesseini, groot-moefti van Jeruzalem (een soort prins-bisschop) én grote vriend van de Nazi's, bij wie hij trouwens tussen 1940 en 1945 in Berlijn verbleven had. Echt vertrouwenwekkend, zo'n moefti!
De uiteindelijke grenzen van Israël en de West-bank tussen 1948 en 1967 zijn dan het gevolg geweest van de militaire gebeurtenissen,
waarbij er voor zover ik weet langs beide kanten etnische zuiveringen begaan zijn, nl door de Irgun langs Joodse kant, en door zowat alle
Arabische troepen (en vooral ongeregeld dat een mooie plundertocht beloofd was) langs de andere kant.
Erger nog: Egypte en Jordanië erkenden dat zogenaamde Palestijnse volk totaal niet. Zij hebben namelijk elk het Arabisch gebleven deel
van dat mandaatgebied tussen 1948 en 1967 bezet gehouden.
Suggereren dat de Palestijnen 'recht' hebben op 90% is eenzijdig partij kiezen en niet onomstortelijk te verdedigen met de feiten. Zeker daar 'eigenaar' zijn in die tijd minder vanzelfsprekend was dan nu. En zeker dat je niet 50 jaar geschiedenis kunt uitvlakken.
Je kunt gemakkelijk zeggen dat de Engelsen de baas waren en dus mochten beslissen wat er ging gebeuren. Zo zijn namelijk vrijwel alle landen ter wereld ontstaan: met veel geweld en afname van eigendomsrechten voor zover al bestonden. betreft het meeste genbied daar was uberhaupt geen eenduidig eigendomsrecht.
Bedenk ook dat staatssouvereiniteit en particulier eigendom verschillende zaken zijn. Iets wat beide zijden toen NIET accepteerden. Als Arabistan de oorlog gewonnen had, hadden we nu Joodse vluchteling-kampen gehad. De intenties van de overwinnaar waren niet slechter dan die van de verliezers.
Israel heeft erg veel fout gedaan. Zo ook de omringende Arabische landen en zo ook dat wat we nu Palestijnen noemen. En zo ook de westerse landen. Eenzijdig een partij de grote boeman noemen is niet conform de waarheid en nu net de schuld van verreweg de meeste ellende daar.
Op bovenstaande lap tekst van mij is ongetwijfeld veel af te dingen, maar het mag voor ieder objectief persoon aangeven dat de zaak enorm gecompliceert is en er vele kanten an interpretaties te geven zijn. En dat is precies mijn punt. Die ontkennen, maakt het probleem groter niet helderder.
Jij kiest partij en jij bent verstandig genoeg om dat te kunnen beseffen. Vraag is alleen of je 'man genoeg bent' om het toe te geven. Ga echter dus niet suggereren dat jouw visie 'De Waarheid' is.
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “Op bovenstaande lap tekst van mij is ongetwijfeld veel af te dingen, maar het mag voor ieder objectief persoon aangeven dat de zaak enorm gecompliceerd is en er vele kanten en interpretaties te geven zijn.”
Ja, er is alles op af te dingen, en nee, de zaak is niet gecompliceerd. ;-)
Ik heb op MV al eerder uitgebreid informatie over de geschiedenis van het Israelisch-Palestijnse conflict gegeven, maar ik zie nu uit je reactie dat je die posts nooit hebt gelezen. Ik raad je aan dat wel te doen want je feiten kloppen niet.
Het Israelische-Palestijnse conflict is uitermate simpel. De Palestijnen zijn belazerd door de Engelsen en de Volkenbond, en de Joden hebben gebruik gemaakt van het slechte (WWII) geweten van de Europeanen om een eigen plek onder de zon af te dwingen. Dat iedereen zijn eigen agenda volgde zou niet zo erg zijn geweest als men daarbij maar gewoon elkaars rechten had gerespecteerd. Voor de Joodse immigranten betekent dat, dat ze netjes hadden moeten betalen voor de grond en de huizen. Dat is nauwelijks gebeurd. Israel kan de gedupeerden alsnog schadeloosstellen, want ze beschikt over alle gegevens, maar ze verdomd het gewoon.
Je kunt oog hebben voor de zeer moeilijke situatie van de joodse vluchtelingen na WOII (die ze overigens op hadden moeten lossen door hun vroegere bezittingen te claimen in de landen van herkomst, net zoals vele andere “displaced persons” toen hebben gedaan), de sterke eeuwenoude cultuur-historische banden die het Joodse volk onderling had en met Palestina, de grote internationale druk en de acties van de Zionisten om een eigen staat voor de Joden te stichten, en later de verharding door verdriet en ellende ten gevolge van de geweldsspiraal, en niet in het minst de permanente en slopende stress die een normaal leven van beide volkeren nu onmogelijk maakt. Voor de zuiver juridische argumentatie is dit alles niet relevant.
De kern van het conflict zijn de eigendomsverhoudingen in het Britse mandaatgebied even vóór de oprichting van de staat Israel. De eerste echte volkstelling die er in Palestina werd gehouden stamt uit 1922. Er leefden toen 757.182 mensen in het gebied waarvan slechts 83.794 Joods waren, zo’n 11 % dus. Driekwart van deze Joden leefden in het Jerusalem-Jaffa gebied, tweederde van hen waren immigranten uit Europa. Tot 1948 hadden de Britten slechts 5 % van het gebied aangekocht dat tot de oorlog van 1967 tot Israel zou behoren, joodse organisaties en particulieren hadden ook ca. 5 % aangekocht, totaal dus ca. 10 %. In de rest woonden zeer veel Palestijnen die eigen grond, huizen en andere bezittingen hadden (het totale grondgebied dat Palestijnen in eigendom hadden bedroeg ca. 70%). Zie voor meer achtergrondinformatie over het probleem van de eigendomsrechten: land rights (PDF-file).
De Joden hadden overigens het volste recht om naar Palestina af te reizen en om aan de daar wonende Palestijnen te vragen of zij hun grond en huizen aan hen zouden willen verkopen. Sommigen hebben dit ook gedaan. De Palestijnen hadden echter het volste recht om te zeggen: “Nee, dank u, ik woon hier naar mijn zin en ik heb eigenlijk geen behoefte om mijn huis te verkopen”. Het gaat niet aan deze mensen dan met grof geweld uit hun huis te verdrijven, of de bezittingen van uit angst voor geweld gevluchte Palestijnen eenvoudigweg te confisceren. Dit alles onder het mom van: “Maar mijn joodse familie heeft hier eeuwen geleden ook gewoond ! Daarbij heb ik geleden onder de Nazi’s, heb ik nu geen rooie cent meer en kan ik nergens anders heen.” De Palestijnse mensen uit 1948 hadden daar geen schuld en geen verplichting aan en hun kinderen, die nu al jarenlang in kampen wonen en daardoor hun rechtmatige toekomst is ontzegd, ook niet.
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “'De Palestijnen' bestaan dus niet. (-) Ze zijn vrijwel volledig immigranten die niet woonden in de nu Palestijnse gebied/Israel genoemd wordend gebied. De in het mandaatgebied wonende Arabieren waren op dat moment, net zoals de Joden, ook voor een groot deel dus wel immigranten.”
Onjuist. De Joden stammen af van de Hebreeërs, een Semitisch ras oorspronkelijk afkomstig uit Mesopotamië (Irak). De Palestijnen stammen af van de oorspronkelijke bewoners van Palestina de Kannaänieten (inclusief invasievolken als de Amorieten, Hittieten en Filistijnen) en de latere Saracenen (Arabisch invasievolk). Zoals bekend zijn de Hebreeërs het gebied binnengedrongen, hebben er een onafhankelijke staat willen oprichten ten koste van de Kanaänieten en zijn daarin terecht gedwarsboomd door diverse grootmachten die er overigens ook niets te zoeken hadden. De mengeling van Kanaänieten en Saracenen heeft er echter altijd gewoond.
Hun verre nazaten zijn de huidige Palestijnen. Zij zijn in WWI in opstand gekomen tegen de Ottomaanse overheersers. Zij hebben vanwege hun afstamming en vanwege hun overwinning op de bezetters de meeste rechten op het gebied. Daarbij gaat het niet aan iedereen over één kam te scheren. Er is door individuele Palestijnen en Joden schade geleden, die specifieke schade dient te worden gecompenseerd door degenen die ze hebben veroorzaakt.
“Je kunt gemakkelijk zeggen dat de Engelsen de baas waren en dus mochten beslissen wat er ging gebeuren.”
Nee. De Engelsen hadden slechts een mandaat, ze waren geen eigenaar van het land. Je kunt niet iets weggeven dat niet van jou is. De rechtmatige eigenaar heeft dan altijd het recht zijn bezit terug te eisen.
“Suggereren dat de Palestijnen 'recht' hebben op 90% is eenzijdig partij kiezen en niet onomstotelijk te verdedigen met de feiten. Zeker daar 'eigenaar' zijn in die tijd minder vanzelfsprekend was dan nu”
Onjuist. Er zijn sinds 1922 diverse officiële bevolkingsonderzoeken geweest. De Britten wisten precies wie er waar in Palestina woonde, en Israel wist precies wie daarvan zij hebben verjaagd. Die grond en bezittingen kwamen toen opeens vrij beschikbaar. De Israelische ‘Absentee Property Law’ van 1950 ontnam de Palestijnse vluchtelingen al hun rechten op grond en andere bezittingen in Israel en op het Israelische staatsburgerschap. Die wet is nooit herroepen en de eigendomsgegevens van de Palestijnen bevinden zich nog in de Israelische archieven.
“zeker dat je niet 50 jaar geschiedenis kunt uitvlakken”
Op sommige misdaden staat geen verjaringstermijn.
Wealthy man, in his huge library, to impressed guest:
“Never lend books. Only fools lend books. All these books belong to fools.”
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef ook: “Bedenk ook dat staatssoevereiniteit en particulier eigendom verschillende zaken zijn.”
Eigendom kan slechts toebehoren aan een individu of een groep van individuen (vereniging, bedrijf, staat). Zodra die rechtspersoon ophoud te bestaan, gaat het eigendom over op de erfgenamen. Zijn er geen erfgenamen, dan is het eigendom (in dit geval een stuk grond) weer vrij beschikbaar. Bij ontbinding van een staat bepaalt de toewijzing van het staatseigendom (o.a. grondgebied) wie of wat uiteindelijk de rechtmatige eigenaar daarvan is. De oude Joodse ‘staat’ (feitelijk een verzameling clans) is indertijd echter ontbonden zonder dat daarbij het staatseigendom aan een andere organisatie werd toegewezen. Het particuliere eigendom bleef uiteraard wel bestaan, maar werd in de eeuwen daarna niet meer door de rechtmatige erfgenamen geclaimd.
Joden die veel later weer grond begonnen te claimen konden toen niet meer aantonen dat dit ook daadwerkelijk de stukken grond waren die hun eigen familie ooit in bezit had gehad, en dat zij daar volgens de wil van de oorspronkelijke eigenaars ook volledig recht op konden doen gelden. De Palestijnen daarentegen, kunnen wél tot meer dan 4 eeuwen terug aantonen welke stukken grond tot welke familie hebben behoort. Van de stukken Palestina die individuele Palestijnen in bezit hadden, vlak voordat zij door de staat Israel daarvan werden verdreven, is bovendien alles geregistreerd in de Israelische archieven. Kleine moeite dus voor Israel om die mensen hun rechtmatig eigendom terug te geven, of hen daarvoor financieel te compenseren.
“1948 nemen als punt waarop we dan teruggaan is dus behoorlijk arbitrair. Dat laat onverlet dat er een oplossing moet komen. maar afstamming is verder dus behoorlijk irrelevant”
Onjuist. 1948 is essentieel omdat toen door de Joodse immigranten de staat Israel werd opgericht. Die staat heeft daarbij grond in beslag genomen die niet aan de Joodse immigranten toebehoorde. Het is niet meer dan normaal dat die gestolen grond weer aan de rechtmatige eigenaars, dan wel hun rechtmatige erfgenamen (de huidige generatie Palestijnen), wordt teruggegeven.
“Israel de schuld geven van de oorlog die uitbrak is dus eenzijdig. Al die Arabische landen hebben dan, naar de laatste weken van het Britse mandaatgebied troepen samengetrokken langs de grens ervan. De openlijke bedoeling was om de joden in zee te drijven! Niks Palestijnen (die niet bestonden op dat moment) helpen of recht opeisen. Nee ook simpelweg Joden uitmoorden en ordinair landje pik.”
Onjuist. De Palestijnen hadden daar niets mee te maken. Nogmaals, als Israel problemen met zijn buren heeft hadden ze dat met die buren moeten oplossen en niet moeten afreageren op onschuldige mensen. De VN-resolutie van 29 november 1947 stelde een Joodse staat voor die maar liefst 57% van het totale grondgebied van Palestina besloeg, hoewel de hoeveelheid grond daarbinnen die reeds in Joods bezit was slechts 10% bedroeg. De begrenzing zou woonplaatsen met in totaal een half miljoen Joden en een half miljoen Palestijnen omvatten.
Het deel van de Palestijnen die woonden in het gebied dat de Joden was toegewezen, voorzag hierdoor grote problemen. Omdat zij wisten dat de Arabische wereld dit nooit zou accepteren en zij niet tussen twee vuren wilden zitten, besloten zij te vertrekken. Daarbij sloegen ook de zionisten het VN-aanbod af. Ze vonden het te weinig grond en teveel Palestijnen. De Joodse terreurorganisaties die bomaanslagen in Palestijnse steden pleegden, zoals de Irgun van Menachem Begin en Moshe Dayan, lieten weten dat ze alle grond wilden en een staat zonder Palestijnen. Ben Goerion stond achter deze terreurcampagnes. Het bloedbad van Deir Yassin gaf voor veel Palestijnen de doorslag om te vluchten en toen Goerion de staat Israel uitriep zonder de grenzen vast te leggen was dat een regelrechte oorlogsverklaring aan de Arabische buren.
Het lijkt mij dus overduidelijk, dat de schuld van het conflict bij de Israeliërs ligt. De Palestijnen staan in hun recht om hun eigendom terug te claimen. Dit mogen zij bij gebrek aan andere rechtsmiddelen met alle denkbare geweld doen. Iedere Israelische staatsburger is daarbij een rechtmatige vijand, want het conflict betreft de Palestijnen tegen de staat Israel, dus ook tegen ieder lid van die staat en zelfs tegen ieder ander die de staat Israel steunt. Dus ook de VS en toeristen die Israel bezoeken zijn rechtmatige doelwitten.
"There are two types of people in this world, good and bad. The good sleep better, but the bad seem to enjoy the waking hours much more."
~Woody Allen
07-sep-2005 Henk, het origineel
Afgezien van de geo-politieke situatie met betrekking tot de Balfour Declaration, is het inderdaad zo simpel. Waar hebben we het nu over mensen? Jehova's recht of eigendomsrecht?
07-sep-2005 jojo - jojoGEEN@SPAMgeenspam.nl
@Peter,
Historisch gezien heb je volstrekt gelijk.
Uit ervaring weet ik dat je ondanks dat net zo goed tegen een deur kan gaan lopen lullen, en dat allerlei pleefiguren daar dan tegen in blijven jammeren, zonder dat deze zichzelf de vraag durven stellen waar het nu eigenlijk over gaat.
07-sep-2005 Diadem
Het is zonder twijfel waar dat in het verleden dat Joden de Palestijnen niet altijd netjes hebben behandeld. Andersom is dat echter duidelijk ook het geval.
Feit is dat in dit gebeid altijd Arabieren / Palestijnen en altijd Joden hebben gewoond. De Arabieren waren relatief sterk in de meerderheid, maar absoluut gezien was het hele land überhaupt bijna leeg. Pas nadat de Joden massaal met colonisatie begonnen kwam er welvaart in het gebied en begon het aantal Arabieren ook toe te nemen.
De Joden die daar gingen wonen in de periode voor 1948 hebben dit in overgrote meerderheid gewoon op een nette manier gedaan. Ze zijn in leeg land gaan wonen, of hebben netjes land gekocht van Arabische grondbezitters. Van diefstal is in die periode geen sprake.
Als er dan oorlog ontstaat tussen beide groepen, wordt het rommelig. Beide partijen begaan misdaden. Uiteindelijk winnen de Joden de oorlog, en plegen dan landje-pik op veroverde Arabische gebieden en bezittingen. Is dit fout? Recht-theoretisch ongetwijfeld. Maar de Joden zijn de oorlog niet begonnen, en het is logisch dat ze een sterke staat willen met een verdedigbaar grondgebied, gezien de situatie. Gebieden en bezittingen teruggeven is simpelweg geen optie als de consequentie daarvan is dat alle Joden de zee in gejaagd zullen worden.
