24-aug-2002

Probleem oplossen? Welnee, verschuiven!

De overheid verzon enkele tientallen jaren geleden een WAO verzekering. Deze blijkt echter slecht te werken (wat te verwachten was) en inmiddels hebben wij de miljoenste WAOer kunnen begroeten (op een beroepsbevolking van 7 miljoen). Als oplossing heeft het kabinet in al haar wijsheid bedacht het probleem bij anderen te leggen. Dat is ook inderdaad het makkelijkst.


Weltmeister 'Deeltijdarbeid"
Werkgevers moeten namelijk het loon van zieke werknemers 2 jaar gaan doorbetalen in plaats van 1 jaar. Het moment waarop een zieke werknemer in de WAO komt, schuift daardoor 1 jaar op. Geen wonder dat Nederland het land is met relatief het grootste aantal uitzendkrachten. Het wordt zo wel erg onaantrekkelijk om personeel in vaste dienst te nemen. Met name mensen met een klein gebrek zouden hierdoor weleens kunnen worden gemeden als de pest door werkgevers. Ook kleine werkgevers (winkeliers bv) zijn de dupe. Een zieke werknemer levert in een klein personeelsbestand een enorme financiële schok op. Terwijl de werkgever natuurlijk in de meeste gevallen niet verantwoordelijk is voor de ziekte van de werknemer.

De overheid is een buitengewoon onbetrouwbare verzekeringsmaatschappij. Toen Pim Fortuyn nog leefde en zijn ideeën kenbaar maakte over de WAO hervormingen (een storm van kritiek was het gevolg) schreef Meervrijheid ook al over de nadelen van overheidsverzekeringen als de WAO.

Plaats reactie - 1 reactie(s):

24-aug-2002    Ekpyrosis - hocuspasGEEN@SPAMhotmail.com

Voeg hieraan toe dat een werkgever nauwelijks de mogelijkheid heeft om een werknemer te controleren op simuleren. Bij een verstoorde arbeidsverhouding (ongeacht wie het veroorzaakt, als dat al aan 1 kant ligt) is het voor de werknemer wel erg gemakkelijk om een ziekte te simuleren, en twee jaar op kosten van de baas te leven (en daarna op kosten van mensen die wel werken).

Indien ik werkgever was zou ik onder geen beding iemand in vaste dienst aannemen. Ik ken gevallen waarbij 1 persoon daadwerkelijk ziek werd, en een ander persoon deed alsof, en comfortabel doorbetaald werd. De overige twee personen waren de werkgevers en werkten dus vooral om die twee werknemers te betalen.

Dan maar uitzendkrachten (die nu beter wegzendkrachten genoemd kunnen worden, daar je die na een bepaalde tijd naar ik meen in vaste dienst moet nemen en dus gewoong een contractverlenging krijgen).


 
 
Printversie Email dit artikel




MeerVrijheid 2001 - 2007