In een oorlog vallen altijd onschuldige slachtoffers. Natuurlijk zijn er een boel Palestijnen onschuldige slachtoffers van de aggressieve wijze waarop Israel zichzelf altijd verdedigd heeft.
Maar feit blijft dat Israel nooit het conflict begonnen is. Dat zijn de Arabieren geweest. Israel verdedigt zichzelf slechts, en heeft het volste recht om dat te doen. De collatoral damage die daarbij ontstaat komt op conto van de Arabieren, niet op die van de Joden.
08-sep-2005 Armin
Diadem,
Het is nog gecompilceerder.
In feite waren het machthebbers, want echt democratisch was dit alles niet. De Arabieren hadden hun leiders niet gekozen. Leiders met een sterke nazi-inslag. De Joodse leiders waren ook niet echt democratisch met een meer socialistische inslag. En alle arabische staten, de VN en het Britse en Turkse rijk hebben zich ermee bemoeit. De troep is ontstaan door staten en mensen met totaal verschillende opvattingen varrierend van 'hun partij' steunend tot 'hun partij' niet steunend (Er vochten moslims mee aan de zijde van Israel bijvoorbeeld).
Alleen al suggereren dat de Palestijnen (die dus niet bestonden op dat moment) gelijk hebben veronderstel een eenheid die er toen niet was.
Komt bij, zoals ik zei dat de mensen die nu leven veelal toen niet eens geboren waren.
Dus teruggaan naar die situatie en de zaak herverdelen is een volslagen gestoord idee dat voorbij gaat aan alle complexiteit en vooral aan alles wat daarna gebeurd is. Hele grote groepen, van beide kanten (inclusief alle variaties qua opvattingen die daar binnen zijn, want ook intern wordt er flink ruzie gemaakt binnen alle partijen) wil men vaak niet eens meer samenleven, maar juist gescheiden.
Zomaar terug naar 1948 gaan en de zaak opnieuw intekenen op de kaart is exact wat de Turken en Britten in 1917 deden, de VN in 1948 en ook wat gebeurde in de Balkan na WO1. Dat soort bureau-oplossingen creeren juist oorlogen. Lossen er geen op.
Helaas heeft Speedy kant gekozen, en dat is jammer want normaal kan hij juist goed kritische kantekeningen plaatsen. Een oplossing moet uitgaan van de situatie nu, al moet het inderdaad ook rekening houden met het verleden en het onrecht dat Israel *en* de Arabische staten de Palestijnen aangedaan hebben. Doch hun eigen handen zijn dus ook verre van onschuldig!
En wie die oplossing weet krijgt de gegarandeerd nobelprijs ...
08-sep-2005 Diadem
De Joden zijn verre van schoon in het conflict, dat besef ik wel. Maar als je persee één van de twee partijen als hoofdschuldige wilt aanwijzen, kom je toch bij de Arabieren uit.
Dat het daarbij gaat om enkele Arabische leiders en niet om het Palestijnse volk als geheel is wel een zeer terechte kanttekening die je maakt.
Er zijn ook Joodse radicalen, maar die hebben toch nooit zoveel macht gehad om het Joodse beleid echt te bepalen. Het Joodse beleid is dan ook altijd gericht geweest op samenleven - zij het niet altijd even vreedzaam.
Aan de Palestijnse kant hebben de radicalen wel altijd de macht gehad, en het beleid bepaald. Dat is dan ook altijd gericht geweest op vernietiging van Israel en verdrijving van de Joden.
En das denk ik het belangrijkste verschil. Aan beide kanten staan gematigde en radicale burgers. Maar waar die bij de Joden nooit echt de macht hebben kunnen krijgen (wel af en toe veel invloed) hebben ze bij de Palestijnen altijd het beleid bepaald.
Voorlopig lijkt het er niet op dat die macht van de fanatici in het Palestijnse kamp zal afnemen. Ik vrees dan ook dat vrede voorlopig nog een utopie zal zijn. Het is simpelweg onmogelijk om vrede te sluiten met moslimfundamentalisten. Die zien elke concessie als een zwakte, elk compromie als een overwinning die smaakt naar meer. Hebben ze de Westbank willen ze Gaza, hebben ze Gaza gaan ze zeuren over Israel zelf. Hebben ze dat eenmaal veroverd gaan ze zeuren over de VS...
08-sep-2005 Henk, het origineel
'..gaan ze zeuren over de VS...'
Doe toch niet zo naïef, man! Lekker absurd.
Als de VN na een bezetting half Nederland uitdelen aan de slachtoffers van een oorlog elders op de wereld, hoop ik toch van harte dat jij ook de nieuwe invasie de Noordzee in wil drijven. Ik zal trots zijn op de Nederlanders die bereid zijn zich zelfs op te blazen ten behoeve van vrijheid van hun kinderen (of het slim danwel effectief is, is een tweede..), ongeacht de repressailles.
Laat ik een andere analogie gebruiken. De overheid confisqeert de helft van je woning (..vindt ze leuk..) en nodigt een arrogant tweede gezin uit daar in te trekken. Naast een pesthekel aan de overheid ('onze' wereldorde) wil je die indringers toch zo snel mogelijk eruit flikkeren?
Op dit punt maakt het niet uit hoe zielig of beschaafd die indringers zijn, danwel hoe barbaars je zelf bent: Het is je reinste heling! En als je weet dat een bezit niet netjes verkregen is (gestolen door de britten), dan ben je zelf ook schuldig. En dat weet iedereen dondersgoed.
Ik zeg niet dat ik de oplossing voor dit probleem in pacht heb. Wel zeg ik dat in dit geval de palestijnen in hun recht staan, hoeveel bezetters ze ook doden. Of er een staat Palestina was, doet er niet toe. Als ik een Israeli was, zou ik maar diep door het aardse stof kruipen; en vervolgens òf zo snel mogelijk m'n biezen pakken (bijv. naar de VS ;-) , òf heel snel met geld gaan gooien naar die bestolen mensen. Ookal zal geen bedrag goed kunnen maken wat deze ontheemde woestijnbarbaartjes (want maak je geen illusies over hoe ik over Palestijnen denk) is aangedaan.
En als ze ongevraagd/ onbetaald blijven rondhangen? Tja.. Dan vraag je erom.
08-sep-2005 Peter de Jong
Diadem schreef: “Maar de Joden zijn de oorlog niet begonnen, en het is logisch dat ze een sterke staat willen met een verdedigbaar grondgebied, gezien de situatie. Gebieden en bezittingen teruggeven is simpelweg geen optie als de consequentie daarvan is dat alle Joden de zee in gejaagd zullen worden.”
Diadem,
Je suggestie dat de Joden altijd netjes voor hun grond hebben betaald, dat hun Arabische buren de agressors zijn en dat de schade die de Palestijnen hebben geleden gewoon gezien moet worden als ‘collateral damage’ in een Arabische oorlog waarin Israel zich slechts verdedigde, klopt niet met de feiten.
Tijdens WWI hebben de Arabieren de Engelsen geholpen het gebied te veroveren op de Turkse bezetters. De afspraak daarbij was dat de Arabieren, na 4 eeuwen onderdrukking, onafhankelijkheid en zelfbestuur zouden krijgen. Die afspraak hebben de Engelsen geschonden. Ze verdeelden het MO samen met de Fransen en de Russen (Sykes-Picot Agreement van 1916) en beloofden Palestina aan de Joden (Balfour Declaration van 1917).
Dat beslissingsrecht hadden de Engelsen echter helemaal niet want zij waren partner met een andere partij (de Arabieren) die hier niet mee instemde. Op hun eerste nationale congres in 1919 lieten de Palestijnen duidelijk weten dat ze het niet eens waren met deze illegale afspraak. De Engelsen, Fransen en Russen gebruikten toen hun invloed in de Volkenbond om Engeland een mandaat over Palestina te laten krijgen. Onder leiding van de Britse hogecommissaris Sir Herbert Samuel (een verklaard zionist) kwam er toen een stroom van Joodse immigranten naar Palestina en werden er op grote schaal Joodse nederzettingen opgericht.
Vind je het vreemd, dat de Arabieren woedend waren dat nu grond waar ze zelf voor hadden gevochten en die volgens de afspraak met de Engelsen van hen was zomaar werd weggegeven aan anderen ?
In 1929 kwam het tot een uitbarsting over de al-Aqsa moskee in Jerusalem, die nu door de Joden werd geclaimd. In de jaren daarna werd het steeds onrustiger. In 1936 hielden de Palestijnen zelfs een 6 maanden durende algemene staking. Ze protesteerden hiermee tegen het in beslag nemen van land t.b.v. de Joodse immigratie.
Blijkbaar was het geweld en de voortdurende onrust het enige middel van de Palestijnen om de aandacht voor hun gerechtvaardigde zaak te krijgen, want in 1937 kwam een Engelse commissie onder leiding van Lord Robert Peel tot de conclusie dat het mandaat onwerkbaar was. Ze geloofde niet dat Arabieren en Joden ooit in één staat zouden kunnen samenleven, stelde een opdeling voor en in 1939 begon de Engelse regering de Joodse immigratie te beperken en beloofde Palestina onafhankelijkheid binnen 10 jaar.
De Engelsen erkenden daarmee dat de Palestijnen recht van spreken hadden, maar dat ze niet van plan waren hun illegale afspraak met de Joden helemaal ongedaan te maken en de Joodse immigranten er weer uit te trappen. Dat laatste hadden ze natuurlijk wél moeten doen, want daar hadden de Palestijnen recht op. De Joodse immigranten die er eenmaal zaten waren niet van plan zich de kans op een eigen staat te laten ontnemen, ze verwierpen het Engelse besluit van 1939 en begonnen een bloedige terreurcampagne tegen de Engelsen en de Palestijnen. De Engelsen vertrokken en de oorlog tussen Joden en Palestijnen duurt nog altijd voort.
Dus nogmaals, de Joodse immigranten hebben grond van de Engelsen gekregen die niet van de Engelsen was. En bij de oprichting van Israel in 1948 hebben de Joden nog meer grond die niet van hen was geconfiskeerd. Die oprichting was dus de daad van agressie, niet de daaropvolgende Arabische inval die slechts bedoeld was om de zaak recht te zetten.
Dat de Joden hun ‘beloofde land’ nooit beperkt hebben gezien tot Palestina, maar het hele gebied tot aan de Euphraat als hun erfgoed en rechtmatig eigendom zien en het liefst alle Arabieren daarin zouden willen deporteren, blijkt uit dit gedegen onderzoek van de Amerikaanse rabbijn Chaim Simons:
A Historical Survey of Proposals to Transfer Arabs from Palestine (1895 – 1947) .
Niet zo vreemd dus, die animositeit tussen Arabieren en Joden. ;-)
08-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “wie die oplossing weet krijgt gegarandeerd de nobelprijs ...”
Armin,
De wereld stikt van de conflicten over landbezit, en die conflicten zijn altijd heel zwart-wit. Zo is bijv. de enige oplossing op duurzame vrede in Noord-Ierland dat de Engelsen Noord-Ierland teruggeven aan de Ieren, want het was oorspronkelijk van de Ieren.
Ook de Marokkaanse bezetting van de Westelijke Sahara is sterk vergelijkbaar met de situatie in Israel. Marokko bouwde een 2500 km lange (!) muur, die ze met 160.000 soldaten bewaakt, om zich te beschermen tegen het Polisario bevrijdingsfront (zie Westelijke Sahara ). Natuurlijk kan Israel zich net zo ingraven achter haar muur (en met haar kernwapens), maar dat kan nooit een eeuwigdurende oplossing zijn.
De enige oplossing op duurzame vrede in het MO is dat de Palestijnen en Israel’s Arabische buren het laatste woord in het conflict hebben en dat de Joden zich daaraan onderwerpen. Het kan best zijn dat de Joden dan weer moeten vertrekken (net zoals ze nu uit de Gazastrook zijn vertrokken). Ze zullen dan bijv. bij hun familie in de VS moeten gaan wonen (waar ze overigens veel prettiger en met veel minder stress kunnen leven dan in Israel).
Ik geloof daar niet zo in. Uiteindelijk zijn de Joden een aanwinst voor de economische ontwikkeling van het MO-gebied. De Arabieren zien dat net zo goed in als ieder ander. Ik ben zelf een paar keer in Israel geweest en er zijn tal van bedrijven waarin Israeliërs en Palestijnse Arabieren prima samenwerken.
Het probleem is uiteraard het religieus fanatisme (van beide kanten). Maar zoals overal ter wereld zal dat afnemen zodra vrijheid en welvaart toenemen. Er zijn genoeg plaatsen in de wereld waar religies die elkaar vroeger naar het leven stonden, nu vreedzaam samenleven. Uiteindelijk worden mensen wijzer. ;-)
Net zoals in Zuid-Afrika president De Klerk indertijd de gok waagde en algemene verkiezingen uitschreef, waarbij hij vooraf wist dat de blanke minderheid die zouden verliezen, zo zou Sharon hetzelfde moeten doen om duurzame vrede te bereiken en het onrecht dat in het verleden is gebeurd recht te zetten. Joden en Palestijnen kunnen dan (om te beginnen) in één land gaan samenleven onder democratisch bestuur met gelijke rechten en met scheiding van kerk (synagoge/moskee) en staat.
Riker: ”Trust always has the risk of betrayal”
Data: “Then why not live without trust?”
Riker: “Without trust there’s no friendship”
Data: “Then you put yourself at risk?”
Riker: “Every single time!”
Data: “Hmm, it seems I am very fortunate I do not share your human emotions …”
12-sep-2005 Dr von Doom
For perhaps another generation, an optimistic forecast, the Jewish community is thus in a position where it will be able to divide and conquer and enter into selective coalitions that support our agendas.
–From “The Jewish Stake in America’s Changing Demography: Reconsidering a Misguided Immigration Policy by Dr. Stephen Steinlight” (Backgrounder, October 2001)
22-feb-2006 Mischa - miezorGEEN@SPAMxs4all.nl
Prachtige reakties op een prachtig artikel! Geweldig leerzaam, mits met open ogen gelezen.
Jammer dat veel reakties bijdragen aan verdeeldheid. Verdeeldheid die leidt tot angst, haat, oorlog en ander ongeluk. Jammer maar wel in lijn met de maatschappij waarin wij leven, met massamedia die nieuws verdraaien en volken, rassen en geloven tegen elkaar ophitsen. De enige manier om nieuwe en grotere oorlogen te voorkomen is je haat en angst voor het vreemde kwijt te raken en weer samen te leven.
Ik wens iedereen daarin veel succes toe.
11-apr-2006 Koen
Ik geloof niet dat Sonja Barend een Joodse is. Ze zal best met een Joodse man getrouwd zijn, maar dat zijzelf Joods is, geloof ik echt niet.
24-jun-2006 Jan - janGEEN@SPAMhotmail.com
Het leven is heel simpel. De sterkste en sluwste groep heeft de macht en drukt op termijn de zwakkeren van de aardbodem af. Individualisme is een mythe die door de elite wordt staande gehouden op het grauw eronder te houden ondertussen vormen ze zelf een hechte groep en helpen ze elkaar aan de baantjes. Nepotisme heet dat.
Kijk bijvoorbeeld een snaar de samenstelling van de elite en hun religieuze achtergrond en vergelijk dit met de samenstelling van het grauw. Dan weet je gelijk welke religieuze groepen hecht zijn en aan nepotisme doen. Ik doe geen voorspelling maar ik denk te weten dat er bepaalde groepen zijn die in de elite relatief gezien sterk zijn oververtegenwoordigd en dat zij erin geslaagd zijn elke kritiek op hun groep tot ketterij te onderdrukken.
De invoering van het reëel bestaande socialisme in Oost-Europa deed het antisemitisme bepaald niet verminderen, maar werkte wel fnuikend op de carrièremogelijkheden van joden. Ze waren dolblij als ze naar Israël mochten emigreren. De invoering van de multiculturele samenleving in Nederland komt er in de praktijk op neer dat er steeds meer moslims komen. Moslims die ongeveer net zo antisemitisch zijn als de christenen in de Middeleeuwen waren en bij wie spookbeelden van joodse samenzweringen rondwaren. Het enthousiasme voor socialisme en multiculturalisme onder joden lijkt een typisch geval van joodse zelfhaat.
Marcel Roele
© Marcel Roele. Alle rechten voorbehouden.
Lees Deel 1 van 'De Mythe van de Joodse Samenzwering'.
Dit artikel verscheen eerder in HP/De Tijd
Marcel Roele (1961) is columnist van AD Magazine en schrijft over sociobiologie voor HP/De Tijd en Intermediair. Eerder publiceerde hij De eeuwige lokroep. Over seks, sekseverschillen en relaties (tweede druk, 1996), De menselijke soort en De Mietjesmaatschappij.
Plaats reactie26-aug-2005 Carlos
Frank Zappa was geen jood, maar van Italiaans-Grieks-Libanese komaf.
26-aug-2005 anomalie
Hee Carlos dan kan Papa Zappa toch nog steeds jood zijn ??
26-aug-2005 mrXL - mrxlGEEN@SPAMchello.nl
[progressieve modus]Schandalig, al die Joden, PVDA, doe hier iets aan!!![/progressieve modus]
Tsja, wat moet je hier nu van zeggen. Wel gruwelijk interessant, hoor!
Het maakt ook korte metten met het 'gelijkheidsdenken' van onze progressieve vriendjes... Tip voor Marcel: publiceer ook 's wat cijfers over onze 'vriendjes' uit het Rifgebergte en zo...
26-aug-2005 mrXL - mrxlGEEN@SPAMchello.nl
Grappig eigenlijk. Dit maakt Hitler juist heel "sociaal". Als je 'n groep [de Joden] uitmoordt die significant 'beter' is, houdt je meer 'gelijkheid' over. Hij kwam dus hiermee op voor de "zwakkeren" binnen zijn maatschappij, en dat waren dus per ongeluk de niet-Joden.
Analoog aan Hitler's denkbeelden om voor de 'zwakkeren' op te komen zien we ook in onze maatschappij veel elementen terug.
Misdrijven van (moslim) allochtonen worden met de mantel der liefde bedekt; krijgen meer subsidies op scholen, worden voortgetrokken op veel fronten enz.
De huidige onderlaag v/d maatschappij die voornamelijk wordt gevormd door (moslim) allochtonen wordt gevoed doordat de rest financieel wordt uitgekleed.
Best eng eigenlijk als je zo die lijn doortrekt. Je zal maar een bedrijf hebben met te weinig allahtonen [=moslim allochtonen], mensen werden dan bedreigd of gedwongen om meer van die gasten in dienst te nemen.
26-aug-2005 Beek
De Asterix-verhalen, door de geniale humorist Goscinny, zijn te vergelijken met de positie van Israel. Ligging: ten westen, aan zee, omgeven door slechts vijanden, klein en weerbaar. Terwijl op alle mogelijke manieren geprobeerd wordt de kracht en het bestaan van dit kleine volk te breken. Volgens mij was Goscinny ook Joods en zijn deze verhalen een weerspiegeling daarvan.
26-aug-2005 Dr von Doom
.. Het enthousiasme voor socialisme en multiculturalisme onder joden lijkt een typisch geval van joodse zelfhaat...
je kan het woord 'joodse selfhasse' zo vervangen door
autochtoonse selfhasse. ... en die zin blijft gewoon kloppen!!
26-aug-2005 Math Herman - mathhermanGEEN@SPAMyahoo.com
Frank Roele heeft er nog wat vergeten.
Nixon Had een minister van buitenlandse zaken een Duitse Jood ,Kissenger.
Het leek erop dat Nixon meende dat van alle Joden de Duitse Joden het meest intellegent zijn.
Hij had 2 adviseurs Haldemann en Erlichmann ook beiden van Duits/Joodse origine.
Ze werden wel aangeduid als de herdershonden.
Uiteraard is het mij ook opgevallen dat Joden in veel landen top functies bekleden en vooraan staan in de maatschappij.
Behalve dan in Moslim landen.
Mij vielen de eerste Joden op zowat 63 jaar geleden.
Op een ochtend kwamen een 40tal joodse mannen vrouwen en kinderen uit een bos, waarin ze gedurende de nacht waren gevlucht omdat ze meenden dat hun schuilonderkomen overvallen werd door Duitse politie.
deze Joden liepen erbij of ze uit de Synagoge kwamen, hun beste zwartepak en hoed hadden ze aan.
Ik had nog nooit zulke rare mensen gezien.
Het was handiger geweest als ze een manchester broek hadden aangehad een boerenkiel en klompen en platte boerenpet.
26-aug-2005 Carlos
@Beek,
Goscinny was inderdaad ook een jood. Waarvan zou Lucky Luke dan een weerspiegeling zijn? De wandelende jood?
26-aug-2005 Flickr
Naast niet-joods, was Frank Zappa een socialist.
26-aug-2005 anomalie
Alle muzikanten zijn socialist.
MAar waarom kan Zappa nu geen jood zijn geweest ??
26-aug-2005 Zap
Libertarian Zappa
26-aug-2005 Mirjam
Hij (Zappa) zou dé perfecte Jood kunnen zijn geweest met zijn prachtig mooie haakneus, zijn mooie, slim-kijkende bruine ogen, zijn geweldige gevoel voor humor en zijn ability om de hele wereld ervan te overtuigen dat hij een meesterlijke gitarist was, terwijl het maar gewoon een prutser was. Bovendien was hij Katholiek van geboorte.
Verder een geweldig artikel, beschreven zoals het is, vaak verkerend in de hoogste regionen, blijven Joden vaker niet-solidair jegens Joden dan wel-solidair, helaas.
27-aug-2005 Carlos
Zappa was zeer zeker geen socialist.
27-aug-2005 Dennis Ram
Wat Marcel Roele in het kort zegt, is dat er door de geschiedenis al van ver voor de middeleeuwen oorzaken zijn te vinden waarom mensen tot der tijd tot op zekere hoogte terecht een hekel hadden aan sommige joodse zetbazen. En dat er sociologische en culturele oorzaken zijn voor het anti-semitisme.
Tegelijkertijd weerlegd hij dat er een joodse samenzwering is, of is geweest. Voert goede controleerbare redenen aan waarom joden oververtegenwoordig zijn. (intelligentie o.a.)
En legt de scherpe tegenstellingen bloot die in de joodse "gemeenschap" leven.
Wat Marcel Roele nalaat is duiden, wat het dan is in de joodse cultuur, wat hun drijft meer risico te nemen. Volstaan met "de cultuur speelt een grote rol in het meer durven experimenteren" is zo abstract, dat niemand daar iets mee kan.
Het is vergelijkbaar met een statement: "een auto is een auto, waarom? omdat het een auto is"
Dus Marcel Roele ik daag je uit om met een meer inhoudelijke cultuurvisie te komen dan dit!!
27-aug-2005 Marlene - tikun2003GEEN@SPAMyahoo.com
Meer risico durven nemen zit in de joodse cultuur? Ja inderdaad. Zo is bv de godsdienst op zich geen dogmatische godsdienst, ookal zou men dat denken door de stereotiepen van de orthodoxe joden. De Talmud is niets anders dan het in vraag stellen van allerlei onderdelen van de Torah, en ook die vragen worden voortdurend onderzocht door gelovigen, die eigenlijk beter 'studenten' genoemd zouden worden. Daar waar Mr. Pastoor zegt dat het zo is en niet anders, verzoekt de Rabbi zijn studenten om VRAGEN TE STELLEN en niet alles klakkeloos aan te nemen. Een Rabbi leert dat aan zijn studenten vanaf ze klein zijn. Dat is te gek, en maakt dat er zoveel fantastische wetenschappers en onderzoekers zijn gekomen uit de joodse gemeenschap. Ook Israël is onwijs inventief en vooruit op de tijd in allerlei opzichten: medisch, sociaal, agrarisch,...
Leuk die vergelijking van de Galliërs in Asterix. Het spreekt voor zich dat de lezers van die verhalen (ik ben er ook mee opgegroeid) zo'n sympathie hebben met dat kleine dappere dorpje.
27-aug-2005 Alfred
Het Multi-culturalisme is niets meer dan de collectieve wraak van de joden op Hitler die vermenging van rassen verafschuwde.
Maar Hitlers allergrootste nachtmerrie was een mensenras van mongolen.
Hebben de joden nu nog de wil en de macht om ons in mongolen te veranderen?
Een tip van mij: Pas op met de boeken en kranten die je leest en pas op met de muziek die je luistert. En kijk altijd goed naar de achtergrond van de machthebbers.
27-aug-2005 Henk
'De Asterix-verhalen, door de geniale humorist Goscinny, zijn te vergelijken met de positie van Israel.'
Hoewel de Israelieten het waarschijnlijk anders zien, is het voor mij toch een stuk makkelijker om de invasie van de Romeinen met die van de Joden te vergelijken. Let wel: én de Galliërs én de Palestijnen hebben niet om hun bezetters gevraagd en proberen (zich kranig werende) aan hun oude gebruiken vast te houden.
Ok, de Romeinen hadden geen stoffig manuscript waarin stond dat ze Gallië van Jupiter gekregen hadden, maar de 'wat-flikken-die-lui-nou'-respons van de oorspronkelijke bewoners zal wel ongeveer hetzelfde zijn geweest. Of ga ik nu te ver in de vergelijking van het midden-oosten met deze (overigens geweldige) strip?
27-aug-2005 Carlos
@Henk(Henk1 of Henk2?)
De tegenwoordige "Palestijnen" zijn afstammelingen van de Saracenen die in de 7e eeuw na Christus het Heilige Land kwamen binnenvallen.
27-aug-2005 Tarski
Beste Carlos,
Het handboek Oude Geschiedenis dat aan de Universiteiten gebruikt wordt (werd?) zegt iets anders over de herkomst van Palestijnen. (De titel en de schrijver van dit handboek wil me even niet te binnen schieten).
De Palestijnen zouden voor de eerste keer rond 1150 voor Christus de geschiedenis komen binnenwandelen. Egyptische geschiedbronnen maken melding van een invasie vanaf zee van de Nijl-delta.
Deze Palestijnen werden door de Egyptenaren verdreven en vluchten naar de Gaza. Dat was ook hun thuis ten tijde van de Koninkrijken van David en Solomon; circa 800 voor Christus, toen Isreal en Judea verenigd waren.
Zeker is in ieder geval dat de Palestijnen geen Semieten (Arabieren) waren. In het gelaat van Mahmoud Abbas kun je geen Arabische trekken zien; wel Turkse.
Yassit Arafat was -overduidelijk- wel een Arabier, maar hij was dan ook geen echte Palestijn. Hij was import.
Grappig is dus dat het 'broeder-volk' van de Arabieren juist de Joden zouden zijn; want zij zijn beide semieten...
27-aug-2005 Quirium
Joodse mop:
Sharon tegen Arafat:
"Toen de Joden in Jeruzalem hun tempel aan het bouwen waren, probeerden de Palestijnen s'nachts telkens af te breken wat ze overdag hadden gebouwd."
Arafat, met lange tenen: "Er wàren toen nog niet eens Palestijnen in Israël!"
Sharon dan weer: "Goed. Nu we het daarover eens zijn..."
De Joden hebben wel degelijk historische aanspraken op het gebied.
28-aug-2005 Carlos
@Tarski
Volgens mij heb je het over de Filistijnen. Een heel ander volk dan de Jordanese Arabieren die zich Palestijnen noemen.
28-aug-2005 Quirium
Tja ik merk toch overeenkomst:
"Het is naar de Filistijnen", spreekwoord om aan te duiden dat iets helemaal kapot is.
In deze betekenis kan je natuurlijk even goed zeggen: "Het is naar de Palestijnen."
28-aug-2005 Henk
'De Joden hebben wel degelijk historische aanspraken op het gebied.'
Dat is grappig. In mijn dagboek staat anders dat heel Israel van mìjn opa was...
29-aug-2005 Peter de Jong
“De Joden hebben wel degelijk historische aanspraken op het gebied [Palestina/Israel].”
Ze kunnen een nummertje trekken. ;-)
Palestina heeft in de afgelopen millennia al heel wat volkeren over de vloer gehad en de Joden waren zeker niet de eersten. Voor zover nu bekend hebben degenen van wie de Joden afstammen, d.w.z. de Israelieten, in 1125 vChr. het land gestolen van de oorspronkelijke bewoners, de Kanaänieten van wie de Palestijnen afstammelingen zijn. Daarnaast hebben de Palestijnen ook Filistijns en Saraceens bloed in de aderen.
Gedurende de 4 eeuwen Ottomaanse bezetting hebben er hoofdzakelijk Arabische moslims en een klein aantal christenen gewoond. In de periode van 1845 tot 1914 nam het aantal Joden in Palestina toe van ca. 12.000 tot ca. 85.000 . De eerste echte volkstelling die er in Palestina werd gehouden stamt uit 1922. Er leefden toen 757.182 mensen in het gebied waarvan slechts 83.794 Joods waren, zo’n 11 % dus. Driekwart van deze Joden leefden in het Jerusalem-Jaffa gebied, tweederde van hen waren immigranten uit Europa. Tot 1948 hadden de Britten slechts 5 % van het gebied aangekocht dat tot de oorlog van 1967 tot Israel zou behoren, Joodse organisaties en particulieren hadden ook ca. 5 % aangekocht, totaal dus ca. 10 %. De rest hebben de Joden zichzelf toegeëigend ten koste van de mensen die er al woonden.
Overigens is het tamelijk absurd om 5000 jaar (Kanaänieten) resp. 3000 jaar (Israelieten) en 1300 jaar (Saracenen) terug te gaan om eigendomsrechten te claimen. Zo er al een (kadastrale) registratie uit die tijd bewaard is gebleven is die uiterst vaag en onvolledig. Een eerlijke toewijzing kan slechts gebeuren aan de hand van de veel meer gedetailleerde informatie die bekend was even voor de oprichting van de huidige staat Israel in 1948.
29-aug-2005 Peter de Jong
De christelijke opvattingen liggen uiteraard aan de basis van de discriminatie van de Joden. Christenen, niet de nazi's, hebben het gele onderscheidingsteken bedacht, evenals de systematische vervolging en uitroeiing.
Zie bijv. Science & Christianity
"The Church also condemned Jews for rejecting and killing Christ, and proceeded to persecute Jews for over a thousand years. From the 5th to 18th centuries, a major event involving the slaughter, persecution or expulsion of thousands of Jews occurred every decade.
Modern anti-Semitism, which culminated in the Holocaust of 6 million Jews, has its roots in the Church's long tradition of Jewish persecution. The fact is, Nazi Germany did not have one original idea. All of their philosophies came from anti-Semites of past centuries, much of it from the Christian Church. Indeed, when Hitler (who was raised a Catholic, but later became an atheist) became Chancellor of Germany in 1933, he met with the German Catholic leadership and openly identified with their anti-Semitism.
Historian Guenter Lewy writes:
On 26 April 1933 Hitler had a conversation with Bishop Berning and Monsignor Steinmann [the Catholic leadership in Germany]. The subject was the common fight against liberalism, Socialism and Bolshevism, discussed in the friendliest terms. In the course of the conversation Hitler said that he was only doing to the Jews what the church had done to them over the past fifteen hundred years. The prelates did not contradict him.
Medieval Christians had forced Jews to identify themselves by wearing the yellow "Badge of Shame;" the Nazis did likewise by making them wear the Star of David. Medieval Christians accused Jews of a secret international conspiracy to take over the world by poisoning Christian wells with the Black Death; the Nazis also accused the Jews of secretly plotting to take over the world through international Jewish finance. Christians during the Spanish Inquisition taught that the Jews were naturally inferior due to their mala sangra, or "bad blood;" the Nazis taught that the Jews were genetically inferior and subhuman. Even the death machine of Auschwitz found its predecessor in the death machine of the Inquisition, which systematically and indiscriminately tortured and burned Jews by the tens of thousands, for no other reason than they were Jews.
Today, the white hoods and the crosses of the Ku Klux Klan are taken from 14th century Christian history, when Christians adopted these icons to slaughter the Jews who were supposedly responsible for spreading the Black Death."
29-aug-2005 Carlos
@Peter de Jong,
Welke christelijke opvattingen? Waar in het Nieuwe Testament staat dat je joden moet vervolgen? Waar in het Nieuwe Testament staat dat joden een geel onderscheidingsteken moeten dragen?
Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan ik vaststellen dat me geen een passage weet te noemen.
Het gele onderscheidingsteken voor joden is trouwens een uitvinding van moslims, die zich overigens wél bedienen van 'heilige geschriften' waarin wordt opgeroepen tot jodenvervolging.
29-aug-2005 Peter de Jong
@Carlos,
Give me a break, ik ben atheïst, geen theoloog. Je wil hier toch niet serieus beweren dat christenen 1600 jaar lang joden hebben kunnen vervolgen zonder dat daar enige theologische basis voor was ?
Misschien vind je dat het hele christelijke anti-semitisme op politieke interpretaties berust, maar dat geldt in feite voor de hele bijbel. Al die schrijvers en pausen hadden immers heel duidelijke persoonlijke bedoelingen om een bepaalde visie over het voetlicht te brengen. Zo wist Paulus natuurlijk net zo goed als ieder ander die er bij betrokken was dat het de Romeinen waren die Jezus in een politiek showproces hadden veroordeeld en gekruisigd. Toen hij echter naar Rome ging om de Romeinen tot het christendom te bekeren begreep hij dat de waarheid daarbij niet goed van pas zou komen en begon hij de joden de schuld te geven.
Die ‘het doel heiligt de middelen’ mentaliteit is kenmerkend voor christenen door de hele geschiedenis heen. Over het morele niveau van ‘heilige geschriften’ van christenen kunnen we kort zijn, die vergoelijken dictaturen en de massale vervolging van andersdenkenden, stenigingen, verbrandingen, slavernij, censuur, onderdrukking van vrouwen en andersgeaarden, en noem maar op.
Dat de joden steeds met zoveel problemen geconfronteerd werden had ook te maken met hun stevig vasthouden aan de eigen denkbeelden. De islamieten in Nederland kunnen daar nog van leren. De Romeinen, het christendom en later de islam waren buitengewoon allergisch voor mensen die weigerden te integreren. Net zoals wij nu allochtonen dwingen om zich aan te passen of op te krassen zo vonden al die overheersers toen ook al, en vooral uit politieke overwegingen, dat andersdenkenden zich meegaand zouden moeten opstellen. Toen de joden daar geen gehoor aan gaven heeft men ze altijd duidelijk van de rest van de bevolking proberen te isoleren, zodat deze niet op gezagsondermijnende ideeën zou komen. Vandaar die onderscheidingstekens, getto’s, ‘berufsverbote’ (en uiteindelijk gaskamers).
Je hebt overigens gelijk, dat het gele onderscheidingsteken door de moslims is bedacht. In 807 nChr. beval kalief Haroun al-Raschid alle joden onder zijn bewind om een gele riem en een hoge punthoed te dragen ter onderscheiding. Het is echter paus Innocentius III geweest die in 1215 bij officieel dekreet onderscheidende kleding voorschreef voor alle joden én moslims die zich in zijn kerkprovincies ophielden. Koning Henry III van Engeland was de eerste die dit dekreet opvolgde en in 1217 beval dat joden de tien geboden op wit linnen of perkament op hun kleding moesten dragen. De eerste keer dat er in christelijk Europa geel werd gebruikt was in 1269 toen Lodewijk IX van Frankrijk verordonneerde dat joodse mannen en vrouwen een rond stuk gele vilt of linnen voor en achter op hun kleding moesten dragen. In Duitsland en Oostenrijk moesten joden een speciale joodse hoed dragen en pas in de 15e eeuw was daar zo’n kledingbadge verplicht. Uiteindelijk werd een kledingbadge in heel Europa verplicht, totdat het in de meeste landen weer verdween toen Joseph II van Oostenrijk in 1781 het onderscheidingsteken afschafte met een beroep op verlichting en tolerantie.
"Eternal nothingness is fine if you happen to be dressed for it."
~ Woody Allen
29-aug-2005 Quirium
@Peter: weet jij dat allemaal uit de losse mouw of kan jij gewoon goed googelen?
29-aug-2005 Carlos
Volgens mij staat Peter gewoon direct in verbinding met de historici die in zijn straatje passen. Peter is er blijkbaar ook niet van op de hoogte dat in de eerste eeuw A.D. de meerderheid van de joden christen is geworden. Pas na de tempelvernietiging door Titus, in het jaar 70, is men weer massaal teruggekeerd tot het jodendom.
Ook lijkt het erop dat Peter niet op de hoogte is van het feit dat Meso-America dun bevolkt was. Hoe kom je aan het getal van 70 miljoen die bijn de slavenhandel zijn omgekomen? Waarom zou je het slavenhandelwezen niet als een seculiere bedrijfstak kunnen beschouwen?
Ik zie ook niets staan over-tu quoque is het wel- de naar schatting 90 tot 100 miljoen doden, meer dan de 14e eeuwse pestepidemie, die zijn gevallen bij de islamitische verovering(géén seculiere daad, niet alleen theologisch te rechtvaardigen, maar een daad waar het mohammedaanse geloof expliciet toe aan zet)van India.
29-aug-2005 Carlos
De opmerking dat de Palestijnen Filistijns bloed in de aderen hebben is op z'n minst vreemd als je bedenkt dat het volk der Filistijnen al lang vóór de Saraceense verovering verdwenen was als volk. Natuurlijk hebben alle Arabieren buiten het Arabisch Schiereiland niet-Arabisch bloed. De Mohammedaanse legers waren wel ingericht op veroveren, maar kwam-ondanks polygamie en massaverkrachtingen-bevolkingsaanwas te kort. Daarom zien de Arabieren van de Magreb er anders uit dan de Arabieren van Egypte, wat etnisch gezien feitelijk Berbers respectievelijk Egyptische hamieten zijn. De Arabieren van het Arabisch Schiereiland zien er anders uit dan die van Syrie, die ook afstammen van het indo-germaanse volk der Assyriers.
De tegenwoordige zogenaamde 'Palestijnen' zijn Jordaanse Arabieren die voor de 7e eeuw helemaal niet in het gebied van Israel voorkwamen. De roots van de 'Palestijnen' liggen op het Arabisch Schiereiland.
30-aug-2005 Henk
Haha, een nummertje trekken! :-D
Die hou ik erin.
30-aug-2005 Max
In het nieuwe testament lezen wij in het evangelie van Johannes: Jezus tot de joden: 'Jullie joden hebben de duivel als vader'
In Mattheüs: nadat de joden de verantwoordelijkheid hebben genomen voor de kruisiging van Jezus: 'Zijn bloed kome over ons en onze kinderen'
deze (en andere teksten) zijn door de kerk gebruikt als argument om joden te vervolgen. Pas tijdens het tweede vaticaanse concilie in de jaren zestig van de vorige eeuw heeft de paus gezegd dat de joden niet verantwoordelijk zijn voor de dood van jezus. Maar dat is wel eeuwen lang door de kerk verkondigd met alle gevolgen (de holocaust) van dien. Die teksten in het nieuwe testament zijn geschreven dooor joden die jezus wel geaccepteerd hadden als de messias gericht tegen joden die jezus niet hadden geaccepteerd als de messias. Die teksten geven een intern conflict weer binnen de joodse gemeenschap waarbinnen het nieuwe testament is ontstaan. Het christendom was in oorsprong voornamelijk een joodse aangelegenheid. Die zogenaamde anti-joodse teksten in het nieuwe testament moeten daarom ook in die context worden beschouwd. wat de kerk eeuwen lang heeft gedaan is Jezus zijn joodse identiteit ontnemen zodat de joden schuldig konden worden aan zijn dood. Het was het Romeinse gezag dat jezus heeft laten kruisigen. Zoals er tijdens de joodse paasdagen in de eerste helft van de eerste eeuw na christus wel meer 'opstandelingen' werden gekruisigd. In het verleden waren er tijdens het joodse pasen vaker relletjes uitgebroken die vervolgens door de Romeinen middels een soort 'snelrecht' de kop werden ingedrukt. Alleen konden de schrijvers van het nieuwe testament dat niet opschrijven aangezien zij juist de Romeinse goedkeuring wilden krijgen voor hun nieuwe geloof.
31-aug-2005 Carlos
@Max
Je wilt toch zeker niet beweren dat de genocide van de nationaal-socialisten NIET seculier was?
31-aug-2005 Peter de Jong
@Carlos
Natuurlijk niet Carlos, de nazi's hadden hun eigen religie die opgebouwd was uit christelijke én pagan elementen (Hitler was een fervent aanhanger van astrologie). Maar net zoals bij het zuivere christendom overheerste ook bij hen de praktische politiek. ;-)
@Max
Klopt, Max ! :-)
De bekering van de Romeinen is van doorslaggevende betekenis geweest voor de groei van het vroege christendom en de verspreiding ervan in Europa. De animositeit tussen joden en christenen was er al vanaf het begin. De oude joodse religie was belangrijk en officieel erkend door de Romeinen. Toen bleek dat het vroege christendom geen sekte van het jodendom was maar een heel nieuwe religie, hebben de Romeinen die het eerst hadden toegelaten het illegaal verklaard en er hard tegen opgetreden.
De joden dachten daarom dat ze de christenen wel mee konden krijgen toen ze voor de tweede keer in opstand kwamen tegen de Romeinen (o.l.v. de joodse strijder Shimon Bar Kokhba in 132-135 nChr.). De christenen schatten hun kans op succes echter anders in dan de joden en deden niet mee. Zij kozen liever voor het bekeren van de Romeinen. Dat zette veel kwaad bloed bij de joden die zich verraden voelden. Er zijn toen heel wat christenen door joden vermoord.
Later, toen het christendom veel machtiger was geworden dan het jodendom, hebben de christenen zich daarvoor eens goed op de joden gewroken. ;-)
31-aug-2005 Peter de Jong
“De opmerking dat de Palestijnen Filistijns bloed in de aderen hebben is op z'n minst vreemd als je bedenkt dat het volk der Filistijnen al lang vóór de Saraceense verovering verdwenen was als volk. (-) De tegenwoordige zogenaamde 'Palestijnen' zijn Jordaanse Arabieren die voor de 7e eeuw helemaal niet in het gebied van Israel voorkwamen“
@Carlos,
Je vertelt maar de halve waarheid. Blijkbaar komt dit beter ‘in je straatje’ van pas. ;-)
@Quirium,
Dit is gewoon middelbare school geschiedenisles die iedereen in zijn bagage zou moeten hebben.
De Palestijnen stammen af van de oorspronkelijke bewoners van Palestina. Dat waren de Kanaänieten. Die zaten er al in het 3e millenium vChr. In dat oude volk zijn door de eeuwen heen diverse invasievolken opgegaan, zoals de Amorieten, de Hittieten en de Filistijnen. In het 1e millenium vChr. was de omvang van dat oude volk daardoor gegroeid tot ca. 200.000 mensen (een aanzienlijke omvang in die tijd). De meesten daarvan zijn altijd in het gebied blijven wonen en hun verre nazaten wonen er nu nog. De aanspraken van de Joden die immers afstammen van de Hebreeërs (een invasievolk uit het oude Mesopotamië) zijn daarom onzinnig.
31-aug-2005 Peter de Jong
Stukje oude geschiedenis van Palestina. Sorry, geen link beschikbaar, maar eigen tekst gebaseerd op historische feiten ;-)
De Kanaänieten leefden in stadstaten, waarvan Jericho de bekendste is. Ook Jerusalem is een oude Kanaänitische stad. De Kanaänieten zijn duizenden jaren onder de invloedsfeer van het oude Egyptische rijk geweest, maar konden redelijk autonoom blijven, ondanks diverse invasiepogingen. In de 14e eeuw vChr. was de macht van de oude Egyptenaren zover afgenomen dat de Kanaänieten serieus last begonnen te krijgen van de Filistijnen en van de Hebreeërs. De Filistijnen waren van Indo-Europese oorsprong (ze kwamen uit het gebied rond de Ageïsche zee). De Hebreeërs waren van Semitische oorsprong en kwamen uit Mesopotamië (Irak).
In 1230 vChr. slaagde de Hebreeër Joshua er uiteindelijk in het heuvelland van Palestina te veroveren en in 1125 vChr. werden de Kanaänieten definitief verslagen door de Israelieten (een confederatie van Hebreeuwse stammen). Het lukte de Israelieten echter niet om ook de Filistijnen te verslaan die inmiddels een onafhankelijke staat aan de zuidelijke kust van Palestina hadden gevestigd en die ook de Kanaänitische stad Jerusalem onder controle hadden. In 1050 vChr. werden de Israelieten nog overweldigend verslagen door de Filistijnen die een superieure militaire organisatie en wapens (van ijzer) hadden, maar 50 jaar later lukte het koning David van de Israelieten dan toch om de Filistijnenen te onderwerpen en deze gingen in de eeuwen daarna op in het volk van de Kanaänieten. Onder het bewind van koning David kwam er een grote onafhankelijke staat met Jerusalem als hoofdstad.
Toen diens zoon en opvolger Solomon in 922 vChr. stierf werd het koninkrijk opgesplitst in Israel in het noorden en Judea in het zuiden. Israel werd toen ingepikt door Assyrië en Judea door Babylonië. In 586 vChr. viel Jerusalem aan Nebucadnezar die de tempel, het koninklijk paleis en andere belangrijke gebouwen van de Joden verwoeste en de bevolking als krijgsgevangenen afvoerde naar Babylon. In 539 vChr. viel Babylon echter aan de Perzen en die stuurden de Joden weer terug naar Judea dat nu onder Perzisch bewind stond. Toch lieten de Perzen de Joden flink wat autonomie. Jerusalem werd weer opgebouwd en de officiële Joodse wet (Torah) werd opgeschreven en ingevoerd.
In 333 vChr. vielen echter de Grieken o.l.v. Alexander de Grote binnen en zijn opvolgers probeerden de Griekse cultuur en religie aan de Joden op te leggen. Die voelden daar niets voor. Tussen 141 en 63 vChr waren er diverse revoltes van de Joden en ze slaagden er in een onafhankelijke staat op te richten. In 63 vChr. vielen echter de Romeinen binnen en werd Herodes benoemd als koning van Judea, die had veel lossere opvattingen over het Joodse geloof. Er waren voortdurend opstandjes tegen de Romeinse bezetters en toen Jezus van Nazareth begon te beweren dat de mensen naar de oorspronkelijke leerstellingen van Abraham en Mozes moesten terugkeren werd dat door de Romeinen als subversief gezien en werd hij veroordeeld en geëxecuteerd.
Na de ondergang van het Romeinse Rijk was er nog een korte bezetting van Palestina door de Perzen, maar in 638 nChr. begon een 1300 jaar durende Arabische bezetting van het gebied. Jerusalem werd zonder veel slag of stoot overgeleverd aan de Arabieren omdat kalief Umar van Damascus blijkbaar gunstige condities bood en de Joden blij waren eindelijk van de Romeinen verlost te zijn. Onder die eerste moslim dynastie ging Palestina er als handelsknooppunt economisch flink op vooruit en de meeste Palestijnen bekeerden zich tot de Islam. Toen na 750 nChr. het kalifaat echter van Damascus naar Bagdad ging nam ook het belang van Palestina af. Allerlei invasiemachten, waaronder de Europese kruisvaarders, maakten daar gretig gebruik van en dat veroorzaakte onrust en economische achteruitgang in het gebied. In 1517 nChr. namen de Ottomaanse Turken met enkele korte onderbrekingen het bewind over tot aan het einde van de Eerste Wereldoorlog.
31-aug-2005 Peter de Jong
Stukje moderne geschiedenis van Palestina:
Toen de 1e wereldoorlog uitbrak en Turkije de kant van de Duitsers koos, beloofde Engeland de Arabische landen, waaronder Palestina, onafhankelijkheid als ze met de Engelsen tegen de Turken zouden vechten. De Palestijnen kwamen toen met succes in opstand tegen de Turkse bezetters, maar de Engelsen hielden hun belofte van een onafhankelijke staat voor de Palestijnen niet. In 1916 sloten de Engelsen in het geheim een overeenkomst (Sykes-Picot Agreement) met de Fransen en de Russen om het Midden-Oosten in drie invloedsferen op te delen. Libanon en Syrië gingen naar Frankrijk, Jordanië en Irak naar Engeland, en Palestina zou onder internationaal bestuur komen. En in 1917 beloofde de Engelse regering aan de Engelse zionisten dat ze voor een thuisland voor de Joden in Palestina zou zorgen (Balfour Declaration).
In 1919 lieten de Palestijnen op hun eerste nationale congres weten dat ze niet instemden met de Balfour-declaratie, maar niemand trok zich daar iets van aan. De Volkenbond gaf Engeland het mandaat over Palestina en de Engelsen stuurden als eerste hoge commissaris Sir Herbert Samuel naar Palestina. Dat was een verklaarde zionist. Er kwam vervolgens een stroom van Joodse immigranten binnen en er werden op grote schaal Joodse nederzettingen opgericht. In 1929 kwam het tot een uitbarsting over de al-Aqsa moskee in Jerusalem, die nu door de Joden werd geclaimd. De Palestijnen vermoorden daarbij 133 Joden en verloren zelf 116 mensen. In de jaren daarna bleef het onrustig. In 1936 hielden de Palestijnen zelfs een 6 maanden durende algemene staking. Ze protesteerden hiermee tegen het in beslag nemen van land t.b.v. de Joodse immigratie.
In 1937 kwam een Engelse commissie onder leiding van Lord Robert Peel tot de conclusie dat het mandaat onwerkbaar was. Ze geloofde niet dat Arabieren en Joden ooit in één staat zouden kunnen samenleven, en stelde een opdeling van Palestina voor: een Arabische staat, een Joodse staat en een gedeelte met heilige plaatsen, zoals Jerusalem, dat onder Brits bestuur zou blijven. De Engelse regering besloot toen de Joodse immigratie aan banden te leggen en ze beloofde dat Palestina binnen 10 jaar onafhankelijkheid zou worden. De beperkingen werden verworpen door de zionisten, die vervolgens een jarenlange terreurcampagne tegen de Engelsen en de Palestijnen begonnen. De Engelsen hadden er weinig greep op en WWII eiste ook hun aandacht op. Na de oorlog nam de VN het verdelingsplan van de commissie Peel over. Dit leidde tot massale protesten van de Palestijnen, die geen verdeeld land wilden, en die uiteindelijk uitmonden in aanvallen tussen Palestijnen en Joden over en weer. De Engelsen besloten toen maar te vertrekken uit het wespennest.
Diezelfde dag (15 mei 1948) riep Ben Goerion de staat Israel uit, niet als soevereine staat maar expliciet als ‘Joodse staat’. Daarin was dus geen ruimte voor niet-Joden. En omdat de VN de veiligheid van de nieuwe staat niet kon garanderen liet Goerion de exacte afbakening van de grenzen open. Dat was een regelrechte oorlogsverklaring aan de Arabische buurlanden. Die oorlog heeft Israel gekregen. Dat de Joden die oorlog hebben gewonnen maakt echter nog niet dat ze gelijk hebben. De Palestijnen vechten nog altijd voor hun rechten.
31-aug-2005 Peter de Jong
Carlos schreef: “Ook lijkt het erop dat Peter niet op de hoogte is van het feit dat Meso-America dun bevolkt was. Hoe kom je aan het getal van 70 miljoen die bij de slavenhandel zijn omgekomen? Waarom zou je het slavenhandelwezen niet als een seculiere bedrijfstak kunnen beschouwen?”
Omdat de paus slavernij expliciet goedkeurde en de christelijke kerk de grootste slavenhouder ter wereld was (zie mijn antwoord aan Beek in de draad ‘De Mythe van de Joodse Samenzwering, Deel 1’).
Zie voor de genocide van de oorspronkelijke bewoners van de beide Amerika’s dit standaardwerk van David Stannard uit 1992: American Holocaust: The Conquest of the New World .
Stannard schat dat door toedoen van de West-Europese christenen in de beide Amerika’s méér dan 100 miljoen mensen zijn omgekomen. Samen met de ca. 70 miljoen slaven (10 miljoen tijdens transport en 60 miljoen tijdens ‘gebruik’) die de christenen er doorheen hebben gejaagd en de tientallen miljoenen slachtoffers in de vele christelijke godsdienstoorlogen (zoals bijv. de Dertigjarige oorlog) maakt dit de christenen tot veruit de meest immorele, bloeddorstige en wrede mensen die er ooit op deze wereld hebben rondgelopen.
Nazi’s, communisten en islamieten vallen daarbij volkomen in het niet.
"Someday, my Son, you will have to pay for your sins."
"American Express, Father?"
"That'll do nicely!"
31-aug-2005 Dr von Doom
De Verenigde Staten bespioneerden Israël tijdens die oorlog vanaf de USS Liberty, waarop Israël het schip vanuit de lucht bombardeerde, hetgeen 34 opvarenden het leven kostte.
Grappig...., een Amerikaans marineschip in internationale wateren gebombardeert door ongemerkte jagers voor de teritoriale wateren van Egypte,... om zo de schuld in de schoenen van Egypte te schuiven.
artikel:Het merkwaardige is dat socialisme en multiculturalisme nu juist bijzonder schadelijk zijn voor de belangen van joden,
Kolder,
In multiculturele samenlevingen zijn nationalistische stromingen nagenoeg onmogelijk. Wat in Euoropa geschiedt met de import van moslims, geschiedt in de USA met de import van latino's
02-sep-2005 Beek
PdeJ:
- Was nazisme een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?
- Was communisme een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?
- Is Islam een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?
- Was Christendom een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?
Dan kan alleen de laatste vraag positief worden beantwoord.
Waarmee uw conclusies naar de prullenbak kunnen.
02-sep-2005 Peter de Jong
“Was nazisme een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?”
Als Hitler er niet was geweest, hadden de Joden nu geen eigen land gehad.
“Was communisme een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?”
Als Stalin er niet was geweest, had Hitler WOII gewonnen en lazen alleen echte Ariërs deze post.
“Is Islam een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?”
Islamitische wetenschappers hebben mijlpalen bereikt op het gebied van wiskunde, astronomie, geneeskunde en architectuur.
“Was Christendom een zegenrijke bijdrage aan de beschaving?”
Als de christenen de Turken niet voor de poorten van Wenen hadden verslagen waren we hier nu allemaal islamitisch.
“Dan kan alleen de laatste vraag positief worden beantwoord.”
Merkwaardig gevoel voor verhoudingen heb jij. Noem de ontelbare slachtoffers die christenen hebben veroorzaakt (méér dan alle slachtoffers van nazi’s, communisten en islamieten bij elkaar) maar ‘positief’.
02-sep-2005 Beek
Dan zien we hier het ware gezicht van Peter de Jong.
Zulke libertariers kun je beter mijden als de pest: anti-semitisch en anti-christelijk.
02-sep-2005 Peter de Jong
De nazi’s waren officieel ook erg gelovig:
En Stalin kon er ook wat van:
02-sep-2005 Peter de Jong
“Dan zien we hier het ware gezicht van Peter de Jong (-) : anti-semitisch en anti-christelijk.”
Yepp, en anti-communistisch, anti-fascistisch en anti-islamitisch ook nog. Heel veel anti dus.
Enkel pro ... vrijheid ;-)
No dictator, no invader, can hold an imprisoned population by force of arms forever. There is no greater power in the universe than the need for freedom. Against that power, governments and tyrants and armies cannot stand. (-) Though it take a thousand years, we will be free.
~ J. Michael Straczynski , Babylon 5
02-sep-2005 Beek
Het 'Gott mit uns' zou wijzen op christelijk geloof???
Zoveel heersers verklaarden dat 'god' met hun was, om de massa te overtuigen. Hitler veranderde het 'Onze Vader' zodanig, dat met die 'Onze Vader' Hitler himself werd bedoeld. ALLES BEHALVE CHRISTELIJK.
Ook de 'heilige oorlog' van Stalin moet Stalin in de plaats van God Himself zetten. ALLESBEHALVE CHRISTELIJK. Het schepsel eren i.p.v. De Schepper: dat is wat hier gebeurde, en gebeurt. Beslist niet Christelijk!
Lees de bijbel.
02-sep-2005 Carlos
Analoog aan 'Gott mit uns' is geel enkele 'Nederlandse' munt van 2 euro seculier vanwege het randschrift.
Leden van het Hitlerjugend zongen: Wij leven voor Hitler. En voor Hitler sterven wij. Hitler is onze heer.
De nationaal-socialistische waanzin heeft 25 jaar geduurd(waarvan 12 jaar met staatsmacht). Te kort om een diepgewortelde cultus te scheppen, maar men was aardig op weg.
Sommigen maken van het libertarisme ook een soort van cultus. Persoonlijk ben ik a-politiek. Ik ben alleen maar tegen geweld, diefstal en dwang. Dat is alles.
03-sep-2005 Peter de Jong
Carlos, Beek
Ik heb niets tegen mensen die hun geloof op persoonlijke basis belijden. Als zij daarin de kracht en inspiratie vinden om hun leven vorm te geven, zonder anderen daarbij te hinderen, prima !
Mijn grootste bezwaar ligt bij verenigingen van gelovigen die denken dat zij de waarheid in pacht hebben en dit niet voor zich kunnen houden (communisten, fascisten, islamieten, christenen, joden, etc). Het ergste zijn daarbij degenen die het goed bedoelen en die denken dat zij andere mensen van ‘de ondergang’ moeten redden.
Gelukkig is er de laatste jaren ook onder gelovigen een sterke individualiseringstrend, zodat we op termijn misschien van hun bemoeizucht zijn verlost. En ja, dat ‘god zij met ons’ randschrift op de 2 euro is een grof schandaal, ik boycot dit muntstuk dan ook consequent.
Libertariërs hebben idd ook een soort geloof (hoewel de basis daarvan toch wel iets wetenschappelijker is dan die van religies), maar gelukkig is de enige die een libertariër wil redden zichzelf ;-)
Deze post van Decius op Captain Cynic geeft een aantal interessante referenties naar christelijke misdaden uit het verleden. De door christenen gebruikte martelwerktuigen zijn illustratief voor waar het opdringen van een geloof aan anderen toe kan leiden. Christian crimes against humanity .
03-sep-2005 Carlos
In welke eeuw leef je, Peter?
03-sep-2005 Peter de Jong
Carlos,
Deze eeuw is nog heel jong en toch zijn christenen en islamieten alweer in een oorlog verwikkeld, waarbij ze zoals gewoonlijk ook weer niet-gelovigen betrekken. En op het eind van de vorige eeuw hadden we nog te maken met de door christenen gesteunde genocide in Rwanda en het misbruik van jonge kinderen door christenen, om van hun moorddadige (anti)conceptie beleid maar te zwijgen. Als je het mij vraagt zijn christenen door de eeuwen heen geen spat veranderd en is de link die ik hierboven gaf nog altijd relevant.
Pennies and Seconds
A man was wandering in the woods, pondering all the mysteries of life
and his own personal problems. The man couldn't find the answers, so
he sought help from God.
"God? You there, God?" he asked
"Yes. What is it, my son?" God answered.
"Mind if I ask a few questions?" the man asked.
"Go ahead, my son, anything."
"God, what is a million years to you?"
God answered, "A million years to me is only a second."
The man asked, "God, what is a million dollars worth to you?"
God replied, "A million dollars to me is worth only a penny."
The man lifted his eyebrows and asked his final question. "God, can I
have a penny?"
God answered, "Sure, give me a second."
03-sep-2005 Carlos
@Peter,
Geef eens aan welke onderdelen van de christelijke leer aansporen tot genocide en misbruik van jonge kinderen.
Het komt mij voor dat het essentiele onderscheid tussen nominaal en praktiserend, seculiere macht en geestelijke macht, geloof en gelovigen(al dan niet louter nominaal)door jou niet eens te maken is. Alleen al om die reden ben ik niet onder de indruk van jouw verwijzingen naar tendentieuse historici, de overigens er blijk van geven soortgelijke missers te maken.
Leer eerst eens dergelijke zaken onderscheiden. Neem gerust een paar jaar de tijd hiervoor. Je zult het nodig hebben. Sterkte.
03-sep-2005 Beek
Ik volg het nieuws ook een beetje (voornamelijk via de Vrijspreker), maar: waar zijn 'de christenen' in oorlog met islamieten???
Ik zie vooral moslim-zelfmoord-moordenaars.
Steunden 'christenen' de genocide in Ruanda???
Dat is toch aperte nonsens! Wel was het zeer merkwaardig dat dit in een ogenschijnlijk 'gechristianiseerd' gebied gebeurde. De rassen/stammen-tegenstellingen bleken sterker dan de kerkelijke invloed.
De kerk walgt van zo'n gebeuren!
Misbruik van jonge kinderen door 'christenen'.
De kerk zelf zal dit al veroordelen. Wordt voor het gemak het misbruik van kinderen door atheisten, materialisten enz. enz. maar even vergeten.
Wat een illusie dat 'vrije' mensen betere mensen zouden zijn.
Kijk naar de meest vrij opererende vrije mens: de crimineel. Niet noodzakelijk een beter mens.
05-sep-2005 Armin
"En omdat de VN de veiligheid van de nieuwe staat niet kon garanderen liet Goerion de exacte afbakening van de grenzen open. Dat was een regelrechte oorlogsverklaring aan de Arabische buurlanden. Die oorlog heeft Israel gekregen. Dat de Joden die oorlog hebben gewonnen maakt echter nog niet dat ze gelijk hebben. De Palestijnen vechten nog altijd voor hun rechten."
Peter,
Dat is een wel heel eenzijdige uitleg van het gebeuren. Ik kan met gemak de feiten ook zo formuleren dat exact hetzelfde gemak de Israelische (niet enkel Joden, er waren ook Christenen en Moslims die tot de dag van vandaag meevechten aan de kant van Israel) als 'goede' neerzetten en de oorlog begonnen was door de Arabische landen. Dat is met hetzelfde gemak te verdedigen.
Dat is het werkelijke probleem. Dat verreweg het merendeel van de geschiedschrijving omtrend dit punt gekleurd is en men verdraait, knip, plakt en selecteerd uit de talloze gebeurtenissen. Eigenlijk hebben alle partijen in dit conflict zich hypocriet, smerig en zelfzuchtig gedragen. En ook jij Peter maakt je schuldig aan de 'feiten' zo te formuleren dat ze passen in jouw straatje.
Er zijn dus ook geen goeden en kwaden. De suggestie van de Palestijnen enkel voor hun rechten strijden is net zo eenzijdig als zeggen dat de Israeliers enkel hun land verdedigen. Zulks vasthouden is enkel partij kiezen.
Mag, maar brengt de oplossing niet dichterbij. (Niet dat die van ons moet komen natuurlijk.)
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “Ik kan met gemak de feiten ook zo formuleren dat exact hetzelfde gemak de Israelische (niet enkel Joden, er waren ook Christenen en Moslims die tot de dag van vandaag meevechten aan de kant van Israel) als 'goede' neerzetten en de oorlog begonnen was door de Arabische landen. Dat is met hetzelfde gemak te verdedigen.”
Dat is het niet. Nogmaals, tot 1948 hadden de Britten slechts 5 % van het gebied aangekocht dat tot de oorlog van 1967 tot Israel zou behoren, Joodse organisaties en particulieren hadden ook ca. 5 % aangekocht, totaal dus ca. 10 %. De rest hebben de Joden zichzelf toegeëigend ten koste van de mensen die er al woonden.
Diefstal is diefstal, dat valt niet goed te praten. Wat er daarna gebeurd is doet niets af aan de rechten van de bestolen mensen. In het Israelisch-Palestijnse conflict is er dus ook maar één partij die in zijn recht staat en dat zijn de Palestijnen. Zolang de Joden dit niet erkennen en de Palestijnen niet verslagen zijn blijft het oorlog.
De Palestijnen wonen nu al meer dan 50 jaar onder de meest erbarmelijke omstandigheden in vluchtelingenkampen. Je kunt niet mensen zó schofferen, hun rechten en hun toekomst en die van hun kinderen ontnemen en dan verwachten dat zij zullen zeggen “wij zijn bereid tot een compromis”.
06-sep-2005 Peter de Jong
“De kerk zelf zal dit al veroordelen”
@Beek
Hoe kan je iets geloofwaardig veroordelen als je er zelf de oorzaak van bent ?
@Carlos
Ik geef je boven een hele lading controleerbare feiten (van eeuwenlange en massale onderdrukking van andersdenkenden tot complete genocides aan toe) en in plaats van die zaken als historisch juist en gedragen door het christendom te zien, zoals wetenschappelijk allang is bewezen, doe je die af met de constatering dat het geloof in de kern goed is en dat die eeuwenlange misstanden niet door het geloof kunnen zijn gekomen.
Dit is net zo’n onzinnige houding als van een communist die weigert te accepteren dat de massale armoede en onderdrukking die in alle communistische landen is opgetreden inherent is aan het communistische systeem en niets te maken heeft met ‘de slechtheid’ van de mens.
Die houding is typerend voor christenen door de eeuwen heen. Net als bij een gestaalde communist die opeens inziet dat zijn geloof in de kern verrot is hebben christenen een paniekerige reflex van ontkenning en blinde volgzaamheid uit pure zelfbescherming. Gelovigen zijn immers niet in staat om hun eigen leven vorm te geven zonder god of gebod. Ze hebben dus geen alternatief. En zoals de geschiedenis heeft laten zien zijn mensen die niet in staat zijn de basis van hun geloof (God is ‘goed’ en de leerstellingen van Christus zijn ‘goed’) in twijfel te trekken de gevaarlijkste mensen die er zijn.
Ik raad jullie aan eens wat te lezen van dominee Kuitert (zie hieronder). Hij is een van de weinige gelovigen die ik ken die niet voortdurend om de hete brei heen draait. ;-)
- Spel van verbeelding
We willen graag leven en niet doodgaan, gelukkiger zijn en niet lijden, een antwoord hebben op "waar blijven wij?" als we doodgaan, een beetje zekerheid meekrijgen in de chaos die wij het leven noemen, succes hebben in zaken en in de liefde en op gezette tijden ook nog in de sport, enzovoorts. Religie vervult deze en vele andere behoeften en verlangens, althans, dat belooft ze, door ons een godsbeeld voor te houden dat door de eeuwen heen meer en meer is toegesneden op al die behoeften van ons. Daar is God voor, voor de vervulling van onze behoeften. Ook de christelijke God. Kijk naar de dagelijkse vroomheid van de gelovigen. Waarvoor dient God? Om uit te redden, om rust te geven, om nood te lenigen. Zonder zo'n godsbeeld kunnen de meeste mensen niet leven. Sterker nog, de kerken zouden ophouden te bestaan als religie niet in deze behoeften voorzag. Daarom heten de kerken in mijn boek ("Over religie") een facilitair bedrijf: ze helpen de mensen aan wat ze nodig hebben, religieuze steun. Het enige dat niet door onze behoeften in het leven is geroepen is wat ik de religieuze oerervaring heb genoemd, die aan alle religie voorafgaat: de ervaring van afhankelijkheid van een Macht waar we aan zijn overgeleverd. Noem het de macht van de werkelijkheid, die ons de ene keer opstuwt en de andere keer verplettert, waarin alles met alles samenhangt, die wij niet overzien, waar we niet eens uit eigen wil een deel van zijn geworden, niemand van ons, en waaruit niemand van ons uit eigen vrije wil dat ene enge poortje van de dood als uitgang zou kiezen. Maar een andere uitstap is er niet. Erin geluisd, in het leven, en er weer uitgesluisd, zo zit dat. De Macht zwijgt. Vandaar religies als het vrije spel der verbeelding, als interpretaties van die oerervaring, die alle mensen als mens opdoen.
- Over de kinderen die niet meer naar de kerk gaan
Ze de wacht aanzeggen? Niet doen. Je kinderen vertellen je hoe de werkelijke wereld eruit ziet. Geloof ze. Neem hen ernstig. Hen verwijten maken of nog erger: oorlog met hen maken over God en gebod, het werkt niet, naar geen kant. Zij moeten een totaal andere wereld in en ze weten dat, ze zien het aan de wereld van hun ouders: het is niet de wereld die zij kennen. Hoe vader en moeder ook roepen dat God niet verandert, hun kinderen zien veel te goed, dat wat vader en moeder God noemen, een opvatting over God is, hun idee. Waarom moet hen dat worden opgedrongen?
Begin liever met je kinderen gelijk te geven: ze zien iets wat jij niet ziet. Hun leven is niet leeg, dat denk je maar, omdat je alles afmeet naar wat je zelf "vol" of "geslaagd" vindt. Voor hen is dat juist niet vol maar leeg, voor hen spreek je onbegrijpelijke taal, in elk geval (en klaarblijkelijk!) geen taal die hun belangstelling wekt. Erken dat, daar kom je ten minste ergens mee. Je bewaart de band met je kinderen, je kunt beter met ze praten over wat hen hoog zit - ja, waarom daar niet eens beginnen: aan de andere kant, zo van: waar ben jij dan mee bezig als mijn gedoe over God je maar als prietpraat voorkomt?
- Gepakt worden
Ik wil weten of het waar is. Maar dat weet je nooit zeker beneden. Daar is het tenslotte een geloof voor. Je weet zelfs niet eens zeker of je het hierboven zeker zult weten. Af en toe grijpt de angst je bij de keel dat je je leven besteed hebt aan een vraag die onzin is. Maar gek genoeg kun je het niet laten. En dat heeft toch wat te maken met een geloof dat jou pakt, in plaats van dat jij het geloof pakt. Gepakt worden is het enige echte geloof. Mij schiet een uitspraak van de schilder Cézanne te binnen (als hij het tenminste was). Hij schilderde anders dan zijn voorgangers en dat wekte bevreemding. Nog meer bevreemding riep hij op omdat hij ondanks alle kritiek maar door bleef gaan met schilderen. Waarom? Hij deed het, zei hij "comme l'oiseau chante". Schilderen om het schilderen, nergens anders om, zoals een vogel zingt om te zingen. Zo zou religie beoefend moeten worden, nergens anders om, alleen omdat je er niet aan ontkomt.
06-sep-2005 Armin
Peter, daar je het kennelijk echt niet ziet geeft ik je twee denkpunten:
- Je laat in je reactie al mooi weg de oorzaak van de aanval. Zoals jij het formuleerde was het een eenzijdige uitleg. De Arabische landen hadden ook talloze andere motieven om Israel aan te vallen. Het idee de Joden 'in zee te drijven' waren er bij diverse ook aanwezig. Inclusief ordinaire landje pik. Ook Arabische landen hebben tot de dag van vandaag gebied van de Palestijnen ingepikt.
- Niet alleen de Joden, maar ook de andere Israelische inwoners en ook de andere omringende Arabische landen hebben de Palestijnen uitgekotst. In eerste instantie werden ze niet in de steek gelaten door Israel, maar door de Arabische landen die hen eerst voorhielden de Joden wel aan te pakken en aanraden dus maar te tijdelijk vertrekken uit het gebied. Dat mislukte dus echter en sinsdien zijn die landen ook niet geinterseerd meer in de Palestijnen. Dat Israel in eerste instantie geen zin had een hun vijandelijk volk op te nemen kan ik alleen logisch vinden. Dat rechtvaardigd weer niet bepaalde andere zaken geef ik meteen toe.
De Palestijnen bestonden dus ook niet als volk tot dat moment. Het was/is een samenraapsel net zoals Israel dat is.
En de Palestijnen hebben in het verleden ook veel kansen laten liggen op vrede. Hamas heeft ook nog steeds in haar handvbesten staan dat de Joden de zee in moeten. Helpt ook niet echt om de kansen op vrede te krijgen. Over Arafat zal ik maar niet eens beginnen.
Zo simpel als 'diefstal is diefstal' is het niet. Zo simpel als Israel begon de oorlog is het ook niet. Zo simpel als de Joden (o.a. niet Joden, maar Israel dus) onderdrukken is het ook niet. Zo simpel als Palestjnen zijn terroristen is het ook niet. Zo simpel als Palestijnen zijn vrijheidstrijders is het ook niet. Etc
En uitgaan van een sitiuatie van 1948 (of nog eerder) om het probleem van nu te kunnen 'oplossen' is hjelemaal een godspe. Er is daarvoor al veel te veel gebeurd die laatste ruim 50 jaar.
Dit soort simplisme er van maken is niets anders dan kant kiezen. Dat mag, maar wees dan helder.
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “Zo simpel als 'diefstal is diefstal' is het niet. Zo simpel als Israel begon de oorlog is het ook niet. Zo simpel als de Joden (o.a. niet Joden, maar Israel dus) onderdrukken is het ook niet. Zo simpel als Palestijnen zijn terroristen is het ook niet. Zo simpel als Palestijnen zijn vrijheidstrijders is het ook niet.”
Waarom niet ? Je argumenten raken kant noch wal:
“De Arabische landen hadden ook talloze andere motieven om Israel aan te vallen. Het idee de Joden 'in zee te drijven' waren er bij diverse ook aanwezig. Inclusief ordinaire landje pik. »
Wat doen de motieven van de Arabische buren er toe ? Daar hebben de Palestijnen die door de Joden bestolen zijn niets mee te maken. Als Israel problemen heeft met hun buren moeten ze dat met die buren regelen en het niet op onschuldige mensen afreageren.
“De Palestijnen bestonden dus ook niet als volk tot dat moment. Het was/is een samenraapsel net zoals Israel dat is.”
Volkomen onjuist. Het Ottomaanse Rijk heeft Palestina vier eeuwen geregeerd en in die periode leefden er Bedaween (nomaden die met tenten door de woestijn trokken), Fellaheen (boeren die in dorpen leefden) en Belladeen (handwerkslieden en anderen die van generatie op generatie in steden woonden). Ze waren verenigd door dezelfde taal, hetzelfde geloof, dezelfde gewoonten, en door hun haat tegen de Turkse overheersers. Met name de Fellah boerenstammen hebben van generatie op generatie een zeer sterke band gehad met het land dat zij bewerkten.
“In eerste instantie werden ze [de Palestijnen] niet in de steek gelaten door Israel, maar door de Arabische landen die hen eerst voorhielden de Joden wel aan te pakken en aanraden dus maar te tijdelijk vertrekken uit het gebied. Dat mislukte dus echter en sindsdien zijn die landen ook niet geïnteresseerd meer in de Palestijnen.”
Je suggestie dat er een soort deal was tussen de Palestijnen en de Arabische buren en dat hun vertrek dus vrijwillig was, is niet op historische feiten gebaseerd.
De Palestijnen werd slechts via de radio vanuit Damascus en Cairo opgeroepen het land te verlaten, om zo ruim baan te maken voor de Arabische legers. Zodra die zouden hebben afgerekend met de joden, konden ze weer naar hun huizen en boomgaarden terugkeren. De oorlogszuchtige stemming voorafgaande aan de oprichting van de staat Israel en met name het bloedbad dat de Joden aanrichten onder de Palestijnen in Deir Yassin op 9 april 1948 heeft veel Palestijnen echter op de vlucht doen slaan. Deir Yassin werd in de Joodse propaganda gebruikt als het eerste dorp dat door de Joodse strijdkrachten op de Palestijnen was veroverd. In Haifa lieten de zionisten met luidsprekers weten dat dit nog maar het begin was en dat ze ook Haifa zouden aanvallen. Daarop vluchten zo’n 60.000 Palestijnen uit Haifa en bijna de hele Palestijnse bevolking van Jaffa (100.000 mensen). In andere plaatsen braken onlusten uit tussen Palestijnen die niet weg wilden en Joden.
Een deel van de Palestijnen werd ook verjaagd door het Israëlisch leger. Zo werd de totale Arabische bevolking van de stad Beisan, zo'n dertig kilometer ten Zuiden van het Meer van Galilea, gesommeerd de stad te verlaten. De lege huizen werden ingenomen door Joodse gezinnen en de stad kreeg een nieuwe naam, Beisan werd Beth Shean. Op andere plaatsen hebben de Joden met klem de Palestijnen verzocht te blijven en niet te vluchten. Toch verlieten de Palestijnen hun huizen, uit angst voor hun positie in een Joods land dat werd aangevallen door Arabische legers, zij vreesden de wraak van de Joden.
Van de meer dan 800.000 Palestijnen die er voor 1948 in Palestina woonden bleven er na de oorlog van 1948 nog 170.000 over. De Israelische ‘Absentee Property Law’ van 1950 ontnam de Palestijnse vluchtelingen al hun rechten op grond en andere bezittingen in Israel en op het Israelische staatsburgerschap. Van ca. 500 Palestijnse dorpen en steden werden er bijna 400 met de grond gelijk gemaakt door het Israelische leger in de jaren 50. De Palestijnse bewoners van grotere steden (o.a. Tiberias, Safad, Majdal, Isdud, Beer Sheba) werden allemaal gedeporteerd. In sommige steden (o.a. Lydda, Ramleh, Jaffa, Haifa, Acre) werden ze opgesloten in ghetto’s. En na de oorlog van 1967 zaten ook de resterende Palestijnen in vluchtelingenkampen.
Nog dagelijks worden duizenden Palestijnen getreiterd door Israelische militairen en politie als ze naar hun werk willen. Ook Palestijnse bedrijven wordt zoveel mogelijk de voet dwars gezeten. De hele wetgeving vanaf de oprichting van Israel tot heden is er een van een apartheidsstaat met minachting voor mensenrechten (Nazi-Duitsland, Zuid-Afrika en de VS moeten als voorbeeld hebben gediend).
“We came here to a country that was populated by Arabs, and we are building here a Hebrew, Jewish state. In a considerable portion of localities we purchased the land from the Arabs. Instead of the Arab villages Jewish villages were established. You even do not know the name of the villages and I do not blame you, because these geography books no longer exist. Not only the books, but also the villages no longer exist. Nahalal was established in the place of Mahalul, Gevat in the place of Jibta, Sarid in the place of Hanifas and Kefar Yehoshu'a in the place of Tel Shaham. There is not a single settlement that was not established in the place of a former Arab village”
~ Moshe Dayan, 19 maart 1969 (in Haaretz van 4 april 1969)
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef ook: “En de Palestijnen hebben in het verleden ook veel kansen laten liggen op vrede. Hamas heeft ook nog steeds in haar handvesten staan dat de Joden de zee in moeten.”
Dit is geen reden om niet EENZIJDIG de Palestijnen hun rechten toe te kennen. Ze dienen te krijgen waar ze recht op hebben, niet meer en niet minder. De Joden waren oorspronkelijk eigenaar van ca. 10% van het gebied, daar hebben ze dus ook recht op. Pas als de Palestijnen méér vragen dan waar ze recht op hebben heeft Israel het recht zich daartegen te verdedigen.
Ik wijs je er nogmaals op dat het Israel’s eigen keuze is geweest zich in de ellendige positie te manoeuvreren waarin ze nu al zo’n tijd zitten. Israel heeft 50 jaar lang belangrijke VN-resoluties om uit de impasse te komen naast zich neergelegd (m.n. resoluties 181, 194, 242, 338, 465, 1322, 1402, 3236 en 3237). De Joden wilden persé een apartheidsstaat met een duidelijk verschil in rechten tussen de Joodse en de andere inwoners.
Uiteindelijk komt het voor een duurzame oplossing neer op de vorming van een enkele staat waarin Joden en Palestijnen gewoon samenleven onder gelijke rechten (net als Katholieken en Protestanten in Noord-Ierland, dat uiteindelijk ook bij de Ierse Republiek zal moeten worden gevoegd wil er daar ooit echte vrede kunnen komen). Dat betekent dus de opheffing van Israel als ‘Joodse’ apartheidstaat en de vorming van Israel als seculiere democratie met scheiding van kerk en staat. De Joden worden daarin ongetwijfeld een minderheid. Precies zo is het in Zuid-Africa gegaan toen De Klerk de moed had om de ANC terreurorganisatie te erkennen en algemene verkiezingen uit te schrijven, waarbij hij vooraf wist dat de blanke minderheid die zouden verliezen. Sharon kan daar een voorbeeld aan nemen, want het is het Joodse voorland.
“If the state of Israel has a right to exist, it can only be because its citizens acquired the land in a just manner. If Palestine was in essence stolen from its people, not only does Israel’s existence become negotiable, but a secular democracy becomes imperative”
- Stephen P. Halbrook
06-sep-2005 Peter de Jong
06-sep-2005 Armin
Peter, zoals gezegd, je geeft een enorme enzijdige weergave van de werkelijkheid.
'De Palestijnen' bestaan dus niet. Opvallend dat voor de aanhangers van het geloof in de 'onverkorte rechten' van het 'Palestijnse volk' is dat er in héél de Arabische literatuur voor 1948 quasi nooit over Palestijnen gesproken werd ...
Ze zijn vrijwel volledig immigranten die niet woonden in de nu Palestijnse gebied/Israel genoemd wordend gebied. De in het mandaatgebied wonende Arabieren waren op dat moment, net zoals de Joden, ook voor een groot deel dus wel immigranten. Zo wordt verteld dat Arafat, en nooit door hemzelf ontkend, afstamt van een Egyptische vader.
En net zoals de kinderen die geboren zijn in de Palestijnse kampen niet verantwoordelijk zijn voor wat hun ouders wel/niet deden, kun je ook moeilijk de huidige bewoners het land uit kieperen omdat hun voorouders mogelijk iets verkeerds gedaan hebben. Meeste nu levende Palestijnen zijn niet geboren en hebben ook nooit gewoon op een gebied wat nu bekend staat als Israel minus de Palestijnse gebieden. 1948 nemen als punt waarop we dan teruggaan is dus behoorlijk arbitrair. Dat laat onverlet dat er een oplossing moet komen. maar afstamming is verder dus behoorlijk irrelevant.
Het was overigens niet Groot Brittannie dat in 1948 een beslissing namen over aan wie Palestina toekwam, maar de VN. Ja het is waar dat Britse regering in 1917 bepaald dat dat een Turkse provincie, bevolkt door voornamelijk Arabieren, een "nationaal tehuis" mocht worden voor Joden. Daarna kwam WOII en veranderde veel en veranderde de Britse regering haar beleid. Groot Brittannie had in 1948 tot dan toe gedurende zo'n 15 jaar met alle middelen geprobeerd om de Joden uit Palestina gehouden. Zo heeft het zelfs gedurende DRIE jaar enkele duizenden Joden die de concentratiekampen overleefd hadden, gevangengehouden.
Het toenmalige Britse mandaatgebied is overigens ook niet in zijn geheel aan de Joden toegewezen, zoals u impliciet lijkt te veronderstellen. De VN hadden een nogal billijke verdeling afgesproken, vrij nauwkeurig 50/50, waarbij het gros van het
woestijngedeelte wel aan de Joden was toegewezen, en het gros van de vruchtbare gronden aan de Palestijnen. Dat is daarna deels ingepikt door de Arabische landen die daarna Israel binnenvielen. Israël en Groot Brittanie hebben die VN-regeling aanvaardt. Alle Arabische landen hebben ze afgewezen. Niet geheel onbegrijpelijk, maar Israel de schuld geven van de oorlog die uitbrak is dus eenzijdig.
Al die Arabische landen hebben dan, naar de laatste weken van het Britse mandaatgebied troepen samengetrokken langs de grens ervan. De
openlijke bedoeling was om de joden in zee te drijven! Niks Palestijnen (die niet bestonden op dat moment) helpen of recht opeisen. Nee ook simpelweg Joden uitmoorden en ordinair landje pik.
(De Arabieren in dat mandaatgebed stonden overigens onder leiding van Haj Amin Al Hoesseini, groot-moefti van Jeruzalem (een soort prins-bisschop) én grote vriend van de Nazi's, bij wie hij trouwens tussen 1940 en 1945 in Berlijn verbleven had. Echt vertrouwenwekkend, zo'n moefti!
De uiteindelijke grenzen van Israël en de West-bank tussen 1948 en 1967 zijn dan het gevolg geweest van de militaire gebeurtenissen,
waarbij er voor zover ik weet langs beide kanten etnische zuiveringen begaan zijn, nl door de Irgun langs Joodse kant, en door zowat alle
Arabische troepen (en vooral ongeregeld dat een mooie plundertocht beloofd was) langs de andere kant.
Erger nog: Egypte en Jordanië erkenden dat zogenaamde Palestijnse volk totaal niet. Zij hebben namelijk elk het Arabisch gebleven deel
van dat mandaatgebied tussen 1948 en 1967 bezet gehouden.
Suggereren dat de Palestijnen 'recht' hebben op 90% is eenzijdig partij kiezen en niet onomstortelijk te verdedigen met de feiten. Zeker daar 'eigenaar' zijn in die tijd minder vanzelfsprekend was dan nu. En zeker dat je niet 50 jaar geschiedenis kunt uitvlakken.
Je kunt gemakkelijk zeggen dat de Engelsen de baas waren en dus mochten beslissen wat er ging gebeuren. Zo zijn namelijk vrijwel alle landen ter wereld ontstaan: met veel geweld en afname van eigendomsrechten voor zover al bestonden. betreft het meeste genbied daar was uberhaupt geen eenduidig eigendomsrecht.
Bedenk ook dat staatssouvereiniteit en particulier eigendom verschillende zaken zijn. Iets wat beide zijden toen NIET accepteerden. Als Arabistan de oorlog gewonnen had, hadden we nu Joodse vluchteling-kampen gehad. De intenties van de overwinnaar waren niet slechter dan die van de verliezers.
Israel heeft erg veel fout gedaan. Zo ook de omringende Arabische landen en zo ook dat wat we nu Palestijnen noemen. En zo ook de westerse landen. Eenzijdig een partij de grote boeman noemen is niet conform de waarheid en nu net de schuld van verreweg de meeste ellende daar.
Op bovenstaande lap tekst van mij is ongetwijfeld veel af te dingen, maar het mag voor ieder objectief persoon aangeven dat de zaak enorm gecompliceert is en er vele kanten an interpretaties te geven zijn. En dat is precies mijn punt. Die ontkennen, maakt het probleem groter niet helderder.
Jij kiest partij en jij bent verstandig genoeg om dat te kunnen beseffen. Vraag is alleen of je 'man genoeg bent' om het toe te geven. Ga echter dus niet suggereren dat jouw visie 'De Waarheid' is.
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “Op bovenstaande lap tekst van mij is ongetwijfeld veel af te dingen, maar het mag voor ieder objectief persoon aangeven dat de zaak enorm gecompliceerd is en er vele kanten en interpretaties te geven zijn.”
Ja, er is alles op af te dingen, en nee, de zaak is niet gecompliceerd. ;-)
Ik heb op MV al eerder uitgebreid informatie over de geschiedenis van het Israelisch-Palestijnse conflict gegeven, maar ik zie nu uit je reactie dat je die posts nooit hebt gelezen. Ik raad je aan dat wel te doen want je feiten kloppen niet.
Het Israelische-Palestijnse conflict is uitermate simpel. De Palestijnen zijn belazerd door de Engelsen en de Volkenbond, en de Joden hebben gebruik gemaakt van het slechte (WWII) geweten van de Europeanen om een eigen plek onder de zon af te dwingen. Dat iedereen zijn eigen agenda volgde zou niet zo erg zijn geweest als men daarbij maar gewoon elkaars rechten had gerespecteerd. Voor de Joodse immigranten betekent dat, dat ze netjes hadden moeten betalen voor de grond en de huizen. Dat is nauwelijks gebeurd. Israel kan de gedupeerden alsnog schadeloosstellen, want ze beschikt over alle gegevens, maar ze verdomd het gewoon.
Je kunt oog hebben voor de zeer moeilijke situatie van de joodse vluchtelingen na WOII (die ze overigens op hadden moeten lossen door hun vroegere bezittingen te claimen in de landen van herkomst, net zoals vele andere “displaced persons” toen hebben gedaan), de sterke eeuwenoude cultuur-historische banden die het Joodse volk onderling had en met Palestina, de grote internationale druk en de acties van de Zionisten om een eigen staat voor de Joden te stichten, en later de verharding door verdriet en ellende ten gevolge van de geweldsspiraal, en niet in het minst de permanente en slopende stress die een normaal leven van beide volkeren nu onmogelijk maakt. Voor de zuiver juridische argumentatie is dit alles niet relevant.
De kern van het conflict zijn de eigendomsverhoudingen in het Britse mandaatgebied even vóór de oprichting van de staat Israel. De eerste echte volkstelling die er in Palestina werd gehouden stamt uit 1922. Er leefden toen 757.182 mensen in het gebied waarvan slechts 83.794 Joods waren, zo’n 11 % dus. Driekwart van deze Joden leefden in het Jerusalem-Jaffa gebied, tweederde van hen waren immigranten uit Europa. Tot 1948 hadden de Britten slechts 5 % van het gebied aangekocht dat tot de oorlog van 1967 tot Israel zou behoren, joodse organisaties en particulieren hadden ook ca. 5 % aangekocht, totaal dus ca. 10 %. In de rest woonden zeer veel Palestijnen die eigen grond, huizen en andere bezittingen hadden (het totale grondgebied dat Palestijnen in eigendom hadden bedroeg ca. 70%). Zie voor meer achtergrondinformatie over het probleem van de eigendomsrechten: land rights (PDF-file).
De Joden hadden overigens het volste recht om naar Palestina af te reizen en om aan de daar wonende Palestijnen te vragen of zij hun grond en huizen aan hen zouden willen verkopen. Sommigen hebben dit ook gedaan. De Palestijnen hadden echter het volste recht om te zeggen: “Nee, dank u, ik woon hier naar mijn zin en ik heb eigenlijk geen behoefte om mijn huis te verkopen”. Het gaat niet aan deze mensen dan met grof geweld uit hun huis te verdrijven, of de bezittingen van uit angst voor geweld gevluchte Palestijnen eenvoudigweg te confisceren. Dit alles onder het mom van: “Maar mijn joodse familie heeft hier eeuwen geleden ook gewoond ! Daarbij heb ik geleden onder de Nazi’s, heb ik nu geen rooie cent meer en kan ik nergens anders heen.” De Palestijnse mensen uit 1948 hadden daar geen schuld en geen verplichting aan en hun kinderen, die nu al jarenlang in kampen wonen en daardoor hun rechtmatige toekomst is ontzegd, ook niet.
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “'De Palestijnen' bestaan dus niet. (-) Ze zijn vrijwel volledig immigranten die niet woonden in de nu Palestijnse gebied/Israel genoemd wordend gebied. De in het mandaatgebied wonende Arabieren waren op dat moment, net zoals de Joden, ook voor een groot deel dus wel immigranten.”
Onjuist. De Joden stammen af van de Hebreeërs, een Semitisch ras oorspronkelijk afkomstig uit Mesopotamië (Irak). De Palestijnen stammen af van de oorspronkelijke bewoners van Palestina de Kannaänieten (inclusief invasievolken als de Amorieten, Hittieten en Filistijnen) en de latere Saracenen (Arabisch invasievolk). Zoals bekend zijn de Hebreeërs het gebied binnengedrongen, hebben er een onafhankelijke staat willen oprichten ten koste van de Kanaänieten en zijn daarin terecht gedwarsboomd door diverse grootmachten die er overigens ook niets te zoeken hadden. De mengeling van Kanaänieten en Saracenen heeft er echter altijd gewoond.
Hun verre nazaten zijn de huidige Palestijnen. Zij zijn in WWI in opstand gekomen tegen de Ottomaanse overheersers. Zij hebben vanwege hun afstamming en vanwege hun overwinning op de bezetters de meeste rechten op het gebied. Daarbij gaat het niet aan iedereen over één kam te scheren. Er is door individuele Palestijnen en Joden schade geleden, die specifieke schade dient te worden gecompenseerd door degenen die ze hebben veroorzaakt.
“Je kunt gemakkelijk zeggen dat de Engelsen de baas waren en dus mochten beslissen wat er ging gebeuren.”
Nee. De Engelsen hadden slechts een mandaat, ze waren geen eigenaar van het land. Je kunt niet iets weggeven dat niet van jou is. De rechtmatige eigenaar heeft dan altijd het recht zijn bezit terug te eisen.
“Suggereren dat de Palestijnen 'recht' hebben op 90% is eenzijdig partij kiezen en niet onomstotelijk te verdedigen met de feiten. Zeker daar 'eigenaar' zijn in die tijd minder vanzelfsprekend was dan nu”
Onjuist. Er zijn sinds 1922 diverse officiële bevolkingsonderzoeken geweest. De Britten wisten precies wie er waar in Palestina woonde, en Israel wist precies wie daarvan zij hebben verjaagd. Die grond en bezittingen kwamen toen opeens vrij beschikbaar. De Israelische ‘Absentee Property Law’ van 1950 ontnam de Palestijnse vluchtelingen al hun rechten op grond en andere bezittingen in Israel en op het Israelische staatsburgerschap. Die wet is nooit herroepen en de eigendomsgegevens van de Palestijnen bevinden zich nog in de Israelische archieven.
“zeker dat je niet 50 jaar geschiedenis kunt uitvlakken”
Op sommige misdaden staat geen verjaringstermijn.
Wealthy man, in his huge library, to impressed guest:
“Never lend books. Only fools lend books. All these books belong to fools.”
06-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef ook: “Bedenk ook dat staatssoevereiniteit en particulier eigendom verschillende zaken zijn.”
Eigendom kan slechts toebehoren aan een individu of een groep van individuen (vereniging, bedrijf, staat). Zodra die rechtspersoon ophoud te bestaan, gaat het eigendom over op de erfgenamen. Zijn er geen erfgenamen, dan is het eigendom (in dit geval een stuk grond) weer vrij beschikbaar. Bij ontbinding van een staat bepaalt de toewijzing van het staatseigendom (o.a. grondgebied) wie of wat uiteindelijk de rechtmatige eigenaar daarvan is. De oude Joodse ‘staat’ (feitelijk een verzameling clans) is indertijd echter ontbonden zonder dat daarbij het staatseigendom aan een andere organisatie werd toegewezen. Het particuliere eigendom bleef uiteraard wel bestaan, maar werd in de eeuwen daarna niet meer door de rechtmatige erfgenamen geclaimd.
Joden die veel later weer grond begonnen te claimen konden toen niet meer aantonen dat dit ook daadwerkelijk de stukken grond waren die hun eigen familie ooit in bezit had gehad, en dat zij daar volgens de wil van de oorspronkelijke eigenaars ook volledig recht op konden doen gelden. De Palestijnen daarentegen, kunnen wél tot meer dan 4 eeuwen terug aantonen welke stukken grond tot welke familie hebben behoort. Van de stukken Palestina die individuele Palestijnen in bezit hadden, vlak voordat zij door de staat Israel daarvan werden verdreven, is bovendien alles geregistreerd in de Israelische archieven. Kleine moeite dus voor Israel om die mensen hun rechtmatig eigendom terug te geven, of hen daarvoor financieel te compenseren.
“1948 nemen als punt waarop we dan teruggaan is dus behoorlijk arbitrair. Dat laat onverlet dat er een oplossing moet komen. maar afstamming is verder dus behoorlijk irrelevant”
Onjuist. 1948 is essentieel omdat toen door de Joodse immigranten de staat Israel werd opgericht. Die staat heeft daarbij grond in beslag genomen die niet aan de Joodse immigranten toebehoorde. Het is niet meer dan normaal dat die gestolen grond weer aan de rechtmatige eigenaars, dan wel hun rechtmatige erfgenamen (de huidige generatie Palestijnen), wordt teruggegeven.
“Israel de schuld geven van de oorlog die uitbrak is dus eenzijdig. Al die Arabische landen hebben dan, naar de laatste weken van het Britse mandaatgebied troepen samengetrokken langs de grens ervan. De openlijke bedoeling was om de joden in zee te drijven! Niks Palestijnen (die niet bestonden op dat moment) helpen of recht opeisen. Nee ook simpelweg Joden uitmoorden en ordinair landje pik.”
Onjuist. De Palestijnen hadden daar niets mee te maken. Nogmaals, als Israel problemen met zijn buren heeft hadden ze dat met die buren moeten oplossen en niet moeten afreageren op onschuldige mensen. De VN-resolutie van 29 november 1947 stelde een Joodse staat voor die maar liefst 57% van het totale grondgebied van Palestina besloeg, hoewel de hoeveelheid grond daarbinnen die reeds in Joods bezit was slechts 10% bedroeg. De begrenzing zou woonplaatsen met in totaal een half miljoen Joden en een half miljoen Palestijnen omvatten.
Het deel van de Palestijnen die woonden in het gebied dat de Joden was toegewezen, voorzag hierdoor grote problemen. Omdat zij wisten dat de Arabische wereld dit nooit zou accepteren en zij niet tussen twee vuren wilden zitten, besloten zij te vertrekken. Daarbij sloegen ook de zionisten het VN-aanbod af. Ze vonden het te weinig grond en teveel Palestijnen. De Joodse terreurorganisaties die bomaanslagen in Palestijnse steden pleegden, zoals de Irgun van Menachem Begin en Moshe Dayan, lieten weten dat ze alle grond wilden en een staat zonder Palestijnen. Ben Goerion stond achter deze terreurcampagnes. Het bloedbad van Deir Yassin gaf voor veel Palestijnen de doorslag om te vluchten en toen Goerion de staat Israel uitriep zonder de grenzen vast te leggen was dat een regelrechte oorlogsverklaring aan de Arabische buren.
Het lijkt mij dus overduidelijk, dat de schuld van het conflict bij de Israeliërs ligt. De Palestijnen staan in hun recht om hun eigendom terug te claimen. Dit mogen zij bij gebrek aan andere rechtsmiddelen met alle denkbare geweld doen. Iedere Israelische staatsburger is daarbij een rechtmatige vijand, want het conflict betreft de Palestijnen tegen de staat Israel, dus ook tegen ieder lid van die staat en zelfs tegen ieder ander die de staat Israel steunt. Dus ook de VS en toeristen die Israel bezoeken zijn rechtmatige doelwitten.
"There are two types of people in this world, good and bad. The good sleep better, but the bad seem to enjoy the waking hours much more."
~Woody Allen
07-sep-2005 Henk, het origineel
Afgezien van de geo-politieke situatie met betrekking tot de Balfour Declaration, is het inderdaad zo simpel. Waar hebben we het nu over mensen? Jehova's recht of eigendomsrecht?
07-sep-2005 jojo - jojoGEEN@SPAMgeenspam.nl
@Peter,
Historisch gezien heb je volstrekt gelijk.
Uit ervaring weet ik dat je ondanks dat net zo goed tegen een deur kan gaan lopen lullen, en dat allerlei pleefiguren daar dan tegen in blijven jammeren, zonder dat deze zichzelf de vraag durven stellen waar het nu eigenlijk over gaat.
07-sep-2005 Diadem
Het is zonder twijfel waar dat in het verleden dat Joden de Palestijnen niet altijd netjes hebben behandeld. Andersom is dat echter duidelijk ook het geval.
Feit is dat in dit gebeid altijd Arabieren / Palestijnen en altijd Joden hebben gewoond. De Arabieren waren relatief sterk in de meerderheid, maar absoluut gezien was het hele land überhaupt bijna leeg. Pas nadat de Joden massaal met colonisatie begonnen kwam er welvaart in het gebied en begon het aantal Arabieren ook toe te nemen.
De Joden die daar gingen wonen in de periode voor 1948 hebben dit in overgrote meerderheid gewoon op een nette manier gedaan. Ze zijn in leeg land gaan wonen, of hebben netjes land gekocht van Arabische grondbezitters. Van diefstal is in die periode geen sprake.
Als er dan oorlog ontstaat tussen beide groepen, wordt het rommelig. Beide partijen begaan misdaden. Uiteindelijk winnen de Joden de oorlog, en plegen dan landje-pik op veroverde Arabische gebieden en bezittingen. Is dit fout? Recht-theoretisch ongetwijfeld. Maar de Joden zijn de oorlog niet begonnen, en het is logisch dat ze een sterke staat willen met een verdedigbaar grondgebied, gezien de situatie. Gebieden en bezittingen teruggeven is simpelweg geen optie als de consequentie daarvan is dat alle Joden de zee in gejaagd zullen worden.
In een oorlog vallen altijd onschuldige slachtoffers. Natuurlijk zijn er een boel Palestijnen onschuldige slachtoffers van de aggressieve wijze waarop Israel zichzelf altijd verdedigd heeft.
Maar feit blijft dat Israel nooit het conflict begonnen is. Dat zijn de Arabieren geweest. Israel verdedigt zichzelf slechts, en heeft het volste recht om dat te doen. De collatoral damage die daarbij ontstaat komt op conto van de Arabieren, niet op die van de Joden.
08-sep-2005 Armin
Diadem,
Het is nog gecompilceerder.
In feite waren het machthebbers, want echt democratisch was dit alles niet. De Arabieren hadden hun leiders niet gekozen. Leiders met een sterke nazi-inslag. De Joodse leiders waren ook niet echt democratisch met een meer socialistische inslag. En alle arabische staten, de VN en het Britse en Turkse rijk hebben zich ermee bemoeit. De troep is ontstaan door staten en mensen met totaal verschillende opvattingen varrierend van 'hun partij' steunend tot 'hun partij' niet steunend (Er vochten moslims mee aan de zijde van Israel bijvoorbeeld).
Alleen al suggereren dat de Palestijnen (die dus niet bestonden op dat moment) gelijk hebben veronderstel een eenheid die er toen niet was.
Komt bij, zoals ik zei dat de mensen die nu leven veelal toen niet eens geboren waren.
Dus teruggaan naar die situatie en de zaak herverdelen is een volslagen gestoord idee dat voorbij gaat aan alle complexiteit en vooral aan alles wat daarna gebeurd is. Hele grote groepen, van beide kanten (inclusief alle variaties qua opvattingen die daar binnen zijn, want ook intern wordt er flink ruzie gemaakt binnen alle partijen) wil men vaak niet eens meer samenleven, maar juist gescheiden.
Zomaar terug naar 1948 gaan en de zaak opnieuw intekenen op de kaart is exact wat de Turken en Britten in 1917 deden, de VN in 1948 en ook wat gebeurde in de Balkan na WO1. Dat soort bureau-oplossingen creeren juist oorlogen. Lossen er geen op.
Helaas heeft Speedy kant gekozen, en dat is jammer want normaal kan hij juist goed kritische kantekeningen plaatsen. Een oplossing moet uitgaan van de situatie nu, al moet het inderdaad ook rekening houden met het verleden en het onrecht dat Israel *en* de Arabische staten de Palestijnen aangedaan hebben. Doch hun eigen handen zijn dus ook verre van onschuldig!
En wie die oplossing weet krijgt de gegarandeerd nobelprijs ...
08-sep-2005 Diadem
De Joden zijn verre van schoon in het conflict, dat besef ik wel. Maar als je persee één van de twee partijen als hoofdschuldige wilt aanwijzen, kom je toch bij de Arabieren uit.
Dat het daarbij gaat om enkele Arabische leiders en niet om het Palestijnse volk als geheel is wel een zeer terechte kanttekening die je maakt.
Er zijn ook Joodse radicalen, maar die hebben toch nooit zoveel macht gehad om het Joodse beleid echt te bepalen. Het Joodse beleid is dan ook altijd gericht geweest op samenleven - zij het niet altijd even vreedzaam.
Aan de Palestijnse kant hebben de radicalen wel altijd de macht gehad, en het beleid bepaald. Dat is dan ook altijd gericht geweest op vernietiging van Israel en verdrijving van de Joden.
En das denk ik het belangrijkste verschil. Aan beide kanten staan gematigde en radicale burgers. Maar waar die bij de Joden nooit echt de macht hebben kunnen krijgen (wel af en toe veel invloed) hebben ze bij de Palestijnen altijd het beleid bepaald.
Voorlopig lijkt het er niet op dat die macht van de fanatici in het Palestijnse kamp zal afnemen. Ik vrees dan ook dat vrede voorlopig nog een utopie zal zijn. Het is simpelweg onmogelijk om vrede te sluiten met moslimfundamentalisten. Die zien elke concessie als een zwakte, elk compromie als een overwinning die smaakt naar meer. Hebben ze de Westbank willen ze Gaza, hebben ze Gaza gaan ze zeuren over Israel zelf. Hebben ze dat eenmaal veroverd gaan ze zeuren over de VS...
08-sep-2005 Henk, het origineel
'..gaan ze zeuren over de VS...'
Doe toch niet zo naïef, man! Lekker absurd.
Als de VN na een bezetting half Nederland uitdelen aan de slachtoffers van een oorlog elders op de wereld, hoop ik toch van harte dat jij ook de nieuwe invasie de Noordzee in wil drijven. Ik zal trots zijn op de Nederlanders die bereid zijn zich zelfs op te blazen ten behoeve van vrijheid van hun kinderen (of het slim danwel effectief is, is een tweede..), ongeacht de repressailles.
Laat ik een andere analogie gebruiken. De overheid confisqeert de helft van je woning (..vindt ze leuk..) en nodigt een arrogant tweede gezin uit daar in te trekken. Naast een pesthekel aan de overheid ('onze' wereldorde) wil je die indringers toch zo snel mogelijk eruit flikkeren?
Op dit punt maakt het niet uit hoe zielig of beschaafd die indringers zijn, danwel hoe barbaars je zelf bent: Het is je reinste heling! En als je weet dat een bezit niet netjes verkregen is (gestolen door de britten), dan ben je zelf ook schuldig. En dat weet iedereen dondersgoed.
Ik zeg niet dat ik de oplossing voor dit probleem in pacht heb. Wel zeg ik dat in dit geval de palestijnen in hun recht staan, hoeveel bezetters ze ook doden. Of er een staat Palestina was, doet er niet toe. Als ik een Israeli was, zou ik maar diep door het aardse stof kruipen; en vervolgens òf zo snel mogelijk m'n biezen pakken (bijv. naar de VS ;-) , òf heel snel met geld gaan gooien naar die bestolen mensen. Ookal zal geen bedrag goed kunnen maken wat deze ontheemde woestijnbarbaartjes (want maak je geen illusies over hoe ik over Palestijnen denk) is aangedaan.
En als ze ongevraagd/ onbetaald blijven rondhangen? Tja.. Dan vraag je erom.
08-sep-2005 Peter de Jong
Diadem schreef: “Maar de Joden zijn de oorlog niet begonnen, en het is logisch dat ze een sterke staat willen met een verdedigbaar grondgebied, gezien de situatie. Gebieden en bezittingen teruggeven is simpelweg geen optie als de consequentie daarvan is dat alle Joden de zee in gejaagd zullen worden.”
Diadem,
Je suggestie dat de Joden altijd netjes voor hun grond hebben betaald, dat hun Arabische buren de agressors zijn en dat de schade die de Palestijnen hebben geleden gewoon gezien moet worden als ‘collateral damage’ in een Arabische oorlog waarin Israel zich slechts verdedigde, klopt niet met de feiten.
Tijdens WWI hebben de Arabieren de Engelsen geholpen het gebied te veroveren op de Turkse bezetters. De afspraak daarbij was dat de Arabieren, na 4 eeuwen onderdrukking, onafhankelijkheid en zelfbestuur zouden krijgen. Die afspraak hebben de Engelsen geschonden. Ze verdeelden het MO samen met de Fransen en de Russen (Sykes-Picot Agreement van 1916) en beloofden Palestina aan de Joden (Balfour Declaration van 1917).
Dat beslissingsrecht hadden de Engelsen echter helemaal niet want zij waren partner met een andere partij (de Arabieren) die hier niet mee instemde. Op hun eerste nationale congres in 1919 lieten de Palestijnen duidelijk weten dat ze het niet eens waren met deze illegale afspraak. De Engelsen, Fransen en Russen gebruikten toen hun invloed in de Volkenbond om Engeland een mandaat over Palestina te laten krijgen. Onder leiding van de Britse hogecommissaris Sir Herbert Samuel (een verklaard zionist) kwam er toen een stroom van Joodse immigranten naar Palestina en werden er op grote schaal Joodse nederzettingen opgericht.
Vind je het vreemd, dat de Arabieren woedend waren dat nu grond waar ze zelf voor hadden gevochten en die volgens de afspraak met de Engelsen van hen was zomaar werd weggegeven aan anderen ?
In 1929 kwam het tot een uitbarsting over de al-Aqsa moskee in Jerusalem, die nu door de Joden werd geclaimd. In de jaren daarna werd het steeds onrustiger. In 1936 hielden de Palestijnen zelfs een 6 maanden durende algemene staking. Ze protesteerden hiermee tegen het in beslag nemen van land t.b.v. de Joodse immigratie.
Blijkbaar was het geweld en de voortdurende onrust het enige middel van de Palestijnen om de aandacht voor hun gerechtvaardigde zaak te krijgen, want in 1937 kwam een Engelse commissie onder leiding van Lord Robert Peel tot de conclusie dat het mandaat onwerkbaar was. Ze geloofde niet dat Arabieren en Joden ooit in één staat zouden kunnen samenleven, stelde een opdeling voor en in 1939 begon de Engelse regering de Joodse immigratie te beperken en beloofde Palestina onafhankelijkheid binnen 10 jaar.
De Engelsen erkenden daarmee dat de Palestijnen recht van spreken hadden, maar dat ze niet van plan waren hun illegale afspraak met de Joden helemaal ongedaan te maken en de Joodse immigranten er weer uit te trappen. Dat laatste hadden ze natuurlijk wél moeten doen, want daar hadden de Palestijnen recht op. De Joodse immigranten die er eenmaal zaten waren niet van plan zich de kans op een eigen staat te laten ontnemen, ze verwierpen het Engelse besluit van 1939 en begonnen een bloedige terreurcampagne tegen de Engelsen en de Palestijnen. De Engelsen vertrokken en de oorlog tussen Joden en Palestijnen duurt nog altijd voort.
Dus nogmaals, de Joodse immigranten hebben grond van de Engelsen gekregen die niet van de Engelsen was. En bij de oprichting van Israel in 1948 hebben de Joden nog meer grond die niet van hen was geconfiskeerd. Die oprichting was dus de daad van agressie, niet de daaropvolgende Arabische inval die slechts bedoeld was om de zaak recht te zetten.
Dat de Joden hun ‘beloofde land’ nooit beperkt hebben gezien tot Palestina, maar het hele gebied tot aan de Euphraat als hun erfgoed en rechtmatig eigendom zien en het liefst alle Arabieren daarin zouden willen deporteren, blijkt uit dit gedegen onderzoek van de Amerikaanse rabbijn Chaim Simons:
A Historical Survey of Proposals to Transfer Arabs from Palestine (1895 – 1947) .
Niet zo vreemd dus, die animositeit tussen Arabieren en Joden. ;-)
08-sep-2005 Peter de Jong
Armin schreef: “wie die oplossing weet krijgt gegarandeerd de nobelprijs ...”
Armin,
De wereld stikt van de conflicten over landbezit, en die conflicten zijn altijd heel zwart-wit. Zo is bijv. de enige oplossing op duurzame vrede in Noord-Ierland dat de Engelsen Noord-Ierland teruggeven aan de Ieren, want het was oorspronkelijk van de Ieren.
Ook de Marokkaanse bezetting van de Westelijke Sahara is sterk vergelijkbaar met de situatie in Israel. Marokko bouwde een 2500 km lange (!) muur, die ze met 160.000 soldaten bewaakt, om zich te beschermen tegen het Polisario bevrijdingsfront (zie Westelijke Sahara ). Natuurlijk kan Israel zich net zo ingraven achter haar muur (en met haar kernwapens), maar dat kan nooit een eeuwigdurende oplossing zijn.
De enige oplossing op duurzame vrede in het MO is dat de Palestijnen en Israel’s Arabische buren het laatste woord in het conflict hebben en dat de Joden zich daaraan onderwerpen. Het kan best zijn dat de Joden dan weer moeten vertrekken (net zoals ze nu uit de Gazastrook zijn vertrokken). Ze zullen dan bijv. bij hun familie in de VS moeten gaan wonen (waar ze overigens veel prettiger en met veel minder stress kunnen leven dan in Israel).
Ik geloof daar niet zo in. Uiteindelijk zijn de Joden een aanwinst voor de economische ontwikkeling van het MO-gebied. De Arabieren zien dat net zo goed in als ieder ander. Ik ben zelf een paar keer in Israel geweest en er zijn tal van bedrijven waarin Israeliërs en Palestijnse Arabieren prima samenwerken.
Het probleem is uiteraard het religieus fanatisme (van beide kanten). Maar zoals overal ter wereld zal dat afnemen zodra vrijheid en welvaart toenemen. Er zijn genoeg plaatsen in de wereld waar religies die elkaar vroeger naar het leven stonden, nu vreedzaam samenleven. Uiteindelijk worden mensen wijzer. ;-)
Net zoals in Zuid-Afrika president De Klerk indertijd de gok waagde en algemene verkiezingen uitschreef, waarbij hij vooraf wist dat de blanke minderheid die zouden verliezen, zo zou Sharon hetzelfde moeten doen om duurzame vrede te bereiken en het onrecht dat in het verleden is gebeurd recht te zetten. Joden en Palestijnen kunnen dan (om te beginnen) in één land gaan samenleven onder democratisch bestuur met gelijke rechten en met scheiding van kerk (synagoge/moskee) en staat.
Riker: ”Trust always has the risk of betrayal”
Data: “Then why not live without trust?”
Riker: “Without trust there’s no friendship”
Data: “Then you put yourself at risk?”
Riker: “Every single time!”
Data: “Hmm, it seems I am very fortunate I do not share your human emotions …”
12-sep-2005 Dr von Doom
For perhaps another generation, an optimistic forecast, the Jewish community is thus in a position where it will be able to divide and conquer and enter into selective coalitions that support our agendas.
–From “The Jewish Stake in America’s Changing Demography: Reconsidering a Misguided Immigration Policy by Dr. Stephen Steinlight” (Backgrounder, October 2001)
22-feb-2006 Mischa - miezorGEEN@SPAMxs4all.nl
Prachtige reakties op een prachtig artikel! Geweldig leerzaam, mits met open ogen gelezen.
Jammer dat veel reakties bijdragen aan verdeeldheid. Verdeeldheid die leidt tot angst, haat, oorlog en ander ongeluk. Jammer maar wel in lijn met de maatschappij waarin wij leven, met massamedia die nieuws verdraaien en volken, rassen en geloven tegen elkaar ophitsen. De enige manier om nieuwe en grotere oorlogen te voorkomen is je haat en angst voor het vreemde kwijt te raken en weer samen te leven.
Ik wens iedereen daarin veel succes toe.
11-apr-2006 Koen
Ik geloof niet dat Sonja Barend een Joodse is. Ze zal best met een Joodse man getrouwd zijn, maar dat zijzelf Joods is, geloof ik echt niet.
24-jun-2006 Jan - janGEEN@SPAMhotmail.com
Het leven is heel simpel. De sterkste en sluwste groep heeft de macht en drukt op termijn de zwakkeren van de aardbodem af. Individualisme is een mythe die door de elite wordt staande gehouden op het grauw eronder te houden ondertussen vormen ze zelf een hechte groep en helpen ze elkaar aan de baantjes. Nepotisme heet dat.
Kijk bijvoorbeeld een snaar de samenstelling van de elite en hun religieuze achtergrond en vergelijk dit met de samenstelling van het grauw. Dan weet je gelijk welke religieuze groepen hecht zijn en aan nepotisme doen. Ik doe geen voorspelling maar ik denk te weten dat er bepaalde groepen zijn die in de elite relatief gezien sterk zijn oververtegenwoordigd en dat zij erin geslaagd zijn elke kritiek op hun groep tot ketterij te onderdrukken.
